POEt'S SOUND

Το 2019 μετράει μόνο λίγες ημέρες αλλά ήδη δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει ίσως την πιο ενδιαφέρουσα χρονιά της δεκαετίας, κρίνοντας πάντα από τις δουλειές που έχουν ανακοινωθεί αλλά και από αυτές που αναμένονται να ανακοινωθούν. Γνωρίζω ότι κάθε χρόνο λέγεται το ίδιο "αστείο", αλλά η φετινή χρονιά συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι αυτή που θα ακούσουμε το νέο άλμπουμ των Tool. Φυσικά αναμένονται και οι νέες δουλειές των Pearl Jam, My Bloody Valentine, L7, Rammstein, Slipknot, The Cure και πολλών ακόμα, για τις οποίες όμως δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες. Οπότε οι δέκα επιβεβαιωμένοι επερχόμενοι δίσκοι για το πρώτο τρίμηνο του 2019 που έχω ξεχωρίσει, είναι (σειρά βάση επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας):

01. The Twilight Sad - IT WON/T BE LIKE THIS ALL THE TIME (18 Ιανουαρίου, Rock Action)

02. Lost Under Heaven Love Hates What You Become (18 Ιανουαρίου, Mute)

03. Blood Red Shoes - Get Tragic (25 Ιανουαρίου, Jazz Life)

04. Swervedriver - Future Ruins (25 Ιανουαρίου, Dangerbird)

05. TOY - Happy In The Hollow (25 Ιανουαρίου, Tough Love Records)

06. White Lies - FIVE (1 Φεβρουαρίου, PIAS)

07. Methyl Ethel - Triage (15 Φεβρουαρίου, 4AD Records)

08. Ladytron - Ladytron (15 Φεβρουαρίου, !K7)

09. Gang Of Four - Happy Now (1 Μαρτίου, S/R)

10. UNKLE - The Road: Part II (Lost Highway) (29 Μαρτίου, Songs For The Def)

Όπως συνηθίζω τα τελευταία χρόνια, ήρθε η στιγμή να παρουσιάσω (έστω και με μικρή καθυστέρηση) τα 40 κορυφαία άλμπουμ της χρονιάς που μας πέρασε, μιας και η εικοσάδα, φαντάζει αρκετά περιοριστική. Αξιόλογες δουλειές υπάρχουν αρκετές, μερικές κάθε χρόνο τις ανακαλύπτω αργότερα, οπότε το μόνο που χρειάζεται κάποιος είναι διάθεση. Η αρχή γίνεται με την πρώτη δεκάδα, και τις θέσεις 31 έως 40, παρακάτω:

No.40 Heretics - Refuge (s-r): Τον Νοέμβριο οι Heretics κυκλοφόρησαν τη τρίτη δισκογραφική δουλειά τους, δυο χρόνια μετά το "Wealth = Success", το οποίο συνεχίζει σε ακόμα πιο δυναμικούς σκοτεινούς electro pop ρυθμούς. 

Ακούστε: "Mirrors & Lenses", "Save Our Souls"

Νο.39 Naomi Punk - Television Man (Captured Tracks): Μπορεί να μην υπάρχει κάποια ηχητική διαφορά από την προηγούμενη κυκλοφορία τους, αλλά αυτό δεν μειώνει την απόλαυση ενός αξιόλογου θορυβώδη δίσκου που σε κερδίζει με την απλότητά του. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Television Man" εδώ.

Ακούστε: "Television Man", "Firehose Face"

No.38 Mode Moderne - Occult Delight (Light Organ): Μπορεί το δεύτερο άλμπουμ των Mode Moderne να θυμίζει αρκετά Interpol στην αρχή του, αλλά όσο προχωράει ο δίσκος φανερώνει ότι οι The Smiths έχουν τιμητική τους. Αποφεύγει όμως να ακουστεί σαν tribute και για αυτό παραμένει απολαυστικό.

Ακούστε: "Thieving Baby's Breath", "Time's Up"

No.37 Blood Red Shoes - Blood Red Shoes (Jazz Life): Οι Blood Red Shoes με το ομότιτλο άλμπουμ τους ξαναβρίσκουν τον ήχο τους και την φόρμα τους, με απολαυστικά σημεία που θυμίζουν γιατί ενδιαφέρθηκαν τόσοι πολλοί για την μπάντα πριν μερικά χρόνια. Διαβάστε το album review του ομώνυμου δίσκου του διδύμου των Laura-Mary Carter και Steven Ansell εδώ.

Ακούστε: "An Animal", "The Perfect Mess"

No.36 Veil Of Light - Ξ (Beläten): Tο ντεμπούτο του Veil Of Light από την Ζυρίχη είναι ένα απολαυστικό δείγμα shoegaze/ coldwave ήχου, που δίκαια κατάφερε να ενθουσιάσει τη σουηδική δισκογραφική εταιρεία Beläten.

Ακούστε: "Pale Eyes", "In Ruins"

No.35 Protomartyr - Under Colour Of Official Right (Hardly Art): Με βάση το post-punk των Gang Of Four και των Fall, αλλά και αρκετές indie pop αναφορές, οι Protomartyr μας παρουσιάζουν μαι απόλυτα ρεαλιστική σκληρή πραγματικότητα, όπως την βιώνουν οι ίδιοι από το Detroit. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Under Colour Of Official Right" εδώ.

Ακούστε: "Maidenhead", "Ain't So Simple"

Νο.34 MOTH - First Second (Mass Media Records): Oι Δανοί (από που αλλού;) ΜΟΤΗ κυκλοφόρησαν τον Ιούνιο ένα από τα πιο καλά, κρυμμένα, post-punk διαμαντάκια της φετινής χρονιάς.

Ακούστε: "Young Future", "Obelion Disco"

Νο.33 Death From Above 1979 - The Physical World (Last Gang): Μπορεί το γενικότερο αποτέλεσμα να έχει χάσει τον "ωμό" θόρυβο του παρελθόντος, αλλά το βασικό είναι ότι οι Death From Above 1979 δεν φαίνεται να προσπαθούν να προσφέρουν ένα δίσκο παρακαταθήκη για τα επόμενα δέκα χρόνια, αλλά ένα διασκεδαστικό σύγχρονο rock δίσκο, πράγμα που το καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό. Μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά τη γνώμη μου για το "The Physical World" εδώ.

Ακούστε: "Trainwreck 1979", "Government Trash"

Νο.32 Mr. Kitty - Time (Negative Gain Productions): Το "Time" είναι το τέταρτο άλμπουμ των Mr. Kitty (ή αλλιώς του Forrest Carney), το οποίο ξεκινάει υπερβολικά δυναμικά, και συνολικά αποτελεί μια δουλειά που άνετα θα ενθουσιάσει τους φίλους της coldwave, synthpop και witch house σκηνής.

Ακούστε: "Rats", "XIII"

Νο.31 Future Islands – Singles (4AD): Μπορεί οι Future Islands να κυκλοφόρησαν πέρσι το τέταρτο και καλύτερο άλμπουμ τους και η εμφάνισή τους στον Letterman να τους έβαλε για τα καλά στο μουσικό χάρτη, αλλά όπως μας απέδειξαν και στην Αθήνα, η live απόδοσή τους είναι το δυνατό χαρτί τους. Μπορείτε να διαβάσετε για την συναυλία της μπάντας στο Gagarin205 εδώ.

Ακούστε: "Seasons (Waiting on You)", "Spirit" 

Διαβάστε επίσης:

Διεθνή Άλμπουμ No.01-10

Διεθνή Άλμπουμ No.11-20

Διεθνή Άλμπουμ No.21-30

Με το άκρως κολλητικό ντεμπούτο τους "Box of Secrets" του 2008 οι Blood Red Shoes κατάφεραν δικαίως να τραβήξουν μεγάλη προσοχή στην Αγγλία και όχι μόνο, η οποία συνεχίστηκε και δυο χρόνια μετά, με το επίσης ενδιαφέρον δεύτερο δίσκο τους "Fire like This". Το πιο άμεσο "In Time to Voices" του 2012 ήταν ένα πιο "καθαρό" ηχητικά πείραμα της μπάντας (με εξαίρεση το "Je Me Perds") με αρκετά μέτριο αποτέλεσμα. Φέτος οι Blood Red Shoes θέλουν να αποδείξουν ότι δίκαια συγκαταλέγονται στους πιο αξιόλογους εκπρόσωπους του indie κιθαριστικού ήχου του Νησιού, χωρίς φυσικά να σταματούν να λοξοκοιτάζουν προς την άλλη όχθη του Ατλαντικού σε μπάντες όπως οι White Stripes και οι Queens Of The Stone Age. Δεν ξέρω αν το το δίδυμο αποφάσισε να ονομάσει την καινούρια του δουλειά, που ηχογράφησε στο Βερολίνο, με το όνομά του ακολουθώντας μια make it or break it λογική, αλλά ακούγοντάς την σίγουρα σου βγάζουν μια τέτοια αίσθηση. Ο δίσκος ξεκινάει δυναμικά με το "Everything All At Once", με τα κομμάτια που ακολουθούν - το πρώτο επίσημο single "An Animal", το "Grey Smoke" και το "The Perfect Mess" (μεσολαβεί το αρκετά πιο ήσυχο "Far Away") - να αποτελούν μια από τις πιο πορωτικές τριάδες κομματιών που άκουσα τελευταία. Αλλά και οι mid-tempo συνθέσεις "Behind A Wall" και το σκοτεινό "Stranger" (μάλλον το καλύτερο ήρεμο κομμάτι που έχει γράψει το σχήμα), συγκαταλέγονται μέσα στις πιο ξεχωριστές στιγμές του άλμπουμ. Δυστυχώς, τα υπόλοιπα κομμάτια μπορεί να θεωρηθούν στην καλύτερη περίπτωση γεμίσματα, με την μοναδική ίσως εξαίρεση του "Cigarettes in the Dark". Οι Blood Red Shoes με το ομότιτλο άλμπουμ τους ξαναβρίσκουν τον ήχο τους και την φόρμα τους, με απολαυστικά σημεία που θυμίζουν γιατί ενδιαφέρθηκαν τόσοι πολλοί για την μπάντα πριν μερικά χρόνια.

Βαθμολογία : 7 / 10

Πρώτη χρονιά για το POEt'S SOUND και δεν θα ήξερα από που να αρχίσω αυτή την ανακεφαλαίωση της χρόνιας. Κυκλοφόρησαν τόσα αξιόλογα άλμπουμ, που δύσκολα μπορώ να χωρέσω σε μια λίστα των δέκα, ενώ με την δισκογραφική επιστροφή συγκροτημάτων όπως οι Bauhaus, The Cure, Nick Cave & The Bad Seeds, είναι σαν να επέστρεψαν τα 80s. Μπορεί να μην συμπεριλαμβάνονται στην παρακάτω λίστα, αλλά κυκλοφόρησαν κάποιοι εξαιρετικοί δίσκοι στον gothic χώρο, όπως αυτοί των Scream Silence, Moonspell, Tiamat, Solar Fake, Aesthetic Perfection και πολλοί ακόμα. Δυστυχώς αυτό που περιμένω να θυμούνται όλοι στο μέλλον από το 2008 είναι η επιστροφή μετά από 17 χρόνια των Guns N' Roses, που μάλλον αχρείαστη ήταν. Όμως θα ήθελα να μάθω και τη δική σας άποψη. Μπορείτε να μου αφήσετε σχόλιο με τους δικούς σας αγαπημένους δίσκους ή τη δική σας λίστα.