Αρχικά δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κακές συναυλίες. Σίγουρα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, από τον ήχο, χώρο, τη διάθεση του εκάστοτε σχήματος αλλά κυρίως από τη δική μας. Θεωρώ ότι από κάθε συναυλία μπορείς να πάρεις πράγματα, εμπειρίες και αναμνήσεις. Την περσινή χρονιά υπήρξαν φανταστικές ζωντανές εμφανίσεις που ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες μου και άλλες που με εξέπληξαν πολύ ευχάριστα. Όταν ένα από τα αγαπημένα σου συγκροτήματα όλων των εποχών παίζει στα γενέθλια σου και με αυτό το τρόπο δεν μπορείς να ζητήσεις κάτι παραπάνω. Ναι οι Cure ήρθαν και τα σάρωσαν όλα. Από την άλλη δεν περίμενα στο ελάχιστο κάτι όσο ιδιαίτερο όσο αυτό που μας παρουσίασε η Florence.  Δεν μπορώ να πω ότι ανήκω στο φανατικό κοινό της Βρετανίδας, αλλά μου χάρισε μια από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες. Μετά από τέτοια εμφάνιση ίσως και να ανήκω...

10. Johnny Marr (Release Athens) @ Πλατεία Νερού, 16.06.19

09. The Sisters Of Mercy, A.A. Williams @ Gazi Music Hall, 13.09.2019

08. Anna Calvi @ Acro, 16.03.19

07. Whispering Sons (DeathDisco MiniFest 2k19) @ Fuzz Club, 23.02.2019

06. Iggy Pop (Release Athens) @ Πλατεία Νερού, 08.06.2019

05. Madrugada @ Tae Kwon Do, 08.04.2019

04. She Wants Revenge @ Gagarin205, 29.08.2019

03. The Soft Moon @ Temple Athens, 12.09.2019

02. Florence & The Machine @ Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου, 21.09.19

01. The Cure (Ejekt Festival) @ Πλατεία Νερού, 17.07.2019

Δεν θα μπορούσα επίσης να μην αναφερθώ και σε μια από τις κορυφαίες συναυλίες της ζωής μου. Φέτος είχα τη τύχη να παρευρεθώ στο φεστιβάλ της Φλωρεντίας για να παρακολουθήσω τους Smashing Pumpkins (απωθημένο ζωής) και τους Tool. Μπορείτε να διαβάσετε τι έγινε στο Firenze Rocks 2019, εδώ.

Η Anna Calvi συνέθεσε τη μουσική για τη φετινή πέμπτη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς "Peaky Blinders". Το ίδιο αναμένεται να κάνει και για την επερχόμενη έκτη σεζόν του ίδιου προγράμματος. Σήμερα κυκλοφόρησε το soundtrack της σειράς, το οποίο αποτελείται από κομμάτια που ακούστηκαν κατά τη διάρκειά του. Μέσα σε αυτά περιλαμβάνονται οι διασκευές στο κεντρικό θέμα, το "Red Right Hand του Nick Cave, από PJ Harvey και Snoop Dogg, αλλά και νέο υλικό, όπως το "I’m The Man" της Jehnny Beth των Savages και το νέο κομμάτι της Anna Calvi με τίτλο "You're Not God". Να θυμίσω ότι η Calvi μας επισκέφτηκε τον Μάρτιο που μας πέρασε, μια εμφάνιση για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ, στα πλαίσια της προώθησης του τελευταίου της άλμπουμ με τίτλο "Hunter" (album review).

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα της περσινής χρονιάς, η Anna Calvi, έρχεται στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα η Αγγλίδα τραγουδοποιός θα βρεθεί στην Αθήνα το Σάββατο 16 Μαρτίου στο Acro. H Calvi μετά από το "One Breath" του 2013, ένας δίσκος που μάλλον πέρασε χωρίς να τραβήξει πολύ προσοχή, επέστρεψε με το τρίτο άλμπουμ της καριέρας, το οποίο γνώρισε εξαιρετική ανταπόκριση. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Hunter", εδώ.

To 2018 αποτέλεσε άλλη μια γεμάτη δισκογραφική χρονιά, με αξιόλογους δίσκους να κυκλοφορούν μέχρι και το τέλος της που θα ήθελα να τους ακούσω πολύ περισσότερο πριν τους συμπεριλάβω σε τέτοιες λίστες. Την πρώτη δεκάδα την είχα σχεδόν σχηματισμένη στο μυαλό μου από νωρίς. Η συγκεκριμένη όμως με ζόρισε αρκετά περισσότερο...

No.20 Ceremony ‎– East Coast (Candy Booking): Οι Ceremony, η μπάντα του John Fedowitz των Skywave (να μην μπερδεύεται με το post-punk σχήμα των Ceremony από την Καλιφόρνια), μας έχουν συνηθίσει σε εξαιρετικές noise rock / shoegaze κυκλοφορίες. Πέντε χρόνια μετά το πολύ καλό "Distance", ο Fedowitz δείχνει να εξελίσσεται σε κάθε δουλειά και το φετινό "East Coast" αποτελεί το κορυφαίο άλμπουμ που έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα.

Ακούστε: "Closer", "Blue"

No.19 Chastity - Death Lust (Captured Tracks): Μετά το εξαιρετικό περσινό EP με τίτλο "Chains", οι Chastity επέστρεψαν φέτος με το ντεμπούτο άλμπουμ τους. To "Death Lust" διατηρεί όλα τα γνωστά shoegaze, noise rock και hardcore στοιχεία του σχήματος του Brandon Williams, με μια σαφώς πιο ποπ προσέγγιση που βοηθάει με πιο άμεση σύνδεση με τον θυμό και τα άγχη του δημιουργού του. 

Ακούστε: "Children", "Heaven Hell Anywhere Else"

No.18 The Joy Formidable - Aaarth (Hassle Records): Οι The Joy Formidable έκλεισαν πέρσι μια δεκαετίας ζωής και έχοντας κυκλοφορήσει τρεις δίσκους μέχρι τώρα, θεωρώ ότι είναι μια αρκετά υποτιμημένη που "παγιδεύτηκε" από την indie rock ταμπέλα. Ο τέταρτος δίσκος τους με τίτλο "Aaarth" φανερώνει όλη τη γκάμα των Ουαλών, με goth, psych μέχρι και ανατολίτικες αναφορές, ο οποίος συναγωνίζεται άξια το εντυπωσιακό ντεμπούτο τους του 2011 - "The Big Roar".

Ακούστε: "Y Bluen Eira", "Cicada Land On Your Back"

No.16 Spiritual Front - Amour Braque (Prophecy Productions): Οι Spiritual Front ξεκίνησαν την δισκογραφική τους πορεία το 1999 και με τα χρόνια το προσωπικό σχήμα του Simone H. Salvatori ξέφυγε από τους dark / neofolk κύκλους γνωρίζοντας όλο και μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα. Το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Amour Braque", ενσωματώνοντας ακόμα περισσότερες επιλογές, αποτελεί την ίσως πιο άμεση δουλειά τους, το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχές από τους Matt Howden, King Dude, Client και πολλούς ακόμα.

Ακούστε: "Tenderness Through Violence", "Children of the Black Light"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2018 Νο.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2018 Νο.31 - 40

Για το τρίτο της άλμπουμ, η Anna Calvi εμφανίζεται πιο απελευθερωμένη στιχουργικά, ενώ και η μουσική της φανερώνει μια πιο "χαλαρή" διάθεση. Συνολικά φανερώνει ότι αποτελεί ένα ανήσυχο πνέυμα που θα συνεχίσει να μας απασχολεί με την κάθε της κυκλοφορία. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Hunter", εδώ.

Ακούστε: "Hunter", "As A Man" 

No.12: Shiny Darkly - Bronze (Crunchy Frog Recordings)

No.13: ACTORS - It Will Come To You (Artoffact Records)

No.14: Iceage - Beyondless (Matador Records)

No.15: Preoccupations - New Material (Jagjaguwar)

No.16: Spiritual Front - Amour Braque (Prophecy Productions)

No.17: Black Rebel Motorcycle Club - Wrong Creatures (Vagrant Records)

No.18: The Joy Formidable - Aaarth (Hassle Records)

No.19: Chastity - Death Lust (Captured Tracks)

No.20: Ceremony ‎– East Coast (Candy Booking)

Από το 2011 και το ομώνυμο ντεμπούτο της, η Anna Calvi βρίσκεται διαρκώς σε ανοδική πορεία. Δυο χρόνια μετά το πρώτο της άλμπουμ, κυκλοφόρησε το επίσης εξαιρετικό "One Breath" που βρέθηκε σε αρκετές λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς. Και οι δυο δίσκοι κατάφεραν να βρουν στη λίστα με τα υποψήφια άλμπουμ για τo Mercury Prize. Ο Brian Eno είχε δηλώσει για την Calvi ότι είναι ότι καλύτερο είχε ακούσει μετά την Patti Smith, ενώ από τους καλλιτέχνες που έχει συνεργαστεί ξεχωρίζει το όνομα του David Byrne. Δεν είναι παράλογο που πολύ την θεωρούν την Βρετανίδα St. Vincent, αν και προσωπικά μου αρέσει περισσότερο από την Αμερικανίδα.

Για το τρίτο της άλμπουμ, η Calvi εμφανίζεται πιο απελευθερωμένη στιχουργικά, ενώ και η μουσική της φανερώνει μια πιο "χαλαρή" διάθεση. Ως μια gay καλλιτέχνης πάντα μίλαγε για τις συμβάσεις και περιορισμούς των φύλων, αλλά εδώ εμφανίζεται πιο αποφασισμένη να αποτινάξει την οποιαδήποτε ταμπέλα μπορεί να χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο όσο αφορά τη σεξουαλικότητά του. Σε μια συνέντευξή της διάβαζα ότι παλιότερα προσπαθούσε να περάσει το μήνυμα της για τα δικαιώματα και την υπεράσπιση των διαφορετικών επιλογών του κάθε ατόμου που δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν από τις υπάρχουσες ταμπέλες. Πλέον έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο και το νέο της άλμπουμ είναι το μουσικό μανιφέστο της για την ελευθερία αυτή και την αποτίναξη από οποιονδήποτε τέτοιο περιορισμό. 

Μουσικά στο "Hunter" η Calvi εξακολουθεί να αντλεί επιρροές κλασσικά από Nick Cave και PJ Harvey, αν και με μεγαλύτερες δόσεις από σχήματα όπως οι Fever Ray και Perfume Genius, όπως είχε δηλώσει άλλωστε και η ίδια. Σε όλο τον δίσκο υπάρχει μια πιο κινηματογραφική διάθεση, με κλασσικό παράδειγμα το "Swimming Pool", που μπορεί να το εμπνεύστηκε από τους πίνακες του David Hockney, αλλά άνετα θα μπορούσε να αποτελέσει το επόμενο James Bnd μουσικό θέμα. Το "Don't Beat the Girl Out of My Boy" καταφέρνει την ίδια στιγμή να ακούγεται πιο ωμό αλλά και μια από τις ποπ στιγμές της. To φανταστικό "As A Man" έχει μια David Bowie λογική, ενώ στο εντελώς PJ Harvey-ικό ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ βγάζει περισσότερο το άγχος του κυνηγημένου από αυτό του κυνηγού. Μπορεί το δεύτερο μισό του δίσκου να μην πλησιάζει τα επίπεδα του πρώτου, αλλά έχει την ίσως κορυφαία στιγμή του "Hunter" με το κομμάτι "Wish". Συνολικά όμως και με τον δίσκο αυτόν, η Anna Calvi φανερώνει ότι αποτελεί ένα ανήσυχο πνέυμα που θα συνεχίσει να μας απασχολεί με κάθε της κυκλοφορία.

Βαθμολογία: 7,5 / 10

Τον Ιούνιο που μας πέρασε η Anna Calvi ανακοίνωσε το νέο της άλμπουμ με τίτλο "Hunter", που θα κυκλοφορήσει στις 31 Αυγούστου από την Domino Record Co., και παράλληλα παρουσίασε και το κομμάτι "Don’t Beat the Girl Out of My Boy". Αυτό έρχεται πέντε χρόνια μετά το "One Breath", το οποίο βρέθηκε μέσα στα κορυφαία άλμπουμ του 2013. Τώρα η Calvi αποκάλυψε και το ομώνυμο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.

Hunter Tracklist:

01. As A Man

02. Hunter

03. Don’t Beat the Girl Out of My Boy

04. Indies of Paradise

05. Swimming Pool

06. Alpha

07. Chain

08. Wish

09. Away

10. Eden

Ήδη έχουν κυκλοφορήσει αρκετές καταπληκτικές δουλειές μέσα στη χρονιά, η οποία έχει αρχίσει να διαμορφώνεται μουσικά. Μπορείτε να διαβάσετε τη σχετική ανάρτηση για τις δέκα που ξεχώρισα μέχρι τώρα, εδώ. Όμως παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον τα άλμπουμ που έρχονται μέσα στους επόμενους μήνες. Υπάρχουν φυσικά κάποιοι αναμενόμενοι δίσκοι για τους οποίους απομένουν μόνο οι ανακοινώσεις, όπως αυτοί των Muse, των White Lies ή των The Twilight Sad. Από τις επιβεβαιωμένες επερχόμενες δουλειές, οι δέκα που μου έρχονται πρώτες στο μυαλό για τους επόμενους μήνες είναι (κατάταξη βάση επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας):

01. Interpol - Marauder (24 Αυγούστου, Matador Records)

02. King Dude - Music To Make War To (24 Αυγούστου, Van Records)

03. Wild Nothing - Indigo (31 Αυγούστου, Captured Tracks)

04. IDLES - Joy As An Act Of Resistance (31 Αυγούστου, Partisan Records)

05. Anna Calvi - Hunter (31 Αυγούστου, Domino Record Co)

06. Shiny Darkly - Bronze (14 Σεπτεμβρίου, Third Coming Records/ Crunchy Frog)

07. We Were Promised Jetpacks - The More I Sleep, The Less I Dream (14 Σεπτεμβρίου,  Big Scary Monsters)

08. Motorama - Many Nights (21 Σεπτεμβρίου, Talitres)

09. Suede - The Blue Hour (21 Σεπτεμβρίου, Rhino)

10. The Joy Formidable - AAARTH (28 Σεπτεμβρίου, Hassle Records)

Οι Wild Beasts κυκλοφόρησαν πριν από λίγους μήνες την νέα τους δισκογραφική δουλειά, η οποία βρέθηκε μέσα στις δέκα κορυφαίες του 2016 για το blog αυτό. Το album review του "Boy King" μπορείτε να το διαβάσετε αναλυτικά εδώ. Το "Alpha Female" αποτελεί το τρίτο κομμάτι από το τελευταίο τους άλμπουμ που συνοδεύουν με επίσημο βίντεο, μετά τα "Get My Bang" και "Big Cat", το οποίο ακολουθεί την skater Atita Verghese και την ομάδα της, Holystoked Skate Crew, στο Μπανγκαλόρ της Ινδίας. Επίσης παρακάτω μπορείτε να δείτε και την εμφάνιση των Wild Beasts μαζί με την εξαιρετική Anna Calvi, για το ίδιο κομμάτι, σε εκπομπή του BBC 6 Music στο Maida Vale.