POEt'S SOUND

Το πολύ εντυπωσιακό με τους Wire, δεν είναι μόνο ότι κυκλοφορούν τόσο συχνά νέα άλμπουμ, αλλά ότι αυτά είναι πάντα αρκετά αξιόλογα. Ιδίως το ομώνυμο του 2015, το "Nocturnal Koreans" του 2016 και το πιο πρόσφατο "Silver/Lead" του 2017 ήταν εξαιρετικά. Το ιστορικό συγκρότημα ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το δέκατο έβδομο άλμπουμ του, το οποίο θα μας έρθει στις 24 Ιανουαρίου 2020 από τη Pink Flag. Μάλιστα οι Wire έκαναν γνωστό και το πρώτο κομμάτι από το επερχόμενο "Mind Hive", το οποίο ονομάζεται "Cactused" και μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.

Mind Hive - Tracklist:

01. Be Like Them

02. Cactused

03. Primed and Ready

04. Off the Beach

05. Unrepentant

06. Shadows

07. Oklahoma

08. Hung

09. Humming

Κάθε χρόνο στο κλασσικό μουσικό απολογισμό της χρονιάς, γίνεται λόγος για ποσό καλή ή κακή ήταν δισκογραφικά η χρονιά που πέρασε. Φυσικά η παραγωγή είναι πολύ μεγάλη, οπότε είναι στο χέρι του ακροατή, τι θα επιλέξει να ακούσει και πόσα από όλα αυτά θα του μείνουν. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο "ρίσκο", μιας και το διάστημα είναι πολύ μικρό για να κριθούν αυτές οι δουλειές. Πόσες φορές έχει συμβεί άλμπουμ που έχουν ενθουσιάσει τον πρώτο καιρό, να αποτελούν μετά από λίγα χρόνια, μια απλή αναφορά και άλλα που έχουν "ωριμάσει" εξαιρετικά να απαιτούν όλο και  περισσότερες ακροάσεις;

Η παρακάτω, και πρώτη για φέτος λίστα, περιλαμβάνει άλμπουμ που με εξέπληξαν ευχάριστα, όπως ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Liam Gallagher, που είναι μάλλον ότι καλύτερο έχει παρουσιάσει κάποιο μέλος των Oasis εδώ και είκοσι χρόνια. Αλλά και γκρουπ όπως οι Queens of the Stone Age, Royal Blood, Kasabian, Depeche Mode επανήλθαν με αρκετά δυναμικά με αξιόλογες δουλειές, ενώ οι Wire βρίσκονται κάθε χρόνο στη συγκεκριμένη λίστα με το ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ μετά το άλλο. Από την άλλη ο Morrissey κατάφερε να μας απασχολήσει άλλη μια φορά, όμως πέρα από τις πάντα "ενδιαφέρουσες" δηλώσεις του παρουσίασε και έναν πολύ αξιόλογο δίσκο. Αναλυτικά όμως:

No.40 The Underground Youth - What Kind Of Dystopian Hellhole Is This? (Fuzz Club Records): Οι The Underground Youth, που είναι αρκετά αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, μας έχουν συνηθίσει στο να κυκλοφορούν αξιόλογες δουλειές και ο νέος τους δίσκος δεν απογοητεύει, περιέχοντας μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχει γράψει το σχήμα από το Μάντσεστερ.

Ακούστε: "Alice", "America"

No.39 Austra - Future Politics (Domino): Ίσως η μεγαλύτερη διαφορά του "Future Politics" σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες είναι ότι εδώ η Stelmanis έχει ένα μήνυμα να περάσει και όπως φαίνεται και από τον τίτλο του άλμπουμ, αποτελεί ότι πιο πολιτικοποιημένο έχει παρουσιάσει. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το φετινό άλμπουμ των Austra εδώ.

Ακούστε: "I Love You More Than You Love Yourself", "Utopia"

No.38 Me And That Man - Songs Of Love And Death (Cooking Vinyl): Ο Adam "Nergal" Darski είναι γνωστός ως ο frontman των Behemoth. Για το νέο του project αφήνει στην άκρη το black metal του βασικού του σχήματος, για χάρη ενός πιο country, dark americana ήχου, στο ύφος των Wovenhand, και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα.

Ακούστε: "My Church Is Black", "Magdalene"

No.37 Depeche Mode - Spirit (Columbia): Μπορεί οι Depeche Mode να έχουν φανατικό κοινό αλλά, όπως είχα παρατηρήσει, το ενδιαφέρον για νέο υλικό από το σχήμα είχε ατονήσει. Αυτό το έργο είχε κυρίως να επιτελέσει το "Spirit" και το καταφέρνει σε ικανοποιητικό βαθμό. Διαβάστε αναλυτικά για το νέο άλμπουμ των Depeche Mode εδώ.

Ακούστε: "Where’s The Revolution", "No More (This Is The Last Time)"

No.36 Wire - Silver / Lead (Pink Flag): Το "Silver / Lead" είναι το τρίτο συνεχόμενο άλμπουμ των Wire τα τρία τελευταία χρόνια, οι οποίοι είναι πλέον μόνιμοι της συγκεκριμένης λίστας. Φυσικά αν μπορούσα να διαλέξω κομμάτια και από τα τρία άλμπουμ θα έφτιαχνα έναν κορυφαίο δίσκο, αλλά και η νέα τους δουλειά μας χαρίζει άλλο ένα απολαυστικό άκουσμα.

Ακούστε: "Short Elevated Period", "Diamonds In Cups"

No.35 Royal Blood - How Did We Get So Dark? (Warner): Μπορεί οι Royal Blood να μην αλλάζουν και πολύ την επιτυχημένη συνταγή του ντεμπούτο τους, αλλά με το "How Did We Get So Dark?" μας παραδίδουν άλλο ένα πολύ αξιόλογο και απίστευτα διασκεδαστικό ροκ άλμπουμ, γεμάτο καλές στιγμές.

Ακούστε: "I Only Lie When I Love You", "Lights Out"

No.34 Kasabian - For Crying Out Loud (Columbia): Μπορεί το νέο άλμπουμ των Kasabian να μην φτάνει στα επίπεδα του "West Ryder Pauper Lunatic Asylum" ή και του "Velociraptor!", αλλά αποτελεί σημαντική βελτίωση από την προηγούμενη δουλειά τους. Το σίγουρο είναι ότι τα κομμάτια του νέου άλμπουμ ακούγονται ακόμα καλύτερα ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε από κοντά στην πρόσφατη επίσκεψη των Kasabian για λογαριασμό του Ejekt Festival 2017. Διαβάστε το album review του "For Crying Out Loud" εδώ.

Ακούστε: "Ill Ray (The King)", "Bless This Acid House"

No.33 Queens Of The Stone Age - Villains (Matador Records): Η νέα δουλειά της μπάντας του Josh Homme είναι όλα όσα θα περίμενε κανείς. Ένα δυνατό άλμπουμ λοιπόν, πιο "χορευτικό", που κυρίως όμως καταφέρνει να συντηρήσει και ακόμα και να μεγαλώσει τον μύθο των Queens Of The Stone Age.

Ακούστε: "The Way We Used To Do", "The Evil Has Landed"

No.32 Liam Gallagher - As You Were (Warner): O τραγουδιστής των Oasis αποφάσισε επιτέλους να κυκλοφορήσει το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, κερδίζοντας παράλληλα την μάχη των Gallagher αφού και ο Noel κυκλοφόρησε φέτος δίσκο. Το πιο σημαντικό όμως είναι, ότι το "As You Were" περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια, στο γνωστό Oasis ύφος, μετά το "Be Here Now".

Ακούστε: "Wall Of Glass", "For What It's Worth"

No.31 Morrissey - Low In High School (BMG): Μετά από τις διάφορες περιπέτειές του με τις δισκογραφικές εταιρείες τρία χρόνια πριν, ο Morrissey βρήκε νέα στέγη και επέστρεψε με νέα δουλειά τον Νοέμβριο που μας πέρασε. Το "Low In High School" είναι ίσως ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει ο Moz μετά το "You Are the Quarry" του 2004.

Ακούστε: "Spent The Day In Bed", "Jacky’s Only Happy When She’s Up On The Stage"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.01 - 10

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Το "Silver/Lead" αποτελεί το τρίτο συνεχόμενο άλμπουμ των Wire σε τρία χρόνια, μετά το ομώνυμο του 2015 και το περσινό "Nocturnal Koreans". Το ιστορικό λονδρέζικο post-punk συγκρότημα συνεχίζει να μας χαρίζει αξιόλογες δισκογραφικές δουλειές και από ότι φαίνεται και από τα δυο singles που έχουν κάνει γνωστά μέχρι τώρα, τα "Short Elevated Period" και "Diamonds In Cups", δεν θα μας απογοητεύσει ούτε με το επερχόμενο άλμπουμ του, που θα κυκλοφορήσει στις 31 Μαρτίου.

01. Fufanu - Sports (3 Φεβρουαρίου, One Little Indian)

02. Communions - Blue (3 Φεβρουαρίου, Fat Possum Records)

03. The Underground Youth - What Kind Of Dystopian Hellhole Is This? (15 Φεβρουαρίου, Fuzz Club Records)

05. Temples - Volcano (3 Μαρτίου, Fat Possum Records)

06. Sonic Jesus - Grace (15 Μαρτίου, Fuzz Club Records)

07. Depeche Mode - Spirit (17 Μαρτίου, Columbia)

Κάθε χρόνο υπάρχουν κάποιες δουλειές που ξεχωρίζω και κατά συνέπεια ακούω περισσότερο. Έτσι και φέτος κυκλοφόρησαν έξι άλμπουμ που έμειναν κολλημένα στο repeat, για τα οποία όμως θα γράψω αργότερα. Πολλές φορές έχω αναφερθεί στο γεγονός ότι η ταξινόμηση σε τέτοιες λίστες δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία όσο το να παρουσιαστούν κάποιες δουλειές που ο καθένας έχει επιλέξει, δημιουργώντας έτσι μια συζήτηση πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Τo παραπάνω ισχύει ακόμα πιο πολύ για τη χρονιά που μας πέρασε, μιας και τα άλμπουμ που ακολουθούν είναι εξαιρετικά και οποιοδήποτε από αυτά θα μπορούσαν να βρίσκονταν από τη θέση εφτά μέχρι και τριάντα. 

No.30 Jackie Lynn - Jackie Lynn (Thrill Jockey): Η Jackie Lynn είναι το νέο project της Haley Fohr γνωστή από τις δουλειές της ως Circuit Des Yeux . Στη νέα της αυτή δουλειά παρουσιάζει ένα, synth κατά βάση, πιο άμεσο ποπ αποτέλεσμα χωρίς να λείπουν οι έντονοι προσωπικοί στίχοι της. Μπορεί να διαρκεί μόλις λίγο πάνω από είκοσι λεπτά, αλλά αξίζει από την αρχή μέχρι το τέλος.

Ακούστε: "Alien Love", "Crimson Curtains"

No.29 Wire - Nocturnal Koreans (Pink Flag): Τα κομμάτια του δέκατου πέμπτου άλμπουμ των Wire προήλθαν από τις ίδιες ηχογραφήσεις με το περσινό ομώνυμο δίσκο, δουλειά που βρέθηκε μέσα στις καλύτερες του 2015. Το υλικό που διάλεξε το σχήμα για το "Nocturnal Koreans" είναι πιο πειραματικό και σε κερδίζει από το πρώτο άκουσμα, ενώ εμφανίζει μια "φρεσκάδα" που σπάνια συναντάς σε συγκρότημα που έχει κυκλοφορήσει πρώτο άλμπουμ το 1977.

Ακούστε: "Dead Weight", "Fishes Bones"

No.28 Dinner - Psychic Lovers (Captured Tracks): Ο Anders Rhedin των Choir of Young Believers παρουσίασε ως Dinner αρκετές μίνι κυκλοφορίες μέχρι το περσινό ντεμπούτο του. Το "Psychic Lovers", αν "αποδεχτεί" κανείς τα ιδιαίτερα φωνητικά του, αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα 80s new wave μουσικής, με αναφορές από Duran Duran μέχρι Simple Minds, μέσα από μια John Maus οπτική.

Ακούστε: "Cool As Ice", "Turn Me On"

No.27 Pink Turns Blue - The AERDT - Untold Stories (Orden Records): Ο νέος δίσκος του ιστορικού post-punk σχήματος των Pink Turns Blue έρχεται έξι χρόνια μετά το εξαιρετικό "Storm". Όλα τα γνωστά στοιχεία του συγκροτήματος είναι εδώ, με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση όμως, που τους φέρνει πιο κοντά σε μπάντες όπως οι Interpol.

Ακούστε: "Dirt", "Here Is To You My Love"

No.26 Spectres - Utopia (Deranged Records): Οι Spectres είναι μια post-punk μπάντα από το Βανκούβερ, να μην μπερδεύονται με τους Βρετανούς θορυβοποιούς με το ίδιο όνομα, και το "Utopia" αποτελεί την τρίτη κυκλοφορία τους. Ο ήχος τους παραπέμπει καθαρά στην 80s post-punk/darkwave σκηνή και με τη νέα τους δουλειά ακολουθούν ακόμα πιο ατμοσφαιρικά μονοπάτια.

Ακούστε: "Figures In The Sand", "New Buildings"

No.25 King Dude - Sex (Not Just Religious Music): Σε μια χρονιά που έχουν παρουσιάσει δουλειές οι Nick Cave, Wovenhand, Chelsea Wolfe, το νέο άλμπουμ του King Dude έρχεται σαν μια επιπρόσθετη "λιχουδιά". Το "Sex" πάντως περιλαμβάνει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της παραγωγικής καριέρας του TJ Cowgill.

Ακούστε: "Holy Christos", "Who Taught You How To Love"

No.24 New Model Army - Winter (earMUSIC): Με πάνω από τριάντα χρόνια δισκογραφικής παρουσίας οι New Model Army δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Το "Winter", που είναι το 14ο άλμπουμ τους, πολύ απλά αποτελεί μια από τις κορυφαίες δουλειές, τουλάχιστον, της πιο πρόσφατης δισκογραφικής καριέρας τους.

Ακούστε: "Winter", "Devil"

No.23 All Your Sisters - Uncomfortable Skin (The Flenser): Οι All Your Sisters είχαν βρεθεί και πάλι στην αντίστοιχη λίστα το 2014 με το σκοτεινό ντεμπούτο τους. Το δίδυμο από το San Francisco συνεχίζει στον ίδιο post-punk/ industrial δρόμο και μας χαρίζει άλλη μια απολαυστική κυκλοφορία με το "Uncomfortable Skin"

Ακούστε: "Open Wide", "Loss"

No.22 YOU. - Bouquet (Avant! Records): Τέταρτο και καλύτερο άλμπουμ για τους Νεοϋορκέζους YOU. με το dream pop/post-punk τους να εμφανίζει μεγάλη ποικιλία αναφορών, από 80s σχήματα όπως οι Mary Goes Round, Trisomie 21 και The Cure μέχρι τα πιο σύγχρονα των Ariel Pink και John Maus, πάντα μέσα από το δικό τους πρίσμα.

Ακούστε: "Bouquet", "Graveyard Method Actor"

No.21 Trentemøller - Fixion (In My Room): Ο γνωστός Δανός μουσικός/ παραγωγός Trentemøller έχει κυκλοφορήσει τρία αξιόλογα άλμπουμ ηλεκτρονικής μουσικής, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Το τέταρτο άλμπουμ του είναι με διαφορά το κορυφαίο του, το οποίο και θα έχουμε την ευκαιρία να το ακούσουμε ζωντανά σε λίγες ημέρες. Το "Fixion" περιλαμβάνει κομμάτια που θα μπορούσαν να γεμίσουν οποιοδήποτε darkwave dancefloor, ενώ η Jehnny Beth των Savages απλά απογειώνει τα δυο κομμάτια στα οποία συμμετέχει.

Ακούστε: "River In Me", "Complicated"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2016 No.31 - 40

Τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2016

Η δεκάδα αυτή κάθε χρόνο με δυσκολεύει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, γιατί πρέπει να αποφασίσω και να ξεχωρίσω ποιες δουλειές θα αναγκαστώ να "αφήσω" έξω από την παρουσίασή μου. Με αυτό το τρόπο φέτος δεν μου χώρεσαν τα πολύ αξιόλογα άλμπουμ των God Is An Astronaut, Chelsea Wolfe, Protomartyr, Swervedriver, Chastity Belt, Blood Sound, Institute αλλά και πολλά ακόμα που κυκλοφόρησαν σε μια πολύ ενδιαφέρουσα και γεμάτη δισκογραφική χρονιά. Όπως μου προέκυψε η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει μπάντες, ιστορικά ονόματα αλλά και νέα στο χώρο, από την γενικότερη dark σκηνή εκπροσωπώντας από την πιο ηλεκτρονική έως την πιο θορυβώδης/ επιθετική πτυχή της. Πιο αναλυτικά όμως:

No.40 Nite Fields - Depersonalisation (Felte Records): Οι Nite Fields με το ντεμπούτο τους φανερώνουν σε σημεία δείγματα εξαιρετικής shoegaze pop γραφής, εμπλουτισμένα με dream pop και post-punk ήχους, και αποκαλύπτουν μια σοβαρή προοπτική ώστε να μας απασχολήσουν ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Depersonalisation" εδώ.

Ακούστε: "Prescription", "You I Never Knew"

No.39 The Monochrome Set - Spaces Everywhere (Tapete Records): Πέρα από τα αναπόφευκτα γνώριμα μοτίβα, οι The Monochrome Set με το "Spaces Everywhere" προσφέρουν ένα από τα πιο όμορφα pop δισκογραφικά τριαντάλεπτα της χρονιάς. Μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Spaces Everywhere" εδώ.

Ακούστε: "Iceman", "A Little Village"

No.38 Hearts Of Black Science - Signal (Progress Productions): Οι Hearts Of Black Science, το σουηδικό δίδυμο των Tomas Almgren και Daniel Änghede (γνωστός από τους Crippled Black Phoenix), στηρίζονται σε ένα synth pop ήχο, που δανείζεται στοιχεία από την darkwave, shoegaze και post-rock σκηνή, και παραδίδουν το τρίτο και καλύτερο δίσκο της καριέρας τους. 

Ακούστε: "Protector", "Unfolding"

No.37 Wire - Wire (Pink Flag): Δεν μπορεί να μην λάβει κανείς υπόψη ότι οι Wire δεν έχουν κυκλοφορήσει μέτρια δουλειά - και δεν το κάνουν ούτε τώρα- αλλά και την δισκογραφική ιστορία τους με τις όποιες αναπόφευκτες συγκρίσεις, συνεχίζοντας με ένα αρκετά άμεσο δισκογραφικό αποτέλεσμα που προσθέτει άλλο ένα λιθαράκι στην πλούσια ιστορία τους. Διαβάστε ολόκληρο το album review του ομώνυμου δίσκου τους εδώ.

Ακούστε: "Joust & Jostle", "In Manchester"

No.36 Car Seat Headrest - Teens Of Style (Matador): Μπορεί τo "Teens Of Style" να αποτελεί το ντεμπούτο των Car Seat Headrest στην Matador Records, αλλά προηγουμένως, και πιο συγκεκριμένα από το 2010, είχαν παρουσιάσει 11(!) bandcamp δίσκους lo-fi αισθητικής αντλώντας επιρροές από μπάντες όπως οι Guided By Voices και οι The Strokes.

Ακούστε: "Something Soon", "No Passion"

No.35 Gold Class - It's You (Felte Records): Οι Gold Class μπορεί να είναι από την Αυστραλία αλλά η μουσική τους χρωστάει τα μέγιστα στο Μάντσεστερ, μιας και ακούγοντας το εξαιρετικό ντεμπούτο τους με κάνει να σκέφτομαι πως θα ήταν οι Joy Division με τραγουδιστή τον Morrissey.

Ακούστε: "Life As A Gun", "Bite Down"

No.34 Ra - Scandinavia (Adrian Recordings): Το ντεμπούτο των Ra αξίζει αρκετές ακροάσεις και συνεχίζει την αξιόλογη μουσική παράδοση των Βόρειων στην πιο επιθετική πλευρά της αναβιωτικής 80s post-punk φάσης. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Scandinavia" εδώ.

Ακούστε: "Bloodline", "In My Veins"

No.33 Grave Babies- Holographic Violence (Hardly Art): Οι επιρροές από The Cure μέχρι Killing Joke και από Iceage μέχρι The Soft Moon συνεχίζονται και στον τρίτο δίσκο των Grave Babies, το οποίο μας ήρθε δυο χρόνια μετά το πολύ καλό "Crusher", και μάλλον αποτελεί και την καλύτερη δουλειά που έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα.

Ακούστε: "Bloodline", "In My Veins"

No.32 Drab Majesty - Careless (Dais Records): Οι Drab Majesty είναι το προσωπικό μουσικό σχήμα του Deb Demure που στηρίζεται σε ένα 80s new wave ήχο (και μεγάλη αγάπη στους New Order και Depeche Mode), με το "Careless" να αποτελεί την πρώτη τους δισκογραφική τους προσπάθεια που θα βρει μεγάλη σε φίλους συγκροτημάτων όπως οι Cold Cave.

Ακούστε: "The Foyer", "The Heiress"

No.31 Fufanu - Few More Days To Go (One Little Indian): Οι Fufanu είναι το τελευταίο πολύ ενδιαφέρον σχήμα από την Ισλανδία, που μας έχει χαρίσει τόσους αξιόλογους καλλιτέχνες, με τους Kaktus Einarsson και Gulli Einarsson να έχουν μάλιστα την υποστήριξη των Blur. Το ντεμπούτο τους "Few More Days To Go" μπορεί να κυκλοφόρησε στα τέλη Νοεμβρίου, αλλά το εθιστικό synth/ noise post-punk τους κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να απασχολήσει μεγάλο μέρος του μουσικού κόσμου.

Ακούστε: "Your Collection", "Circus Life"

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.01 - 10

UpsideDown Records Key Track: "Joust & Jostle"

The story so far:

No.13 : Pinkshinyultrablast - Everything Else Matters (Shelflife)

No.14 : Girls Names - Arms Around A Vision (Tough Love)

No.15 : Spector - Moth Boys (Fiction)

No.16 : FFS - FFS (Domino)

No.17 : Brandon Flowers - The Desired Effect (Island)

No.18 : Low - Ones And Sixes (Sub Pop)

No.19 : A-ha - Cast In Steel (Universal)

No.20 : The Chills - Silver Bullets (Fire Records) 

Το ότι οι Wire κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ ως το δέκατο τέταρτο της καριέρας τους, δεν έγινε για να συμβολίσει κάποια καινούρια αρχή, μιας και φαντάζει η φυσιολογική εξέλιξη των δυο προηγούμενων δουλειών τους. Όπως είχα γράψει και στη φετινή περίπτωση των The Monochrome Set, το θέμα με τέτοιες μπάντες είναι το κατά πόσο καταφέρνουν να μένουν σχετικές με την εποχή. Οι Wire πάντα ξεχώριζαν με τις αντισυμβατικές ιδέες τους, γιαυτό και δισκογραφικά προσπαθούσαν να μην επαναλαμβάνονται. Οι στίχοι ακόμα παραμένουν ένα από τα δυνατά χαρτιά τους, αλλά και επίκαιροι όπως αποδεικνύει και το εναρκτήριο κομμάτι με τίτλο "Blogging" που μιλάει για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το "Wire" αποτελεί συνολικά μια αρκετά μελωδική δουλειά, όπως φαίνεται χαρακτηριστικά σε κομμάτια όπως το "In Manchester" και κυρίως στα πιο pop "Burning Bridges" και "Swallow", τα οποία όμως μου φάνηκαν πιο αδιάφορα. Φυσικά και οι πιο post-punk εξάρσεις των "Joust & Jostle", "Split Your Ends" και "Octopus" συγκαταλέγονται στις καλύτερες στιγμές του. Την ίδια στιγμή το "Sleep Walking" και το εξαιρετικό "Harpooned" που κλείνει το άλμπουμ, φανερώνουν την πιο ελεύθερη και αυτοσχεδιαστική πλευρά της μπάντας. Δεν μπορεί να μην λάβει κανείς υπόψη ότι οι Wire δεν έχουν κυκλοφορήσει μέτρια δουλειά - και δεν το κάνουν ούτε τώρα- αλλά και την δισκογραφική ιστορία τους με τις όποιες αναπόφευκτες συγκρίσεις, συνεχίζοντας με ένα αρκετά άμεσο δισκογραφικό αποτέλεσμα που προσθέτει άλλο ένα λιθαράκι στην πλούσια ιστορία τους.

Βαθμολογία: 7 / 10

Οι Wire επιστρέφουν δισκογραφικά δυο χρόνια μετά το "Change Becomes Us", με το δέκατο τρίτο, ομώνυμο άλμπουμ τους, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 13 Απριλίου από την επίσημη ιστοσελίδα της δικιάς τους Pink Flag. Την επόμενη μέρα θα ξεκινήσει και η τέταρτη εκδοχή του φεστιβάλ της μπάντας Drill, που θα πραγματοποιηθεί φέτος στο Lexington του Λονδίνου και θα διαρκέσει πέντε μέρες. Το σχήμα έκανε διαθέσιμο και ένα νέο κομμάτι, με τίτλο "Joust & Jostle", από τον νέο δίσκο, που μπορείτε να ακούσετε παρακάτω: