POEt'S SOUND

Σίγουρα υπάρχει μια πληθώρα μουσικών που αγαπούν και αναβιώνουν την 80s pop μουσική σκηνή. Αλλά ελάχιστους έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια που να αποδίδουν καλύτερα αυτό τον ήχο, από τον Ελβετό Alexander Frei, ή αλλιώς Crimer. Αφού κέρδισε τα βραβεία καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη και ταλέντου στη χώρα του, κυκλοφόρησε το 2018 το απολαυστικό ντεμπούτο του με τίτλο "Leave Μe Βaby". Οι 80s synthpop/new wave αναφορές είναι εμφανείς με επιρροές από Depeche Mode μέχρι Duran Duran, ενώ αν έπρεπε να σκεφτώ ένα πιο σύγχρονο σημείο αναφοράς, το μυαλό μου θα πήγαινε στους Hurts. Τα φανταστικά βαρύτονα φωνητικά του σε συνδυασμό με τους "πονεμένους" στίχους και τη χορευτική διάθεση μπορεί να μην κερδίζουν δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά σε αποζημιώνουν οι πολύ πιασάρικες μελωδίες. Ο Frei επανακυκλοφορεί φέτος το άλμπουμ του σε βινύλιο χωρισμένο σε τρία EP.

Οι Nation Of Language είναι μια νέα synth pop μπάντα με βάση το Μπρούκλιν. Ο frontman του γκρουπ, Ian Devaney, συμμετείχε μάλιστα στους Μachinegum, το νέο project του ντράμερ των The Strokes, Fab Moretti. Το ντεμπούτο των Nation Of Language με τίτλο "Introduction, Presence" ήταν να κυκλοφορήσει αρχικά στις 3 Απριλίου, αλλά τελικά θα είναι διαθέσιμο στις 22 Μαΐου. Τα πρώτα κομμάτια από τη νέα τους δουλειά είναι εξαιρετικά και αποτελούν μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα 80s/ electro pop δείγματα που άκουσα τελευταία. Το τελευταίο τους single είναι το "September Again", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.

Οι Houses Of Heaven αποτελούν το νέο σχήμα των Keven Tecon, Adam Beck και Nick Ott των Vaniish. Οι τελευταίοι, που είναι η συνέχεια των Veil Veil Vanish, κυκλοφόρησαν το απολαυστικό "Memory Work" (μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για το άλμπουμ εδώ) που βρέθηκε μέσα στις κορυφαίες δουλειές του 2014 για αυτό το blog. Το νέο project συνεχίζει στους σκοτεινούς δρόμους των προηγούμενων σχημάτων, με έναν βρώμικο synth ήχο και post-punk/ shoegaze βάσεις. Το πρώτο ηχητικό δείγμα από το γκρουπ μας ήρθε με το "Black Waves", κομμάτι που συμπεριλαμβάνεται στο πρώτο EP των Houses Of Heaven με τίτλο "Remnant", το οποίο θα είναι διαθέσιμο στις 19 Μαΐου από την Felte Records.

Bandcamp 

Οι Black Arcade αποτελούν το προσωπικό darkwave σχήμα του Jack Spade από το Κεντάκι, το οποίο είναι ενεργό εδώ και ένα χρόνο, με το πρώτο του single - το "Dehumanized" - να κυκλοφορεί  τον περσινό Δεκέμβριο. Για το ντεμπούτο του με τίτλο "Transhuman" ανέλαβε τα πάντα μόνος του, από τη σύνθεση μέχρι την παραγωγή, με το αποτέλεσμα να γίνεται διαθέσιμο στις 30 Σεπτεμβρίου. Μουσικά τα πράγματα είναι αρκετά απλά. Στους φίλους συγκροτημάτων όπως οι Cold Cave ή οι Ash Code, δεν υπάρχει περίπτωση να μην αρέσει το post-punk/ synthpop των Black Arcade, μιας και οι αναφορές είναι παρόμοιες. Από το "Transhuman", που είναι ένα συνολικά πολύ αξιόλογο άλμπουμ, θα ξεχώριζα τα κομμάτια "Kissed to Kill" και "Shadows of the Sun". Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο τον πρώτο δίσκο των Black Arcade εδώ.

Το darkwave/ coldwave συγκρότημα των La Mécanique σχηματίστηκε το 2014 στο Μόντρεαλ από τους Francis Nothingwater και Francis James Hawkins. Ο πλούσιος σε synth ήχος τους, μας έχει προσφέρει αρκετά εθιστικά κομμάτια στα δυο EP που είχαν προηγηθεί το 2015 ("Digital Parade" και "Mécanique érotique"). Το τρίτο τους EP με τίτλο "Hollywood Signals" κυκλοφόρησε την 1η Απριλίου, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:

Οι Sisters Of Mercy και οι Depeche Mode είναι δυο από τις μπάντες που σου έρχονται πιο εύκολα και ίσως πιο γενικά στο μυαλό ακούγοντας την μουσική των Body Of Light, με πιο σύγχρονο μουσικό σημείο αναφοράς τους Cold Cave. Μπορεί τα υλικά να μην είναι πρωτότυπα, αλλά με τόσο εντυπωσιακό αποτέλεσμα δεν ήταν δυνατόν να μην μου τραβήξουν την προσοχή. Η μπάντα από την Αριζόνα, που αποτελείται από τα αδέρφια Alex και Andrew Jarson, ανήκει στην κολεκτίβα Ascetic House και έχει παρουσιάσει πέντε μίνι-κυκλοφορίες από το 2012 που σχηματίστηκε, όλες αποκλειστικά σε κασέτα, με τελευταία το πάρα πολύ καλό ΕΡ "Volontà di Amore" του περασμένου Σεπτεμβρίου από την Chondritic Sound, το οποίο μπορείτε να ακούσετε εδώ.

Οι Hemendex από την Κροατία δεν είναι μια νέα μπάντα, μιας και υπάρχουν από το 2008 ενώ τον περασμένο Οκτώβριο παρουσίασαν την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά τους με τίτλο "Solution to Reality" (που κυκλοφόρησαν μόνοι τους), μετά από μια σειρά από singles και EPs. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους αποτέλεσε και την αφορμή που ήρθα σε επαφή με την μουσική τους και δηλώνω εντυπωσιασμένος, αφού αποτελεί μια από τις πιο αξιόλογες συλλογές κομματιών που έχουν έχω ακούσει στο electro pop χώρο τελευταία. Μουσικά, τα πράγματα είναι απλά, πολύ όμορφα φωνητικά με την αγάπη της μπάντας για τους Depeche Mode να είναι ξεκάθαρη, ενώ για τους φίλους της 80s new wave και synth pop σκηνής μπορούν εύκολα να αποτελέσουν το νέο τους κόλλημα. Μπορείτε να ακούσετε και να κατεβάσετε το "Solution to Reality", με την επιλογή name your price εδώ, αλλά και να πάρετε μια γεύση από τους Hemendex με την κομματάρα "Faith in War" παρακάτω:

Official Site / Soundcloud / Bandcamp

Οι Natural Assembly ξεκίνησαν ως το προσωπικό project του Λονδρέζου Jesse Cannon, το οποίο συμπληρώθηκε ένα χρόνο μετά με την προσθήκη του επίσης Λονδρέζου Zen Zsigo των Cremation Lily. Τον Ιανουάριο κυκλοφόρησαν το νέο τους ΕΡ "Torn From Infinity", ενώ το ντεμπούτο τους με τίτλο "With Silence And Tears" αναμένεται φέτος από την Strange Rules σε κασέτα, μέσο που χρησιμοποίησαν για τις περισσότερες κυκλοφορίες τους μέχρι τώρα. Οι ίδιοι αναφέρουν ως επιρροές τους Front 242, Clan of Xymox, New Order και τους Throbbing Gristle, και ο dark synth-pop ήχος τους δεν είναι μακριά από τον αντίστοιχο συγκροτημάτων όπως οι Lust For Youth και οι Cold Cave (με τους βρίσκονται σε περιοδεία). Ακούστε παρακάτω το "19.03.12" από το περσινό ΕΡ των Natural Assembly "Arms Of Departure":

Official Site/ Soundcloud

Μια επανακυκλοφορία όχι από το πολύ μακρινό παρελθόν, μιας και το "The Blackout" των Tunnels κυκλοφόρησε αρχικά μόλις πριν δυο χρόνια. Η Thrill Jockey αποφάσισε να ξαναπαρουσιάσει τόσο σύντομα ένα άλμπουμ που σηματοδότησε σημαντική ηχητική αλλαγή στο ύφος του σχήματος. Οι Tunnels αποτελούν βασικά το προσωπικό έργο του Nick Bindeman (γνωστός από τους ψυχεδελικούς Jackie-O Motherfucker) με αρκετές κυκλοφορίες σε cd-r και κασέτες (βλέπε discogs). Στον συγκεκριμένο δίσκο ο Bindeman αφήνει στην άκρη τις κιθάρες, για χάρη ενός πιο goth-ίζων minimal synth ήχου με pop καρδιά. Το "The Blackout" το πρωτοάκουσα πέρσι και μου έχει κρατήσει συντροφιά πολλές φορές μέχρι σήμερα. Αν και δεν είναι πρωτότυπο ότι οι αναφορές του είναι ριζωμένες στις ηλεκτρονικές δουλειές των 70s και των 80s, αυτές ποικίλουν από την synth pop, darkwave μέχρι και την industrial σκηνή της δεκαετίας του 80. Από το εναρκτήριο "Crystal Arms" με τις Cabare Voltaire επιρροές, στο βιομηχανικό pop του "Deux", και στα σχεδόν post-punk-ικά "Without Light" και "Dead Ringers", το "The Blackout" αποτελεί ένα απολαυστικό άκουσμα, με το "Solid Space" να ακούγεται σαν να διασκευάζει David Bowie ο John Maus. Η επανακυκλοφορία αυτή απλώς έρχεται να επιβεβαιώσει την επιτυχία του ηλεκτρονικού πειράματος του Bindeman.

Όχι δεν πρόκειται για το ελληνικό συγκρότημα που άφησε το στίγμα του όντας μια από τις πρώτες punk μπάντες που εμφανίστηκαν στο μέρη μας την δεκαετία του 80, αλλά για το αγγλικό ηλεκτρονικό δίδυμο των Alan Rider (υπεύθυνο του fanzine Adventures in Reality) και Phil Clarke (υπεύθυνο του fanzine Damn Latin) που σχηματίστηκε στα τέλη του 1981. Η μπάντα κυκλοφόρησε δυο άλμπουμ σε κασέτα (τα "Help Comes Too Late" και "Restraint") από την Adventures in Reality Records, πριν από το "The Big Wheel", που ήταν η τελευταία δισκογραφική δουλειά του γκρουπ αλλά και η πρώτη που κυκλοφόρησε σε βινύλιο. Αφορμή της συγκεκριμένης ανάρτησης στάθηκε η επανακυκλοφορία του δίσκου πριν λίγο καιρό από την ρώσικη Other Voices Records. Το "The Big Wheel" χαρακτηρίζεται από post-punk ψυχή με ηλεκτρονικό περίβλημα το οποίο έφτασε στην κορυφή των ηλεκτρονικών charts του NMΕ. Αποτελείται από έξι καταπληκτικά κομμάτια που κινούνται από το new wave έως το minimal synth (στο βίντεο στο τέλος της ανάρτησης μπορείτε να ακούσετε δείγματα από όλα τα κομμάτια του LP). Παρόλο που το "Elizabeth Selwyn" είναι το τραγούδι που έγινε πιο γνωστό, το "Slaves To Beat", πέρα το ότι είναι το κομμάτι από το οποίο τους έμαθα, ήταν πάντα το πιο ξεχωριστό για μένα. Στην επανακυκλοφορία του άλμπουμ σε cd περιλαμβάνονται άλλα επτά κομμάτια που υπήρχαν σε συλλογές της περιόδου 1984 - 1991. Από αυτά ξεχωρίζω το synth pop "The Prayer Clock", που υπήρχε στη συλλογή "Life At The Top", καθώς και το πιο ευαίσθητο "Under Blue Skies". Πέρσι μάλιστα κυκλοφόρησε μια συλλογή, με κομμάτια από όλη την δισκογραφία τους, με τίτλο "Conspiracy Theory" από την αμερικάνικη Dark Entries Records. Οι Stress μπορεί πλέον να θεωρούνται μια cult μπάντα, όμως το "The Big Wheel" αποτελεί ένα πολύ αξιόλογο δίσκο χωρίς αδυναμίες, που αξίζει να συμπεριλαμβάνει ανάμεσα στους καλύτερους του είδους.