Το να προσπαθήσω να διαλέξω είκοσι κομμάτια από μια χρονιά τόσο γεμάτη από αξιόλογους δίσκους είναι ένας πραγματικά ευχάριστος πονοκέφαλος. Το ακόμα καλύτερο είναι ότι μπορεί να ξεχώρισα τα παρακάτω κομμάτια αλλά τα περισσότερα από αυτά ανήκαν σε ολοκληρωμένες δουλειές που δεν στοχεύουν σε 1-2 καλές στιγμές, γεγονός αρκετά συχνό σε μια εποχή που η αξία και η επιτυχία μετριέται σε views και streams και το "Hello" της Adele σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Προσπαθώντας να μην συμπεριλάβω πάνω από ένα κομμάτι ανά δίσκο, η λίστα με τα είκοσι αγαπημένα μου για το 2015 είναι:

20. Ceremony - Your Life In France

19. The Noise Figures - Holy One

18. Viet Cong - Continental Shelf

17. Institute - Perpetual Ebb

16. Slow Riot - Demons

15. Future - Side Effects

14. RA - Bloodline

13. King Dude - Death Won’t Take Me

12. Foals - What Went Down

11. God Is An Astronaut - Agneya

10. The Maccabees - Spit It Out

09. Cold Showers – Plantlife

08. Public Service Broadcasting - Go!

07. Royal Headache - Carolina

06. Sextile - Visions Of You

05. Editors – Life Is A Fear

04. The Soft Moon - Wasting

03. Algiers - Irony. Utility. Pretext.

02. Soft Kill – Selfish Love

01. New Candys – Dark Love

Μπορεί φέτος να μην άκουσα κάποια δουλειά που να μου χαρακτηρίσει την χρονιά (οι The Soft Moon έφτασαν πιο κοντά από οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα σε αυτό), αλλά αυτό εξισορροπήθηκε από το γεγονός ότι συνολικά με κέρδισαν τόσα πολλά άλμπουμ που μου φτάνει για να θεωρώ το 2015 ως μια εξαιρετική δισκογραφική χρονιά. Επίσης συνεχίστηκαν να θολώνουν τα όρια μεταξύ μίνι κυκλοφοριών και κανονικού άλμπουμ. Με τις φυσικές πωλήσεις δίσκων να μειώνονται σταθερά, σε μια εποχή που κυριαρχεί το youtube, spotify και τα λοιπά, δεν υπάρχει η ανάγκη για τα περισσότερα συγκροτήματα (ιδίως τα πιο νέα) να συμπληρώσουν 10 - 12 κομμάτια ώστε να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη δουλειά. EP's ή μικρότερα άλμπουμ πάντως, είχαμε πάρα πολλές ενδιαφέρουσες περιπτώσεις και σε αυτό το τομέα.

No.10 Low & Behold - Uppers (Northern Records): Είναι συχνό πλέον φαινόμενο τα dark projects που προέρχονται από μέλη rock ή metal συγκροτημάτων να παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Αυτό ισχύει και για την περίπτωση των Καλιφορνέζων Low & Behold που αποτελούνται από τον Jason Martin των θορυβοποιών Starflyer 59 και τον Ryan Clark των metalcore Demon Hunter. Το ντεμπούτο τους με τίτλο "Uppers" είναι ένα darkwave άλμπουμ με καθαρά νοσταλγικό χαρακτήρα και επιρροές από Depeche Mode μέχρι Sisters Of Mercy, με το αποτέλεσμα να είναι όμως τρομερά εθιστικό. Ιδίως το "Some People" απλά το έχει λιώσει στο repeat...

No.20 Diät – Positive Energy (Iron Lung Records): Η Iron Lung Records μετά το περσινό εξαιρετικό άλμπουμ "Typical System" των Αυστραλών Total Control, μας προσφέρει και φέτος έναν από τους καλύτερους post-punk δίσκους της χρονιάς. Το "Positive Energy" αποτελεί το απολαυστικό ντεμπούτο των Βερολινέζων Diät, στο οποίο θα αναγνωρίσει κανείς τις επιρροές του γκρουπ από Bauhaus, Killing Joke ή και Theatre Of Hate.

Ακούστε: "Nausea", ""Toonie"

No.19 Girls Names - Arms Around A Vision (Tough Love): To "Arms Around A Vision" των Girls Names αποτέλεσε ένα από τα πιο αναμενόμενα άλμπουμ της φετινής χρονιάς, εξαιτίας κυρίως του εξαιρετικού προηγούμενου δίσκου τους "The New Life", δικαιώνοντας σε μεγάλο βαθμό τις προσδοκίες. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το άλμπουμ εδώ.

Ακούστε: "I Was You", "A Hunger Artist"

No.18 Viet Cong - Viet Cong (Jagjaguwar): Οι Viet Cong καταφέρνουν να εξωτερικεύσουν τις επιρροές τους με φρέσκια οπτική, ξεφεύγοντας από το "θολό" τοπίο των Women, προσφέροντας ένα πιο άμεσο αποτέλεσμα με μερικές εξαιρετικές στιγμές. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το album review εδώ. Το συγκρότημα μας επισκέφτηκε τον Σεπτέμβριο για ένα live στο six dogs. 

Ακούστε: "Silhouettes", "Continental Shelf"

No.17 New Order - Music Complete (Mute): Αν έπρεπε κάποιος να τοποθετήσει ηχητικά κάπου το "Music Complete", αυτό θα ήταν μεταξύ "Technique" και "Republic". Το θέμα για τους New Order δεν είναι ούτε να ανακαλύψουν τον τροχό (για δεύτερη φορά), αλλά ούτε να αλλάξουν το ύφος τους. Το σημαντικό είναι να παρουσιάσουν κομμάτια αντάξια του ονόματος και της ιστορίας τους, και με το άλμπουμ αυτό το καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την ανάρτηση για το "Music Complete" εδώ.

Ακούστε: "Plastic", "Restless"

No.16 Agent Side Grinder - Alkimia (Progress Productions): Στους Σουηδούς Agent Side Grinder είχα αναφερθεί αρχικά πριν τρία χρόνια όταν και είχαν κυκλοφορήσει το απολαυστικό "Hardware". Το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο "Alkimia" είναι με διαφορά το καλύτερό τους, το οποίο περιλαμβάνει εξαιρετικά δείγματα coldwave/ electropop αισθητικής.

Ακούστε: "Into the Wild", "Giants Fall"

No.15 Ceremony - The L-Shaped Man (Matador Records): Το "The L-Shaped Man" αποδεικνύεται ένα επιτυχημένο και εξαιρετικά ενδιαφέρον νέο βήμα για την μπάντα και ελπίζω να συνεχίσουν προς αυτή την κατεύθυνση γιατί φαίνεται ότι τους ταιριάζει. Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο για το "The L-Shaped Man" εδώ.

Ακούστε: "Your Life In France", "The Separation + "The Understanding"

No.14 Then Comes Silence - Nyctophilian (Novoton): Ο goth ήχος του γκρουπ έχει κλασσικές ρίζες, σε συγκροτήματα όπως οι Sisters Of Mercy και οι Killing Joke, φανερώνοντας σε στιγμές κάποια noise στοιχεία θυμίζοντας την προσέγγιση πιο σύγχρονων σχημάτων όπως οι A Place To Bury Strangers (με τους οποίους έχουν περιοδεύσει). Διαβάστε περισσότερα για το "Nyctophilian" στο album review του εδώ.

Ακούστε: "Animals", "Strangers"

No.13 Royal Headache - High (Whats Your Rupture?): Οι Αυστραλοί Royal Headache κυκλοφόρησαν φέτος το "High", ένα δεύτερο άλμπουμ γεμάτο garage punk μελωδίες και έναν χαρισματικό τραγουδιστή. Δεν ξέρω αν επαληθευτούν οι φήμες και είναι ο τελευταίος τους δίσκος - αν όντως αποχωρήσει ο frontman τους Shogun - αλλά τα κομμάτια του είναι σίγουρο ότι θα μας συντροφεύουν για πολύ καιρό ακόμα.

Ακούστε: "Need You", "High"

No.12 Motorama - Poverty (Talitres): Οι Motorama ποτέ δεν στηρίζονταν στην πολυπλοκότητα των συνθέσεων ή σε ένα πρωτοποριακό ήχο, αλλά όπως αποδεικνύει και το "Poverty" (album review) στην αμεσότητα των κομματιών που καθιστούν αδύνατο να μην κολλήσεις. Το συγκρότημα βρέθηκε για ένα live τον Οκτώβριο στην Αθήνα, μια εμφάνιση για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ακούστε: "Corona", "Heavy Wave"

No.11 Sleater-Kinney - No Cities To Love (Sub Pop): Μπορεί να τους πήρε μια δεκαετία η δισκογραφική επιστροφή τους, μετά το αξιόλογο "The Woods" του 2005, αλλά οι Sleater-Kinney έδωσαν φέτος δυναμικό παρών με το απροσδόκητα καλό "No Cities To Love" και μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της καριέρας τους.

Ακούστε: "A New Wave", "Bury Our Friends"

No.29 Male Gaze - Gale Maze (Castle Face Records): Αποτελούμενη από πρώην μέλη των The Mayyors, Blasted Canyons και The Mall, οι Male Gaze είναι μια νέα μπάντα που ανακατεύει 80's post-punk, psych & noise rock στοιχεία, προσφέροντας ένα ντεμπούτο που σε κερδίζει όλο και περισσότερο με κάθε ακρόαση. 

Ακούστε: "Cliffs Of Madness", "The Shining Path"

No.28 Public Service Broadcasting - The Race For Space (Test Card Recordings): Το λονδρέζικο δίδυμο των PSB είχε δείξει τα ηλεκτρονικά funk rock διαπιστευτήριά του από το "Inform-Educate-Entertain" του 2013, αλλά  ο δεύτερος δίσκος του προσφέρει τις πιο εθιστικές συνθέσεις του.

Ακούστε: "Gagarin", "Go!"

No.27 Cold Showers - Matter Of Choice (Dais Records): Η επιρροή των New Order είναι ιδιαίτερα εμφανής στο δεύτερο άλμπουμ των Cold Showers, οι οποίοι συνεχίζουν την πορεία τους στο να παγιωθούν ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες σύγχρονες coldwave μπάντες.

Ακούστε: "Only Human", "Plantlife"

No.26 Foals - What Went Down (Warner): Οι Foals έχοντας φτάσει αισίως στον τέταρτο δίσκο τους, συνεχίζουν να παρουσιάζουν εξαιρετικές indie rock δουλειές όπως μας έχουν συνηθίσει, με ένα μεγάλο μουσικό φάσμα που ικανοποιεί από τις πιο ψυχεδελικές μέχρι τις πιο χορευτικές διαθέσεις.

Ακούστε: "Mountain At My Gates", "What Went Down"

No.25 Sonic Jesus - Neither Virtue Nor Anger (Fuzz Club Records): Οι Ιταλοί τολμούν να κυκλοφορήσουν για πρώτη δουλειά ένα διπλό cd - τετραπλό βινύλιο - και δικαιώνονται, παρουσιάζοντας μια μίξη A Place To Bury Strangers, The Brian Jonestown Massacre και Swans σε ένα αρκετά πειραγμένο "μαύρο" πλαίσιο. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το ντεμπούτο των Sonic Jesus εδώ.

Ακούστε: "My Lunacy", "Telegraph"

No.24 Drenge – Undertow (Infectious Records): Καλύπτοντας ένα ευρύ μουσικό πεδίο με αναφορές από The Stooges και The White Stripes μέχρι Queens Of The Stone Age, τα αδέρφια Loveless εξελίσσονται, βελτιώνονται και προσφέρουν ένα από τα καλύτερα ροκ άλμπουμ του 2015.

Ακούστε: "The Woods", "We Can Do What We Want"

No.23 Static Daydream – Static Daydream (Saint Marie Records): Το δίδυμο των Static Daydream, που αποτελείται από την Jamie Casey και τον Paul Baker - γνωστό από τους Skywave και τους θορυβοποιούς Ceremony, προσφέρει ένα άλμπουμ που σε μεταφέρει στα 90s και τις καλύτερες στιγμές των The Jesus & Mary Chain και My Bloody Valentine. Άνετα ο καλύτερος καθαρά shoegaze δίσκος της χρονιάς.

Ακούστε: "More Than Today", "Run Into The Night"

No.22 Algiers – Algiers (Matador Records): Οι Algiers βάζουν gospel, punk, industrial στοιχεία στην post-punk φόρμα του ντεμπούτο τους με εκπληκτικά αποτελέσματα, το οποίο ισορροπεί μεταξύ μουσικής και δυναμικών στίχων και αν κυμαίνονταν στα ίδια συνθετικά επίπεδα όλα τα κομμάτια, θα βρίσκονταν πολύ πιο κοντά στη κορυφή της λίστας. 

Ακούστε: "And When You Fall", "Irony. Utility. Pretext."

No.21 zZz - Juggernaut (Excelsior Recordings): Το ολλανδικό δίδυμο των Björn Ottenheim και Daan Schinkel αποτέλεσαν για μένα μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς που μας πέρασε, μιας και το τρίτο άλμπουμ των zZz, με τις electro, krautrock, garage και post-punk ρίζες, είναι απλά απολαυστικό.

Ακούστε: "When I Come Home", "Juggernaut"

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.01 - 10

Η δεκάδα αυτή κάθε χρόνο με δυσκολεύει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, γιατί πρέπει να αποφασίσω και να ξεχωρίσω ποιες δουλειές θα αναγκαστώ να "αφήσω" έξω από την παρουσίασή μου. Με αυτό το τρόπο φέτος δεν μου χώρεσαν τα πολύ αξιόλογα άλμπουμ των God Is An Astronaut, Chelsea Wolfe, Protomartyr, Swervedriver, Chastity Belt, Blood Sound, Institute αλλά και πολλά ακόμα που κυκλοφόρησαν σε μια πολύ ενδιαφέρουσα και γεμάτη δισκογραφική χρονιά. Όπως μου προέκυψε η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει μπάντες, ιστορικά ονόματα αλλά και νέα στο χώρο, από την γενικότερη dark σκηνή εκπροσωπώντας από την πιο ηλεκτρονική έως την πιο θορυβώδης/ επιθετική πτυχή της. Πιο αναλυτικά όμως:

No.40 Nite Fields - Depersonalisation (Felte Records): Οι Nite Fields με το ντεμπούτο τους φανερώνουν σε σημεία δείγματα εξαιρετικής shoegaze pop γραφής, εμπλουτισμένα με dream pop και post-punk ήχους, και αποκαλύπτουν μια σοβαρή προοπτική ώστε να μας απασχολήσουν ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Depersonalisation" εδώ.

Ακούστε: "Prescription", "You I Never Knew"

No.39 The Monochrome Set - Spaces Everywhere (Tapete Records): Πέρα από τα αναπόφευκτα γνώριμα μοτίβα, οι The Monochrome Set με το "Spaces Everywhere" προσφέρουν ένα από τα πιο όμορφα pop δισκογραφικά τριαντάλεπτα της χρονιάς. Μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Spaces Everywhere" εδώ.

Ακούστε: "Iceman", "A Little Village"

No.38 Hearts Of Black Science - Signal (Progress Productions): Οι Hearts Of Black Science, το σουηδικό δίδυμο των Tomas Almgren και Daniel Änghede (γνωστός από τους Crippled Black Phoenix), στηρίζονται σε ένα synth pop ήχο, που δανείζεται στοιχεία από την darkwave, shoegaze και post-rock σκηνή, και παραδίδουν το τρίτο και καλύτερο δίσκο της καριέρας τους. 

Ακούστε: "Protector", "Unfolding"

No.37 Wire - Wire (Pink Flag): Δεν μπορεί να μην λάβει κανείς υπόψη ότι οι Wire δεν έχουν κυκλοφορήσει μέτρια δουλειά - και δεν το κάνουν ούτε τώρα- αλλά και την δισκογραφική ιστορία τους με τις όποιες αναπόφευκτες συγκρίσεις, συνεχίζοντας με ένα αρκετά άμεσο δισκογραφικό αποτέλεσμα που προσθέτει άλλο ένα λιθαράκι στην πλούσια ιστορία τους. Διαβάστε ολόκληρο το album review του ομώνυμου δίσκου τους εδώ.

Ακούστε: "Joust & Jostle", "In Manchester"

No.36 Car Seat Headrest - Teens Of Style (Matador): Μπορεί τo "Teens Of Style" να αποτελεί το ντεμπούτο των Car Seat Headrest στην Matador Records, αλλά προηγουμένως, και πιο συγκεκριμένα από το 2010, είχαν παρουσιάσει 11(!) bandcamp δίσκους lo-fi αισθητικής αντλώντας επιρροές από μπάντες όπως οι Guided By Voices και οι The Strokes.

Ακούστε: "Something Soon", "No Passion"

No.35 Gold Class - It's You (Felte Records): Οι Gold Class μπορεί να είναι από την Αυστραλία αλλά η μουσική τους χρωστάει τα μέγιστα στο Μάντσεστερ, μιας και ακούγοντας το εξαιρετικό ντεμπούτο τους με κάνει να σκέφτομαι πως θα ήταν οι Joy Division με τραγουδιστή τον Morrissey.

Ακούστε: "Life As A Gun", "Bite Down"

No.34 Ra - Scandinavia (Adrian Recordings): Το ντεμπούτο των Ra αξίζει αρκετές ακροάσεις και συνεχίζει την αξιόλογη μουσική παράδοση των Βόρειων στην πιο επιθετική πλευρά της αναβιωτικής 80s post-punk φάσης. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Scandinavia" εδώ.

Ακούστε: "Bloodline", "In My Veins"

No.33 Grave Babies- Holographic Violence (Hardly Art): Οι επιρροές από The Cure μέχρι Killing Joke και από Iceage μέχρι The Soft Moon συνεχίζονται και στον τρίτο δίσκο των Grave Babies, το οποίο μας ήρθε δυο χρόνια μετά το πολύ καλό "Crusher", και μάλλον αποτελεί και την καλύτερη δουλειά που έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα.

Ακούστε: "Bloodline", "In My Veins"

No.32 Drab Majesty - Careless (Dais Records): Οι Drab Majesty είναι το προσωπικό μουσικό σχήμα του Deb Demure που στηρίζεται σε ένα 80s new wave ήχο (και μεγάλη αγάπη στους New Order και Depeche Mode), με το "Careless" να αποτελεί την πρώτη τους δισκογραφική τους προσπάθεια που θα βρει μεγάλη σε φίλους συγκροτημάτων όπως οι Cold Cave.

Ακούστε: "The Foyer", "The Heiress"

No.31 Fufanu - Few More Days To Go (One Little Indian): Οι Fufanu είναι το τελευταίο πολύ ενδιαφέρον σχήμα από την Ισλανδία, που μας έχει χαρίσει τόσους αξιόλογους καλλιτέχνες, με τους Kaktus Einarsson και Gulli Einarsson να έχουν μάλιστα την υποστήριξη των Blur. Το ντεμπούτο τους "Few More Days To Go" μπορεί να κυκλοφόρησε στα τέλη Νοεμβρίου, αλλά το εθιστικό synth/ noise post-punk τους κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να απασχολήσει μεγάλο μέρος του μουσικού κόσμου.

Ακούστε: "Your Collection", "Circus Life"

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.01 - 10

Για άλλη μια χρονιά άκουσα πάρα πολλούς αξιόλογους δίσκους με μεγάλη ποικιλία και για όλα σχεδόν τα μουσικά γούστα από την εγχώρια αγορά. Σίγουρα η δημιουργία μια συγκεκριμένης σκηνής μπορεί να μην είναι το ίδιο εύκολη όσο παλιότερα, αλλά οι εποχές είναι διαφορετικές και η ύπαρξη τόσο μεγάλου αριθμού από ενδιαφέρουσες μπάντες είναι κάτι περισσότερο από θετική. Προσωπικά συνεχίζει να με εντυπωσιάζει ο Βασίλης Αγγελόπουλος (των We Came From Waters) με το project του, ενώ δουλειές όπως το εξαιρετικό άλμπουμ των The Noise Figures, αλλά και αυτά των The Big Nose Attack, Selofan και πάρα πολλά ακόμα δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα από αντίστοιχα του εξωτερικού. Στην παρακάτω λίστα μάζεψα δέκα ελληνικούς δίσκους που μου τράβηξαν περισσότερο την προσοχή την χρονιά που μας πέρασε:

10. Birthmark - Subtract (The Sound Of Everything)

09. The You and What Army Faction - Glum (Smash Records)

08. Victory Collapse - Atlas (self-released)

07. Pop Eye - Is It Real? (The Sound Of Everything)

06. I Saw 43 Sunsets - Now We Are Infinite (self-released)

05. The Big Nose Attack - 69 (Lab Records)

04. Analock - Drive In Hell (self-released)

03. Selofan - Tristesse (Fabrika Records)

02. Conjecture - Nunavut (Raumklang Music) 

01. The Noise Figures - Aphelion (Inner Ear)

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.01 - 10

Η αίσθηση που μου έχει αφήσει η φετινή χρονιά μέχρι τώρα είναι ότι τα καλύτερα έρχονται, τουλάχιστον δισκογραφικά. Σίγουρα το νέο άλμπουμ των The Soft Moon, που το περίμενα όσο λίγα μέσα στο 2015, δεν με απογοήτευσε με τα διαφορετικά στοιχεία που εισήγαγε στον ήχο του σχήματος. Πέρα όμως από την μπάντα του Luis Vasquez υπήρξαν αρκετές ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες στις οποίες αξίζει να αναφερθώ. Εννοείται οι επανενώσεις ακόμα και των πιο τυχάρπαστων ονομάτων συνεχίστηκαν με καταιγιστικό ρυθμό. Φυσικά μέσα σε αυτές και κάποιες που ξεχώρισαν - τις προάλλες άκουγα το πολύ καλό νέο Veruca Salt άλμπουμ - με βασικότερη αυτή των Sleater-Kinney. Συνολικά οι δέκα δισκογραφικές δουλειές που μου έκαναν περισσότερο εντύπωση μέχρι τώρα, με σειρά επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας, είναι:

10. Ceremony - The L-Shaped Man (18 Μαΐου, Matador Records)

09. Sonic Jesus - Neither Virtue Nor Anger (16 Απριλίου, Fuzz Club)

08. Drenge - Undertow (6 Απριλίου, Infectious Records)

07. The Soft Moon - Deeper (31 Μαρτίου, Captured Tracks)

06. Agent Side Grinder - Alkimia (25 Μαρτίου, Progress Productions)

05. New Candys - New Candys As Medicine (16 Μαρτίου, Picture In My Ear)

04. Then Comes Silence - Nyctophilian (13 Μαρτίου, Novoton)

03. Motorama - Poverty (9 Φεβρουαρίου, Talitres)

02. Sleater Kinney - No Cities To Love (20 Ιανουαρίου, Sub Pop)

01. Viet Cong - Viet Cong (20 Ιανουαρίου, Jagjaguwar)