Είκοσι χρόνια σχεδόν μετά το "Munki", οι The Jesus and Mary Chain επέστρεψαν δισκογραφικά το 2017 με το άλμπουμ "Damage And Joy". Μπορείτε να διαβάσετε για αυτή την πολύ επιτυχημένη επιστροφή εδώ. Ευτυχώς δεν χρειάστηκαν να περάσουν άλλα τόσα και οι The Jesus and Mary Chain ανακοίνωσαν τον νέο τους δίσκο. Αυτός ονομάζεται "Glasgow Eyes", ηχογραφήθηκε στα Castle of Doom στούντιο των Mogwai, και θα είναι διαθέσιμος στις 8 Μαρτίου από την Fuzz Club Records. Πρώτο single από την επερχόμενη κυκλοφορία αποτελεί το κομμάτι "jamcod", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.
Οι Cult Of Dom Keller έχουν έτοιμη την πέμπτη δισκογραφική προσπάθεια της καριέρας τους, η οποία θα κυκλοφορήσει στις 21 Μαΐου από την Fuzz Club Records. Αυτή τιτλοφορείται "They Carried The Dead In A UFO" και έρχεται ένα χρόνο μετά το "Ascend!". Οι Βρετανοί psych rockers δημοσιοποίησαν και το πρώτο single με τίτλο "Last King of Hell" (κομμάτι που αποτελεί και το τελευταίο του επερχόμενου άλμπουμ τους), το οποίο φανερώνει για άλλη μια φορά τη θορυβώδη και πειραματική διάθεση της μπάντας.
Μπορεί το "Montage Images Of Lust & Fear" να μην με ενθουσίασε το ίδιο με το "What Kind Of Dystopian Hellhole Is This", αλλά οι περισσότερες δουλειές των The Underground Youth βρίσκουν τον δρόμο τους στις λίστες μου με τα καλύτερα κάθε χρονιάς που κυκλοφορούν. Τώρα το συγκρότημα από το Μάντσεστερ ανακοίνωσε το δέκατο άλμπουμ της καριέρας του, το οποίο ονομάζεται "The Falling" και θα κυκλοφορήσει στις 12 Μαρτίου 2021 από την Fuzz Club Records. Πρώτο single από αυτό αποτελεί το κομμάτι "A Sorrowful Race", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:
Οι The Vacant Lots κατάφεραν με τους δυο πρώτους πολύ καλούς δίσκους τους, να κερδίσουν αρκετά μεγάλη δημοσιότητα γύρω από το όνομά τους. Στο παρελθόν έχουν συνεργαστεί με τους Peter Kember των Spacemen 3, Alan Vega των Suicide, Anton Newcombe των Brian Jonestown Massacre, ενώ έχουν περιοδεύσει μαζί με τους Black Rebel Motorcycle Club, Suicide, Brian Jonestown Massacre, The Dandy Warhols και πολλούς ακόμα. Οι Jared Artaud και Brian MacFadyen έχουν έτοιμο το νέο τους άλμπουμ, το οποίο ονομάζεται "Interzone" και θα είναι διαθέσιμο στις 26 Ιουνίου από την Fuzz Club Records. Την μίξη του δίσκου ανέλαβε ο Maurizio Baggio, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τους The Soft Moon και Boy Harsher. Το δίδυμο από την Νέα Υόρκη δημοσιοποίησε επίσης και το πρώτο του single, με τίτλο "Rescue", από το τρίτο άλμπουμ του και είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια που άκουσα φέτος.
Οι NONN παρουσίασαν στο τέλος της περσινής χρονιάς τον νέο τους δίσκο με τίτλο "XVII" από τη Fuzz Club Records. Αυτός ήρθε ένα χρόνο μετά το εξαιρετικό ντεμπούτο τους που κυκλοφόρησε από την ίδια εταιρεία. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "ΝΟΝΝ", εδώ. Τώρα οι Σουηδοί έκαναν γνωστό ένα βίντεο για το εναρκτήριο κομμάτι του νέου τους άλμπουμ, το "Pray", το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω:
Ακούστε το Ocean από το Fuzz Club Session των A Place To Bury Strangers
A Place To Bury Strangers
Φεβρουαρίου 12, 2019
Η Fuzz Club Records αποκάλυψε ότι η τελευταία προσθήκη στην πολύ ενδιαφέρουσα σειρά των Fuzz Club Session της, έρχεται από τους A Place To Bury Strangers. Η ηχογράφηση αυτή θα περιλαμβάνει τα κομμάτια "Never Coming Back" και "Punch Back" από το περσινό "Pinned" (album review), το "We’ve Come So Far" από το "Transfixiation" (album review), το "Drill It Up" από το "Onwards to the Wall", το "Ocean" από το ομώνυμο ντεμπούτο τους του 2007, όπως και το ακυκλοφόρητο "Chrome Shadow". Μπορείτε να ακούστε το "Ocean" στο βίντεο που ακολουθεί.
Την περσινή χρονιά, με χαρά είδα την εμφάνιση όλων και περισσότερων πολιτικοποιημένων συγκροτημάτων, με κύρια αφορμή τη κατάσταση σε Αγγλία και Αμερική. Επίσης το 2017 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν η χρονιά των μεγάλων δισκογραφικών επιστροφών. Οι Slowdive κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ μετά από είκοσι δυο χρόνια, ενώ οι The Jesus And Mary Chain μετά από δέκα εννιά χρόνια. Αλλά ήταν μια άλλη "μικρότερη" επιστροφή που με κέρδισε περισσότερο. Μετά από περίπου έξι χρόνια απουσίας, τόσο δισκογραφικά όσο και συναυλιακά, ο John Maus επέστρεψε την περσινή χρονιά με άλλη μια φανταστική δουλειά. Και έχει και συνέχεια το 2018...
No.10 Sally Dige - Holding On (Avant! Records): Η κορυφαία new wave κυκλοφορία της χρονιάς έρχεται από την Δανοκαναδέζα Sally Dige. Τα φωνητικά της αναμφίβολα καταφέρνουν να κλέψουν την παράσταση, όπως άλλωστε και η μαεστρία της να κινείται από τα πιο χορευτικά κομμάτια στα πιο μελαγχολικά.
Ακούστε: "Be Gone", "Holding On"
No.09 Sonic Jesus - Grace (Fuzz Club Records): Το μουσικό ταξίδι που έχουν διανύσει οι Ιταλοί είναι αρκετά μεγάλο, αποδεικνύοντας ότι δεν φοβούνται να πειραματιστούν, όπως θα έπρεπε να κάνει κάθε νέα μπάντα. Έτσι οι Sonic Jesus μας παραδίδουν ένα δισκογραφικό αποτέλεσμα πολύ ανώτερο του ντεμπούτο τους και μας αφήνουν να περιμένουμε για το πως θα κινηθούν στο μέλλον. Διαβάστε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Grace" εδώ.
Ακούστε: "No Way", "I'm In Grace"
No.08 Idles - Brutalism (Balley Records): Μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές φωνές της σύγχρονης Αγγλίας, αποτελεί το νέο συγκρότημα των Idles. Ωμό, καυστικό, επιθετικό, αλλά κυρίως κερδίζει τις εντυπώσεις με την ειλικρίνεια και την αμεσότητα των στίχων τους.
No.07 Slowdive - Slowdive (Dead Oceans): Οι Slowdive δείχνουν να μην στηρίζονται στη μουσική κληρονομιά των προηγούμενων δουλειών τους, αλλά χαράζουν έναν συναρπαστικό νέο δρόμο με τη νέα τους δουλειά. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Slowdive" εδώ. Το ιστορικό shoegaze σχήμα βρέθηκε τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα για ένα live, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Ακούστε: "Star Roving", "Sugar For The Pill"
No.06 Out Lines - Conflats (Rock Action): Ο James Graham συνεχίζει να κυκλοφορεί εξαιρετικές δισκογραφικές δουλειές, αφού μετά το βασικό του σχήμα - τους The Twilight Sad, τα καταφέρνει το ίδιο καλά και με το νέο του project, τους Out Lines. Η μοναδική ατμόσφαιρα, οι πανέμορφες μελωδίες και τα απόλυτα ταιριαστά φωνητικά της Kathryn Joseph με αυτά του Graham, μας χαρίζουν μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς.
Ακούστε: "Buried Guns", "There Is A Saved Place"
No.05 Methyl Ethel - Everything Is Forgotten (4AD Records): Το δεύτερο άλμπουμ των Methyl Ethel αποτελεί ένα απόλυτα διασκεδαστικό άκουσμα, που λειτουργεί όμως σε πολλά επίπεδα και σίγουρα βάζει το όνομα τους υπό στενή παρακολούθηση. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Everything Is Forgotten" εδώ.
Ακούστε: "Ubu", "Drink Wine"
No.04 Algiers - The Underside Of Power (Matador): Συνολικά με το "The Underside Of Power" καταφέρνουν να καλύψουν τις όποιες αδυναμίες του πρώτου τους άλμπουμ, παραδίδοντας ένα συνθετικά πιο ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Οι Algiers είναι ένα μουσικό δημιούργημα των καιρών μας και ακριβώς αυτό τους καθιστά τόσο σημαντικούς. Διαβάστε τη δισκοκριτική μου για το νέο άλμπουμ των Algiers, εδώ.
Ακούστε: "The Underside of Power", "Walk Like A Panther"
No.03 Protomartyr - Relatives In Descent (Domino Records): Οι Protomartyr μπορεί να ανήκουν στην μεγάλη κατηγορία των επιθετικών post-punk σχημάτων, αλλά διαφέρουν γιατί έχουν επιδείξει διάρκεια και γιατί έχουν χτίσει σταδιακά το όνομά τους, με τη μια καλύτερη κυκλοφορία μετά την άλλη. Πολύ φυσιολογικά ο τέταρτος δίσκος τους είναι και ο καλύτερός τους και παράλληλα η κορυφαία post-punk κυκλοφορία της χρονιάς.
Ακούστε: "A Private Understanding", "My Children"
No.02 The Jesus And Mary Chain - Damage And Joy (Warner): Η συνολική αίσθηση που αφήνει το νέο άλμπουμ των The Jesus And Mary Chain είναι ότι πρόκειται καθαρά για το "Munki" μέρος δεύτερο. Φυσικά αυτό δεν μειώνει την απόλαυση ακρόασης του δίσκου, όταν το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό. Μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά για την επιτυχημένη δισκογραφική επιστροφή των αδερφών Reid εδώ, όπως και για την εμφάνισή τους στο Ejekt Festival 2017, εδώ.
Ακούστε: "Amputation", "War On Peace"
No.01 John Maus - Screen Memories (Ribbon Music): Το νέο άλμπουμ του John Maus είναι ένα φανταστικό άλμπουμ που ακροβατεί καταπληκτικά μεταξύ του διασκεδαστικού, του μελαγχολικού και του πολιτικοποιημένου με ελάχιστα αρνητικά σημεία. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του κορυφαίου άλμπουμ του 2017, εδώ.
Ακούστε: "The Combine", "Touchdown"
+ Η επανακυκλοφορία της χρονιάς:
Nicole Sabouné - Miman (Century Media): Την Nicole Sabouné την έμαθα πέρσι από την επανακυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της, το οποίο είχε γίνει διαθέσιμο αρχικά το 2015 από την Woah Dad!. Πείτε με προκατειλημμένο αλλά δεν περίμενα αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα από μια άλλοτε συμμετέχουσα του σουηδικού The Voice. Με σαφείς αναφορές στην Siouxsie, αλλά και σε κλασσικά συγκροτήματα της 4AD Records, το "Miman" αποτελεί μια από τις καλύτερες darkwave κυκλοφορίες των τελευταίων χρόνων.
Ακούστε: "Bleeding Faster", "Lifetime"
Διαβάστε επίσης:
Είναι πολλές οι ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες που καταφέρνουν να ξεχωρίζουν και να μας χαρίζουν συνεχώς αξιόλογες κυκλοφορίες. Προσωπικά αγαπημένες είναι πάντα η Sacred Bones, η Captured Tracks, η Felte και πολλές ακόμα, αλλά πρέπει να αναφερθώ άλλη μια φορά στη Fuzz Club Records που για ακόμα μια χρονιά συνέχισε να κυκλοφορεί πολύ ενδιαφέρουσες δουλειές. Στην προηγούμενη δεκάδα υπήρχε το τελευταίο άλμπουμ των The Underground Youth, ενώ στην παρακάτω λίστα υπάρχουν δυο δίσκοι από συγκροτήματα του ρόστερ της. Όμως η κορυφαία κυκλοφορία της λονδρέζικης δισκογραφικής έρχεται αρκετά πιο μετά στη λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς...
No.30 B Boys - Dada (Captured Tracks): Η καλύτερη φετινή κυκλοφορία της Captured Tracks έρχεται από μια περσινή προσθήκη στο δυναμικό της, τους B Boys. To σχήμα από το Μπρούκλιν στον νέο του δίσκο, στηρίζεται σε έναν 80s post-punk ήχο στο ύφος συγκροτημάτων όπως οι Gang of Four και οι Wire.
Ακούστε: "Energy", "Discipline"
No.29 Death Of Lovers - The Acrobat (Dais Records): Από τότε που άκουσα το EP "Buried Under A World Of Roses" των Death Of Lovers, ένα από τα κορυφαία EP του 2013, περίμενα με ιδιαίτερη ανυπομονησία το ντεμπούτο τους. Ο δίσκος δεν απογοητεύει και βασιζόμενος σε έναν synth ήχο μας θυμίζει τις καλύτερες στιγμές των New Order και των The Cure.
Ακούστε: "The Absolute", "Orphans Of The Smog"
No.28 Future Islands - The Far Field (4AD): Προφανώς οι Future Islands είχαν στο μυαλό τους να εκμεταλλευτούν τη μεγαλύτερη προσοχή που απολαμβάνουν τα τελευταία χρόνια, ώστε να παρουσιάσουν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα. Ευτυχώς για αυτούς έχουν τα κομμάτια για να το υποστηρίξουν. Διαβάστε το album review του "The Far Field" εδώ.
No.27 NONN - NONN (Fuzz Club Records): Οι NONN δείχνουν ότι έχουν τις ιδέες να ξεχωρίσουν και να αποτελέσουν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σχήματα της coldwave / post-punk σκηνής. Συνίσταται ιδιαιτέρως σε φίλους συγκροτημάτων όπως οι The Soft Moon ή οι The Underground Youth. Διαβάστε αναλυτικά για το ντεμπούτο των NONN εδώ.
Ακούστε: "Need", "Lost"
No.26 Fufanu - Sports (One Little Indian): Η μεγαλύτερη διαφορά του νέου άλμπουμ των Fufanu σε σχέση με το ντεμπούτο του σχήματος, είναι ότι αυτό ακολουθεί ένα λιγότερο θορυβώδες μονοπάτι, με έναν κατά βάση synth ήχο. Ο συνολικός απολογισμός είναι σίγουρα θετικός για το "Sports", το οποίο συνεχίζει την πολύ ενδιαφέρουσα πορεία των Fufanu. Διαβάστε το album review του "Sports" εδώ.
Ακούστε: "Bad Rockets", "Sports"
No.25 Gold Class - Drum (Felte): Η μίξη των Joy Division, Killing Jooke στοιχείων με φωνητικά που φέρνουν σε Morrissey συνεχίζεται και στο δεύτερο άλμπουμ των Gold Class, που είναι σαφές ανώτερο του ντεμπούτο τους. Μπορεί να μην ξανακαλύπτουν το τροχό, όμως σίγουρα θα ενθουσιάσουν τους φίλους του είδους.
Ακούστε: "Twist In The Dark", "Get Yours"
No.24 Invsn - The Beautiful Stories (Dine Alone Records): Οι Invsn είναι το project έκπληξη από τον Dennis Lyxzén, γνωστός από το punk συγκρότημα των Refused, και την Sara Almgren των Τhe (International) Noise Conspiracy που κινείται σε καθαρά 80s post-punk μονοπάτια και καταφέρνει να συναρπάσει σε επτά μόλις κομμάτια.
Ακούστε: "Immer Zu", "I Dreamt Music"
No.23 We Are Monroe - White Lights (Factor): Αν ο συγκεκριμένος δίσκος είχε κυκλοφορήσει μια δεκαετία πριν, θα ήταν αναμφίβολα μια από τις κορυφαίες indie rock δουλειές. Αυτό δεν μειώνει την αξία του δεύτερου άλμπουμ των Καναδών, που μπορεί άνετα να σταθεί δίπλα στα αντίστοιχα από γκρουπ όπως οι The Futureheads και οι White Lies.
Ακούστε: "Midnight Cruiser", "D.M. Me"
No.22 Chelsea Wolfe - Hiss Spun (Sargent House): Η Chelsea Wolfe κυκλοφόρησε το 2017 άλλο ένα θεοσκότεινο και βαρύ άλμπουμ, σε παραγωγή του Kurt Ballou των Converge, ενώ βρέθηκε και στη χώρα μας για να μας χαρίσει μια μοναδική εμφάνιση. Μπορείτε να διαβάσετε για το live της Chelsea Wolfe στην Αθήνα, εδώ.
No.21 Has A Shadow - Sorrow Tomorrow (Fuzz Club Records): Η Fuzz Club μας έχει χαρίσει πάρα πολλές αξιόλογες κυκλοφορίες από μπάντες που ακροβατούν ανάμεσα σε έναν psych rock και post-punk ήχο. To δεύτερο άλμπουμ των Μεξικανών αποτελεί ένα απολαυστικό σκοτεινό μουσικό ταξίδι, με τόση ποικιλία όσες και οι επιρροές τους.
Διαβάστε επίσης:
Κάθε χρόνο στο κλασσικό μουσικό απολογισμό της χρονιάς, γίνεται λόγος για ποσό καλή ή κακή ήταν δισκογραφικά η χρονιά που πέρασε. Φυσικά η παραγωγή είναι πολύ μεγάλη, οπότε είναι στο χέρι του ακροατή, τι θα επιλέξει να ακούσει και πόσα από όλα αυτά θα του μείνουν. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο "ρίσκο", μιας και το διάστημα είναι πολύ μικρό για να κριθούν αυτές οι δουλειές. Πόσες φορές έχει συμβεί άλμπουμ που έχουν ενθουσιάσει τον πρώτο καιρό, να αποτελούν μετά από λίγα χρόνια, μια απλή αναφορά και άλλα που έχουν "ωριμάσει" εξαιρετικά να απαιτούν όλο και περισσότερες ακροάσεις;
Η παρακάτω, και πρώτη για φέτος λίστα, περιλαμβάνει άλμπουμ που με εξέπληξαν ευχάριστα, όπως ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Liam Gallagher, που είναι μάλλον ότι καλύτερο έχει παρουσιάσει κάποιο μέλος των Oasis εδώ και είκοσι χρόνια. Αλλά και γκρουπ όπως οι Queens of the Stone Age, Royal Blood, Kasabian, Depeche Mode επανήλθαν με αρκετά δυναμικά με αξιόλογες δουλειές, ενώ οι Wire βρίσκονται κάθε χρόνο στη συγκεκριμένη λίστα με το ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ μετά το άλλο. Από την άλλη ο Morrissey κατάφερε να μας απασχολήσει άλλη μια φορά, όμως πέρα από τις πάντα "ενδιαφέρουσες" δηλώσεις του παρουσίασε και έναν πολύ αξιόλογο δίσκο. Αναλυτικά όμως:
No.40 The Underground Youth - What Kind Of Dystopian Hellhole Is This? (Fuzz Club Records): Οι The Underground Youth, που είναι αρκετά αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, μας έχουν συνηθίσει στο να κυκλοφορούν αξιόλογες δουλειές και ο νέος τους δίσκος δεν απογοητεύει, περιέχοντας μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχει γράψει το σχήμα από το Μάντσεστερ.
No.39 Austra - Future Politics (Domino): Ίσως η μεγαλύτερη διαφορά του "Future Politics" σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες είναι ότι εδώ η Stelmanis έχει ένα μήνυμα να περάσει και όπως φαίνεται και από τον τίτλο του άλμπουμ, αποτελεί ότι πιο πολιτικοποιημένο έχει παρουσιάσει. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το φετινό άλμπουμ των Austra εδώ.
Ακούστε: "I Love You More Than You Love Yourself", "Utopia"
No.38 Me And That Man - Songs Of Love And Death (Cooking Vinyl): Ο Adam "Nergal" Darski είναι γνωστός ως ο frontman των Behemoth. Για το νέο του project αφήνει στην άκρη το black metal του βασικού του σχήματος, για χάρη ενός πιο country, dark americana ήχου, στο ύφος των Wovenhand, και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα.
Ακούστε: "My Church Is Black", "Magdalene"
No.37 Depeche Mode - Spirit (Columbia): Μπορεί οι Depeche Mode να έχουν φανατικό κοινό αλλά, όπως είχα παρατηρήσει, το ενδιαφέρον για νέο υλικό από το σχήμα είχε ατονήσει. Αυτό το έργο είχε κυρίως να επιτελέσει το "Spirit" και το καταφέρνει σε ικανοποιητικό βαθμό. Διαβάστε αναλυτικά για το νέο άλμπουμ των Depeche Mode εδώ.
Ακούστε: "Where’s The Revolution", "No More (This Is The Last Time)"
No.36 Wire - Silver / Lead (Pink Flag): Το "Silver / Lead" είναι το τρίτο συνεχόμενο άλμπουμ των Wire τα τρία τελευταία χρόνια, οι οποίοι είναι πλέον μόνιμοι της συγκεκριμένης λίστας. Φυσικά αν μπορούσα να διαλέξω κομμάτια και από τα τρία άλμπουμ θα έφτιαχνα έναν κορυφαίο δίσκο, αλλά και η νέα τους δουλειά μας χαρίζει άλλο ένα απολαυστικό άκουσμα.
Ακούστε: "Short Elevated Period", "Diamonds In Cups"
No.35 Royal Blood - How Did We Get So Dark? (Warner): Μπορεί οι Royal Blood να μην αλλάζουν και πολύ την επιτυχημένη συνταγή του ντεμπούτο τους, αλλά με το "How Did We Get So Dark?" μας παραδίδουν άλλο ένα πολύ αξιόλογο και απίστευτα διασκεδαστικό ροκ άλμπουμ, γεμάτο καλές στιγμές.
Ακούστε: "I Only Lie When I Love You", "Lights Out"
No.34 Kasabian - For Crying Out Loud (Columbia): Μπορεί το νέο άλμπουμ των Kasabian να μην φτάνει στα επίπεδα του "West Ryder Pauper Lunatic Asylum" ή και του "Velociraptor!", αλλά αποτελεί σημαντική βελτίωση από την προηγούμενη δουλειά τους. Το σίγουρο είναι ότι τα κομμάτια του νέου άλμπουμ ακούγονται ακόμα καλύτερα ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε από κοντά στην πρόσφατη επίσκεψη των Kasabian για λογαριασμό του Ejekt Festival 2017. Διαβάστε το album review του "For Crying Out Loud" εδώ.
Ακούστε: "Ill Ray (The King)", "Bless This Acid House"
No.33 Queens Of The Stone Age - Villains (Matador Records): Η νέα δουλειά της μπάντας του Josh Homme είναι όλα όσα θα περίμενε κανείς. Ένα δυνατό άλμπουμ λοιπόν, πιο "χορευτικό", που κυρίως όμως καταφέρνει να συντηρήσει και ακόμα και να μεγαλώσει τον μύθο των Queens Of The Stone Age.
Ακούστε: "The Way We Used To Do", "The Evil Has Landed"
No.32 Liam Gallagher - As You Were (Warner): O τραγουδιστής των Oasis αποφάσισε επιτέλους να κυκλοφορήσει το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, κερδίζοντας παράλληλα την μάχη των Gallagher αφού και ο Noel κυκλοφόρησε φέτος δίσκο. Το πιο σημαντικό όμως είναι, ότι το "As You Were" περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια, στο γνωστό Oasis ύφος, μετά το "Be Here Now".
Ακούστε: "Wall Of Glass", "For What It's Worth"
No.31 Morrissey - Low In High School (BMG): Μετά από τις διάφορες περιπέτειές του με τις δισκογραφικές εταιρείες τρία χρόνια πριν, ο Morrissey βρήκε νέα στέγη και επέστρεψε με νέα δουλειά τον Νοέμβριο που μας πέρασε. Το "Low In High School" είναι ίσως ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει ο Moz μετά το "You Are the Quarry" του 2004.
Διαβάστε επίσης:
Κάθε χρόνο συνηθίζω να αναφέρομαι στην πολύ πλούσια εγχώρια δισκογραφική παραγωγή. Φέτος όμως, και συγκρίνοντας με τις προηγούμενες χρονιές, δυσκολεύτηκα αρκετά να συμπληρώσω την λίστα με τα καλύτερα του 2017. Μπορεί να μην υπήρξαν πολλές δουλειές που να χαρακτηρίσουν τη χρονιά, αλλά χωρίς να αδικήσω τις υπόλοιπες δισκογραφικές προσπάθειες, θα μπορούσα να ξεχωρίσω το νέο άλμπουμ των Selofan, που μπορεί να κυκλοφορούν δίσκο κάθε χρόνο αλλά το "Ciné Romance" είναι μάλλον το καλύτερο τους μέχρι το επόμενο, το εξαιρετικό "Freaktown" των A Victim of Society, αλλά και κύκνειο άσμα των Lower Cut. Μία όμως με κέρδισε λίγο παραπάνω και αυτή ήταν ο απολαυστικός νέος δίσκος των Tuber. Αναλυτικά όμως οι δέκα κορυφαίες δουλειές που άκουσα τη χρονιά που μας πέρασε είναι:
10. Deaf Radio - Alarm (Left Front Door Records)
09. Acid Baby Jesus - Lilac Days (Fuzz Club Records)
08. Afformance - Music for Imaginary Film #1 (United We Fly)
07. Keep Shelly In Athens - Philokalia (Athenian Aura Recordings)
06. Puta Volcano - Harmony of Spheres (Iota5 Records)
05. Whereswilder - Hotshot (Inner Ear Records)
04. Lower Cut - Ocean (Puzzlemusik)
03. A Victim of Society - Freaktown (Inner Ear Records)
02. Selofan - Ciné Romance (Fabrika Records)
01. Tuber - Out Of The Blue (NEDA)
Διαβάστε επίσης:
Μπορεί οι Sonic Jesus να κυκλοφόρησαν μέσα στο 2017 το δεύτερο άλμπουμ της καριέρας τους, αλλά δεν σταμάτησαν εκεί. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του εξαιρετικού "Grace" εδώ. Οι Ιταλοί παρουσίασαν στις 2 Δεκεμβρίου το νέο διπλό single τους, από την Fuzz Club Records, με τίτλο "Dead Man/ Transpose". Μπορείτε να ακούσετε και τα δυο κομμάτια παρακάτω:
