Happy Ending - Ο νέος δίσκος των Wax Idols
Πριν λίγο καιρό η Hether Fortune ανακοίνωσε το τρίτο άλμπουμ των Wax Idols, του προσωπικού της συγκροτήματος, όπως και το πρώτο single από αυτό με τίτλο "Lonely You". Το "Deborah" είναι το δεύτερο κομμάτι, που προβάλλει για άλλη μια φορά τις Siouxsie αναφορές του σχήματος, το οποίο γίνεται γνωστό από το "American Tragic" που θα είναι διαθέσιμο στις 16 Οκτωβρίου. Μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:
Το "Discipline And Desire" των Wax Idols ήταν μια από τις δισκογραφικές δουλειές που ξεχώρισα το 2013. Ο τρίτος δίσκος της μπάντας, στην οποία συμμετέχουν η Hether Fortune, session μουσικός στους White Lung, και ο Keven Tecon των Vaniish, ονομάζεται "American Tragic" και θα κυκλοφορήσει στις 16 Οκτωβρίου από την Collect Records (δισκογραφική εταιρία του τραγουδιστή των Thursday, Geoff Rickly). Το "Lonely You" αποτελεί το πρώτο single από τον επερχόμενο δίσκο των Wax Idols. Μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω, όπως και να δείτε το tracklist του "American Tragic".
1. A Violent Transgression
2. Lonely You
3. I'm Not Going
4. Deborah
5. Goodbye Baby
6. Glisten
7. Severely Yours
8. At Any Moment
9. Seraph
Ο Keven Tecon υπήρξε ο τραγουδιστής και ηγέτης των Veil Veil Vanish με τους οποίους κυκλοφόρησε το 2010, έναν από τις πιο αξιόλογους δίσκους της χρονιάς, το post-punk-ικό "Change In The Neon Light". Αυτή ήταν και η μοναδική ολοκληρωμένη κυκλοφορία της μπάντας πριν ο ίδιος προσχωρήσει στους The Soft Moon και πιο πρόσφατα στους Wax Idols, με τους οποίους παρουσίασε πέρσι το πολύ καλό "Discipline And Desire". Το νέο σχήμα του Tecon με όνομα Vaniish, που αποτελείται από την μπασίστρια Amy Rosenoff, επίσης μέλος των Veil Veil Vanish και αργότερα των Wax Idols, αλλά και τους Adam Beck (πλήκτρα/ κιθάρα) και Nick Ott (ντραμς), έκανε διαθέσιμο στις αρχές του μήνα το ντεμπούτο του, με τίτλο "Memory Work" με παραγωγό τον Monte Vallier (γνωστό από τις συνεργασίες του με The Soft Moon και Weekend), από την Metropolis Records.
Οι Vaniish είναι η συνέχεια των Veil Veil Vanish, τόσο νοητά όσο και ηχητικά, με σαφείς όμως επιρροές από τα γκρουπ που συνεργάστηκε ο Tecon στη συνέχεια. Εξαιτίας ίσως και της συμμετοχής του στους The Soft Moon το ηλεκτρονικό στοιχείο είναι αρκετά ενισχυμένο στον καθαρά post-punk/ darkwave χαρακτήρα του "Change In The Neon Light". Παρόλο που κινούνται αυστηρά μέσα στα συγκεκριμένα όρια, το εμφανές μη-επιτηδευμένο αποτέλεσμα είναι από τα καλύτερα στο συγκεκριμένο ύφος.
Εκεί που το άλμπουμ των Veil είχε ένα "Anthem For A Doomed Youth" που έκανε μεγάλη διαφορά από τα υπόλοιπα, το "Memory Work" στηρίζεται σε μια ραχοκοκαλιά κομματιών για να χτίσει το μαύρο τοπίο του. Στο "Kaleidoscoped" εντοπίζεται το κομμάτι που πλησιάζει περισσότερο σε single, ενώ στο ομώνυμο του δίσκου και στο "Search Αnd Replace" είναι πιο έντονα τα στοιχεία από το σχήμα του Vasquez. Το άμεσο "Merge" αποτελεί άλλη κολλητική στιγμή από αυτές που έχει στο τσεπάκι του ο Tecon, τα "Succession" και "Observatory Time" Joy Division-ίζουν ενώ το κορυφαίο της συγκεκριμένης δουλειάς "Cold Fascination" δεν κρύβει τις Cure αναφορές, των πιο goth ημερών τους, πριν έρθει το κλείσιμο με το αιθέρια shoegaze-ικό "La foi au fil de l'eau" τραγουδισμένο στα Γαλλικά. Οι αναζητητές της πρωτοτυπίας ας ψάξουν αλλού, μιας και εδώ έχουμε μια μπάντα που είναι περήφανη για τις επιρροές-εμμονές της, φαίνεται πόσο το γουστάρει και είναι εξαιρετικό όταν μπορεί να το περάσει αυτό στον ακροατή.
Βαθμολογία: 8 / 10
Δεν τα πάω πολύ στο να αναλύω αν κάποια χρονιά ήταν καλή μουσικά ή όχι. Το σίγουρο είναι ότι άκουσα τόσα πολλά αξιόλογα άλμπουμ μέσα στην χρονιά, που μου έκαναν αρκετά εύκολη την διαδικασία της κατάρτισης της λίστας μου, αλλά με δυσκόλεψαν αρκετά ως προς την κατάταξη, μιας και η τελευταία άλλαζε συνεχώς στο κεφάλι μου.
No.40 Gary Numan - Splinter (Songs From A Broken Mind) (Mortal Records): Ο Numan με τον εικοστό(!) δίσκο του αποδεικνύει ότι βρίσκεται στην καλύτερη φάση της σύγχρονης δισκογραφικής ιστορίας του.
Ακούστε: "Love Hurt Bleed"
No.39 Medicine - To The Happy Few (Captured Tracks): Δεν είναι οι My Bloody Valentine η μόνη shoegaze μπάντα που είχε τόσο μεγάλη δισκογραφική αποχή, αλλά και οι Medicine, που επιστρέφουν με ένα άλμπουμ αντάξιο του ονόματός τους. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "To The Happy Few" εδώ.
Ακούστε: "Daylight"
No.38 Frankie Rose - Herein Wild (Fat Possum): Ένα χρόνο μετά από το πολύ καλό "Interstellar", η Frankie Rose επέστρεψε με ένα εξίσου δυνατό άλμπουμ, ενώ κατάφερε να με κερδίσει και με την ζωντανή της εμφάνιση.
Ακούστε: "Street Of Dreams"
No.37 Queens Of The Stone Age - …Like Clockwork (Matador): O δίσκος αποτελεί ένα ευχάριστο άκουσμα με μεγαλύτερη ποικιλομορφία από τις προηγούμενες δουλειές τους, ενώ ταυτόχρονα καλύπτει το κενό για νέο υλικό από την μπάντα. Διαβάστε περισσότερα...
Ακούστε: "My God Is the Sun", "Fairweather Friends"
No.36 Nine Inch Nails - Hesitation Marks (Columbia Records): To "Hesitation Marks" συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο όλα τα στοιχεία των δίσκων του Trent Reznor της περιόδου 2005 - 2008.
Ακούστε: "Came Back Haunted", "Copy of A"
No.35 Austra - Olympia (Paper Bag): Το "Olympia" αποτελεί έναν καλό δίσκο, που όμως, όπως συχνά συμβαίνει μετά από τόσο εντυπωσιακά πρώτα άλμπουμ, βρίσκεται στην σκιά του "Feel It Break". Μπορείτε να διαβάσετε το album review εδώ.
Ακούστε: "Home"
No.34 Pet Shop Boys - Electric (x2): Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ότι θα μου άρεσε τόσο, το νέο άλμπουμ των Pet Shop Boys, το οποίο και ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε στο περσινό Ejekt, ακούγεται φανταστικά.
No.33 Wax Idols – Discipline And Desire (Slumberland Records): Δυναμική δισκογραφική επιστροφή για το συγκρότημα των Wax Idols αποτελεί ο δεύτερος δίσκος τους, με σαφείς αναφορές στον 80s punk/ darkwave ήχο και κυρίως στην Siouxsie.
Ακούστε: "When It Happens"
No.32 Lust For Youth - Perfect View (Sacred Bones): Χωρίς να σηματοδοτεί κάποια σημαντική ηχητική αλλαγή από το πολύ αξιόλογο περσινό "Growing Seeds" και γενικά τις προηγούμενες δουλειές του, το "Perfect View" αποτελεί την πιο αξιόλογη συλλογή κομματιών που έχει παρουσιάσει ο Norrvide με τους Lust For Youth... Διαβάστε περισσότερα.
Ακούστε: "Kirsten", "Breaking Silence"
No.31 Heavenly Beat - Prominence (Captured Tracks): To ότι John Peña ξέρει να γράφει πολύ όμορφα pop κομμάτια είναι γνωστό από το πρώτο άλμπουμ των Heavenly Beat. Τώρα έρχεται και η δεύτερη προσπάθειά του, που ακούγεται αρκετά πιο προσωπική και σκοτεινή, να το επιβεβαιώσει.
Πέρα από κάποιες πολύ αξιόλογες επανακυκλοφορίες (όπως αυτή των Parquet Courts), το 2013 είχαμε κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες σχεδόν-νέες δουλειές:
Clinic - Free Reign II (Domino): Ο καλύτερος μη-καινούριος δίσκος του 2013, με το καλύτερο μη-καινούριο κομμάτι, το "See Saw II". Στην ουσία αποτελεί το άλμπουμ "Free Reign" που κυκλοφόρησαν οι Clinic το 2012, ρεμιξαρισμένο από τον Daniel Lopatin (Oneohtrix Point Never). To αποτέλεσμα είναι πολύ ανώτερο από το αρχικό προϊόν.
Ακούστε: "See Saw II"
The Hunt - The Hunt Begins (Sacred Bones): Χαμένο post-punk διαμαντάκι από την Sacred Bones και το 2009, που ενώ προορίζονταν να αποτελέσει μια από τις πρώτες κυκλοφορίες της εταιρίας, τελικά το 2013 αποτέλεσε την εκατοστή της. Μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μου για το άλμπουμ των The Hunt εδώ.
Ακούστε: "Fifteen Minutes", "Mountains"
New Order - Lost Sirens (Rhino Entertainment): Tο "Lost Sirens" δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω από το να θυμίζει σε σημεία γιατί αγαπάμε τους New Order, και να μας κάνει να περιμένουμε, έστω και χωρίς τραγικά υψηλές προσδοκίες, τον επόμενο δίσκο τους. Διαβάστε ολόκληρο το album review εδώ.
Ακούστε: "Hellbent", "I’ll Stay With You"
T.R.A.S.E. - T.R.A.S.E. (Finders Keepers): Οι T.R.A.S.E. (Tape Recorder And Synthesiser Ensemble) αποτελούν το μουσικό πείραμα του Andy Popplewell, με το ντεμπούτο του, που αποτελείται από πειραματικούς minimal wave ήχους, να βρίσκει δισκογραφική στέγη σχεδόν 30 χρόνια μετά την δημιουργία του.
Ακούστε: "Electronic Rock"
Λίγες μέρες πριν το ντεμπούτο των Savages οι Wax Idols, που είναι ένα γυναικείο συγκρότημα (με την εξαίρεση του Keven Tecon των Veil Veil Vanish) με αρκετά κοινά μουσικά σημεία αναφοράς με το προαναφερθέν, κυκλοφόρησαν την νέα τους δουλειά, με τίτλο "Discipline + Desire" από την Slumberland Records. 80s post-punk/ goth λοιπόν, με ξεκάθαρες αναφορές σε Siouxsie, 45 Grave (και οι Idols είναι από την Καλιφόρνια), Bauhaus, και The Cure ενώ πολύ εντύπωση μου προκάλεσε ότι ερμηνεύουν στις ζωντανές εμφανίσεις τους, Christian Death. To "When It Happens" από το "Discipline + Desire", δίσκος που είναι αρκετά πιο σκοτεινός από το πρώτο τους άλμπουμ "No Future", συνοδεύεται πλέον από νέο βίντεο το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω:
