Συνέντευξη με τους THE DEPTHS
Νοεμβρίου 08, 2026
Ξεκινώντας λοιπόν τη συνέντευξή μας, θέλετε να μου πείτε λίγα λόγια για τους THE DEPTHS; Ποιοι το απαρτίζουν και πώς ξεκίνησε όλο αυτό;
Οι THE DEPTHS ξεκίνησαν από μια προσωπική μου ανάγκη να παίξω μουσική. Και όταν λέω να παίξω, εννοώ κυρίως να επικοινωνήσω μουσικά με άλλους ανθρώπους και να εκφράσω τα συναισθήματά μου με έναν πιο αφηρημένο και έμμεσο τρόπο. Πριν από αυτό ασχολούμουν με την ηλεκτρονική μουσική μέσα από τα projects 'Dry_Feel' και 'Pointe Noire', αλλά κάποια στιγμή ένιωσα την ανάγκη να στραφώ σε κάτι πιο άμεσο. Το project ξεκίνησε ως solo προσπάθεια, ηχογραφώντας κάποια demos στο σπίτι. Μέχρι και την ηχογράφηση του πρώτου μας EP δεν υπήρχε σταθερό line- up. Ʃτην ηχογράφηση συμμετείχαν δύο πολύ καλοί μου φίλοι στα τύμπανα και το μπάσο, ενώ η Αλεξάνδρα ήταν μαζί μου από τα πρώτα κιόλας βήματα του project. Αυτή τη στιγμή, στη μπάντα είμαστε εγώ, η Αλεξάνδρα Νάουμ (Fluora), ο Δημήτρης Καλαμαράς (Dudu Loft) και ο Γεννάδιος Αρβανίτης (Degear0001).
Από ποιους καλλιτέχνες και συγκροτήματα έχετε επηρεαστεί και αποφασίσατε να ακολουθήσετε το post-punk είδος; Γιατί θεωρείτε πως αυτό σας αντιπροσωπεύει καλύτερα;
Η βασικότερη επιρροή, ή μάλλον το πρώτο σημείο αναφοράς, ήταν το project του Luis Vasquez, The Soft Moon. Όταν πρωτοπήγα στο Dudu Loft και γνώρισα τον Δημήτρη, ο οποίος αρχικά ανέλαβε την παραγωγή του EP και στη συνέχεια έγινε μέλος της μπάντας, το The Soft Moon ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που συζητήσαμε. Όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα και άρχισα να ανακαλύπτω πιο σκοτεινά μουσικά μονοπάτια, ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες που με
σημάδεψαν. Μάλιστα, θα έλεγα πως ήταν και ένα από τα εναύσματα για τη δημιουργία των The Depths. Όσο για το για είδος, η αλήθεια είναι πως δεν έχω κάποια ξεκάθαρη απάντηση. Από μικρός, το punk ήταν για μένα περισσότερο στάση ζωής και νοοτροπία. Η πρώτη μου επαφή με τη μουσική ήταν μέσα από τους ANEF, ένα experimental punk σχήμα στη Θεσσαλονίκη, στα εφηβικά μου χρόνια. Γενικότερα, μεγάλωσα με τέτοια ακούσματα από την οικογένεια μου. Θυμάμαι στο αυτοκίνητο να παίζουν Iggy Pop, Billy Idol, Bowie και διάφορα άλλα. Το new wave μπήκε πολύ δυναμικά στη ζωή μου το 2013, στη μετάβαση από το δημοτικό στο γυμνάσιο, όταν ο πατέρας μου με πήγε στην πρώτη μου «μεγάλη» συναυλία. Depeche Mode στη Μαλακάσα, στις 10 Μαΐου 2013. Από εκεί και πέρα άρχισα να ανακαλύπτω συνεχώς καινούργια μουσικά μονοπάτια.
Νομίζω πως, ό,τι μουσική κι αν έχω κάνει μέχρι σήμερα, τα στοιχεία του rock υπήρχαν πάντα και πιστεύω πως θα συνεχίσουν να υπάρχουν.
Φέτος κυκλοφορήσατε το πρώτο ομότιτλο EP σας, μαζί με ένα release party για να γιορτάσετε τη νέα σας δισκογραφική δουλειά. Πώς ήταν εκείνη η βραδιά και τι σας έμεινε από αυτή;
Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα να γίνεσαι ένα με τον κόσμο, είτε σε μια συναυλία είτε σε ένα event όπως ένα release/listening party. Ακόμα πιο ωραίο είναι όταν αυτή η σύνδεση συνεχίζεται και μετά το τέλος της εμφάνισής σου, όταν βρίσκεσαι πλέον κι εσύ μέσα στο πλήθος. Από τη μέχρι στιγμής εμπειρία μου, αυτό που κρατάω περισσότερο είναι πως οι άνθρωποι που επικοινωνούν μαζί μας μέσα από τη μουσική γίνονται σιγά σιγά μέρος αυτού που δημιουργούμε και το μοιράζονται μαζί μας. Νομίζω πως αυτή είναι και η μεγαλύτερη επιβράβευση για εμάς.
Από ό,τι είδα, το 2027 ξεκινάει για εσάς δυναμικά, με εμφανίσεις στο εξωτερικό. Ένα mini tour μαζί με τους Mouth Ulcers και Then Comes Silence, αλλά και τη συμμετοχή σας στο Dark Malta Festival. Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτή τη συνεργασία, αλλά και για αυτό το ξεκίνημα προς το εξίσου σημαντικό μουσικό κοινό του εξωτερικού;
Η αλήθεια είναι πως όταν πάτησα το publish για το πρώτο EP, δεν περίμενα ότι ο κόσμος θα ανταποκρινόταν τόσο γρήγορα. Άρχισα να λαμβάνω emails, τόσο από ανθρώπους που ανακάλυψαν τη μουσική μας όσο και από ανεξάρτητους ραδιοφωνικούς παραγωγούς του εξωτερικού. Νομίζω πως μέχρι στιγμής τα πράγματα κυλούν αρκετά οργανικά και είμαστε όλοι πολύ περίεργοι, αλλά και ανυπόμονοι, για το τι θα ακολουθήσει. Ο μεγάλος στόχος για το 2027 είναι η κυκλοφορία του πρώτου μας full-length album, για το οποίο πραγματικά ανυπομονούμε όλοι.
Με ποιους καλλιτέχνες θα θέλατε να συνεργαστείτε στο κοντινό μέλλον και σε ποιες χώρες θα θέλατε να κάνετε περιοδεία;
Γενικά, το να ταξιδεύεις με αφορμή τη μουσική σου είναι ένα σπάνιο συναίσθημα, είτε πρόκειται για την ελληνική επαρχία είτε για κάποιο μακρινό μέρος. Δεν ξέρω αν το ζητούμενο είναι τόσο η ίδια η μπάντα με την οποία θα παίξεις ή θα μοιραστείς ένα van για όσο διαρκεί η περιοδεία. Νομίζω πως αυτό που μένει τελικά είναι οι γνωριμίες, οι εμπειρίες και όλα εκείνα που θα θυμάσαι όταν κοιτάζεις πίσω.
Υπάρχουν κάποια αγαπημένα τραγούδια που θα θέλατε να διασκευάσετε και να κυκλοφορήσετε κάποια στιγμή στη μουσική σας πλατφόρμα;
Μου έχει περάσει μόνο μία φορά από το μυαλό η ιδέα του cover, και μάλιστα σε μια αρκετά φορτισμένη συναισθηματικά περίοδο για μένα, όταν ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του πρώτου EP, τα Χριστούγεννα του 2025. Το κομμάτι ήταν το «It's All Over Now, Baby Blue» του Bob Dylan. Δεν ξέρω αν θα γίνει πράξη, αλλά θα είχε πλάκα.
Θεωρείτε πως υπάρχουν δυσκολίες για να δημιουργηθεί και να εξελιχθεί ένα νέο ελληνικό συγκρότημα μέσα στην τρέχουσα μουσική σκηνή της χώρας μας; Τι θα θέλατε να αλλάξει σχετικά με αυτό;
Οι δυσκολίες στην Ελλάδα είναι τεράστιες. Οι άνθρωποι που κρατούν την ελληνική μουσική σκηνή ζωντανή είναι ελάχιστοι και, στις περισσότερες περιπτώσεις, αφανείς ήρωες. Πριν καν ξεκινήσει μια μπάντα, έχει να αντιμετωπίσει αρκετά πρακτικά ζητήματα. Από το να βρει έναν χώρο για πρόβες μέχρι να καλύψει το κόστος μιας ηχογράφησης σε ένα κανονικό studio. Και όλα αυτά πριν καν φτάσει στο σημείο να παρουσιάσει την δουλειά της στο κοινό. Πιστεύω πως η αλληλοβοήθεια είναι ίσως το πιο σημαντικό πράγμα για να κρατηθεί κάτι ζωντανό. Ακόμα και σήμερα, θεωρώ πως δεν έχουμε ξεπεράσει την πληγή του COVID και τη μετάβαση από τα live στα πάρτι. Τότε παρακολουθούσα όσα συνέβαιναν ως απλός ακροατής, ενώ τώρα που βρίσκομαι κι εγώ μέσα στον χορό, βλέπω πόσο υπέρογκα είναι τα ποσά που χρειάζεται να καταβάλει μια μπάντα για να κλείσει έναν χώρο και να παρουσιάσει το υλικό της. Πολλές φορές, τα κόστη είναι τόσο υψηλά, που το σενάριο του να μην γίνει καθόλου ένα live, υπερισχύει από το να γίνει και να έχει οικονομικές επιπτώσεις. Μια μουσική σκηνή εξαρτάται πάντα από τρεις παράγοντες: τον μουσικό, τον χώρο και το κοινό. Όσο αυτά τα τρία αλληλοστηρίζονται, τόσο η μουσική θα προχωράει και θα έχουμε την ευκαιρία να ακούμε καινούργια πράγματα.
Ʃχετικά με την εμφάνισή σας στο Gazarte, όπου θα είστε το συγκρότημα που θα υποδεχτεί τη θρυλική Anja Huwe στη σκηνή, πώς αντιδράσατε όταν σας έγινε αυτή η πρόταση και ποια είναι τα συναισθήματα σας για αυτή την εμφάνιση;
Η αλήθεια είναι πως είχε προηγηθεί και η ανακοίνωση ότι θα βρεθούμε ξανά στην ίδια σκηνή με την Anja Huwe, αυτή τη φορά στη Γερμανία, τον Απρίλιο του 2027. Προσωπικά, είχα ήδη κλείσει εισιτήριο πριν καν μας γίνει η πρόταση για το live στο Gazarte, καθώς είμαι μεγάλος θαυμαστής των Xmal Deutschland και γενικότερα αυτού του βρώμικου, new wave/goth κιθαριστικού ήχου.
Είναι μεγάλη μας χαρά και τιμή που θα βρεθούμε στη σκηνή του Gazarte και ανυπομονούμε πραγματικά για αυτή τη βραδιά. Ελπίζω ο κόσμος να αγκαλιάσει την μουσική μας και να σταθούμε αντάξιοι των περιστάσεων.
13-11-26// Anja Huwe/Xmal deutschland X THE DEPTHS στο Gazarte. 21:00
Διοργάνωση Death Disco //
0 Comments