Το ότι θα κυκλοφορούσαν δισκογραφικές δουλειές αγαπημένα μου συγκροτήματα όπως οι Interpol, οι The Smashing Pumpkis, οι Yeah Yeah Yeahs, οι Rammstein, οι Slipknot, οι Wovenhand ή και ακόμα περισσότερο οι The Soft Moon και θα βρίσκονταν σε αυτή τη δεκάδα δεν είναι κάτι που θα φανταζόμουν. Παρόλο που δεν είμαι αντικειμενικός με αυτές τις μπάντες δεν μπορούσα παρά να απογοητευτώ μερικώς με τις κυκλοφορίες τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται για μια δεκάδα απογοητεύσεων, απλώς ότι τα άλμπουμ των συγκροτημάτων αυτών δεν έφτασαν στα προηγούμενα ποιοτικά δεδομένα τους (μόνο τους Editors και White Lies κατάφερα να χωρέσω στο τέλος της πρώτης δεκάδας, γιατί μου "μίλησαν" περισσότερο αλλά σίγουρα και εκεί μιλάει ο οπαδός μέσα μου) αλλά παραμένουν κάτι παραπάνω από αξιόλογα. Οριακά εκτός λίστας έμειναν οι Muse, γιατί παρόλο που το "Will Of The People" είχε μερικές καλές στιγμές δεν με έπεισε να ξαναασχοληθώ μαζί του.
No.40 Interpol - The Other Side of Make-Believe (Matador): Νομίζω ο νέος δίσκος των Interpol έβαλε τέλος στη συζήτηση αν το ομώνυμο είναι το χειρότερό τους άλμπουμ και πλέον κερδίζει δικαιωματικά αυτό το τίτλο. Το "The Other Side of Make-Believe" απλώς καλύπτει την ανάγκη για νέο υλικό, που χαρακτηρίζεται από έναν πιο φρέσκο ήχο, αλλά σαν συνθέσεις απευθύνεται αποκλειστικά στο πιο φανατικό κοινό τους (στο οποίο και ανήκω).
No.39 The Smashing Pumpkins - ATUM - Act I (Martha's Music): To έχω πει και θα το ξαναπώ. Οι δίσκοι που κυκλοφόρησε ο Corgan (σχεδόν μόνος του) πριν την επανένωση ήταν πολύ καλύτεροι και σοβαρά υποτιμημένοι. Εδώ έχουμε άλλη μια δουλειά στα επίπεδα των δυο προηγούμενων, με κάποιες πολύ αξιόλογες στιγμές και κάποιες που σκέφτεσαι "Billy τι σκεφτόσουν;", όπως στο "Hooray!". Ελπίζω τα επόμενα δυο μέρη του "ATUM" να είναι πολύ, μα πολύ, καλύτερα.
Ακούστε: "Butterfly Suite"
No.38 Yeah Yeah Yeahs - Cool It Down (Secretly Canadian): Μετά από εννιά χρόνια δισκογραφικής απουσίας οι Νεοϋορκέζοι επιστρέφουν ανανεωμένοι ηχητικά και με την Karen O να κερδίζει τις εντυπώσεις για άλλη μια φορά, αλλά σε σημεία νοιώθεις σαν κάτι να λείπει ώστε να σε κερδίσει ολοκληρωτικά.
Ακούστε: "Spitting Off the Edge of the World", "Wolf"
No.37 Baby Strange - World Below (Icons Creating Evil Art): To συγκρότημα από την Γλασκόβη επαναπροσδιορίζεται με τον δεύτερο δίσκο του. Το "World Below" είναι το πιο σκοτεινό, προσωπικό και παράλληλα πιο πιασάρικο άλμπουμ τους που αφήνει πολλές υποσχέσεις ώστε οι Baby Strange να ξεχωρίσουν από τα υπόλοιπα indie/ post-punk σχήματα στο μέλλον.
Ακούστε: "Only Feel It When I'm With You"
No.36 Wovenhand - Silver Sash (Glitterhouse): Μετά από δυο πολύ δυνατές κυκλοφορίες του David Eugene Edwards με τους Wovenhand, ο τελευταίος ρίχνει λίγο τους ρυθμούς με το "Silver Sash" εμφανίζοντας πιο ψυχεδελικές διαθέσεις. Σε σημεία μας μαγεύει όπως μόνο αυτός ξέρει αλλά υπάρχουν και κάποια που θα μπορούσες να τα πεις έως και βαρετά που προσπερνάς σε κάθε ακρόαση.
Ακούστε: "Dead Dead Beat"
No.35 Rammstein - Zeit (Universal): To "Zeit" σε καμία περίπτωση δεν θα θεωρηθεί ως ένα από τα κορυφαία άλμπουμ των Rammstein , αλλά είναι σίγουρο ότι θα αποδοθεί εξαιρετικά στις ζωντανές εμφανίσεις του σχήματος, ενώ περιλαμβάνει και μερικές φρέσκιες ιδέες που θα συναντιούνται σε άλλες κυκλοφορίες τους.
Ακούστε: "Zeit"
No.34 Slipknot - The End, So Far (Roadrunner): Ο τίτλος του άλμπουμ μπορεί να αναφέρεται στη τελευταία επαγγελματική υποχρέωση του σχήματος προς την Roadrunner αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι διεκπεραιωτικός. Πέρα από μια δυο γνώριμες ηχητικά στιγμές, οι Slipknot αφήνουν στην άκρη τον χαρακτηριστικό τους θόρυβο και πειραματίζονται αρκετά. Ο χρόνος μόνο θα δείξει που θα σταθεί η συγκεκριμένη δουλειά στη δισκογραφία τους.
Ακούστε: "Yen"
No.33 Russian Circles - Gnosis (Sargent House): Μπορεί το όγδοο άλμπουμ των Russian Circles να κινείται σε γνώριμα ηχητικά για τη μπάντα μονοπάτια, αλλά εδραιώνει ακόμα περισσότερο το σχήμα ως ένα από τα κορυφαία του post-metal ήχου. Είμαι σίγουρος όμως ότι και τα κομμάτια του "Gnosis" θα ακούγονται ακόμα καλύτερα ζωντανά, σύμφωνα με όσα παρακολουθήσαμε στην πρόσφατη φανταστική συναυλία των Russian Circles στην Αθήνα.
Ακούστε: "Conduit"
No.32 Preoccupations - Arrangements (Flemish Eye): Τέσσερα χρόνια μετά το "New Material", οι Preoccupations επέστρεψαν πέρσι με το "Arrangements", το οποίο προσθέτει περισσότερα shoegaze στοιχεία στον post-punk ήχο τους και σε κάνει να περιμένεις για άλλη μια φορά την κορυφαία στιγμή τους που ακόμα να έρθει. Ελπίζω να είναι η επόμενη.
Ακούστε: "Ricochet"
No.31 The Soft Moon - Exister (Sacred Bones): Με μερικές από τις κορυφαίες κυκλοφορίες (για τον darkwave ήχο και όχι μόνο) της προηγούμενης δεκαετίας στο ενεργητικό του, ο Luis Vasquez έμοιαζε σαν να έχει βαλτώσει με τους The Soft Moon. Στο "Exister" προσπαθεί να πειραματιστεί περισσότερο και δοκιμάζει νέες ιδέες και όταν αυτές του βγαίνουν είναι εξαιρετικές, όταν όμως όχι σε κάνει και αναρωτιέσαι αν έχει δώσει ότι μπορούσε με αυτό το σχήμα.
Ακούστε: "Unforgiven", "Monster"
To "Arrangements" αποτελεί τη τρίτη ολοκληρωμένη δισκογραφική προσπάθεια των Preoccupations από τότε που άλλαξαν το όνομά τους από Viet Cong. Αυτή θα είναι διαθέσιμη στις 9 Σεπτεμβρίου από τη δισκογραφική του ίδιου του post-punk συγκροτήματος. Το άλμπουμ καθυστέρησε αρκετά λόγω της πανδημίας, μιας και οι ηχογραφήσεις είχαν ξεκινήσει το 2019. Ένα χρόνο νωρίτερα είχαν κυκλοφορήσει το πολύ αξιόλογο "New Material" που αποτέλεσε μια από τις καλύτερες δουλειές του 2018 για αυτό το blog. Πρώτο single από την επερχόμενη κυκλοφορία τους αποτελεί το κομμάτι "Ricochet", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.
Arrangements tracklist:
- Fix Bayonets!
- Ricochet
- Death of Melody
- Slowly
- Advisor
- Recalibrate
- Tearing up the Grass
To 2018 αποτέλεσε άλλη μια γεμάτη δισκογραφική χρονιά, με αξιόλογους δίσκους να κυκλοφορούν μέχρι και το τέλος της που θα ήθελα να τους ακούσω πολύ περισσότερο πριν τους συμπεριλάβω σε τέτοιες λίστες. Την πρώτη δεκάδα την είχα σχεδόν σχηματισμένη στο μυαλό μου από νωρίς. Η συγκεκριμένη όμως με ζόρισε αρκετά περισσότερο...
No.20 Ceremony – East Coast (Candy Booking): Οι Ceremony, η μπάντα του John Fedowitz των Skywave (να μην μπερδεύεται με το post-punk σχήμα των Ceremony από την Καλιφόρνια), μας έχουν συνηθίσει σε εξαιρετικές noise rock / shoegaze κυκλοφορίες. Πέντε χρόνια μετά το πολύ καλό "Distance", ο Fedowitz δείχνει να εξελίσσεται σε κάθε δουλειά και το φετινό "East Coast" αποτελεί το κορυφαίο άλμπουμ που έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα.
No.19 Chastity - Death Lust (Captured Tracks): Μετά το εξαιρετικό περσινό EP με τίτλο "Chains", οι Chastity επέστρεψαν φέτος με το ντεμπούτο άλμπουμ τους. To "Death Lust" διατηρεί όλα τα γνωστά shoegaze, noise rock και hardcore στοιχεία του σχήματος του Brandon Williams, με μια σαφώς πιο ποπ προσέγγιση που βοηθάει με πιο άμεση σύνδεση με τον θυμό και τα άγχη του δημιουργού του.
Ακούστε: "Children", "Heaven Hell Anywhere Else"
No.18 The Joy Formidable - Aaarth (Hassle Records): Οι The Joy Formidable έκλεισαν πέρσι μια δεκαετίας ζωής και έχοντας κυκλοφορήσει τρεις δίσκους μέχρι τώρα, θεωρώ ότι είναι μια αρκετά υποτιμημένη που "παγιδεύτηκε" από την indie rock ταμπέλα. Ο τέταρτος δίσκος τους με τίτλο "Aaarth" φανερώνει όλη τη γκάμα των Ουαλών, με goth, psych μέχρι και ανατολίτικες αναφορές, ο οποίος συναγωνίζεται άξια το εντυπωσιακό ντεμπούτο τους του 2011 - "The Big Roar".
Ακούστε: "Y Bluen Eira", "Cicada Land On Your Back"
No.17 Black Rebel Motorcycle Club - Wrong Creatures (Vagrant Records): Τα πέντε χρόνια που πέρασαν από το "Specter At The Feast", είναι το μεγαλύτερο διάστημα που έχει μεσολαβήσει μεταξύ δυο κυκλοφοριών των Black Rebel Motorcycle Club. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Wrong Creatures", εδώ.
Ακούστε: "Little Thing Gone Wild", "Haunt"
No.16 Spiritual Front - Amour Braque (Prophecy Productions): Οι Spiritual Front ξεκίνησαν την δισκογραφική τους πορεία το 1999 και με τα χρόνια το προσωπικό σχήμα του Simone H. Salvatori ξέφυγε από τους dark / neofolk κύκλους γνωρίζοντας όλο και μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα. Το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Amour Braque", ενσωματώνοντας ακόμα περισσότερες επιλογές, αποτελεί την ίσως πιο άμεση δουλειά τους, το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχές από τους Matt Howden, King Dude, Client και πολλούς ακόμα.
Ακούστε: "Tenderness Through Violence", "Children of the Black Light"
No.15 Preoccupations - New Material (Jagjaguwar): Δυο χρόνια μετά το ομώνυμο ντεμπούτο τους ως Preoccupations, οι Καναδοί επέστρεψαν φέτος με το "New Material", το οποίο είναι σαφώς ανώτερο από το προηγούμενο, ενώ ανταγωνίζεται και τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ τους ως Viet Cong. Μάλιστα τρία χρόνια μετά την εμφάνισή τους στο Six dogs, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και πάλι ζωντανά την μπάντα στην Αθήνα, το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019.
No.14 Iceage - Beyondless (Matador Records): Το αν το "Beyondless" είναι η καλύτερη δουλειά των Iceage θα το δείξει ο χρόνος. Το σίγουρο όμως είναι ότι οι Δανοί δεν σταματούν να είναι ανήσυχα πνεύματα και να εξελίσσουν συνεχώς τον ήχο τους. Το τέταρτο άλμπουμ τους αποτελεί την πιο πολυδιάστατη προσπάθειά τους, που τους φέρνει να απομακρύνονται ακόμα περισσότερο από τις punk ρίζες τους, με πιο έντονες τις shoegaze και dark americana αναφορές τους.
Ακούστε: "Catch It", "Pain Killer"
No.13 ACTORS - It Will Come To You (Artoffact Records): Στην πολύ ενδιαφέρουσα post-punk περίπτωση των ACTORS, είχα αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση μέσα στη χρονιά. Το ντεμπούτο τους με τίτλο "It Will Come To You" προσφέρεται τόσο για προσωπικές απανωτές ακροάσεις, όσο και για τα darkwave dancefloors. Οι 80s αναφορές τους είναι αρκετά φανερές και εξαιρετικά ενσωματωμένες στον ήχο των Καναδών, ο οποίος έχει σαφώς μια πιο ποπ αμεσότητα που θα μπορούσε να βρει απήχηση σε ένα αρκετά μεγαλύτερο κοινό από αυτό της συγκεκριμένης σκηνής.
Ακούστε: "Slaves", "L'appel Du Vide"
No.12 Shiny Darkly - Bronze (Crunchy Frog Recordings): Πριν από τέσσερα χρόνια οι Shiny Darkly με είχαν εντυπωσιάσει με το ντεμπούτο τους, το οποίο είχε αποτελέσει ένα από τα κορυφαία του 2014. Το "Little Earth" ήταν ένας κλασσικός post-punk δίσκος με μερικές φανταστικές μελωδίες. Για τον δεύτερο δίσκο τους οι Δανοί δεν πέφτουν στην παγίδα στο να επαναλάβουν την ίδια συνταγή, αλλά πειραματίζονται περισσότερο με νέους ήχους και σε σημεία το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.
No.11 Anna Calvi - Hunter (Domino): Για το τρίτο της άλμπουμ, η Anna Calvi εμφανίζεται πιο απελευθερωμένη στιχουργικά, ενώ και η μουσική της φανερώνει μια πιο "χαλαρή" διάθεση. Συνολικά φανερώνει ότι αποτελεί ένα ανήσυχο πνέυμα που θα συνεχίσει να μας απασχολεί με την κάθε της κυκλοφορία. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Hunter", εδώ.
Διαβάστε επίσης:
Οι Preoccupations, που πριν λίγες ημέρες πέρασαν και από τα μέρη μας για άλλη μια φορά, κυκλοφόρησαν πέρσι το τελευταίο τους άλμπουμ με τίτλο "New Material" από την Jagjaguwar. Πριν από λίγο καιρό παρουσίασαν μια πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή στο "Pontiac 87" των Protomartyr . Το κομμάτι συμπεριλαμβάνεται στο split 7" με τους τελευταίους, στο οποίο οι Protomartyr διασκευάζουν το "Forbidden" των Preoccupations.
Δυο χρόνια μετά το ομώνυμο ντεμπούτο τους ως Preoccupations, οι Καναδοί επέστρεψαν φέτος με το "New Material", το οποίο είναι σαφώς ανώτερο από το προηγούμενο, ενώ ανταγωνίζεται και τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ τους ως Viet Cong. Μάλιστα τρία χρόνια μετά την εμφάνισή τους στο Six dogs, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και πάλι ζωντανά την μπάντα στην Αθήνα, το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019.
Το δεύτερο άλμπουμ των Preoccupations είναι αναμφίβολα μια από τις πιο αναμενόμενες δουλειές για τους πρώτους μήνες του 2018. Με την ανακοίνωση του "New Material", που θα κυκλοφορήσει στις 23 Μαρτίου, το συγκρότημα έκανε διαθέσιμο και το single "Espionage". Το "Antidote" αποτελεί το δεύτερο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο επίσημο βίντεο που ακολουθεί.
Οι 10 κορυφαίες αναμενόμενες κυκλοφορίες του 2018 (για το επόμενο τρίμηνο)
Άρθρα
Φεβρουαρίου 10, 2018
Δισκογραφικά το 2018 έχει μπει αρκετά δυναμικά. Ήδη τις πρώτες ημέρες του χρόνου είχαμε τη νέα δισκογραφική προσπάθεια των Black Rebel Motorcycle Club, όπως και το πολύ αξιόλογο ντεμπούτο από το νέο βρετανικό συγκρότημα των Shame. Στις αρχές του μήνα επανήλθαν δισκογραφικά οι The Soft Moon με το "Criminal", όπως και οι Franz Ferdinand με το "Always Ascending". Όμως είναι πάρα πολλές οι δουλειές που έρχονται τους επόμενους, χωρίς να υπολογίζω αυτές που δεν είναι επιβεβαιωμένες ή ανακοινωμένες, όπως αυτές των My Bloody Valentine, Interpol, Arctic Monkeys, Tool (εδώ γελάμε) και πολλών ακόμα. Οι δέκα όμως επερχόμενοι δίσκοι που έχω ξεχωρίσει για το επόμενο τρίμηνο είναι (κατάταξη βάση ημερομηνία κυκλοφορίας):
01. Editors - Violence (9 Μαρτίου, Play It Again Sam)
02. Jack White - Boarding House Reach (22 Μαρτίου, Third Man Records)
03. Preoccupations - New Material (23 Μαρτίου, Jagjaguwar)
04. Broken Records - What We Might Know (30 Μαρτίου)
05. John Maus - Addendum (10 Απριλίου, Ribbon Music)
06. A Place To Bury Strangers - Pinned (13 Απριλίου, Dead Oceans)
07. A Perfect Circle - Eat The Elephant (20 Απριλίου, BMG)
08. God Is An Astronaut - Epitaph (27 Απριλίου, Napalm Records)
09. The Exploding Boy - Alarms! (18 Μαΐου, Drakkar Entertainment)
10. Echo & the Bunnymen The Stars, The Oceans & The Moon ((18 Μαΐου, BMG)
Οι Preoccupations (πρώην Viet Cong) ανακοίνωσαν το δεύτερο άλμπουμ τους, το οποίο ονομάζεται "New Material" και θα κυκλοφορήσει στις 23 Μαρτίου από την Jagjaguwar. Αυτό έρχεται δυο χρόνια μετά το ομώνυμο ντεμπούτο τους. Παράλληλα οι Preoccupations έκαναν γνωστό και το κομμάτι "Espionage", που αποτελεί το πρώτο single από τον νέο τους δίσκο.
Tracklist:
01. Espionage
02. Decompose
03. Disarray
04. Manipulation
05. Antidote
06. Solace
07. Doubt
08. Compliance
Το γεγονός είναι ότι φέτος είχαμε τις πιο υψηλές πωλήσεις δίσκων σε βινύλιο της τελευταίας 25ετίας. Στο αποτέλεσμα αυτό βοήθησε τα μέγιστα το δισκογραφικό κύκνειο άσμα του David Bowie. Αν όμως κάποιος κοιτάξει την υπόλοιπη λίστα με τα κορυφαία σε πωλήσεις άλμπουμ, θα διαπιστώσει ότι με εξαίρεση τη φετινή δουλειά των Radiohead, όλα είναι παλιές ή και πολύ παλιές κυκλοφορίες. Αυτό ενισχύει την άποψη όσων πιστεύουν ότι το βινύλιο είναι μόδα, μιας και οι αγοραστές των παραπάνω μπορεί να έχουν τους δίσκους και σε άλλη μορφή. Ακόμα όμως και αν πρόκειται για μια μόδα που θα περάσει, αποκλείεται σε κάποιους να μην μείνει αυτό το καλό κουσούρι και αυτό μόνο θετικό είναι. Επίσης όσο και να κατηγορούν κάποιοι την ψηφιακή διάθεση μουσικής, και δεν λέω ότι δεν έχει τα αρνητικά της, δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι έδωσε ακόμα μεγαλύτερο έναυσμα σε νέες μπάντες να παρουσιάσουν τις δουλειές πιο άμεσα και με μεγαλύτερο κέρδος. Άλλωστε το σημαντικό είναι να απολαμβάνει κανείς τη μουσική ανεξάρτητα από το μέσο, γιαυτό και το cd δεν θα πεθάνει, η κασέτα επέστρεψε, το βινύλιο γνωρίζει εποχές δόξας και οι ψηφιακές πωλήσεις αυξάνονται.
No.40 Confrontational - Kingdom Of Night (Self-released): Το soundtrack της σειράς Stranger Things από τους Survive, ήρθε να επιβεβαιώσει ότι ο ρετρό 80s synth ήχος είναι ακόμα εδώ. Η πιο ενδιαφέρουσα δουλειά που άκουσα στο είδος φέτος, ήρθε από τους Ιταλούς Confrontational που θα συντρόφευαν ιδανικά τις ταινίες του John Carpenter. Μάλιστα ο γιος του Carpenter, Cody, συμμετέχει στο κομμάτι "Crimson Curtains".
Ακούστε: "In The Line Of Fire", "Crimson Curtains"
No.39 Motorama - Dialogues (Talitres): Μετά το εξαιρετικό "Poverty" του 2015 οι Motorama επέστρεψαν πέρσι με νέο δίσκο. Το "Dialogues" αποτελείται από δέκα πολύ όμορφα post-punk κομμάτια στο γνωστό και αγαπημένο ύφος της μπάντας, που ακούγονται όμως σαν η δεύτερη πλευρά του "Poverty" ή ότι δεν χώρεσε στο τελευταίο.
Ακούστε: "Tell Me", "By Your Side"
No.38 Suede - Night Thoughts (Warner): Εκεί που το "Bloodspots" του 2013 είχε τρία-τέσσερα κομμάτια που ξεχώρισα, το "Night Thoughts" παρέχει μια σαφώς πιο ισορροπημένη πρόταση (χωρίς ίσως αυτά τα peaks) που αποτελεί όμως άλλο ένα αξιόλογο δισκογραφικό λιθαράκι στην πλούσια πορεία των Suede. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το album review εδώ. Το συγκρότημα βρέθηκε πέρσι στη χώρα μας, για μια εμφάνιση στα πλαίσια του Rockwave Festival.
No.37 The Kills - Ash & Ice (Domino): Οι Alison Mosshart και Jamie Hince πάντα κυκλοφορούν αξιόλογες δουλειές και το ίδιο έκαναν και με το πέμπτο τους άλμπουμ. Το "Ash & Ice" όμως φανερώνει μεγαλύτερη ποικιλία και ίσως τα πιο εθιστικά κομμάτια που έχουν παρουσιάσει οι The Kills μέχρι σήμερα.
Ακούστε: "Doing It To Death", "Siberian Nights"
No.36 Preoccupations - Preoccupations (Jagjaguwar): Οι Preoccupations να φανερώνουν μια αξιοθαύμαστη συνθετική σταθερότητα, με τον πρώτο τους δίσκο να αποτελεί απλά τη συνέχεια του πολύ καλού ντεμπούτο τους ως Viet Cong. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την άποψή μου για το "Preoccupations" εδώ.
No.35 The Cult Of Dom Keller - Goodbye To The Light (Fuzz Club Records): Μόνο τυχαίο δεν είναι που οι The Cult Of Dom Keller κυκλοφόρησαν τη καλύτερη δουλειά τους στην εξαιρετική Fuzz Club Records. To "Goodbye To The Light" περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια σκοτεινής ψυχεδέλειας που θα ακούσετε τη χρονιά που μας πέρασε.
Ακούστε: "Broken Arm Of God", "Shambhala Is On Fire"
No.34 Desert Mountain Tribe - Either That Or The Moon (Membran): Μπορεί τα σχήματα που έρχονται στο μυαλό ακούγοντας τους Desert Mountain Tribe να είναι οι The Black Angels και οι Dead Skeletons, αλλά έχουν πολύ πιο πλούσια στοιχεία πέρα από το κλασσικό psych περιτύλιγμα. Στα πολύ θετικά και τα εξαιρετικά φωνητικά του Jonty Balls.
Ακούστε: "Enos In Space", "Runway"
No.33 Suns Of Thyme - Cascades (Napalm Records): Οι Βερολινέζοι Suns Of Thyme συνεχίζουν την πορεία που χάραξαν με το ντεμπούτο "Fortune, Shelter, Love And Cure" του 2011 και δανειζόμενοι υλικά από τον shoegaze, prog/pysch, kraut και post-punk ήχο, μας χαρίζουν ένα απολαυστικό εξηντάλεπτο μουσικό ταξίδι.
Ακούστε: "Intuition Unbound", "Deep Purple Rain"
No.32 Eagulls - Ullages (Partisan Records): Όσοι είναι κολλημένοι με τον ήχο των The Cure ας μην κοιτάξουν αλλού πέρα από τον τελευταίο δίσκο των Eagulls. Το "Ullages", δίσκο που περίμενα όσο λίγους μέσα στο 2016 μετά το πολλά υποσχόμενο ντεμπούτο τους, δεν υστερεί σε αξιόλογα κομμάτια, αντίθετα είναι γεμάτο από αυτά, αλλά στο να ξεφύγει από τις αναφορές του. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Ullages" εδώ.
Ακούστε: "Velvet", "Lemontrees"
No.31 Frustration - Empires Of Shame (Born Bad Records): Μπορεί η πενταμελής μπάντα από το Παρίσι των Frustration να υπάρχει εδώ και 15 χρόνια, αλλά το "Empires Of Shame" είναι μόλις το τρίτο της άλμπουμ. Φυσικά αυτό μικρή σημασία έχει, αφού αποτελεί τη καλύτερή τους δουλειά, γεμάτη από post-punk δυναμίτες και κολλητικές new wave μελωδίες.
Ακούστε: "Mother Earth In Rags", "Cause You Ran Away"
Διαβάστε επίσης:
Pick Of The Month - Σεπτέμβριος 2016: Preoccupations - Anxiety
Pick Of The Month
Σεπτεμβρίου 30, 2016
Ο ομώνυμος πρώτος δίσκος των Preoccupations έγινε διαθέσιμος πριν λίγο καιρό, ο οποίος ήρθε σαν φυσική συνέχεια του περσινού τους άλμπουμ με τίτλο "Viet Cong". Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την άποψή μου για τη νέα δουλειά των Καναδών εδώ. Το "Anxiety" αποτελεί μάλλον την κορυφαία στιγμή του "Preoccupations", το οποίο συνοδεύεται από το παρακάτω επίσημο βίντεο.
Οι Matt Flegel, Mike Wallace, Scott Munro και Daniel Christiansen κυκλοφόρησαν μόλις πριν από ένα χρόνο ως Viet Cong το ομότιτλο άλμπουμ τους από την Jagjaguwar. Ο δίσκος αυτός ξεχώρισε με τον ιδιαίτερο post-punk ήχο του και τις πιο πειραματικές διαθέσεις του, καταφέρνοντας να αποτελέσει μια από τις πιο πολυσυζητημένες δουλειές της περσινής χρονιάς. Στα πλαίσια προώθησης του "Viet Cong" πέρασαν και από την χώρα μας τον Σεπτέμβριο, όμως η εμφάνισή τους δεν μου άφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις. Ακόμα μεγαλύτερη προσοχή τράβηξαν οι Καναδοί όταν αναγκάστηκαν να αλλάξουν το όνομά τους, λόγω των αρνητικών συνειρμών που συντρόφευε το Viet Cong. Έτσι προέκυψαν οι Preoccupations οι οποίοι κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό το πρώτο τους άλμπουμ με το νέο όνομα με τίτλο - τι άλλο; - "Preoccupations" (μάλλον δεν έχουν πολύ φαντασία στην ονομασία άλμπουμ).
Η εντύπωση που μου άφησε το πρώτο άλμπουμ των Preoccupations είναι η ίδια από την πρώτη ακρόαση μέχρι και σήμερα που το έχω ακούσει αρκετές φορές. Νοιώθω ότι οι Καναδοί βιάστηκαν να βγάλουν νέα δουλειά προσπαθώντας να "κεφαλοποιήσουν", και δεν εννοώ απαραίτητα οικονομικά, το θόρυβο γύρω από τον προηγούμενο δίσκο τους αλλά και γύρω από το θέμα με το όνομα που δημιουργήθηκε. Σίγουρα πρόκειται για ένα αξιόλογο άλμπουμ που θα το ευχαριστηθούν οι φίλοι των Viet Cong, αλλά το νέο υλικό μου άφησε συνολικά μια παρόμοια "γεύση" με το προηγούμενο. Μπορεί να βασίζεται σε έναν πιο synth ήχο, άλλα συνολικά ακούγεται σαν να πρόκειται για το "Viet Cong Pt.II". Από τα εννιά κομμάτια του δίσκου θα ξεχώριζα το "Degraded", που κλιμακώνεται υπέροχα, το glam "Fever" που βασίζεται στην πιο όμορφη μελωδία του άλμπουμ και το "Anxiety" που θα αποτελέσει αναπόσπαστο μέρος των νέων dark playlists. Μπορεί οι Preoccupations να φανερώνουν μια αξιοθαύμαστη συνθετική σταθερότητα, αλλά μάλλον θα πρέπει να σκεφτούν λίγο περισσότερο το επόμενο δισκογραφικό τους βήμα.
Βαθμολογία: 7 / 10
Δεν συνηθίζω να αναφέρομαι στις επερχόμενες κυκλοφορίες μεμονωμένων μηνών, αλλά είναι τόσες οι αξιόλογες κυκλοφορίες που μας έρχονται αυτόν τον Σεπτέμβριο που μάλλον θα αποτελέσει έναν από τους πιο "ζεστούς" μήνες της φετινής χρονιάς. Έχοντας "χάσει" μάλιστα και μερικές ημέρες, η συγκεκριμένη λίστα θα μπορούσε να περιλαμβάνει και τα νέα άλμπουμ των The Wedding Present, The Divine Comedy και La Femme. Μπορεί να ξεχωρίζει ο νέος δίσκος των Nick Cave & The Bad Seeds, αλλά σίγουρα δεν είναι μόνο αυτός. Η κατάταξη στη παρακάτω λίστα έγινε βάση της επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορία του κάθε άλμπουμ.
01. Dead Rabbits - Everything Is A Lie (5 Σεπτεμβρίου, Fuzz Club Records)
02. Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree (9 Σεπτεμβρίου, Bad Seed Ltd)
03. Wovenhand - Star Treatment (9 Σεπτεμβρίου, Sargent House)
04. Still Corners - Dead Blue (16 Σεπτεμβρίου, Wrecking Light Records)
05. Preoccupations - Preoccupations (16 Σεπτεμβρίου, Jagjaguwar)
06. Merchandise - A Corpse Wired For Sound (23 Σεπτεμβρίου, 4AD)
07. The Wytches - All Your Happy Life (30 Σεπτεμβρίου, Heavenly Recordings)
08. EZTV - Calling Out (30 Σεπτεμβρίου, Captured Tracks)
09. Black Marble - It's Immaterial (30 Σεπτεμβρίου, Ghostly International)
10. Pixies - Head Carrier (30 Σεπτεμβρίου, Pixies Music)
Εν αναμονή του νέου τους άλμπουμ, που κυκλοφορεί στις 16 Σεπτεμβρίου, οι Preoccupations (πρώην Viet Cong) παρουσίασαν ένα νέο βίντεο για το τελευταίο κομμάτι που έκαναν γνωστό, το "Degraded". Το βίντεο αυτό, σε σκηνοθεσία της Valentina Tapia, είναι το δεύτερο μετά από το "Anxiety" από τον επερχόμενο ομώνυμο δίσκο του συγκροτήματος. Δείτε το παρακάτω:
Μετά από τον θόρυβο που δημιουργήθηκε γύρω από το όνομα των Viet Cong, οι τελευταίοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν το όνομά τους σε Preoccupations. Ως Viet Cong κυκλοφόρησαν πέρσι το απολαυστικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, μια από τις δουλειές που ξεχώρισα περισσότερο μέσα στο 2015. Τον περασμένο Σεπτέμβριο πέρασαν και από την Ελλάδα στα πλαίσια προώθησης του δίσκου - μια εμφάνιση για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Το συγκρότημα από τον Καναδά έχει έτοιμο το νέο άλμπουμ του, το οποίο ονομάζεται "Preoccupations" και θα είναι διαθέσιμο με το νέο όνομα της μπάντας στις 16 Σεπτεμβρίου από την Jagjaguwar. Μετά το "Anxiety", οι Preoccupations έκαναν γνωστό και το κομμάτι "Degraded" που μπορείτε να ακούσετε παρακάτω:
