Για τη συγκεκριμένη ανάρτηση συνηθίζω να γράφω για τα πόσο πολλά και αξιόλογα Eps κυκλοφορούν κάθε χρόνο μιας και τα συγκροτήματα έχουν αποδεσμευτεί από τη λογική της επιτακτικής ανάγκης μιας ολοκληρωμένης δισκογραφικής δουλειάς, τα κέρδη της οποίας είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με τις ζωντανές εμφανίσεις ή ακόμα και από το merchandise (εκτός αν μιλάμε για σχήματα όπως οι U2). Αυτό δείχνει να αλλάζει και ο λόγος είναι καθαρά το κόστος παραγωγής του φυσικού προϊόντος. Το κόστος για ένα EP είναι το ίδιο με ένα άλμπουμ οπότε με γνώμονα αυτό κατευθύνονται σε κάτι πιο ολοκληρωμένο. Μπορεί και λόγω της πανδημίας τα περισσότερα σχήματα να είχαν συγκεντρώσει υλικό για κάποια μεγαλύτερη κυκλοφορία, αλλά φέτος δυσκολεύτηκα πολύ περισσότερο να καταρτίσω τη λίστα με τις δέκα κορυφαίες μίνι κυκλοφορίες.

10. Billy Idol - The Cage (Dark Horse Records)

09. Tribulation - Hamartia (Century Media Records)

08. King Dude - Songs of the 1940's - Part One (Independent)

07. Anna Calvi - Tommy (Domino)

06. Emma Ruth Rundle - Orpheus Looking Back (Sargent House)

05. Bambara - Love on My Mind (Wharf Cat Records)

04. Fearing - Desolate (Profound Lore)

03. Killing Joke - Lord Of Chaos (Spinefarm Records)

02. Rope Sect - Metanoia Sessions (Iron Bonehead Productions)

01. Cold Showers - Strength in Numbers (Dais Records)