POEt'S SOUND

Δυο χρόνια μετά το φανταστικό "Joy As An Act Of Resistance", οι IDLES ανακοίνωσαν τον τρίτο τους δίσκο. Το "Ultra Mono" θα είναι διαθέσιμο στις 25 Σεπτεμβρίου από τη Partisan Records. Μετά το "Mr. Motivator", το συγκρότημα έκανε διαθέσιμο άλλο ένα κομμάτι από το επερχόμενο άλμπουμ του, το οποίο ονομάζεται "Grounds". Μπορείτε να δείτε το βίντεο του νέου single αλλά και το tracklist του "Ultra Mono" παρακάτω. Μπορεί να μην καταφέραμε να δούμε ζωντανά τους IDLES φέτος, αλλά, αν όλα πάνε καλά, αναμένεται να βρεθούν στη χώρα μας για το ίδιο φεστιβάλ μαζί με τους The National το καλοκαίρι του 2021.

Ultra Mono - Τracklist:

1. War

2. Grounds

3. Mr. Motivator

4. Anxiety

5. Kill Them With Kindness

6. Model Village

7. Ne Touche Pas Moi (feat. Jehnny Beth)

8. Carcinogenic

9. Reigns

10. The Lover

11. A Hymn

12. Danke

Οι Fontaines D.C. ήταν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα συγκροτήματα της χρονιάς που μας πέρασε. Μάλιστα είχαμε την ευκαιρία να τους δούμε και ζωντανά στο περσινό Release Athens Festival. Το σχήμα από την Ιρλανδία φαίνεται ότι δεν θέλει να χάσει την ορμή που έχει αποκτήσει από το ντεμπούτο του ("Dogrel"), που απέσπασε καταπληκτικές κριτικές, και έχει ήδη έτοιμο το δεύτερο άλμπουμ του. Το "A Hero’s Death", όπως ονομάζεται ο δίσκος, θα κυκλοφορήσει στις 31 Ιουλίου από την Partisan Records. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το βίντεο για το ομώνυμο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο τους, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Aidan Gillen (ναι ο Littlefinger από το Game of Thrones), αλλά και το tracklist του "A Hero’s Death".

01 I Don’t Belong

02 Love Is the Main Thing

03 Televised Mind

04 A Lucid Dream

05 You Said

06 Oh Such a Spring

07 A Hero’s Death

08 Living in America

09 I Was Not Born

10 Sunny

11 No

Οι Fontaines DC είναι ένα από τα συγκροτήματα που θα βρεθούν το καλοκαίρι στην Αθήνα και πιο συγκεκριμένα θα εμφανιστούν την Κυριακή 16 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού για το Release Athens Festival 2019, δίπλα στους New Order, Johnny Marr και Morcheeba. Οι Ιρλανδοί θα κυκλοφορήσουν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Dogrel", στις 12 Απριλίου από την Partisan Records. To νέο τους single από τον δίσκο είναι το "Roy's Tune", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο επίσημο βίντεο που ακολουθεί.

Από το ωμό "Colossus" και το σαρκαστικό "Never Fight A Man With A Perm", μέχρι το λυτρωτικό κλείσιμο του "Rottweiler", το συγκρότημα καταφέρνει να έχει τον ακροατή καθηλωμένο για τα 40 λεπτά που διαρκεί ο δίσκος και λειτουργεί ακριβώς όπως υποδηλώνει ο τίτλος του, αποδεικνύοντας γιατί η εποχή μας χρειάζεται μπάντες σαν τους IDLES. Διαβάστε περισσότερα για το "Joy As An Act Of Resistance", εδώ.

Ακούστε: "Danny Nedelko", "Samaritans"

No.06: Interpol - Marauder (Matador Records)

No.07: Editors - Violence (Play It Again Sam)

No.08: Shame - Songs Of Praise (Dead Oceans)

No.09: John Maus - Addendum (Ribbon Music)

No.10: A Place To Bury Strangers - Pinned (Dead Oceans)

No.11: Anna Calvi - Hunter (Domino)

No.12: Shiny Darkly - Bronze (Crunchy Frog Recordings)

No.13: ACTORS - It Will Come To You (Artoffact Records)

No.14: Iceage - Beyondless (Matador Records)

No.15: Preoccupations - New Material (Jagjaguwar)

No.16: Spiritual Front - Amour Braque (Prophecy Productions)

No.17: Black Rebel Motorcycle Club - Wrong Creatures (Vagrant Records)

No.18: The Joy Formidable - Aaarth (Hassle Records)

No.19: Chastity - Death Lust (Captured Tracks)

No.20: Ceremony ‎– East Coast (Candy Booking)

Οι IDLES επέστρεψαν δισκογραφικά μόλις ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο τους, το οποίο απασχόλησε μεγάλη μερίδα του μουσικού τύπου. Το "Brutalism" δικαίως βρέθηκε σε αρκετές λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ του 2017, ενώ το "Mother" ήταν το κομμάτι που ξεχώρισε από αυτό και αναμφίβολα αποτέλεσε ένα από τα κομμάτια της χρονιάς. Πέρα από τον ιδιαίτερο hardcore punk/ post-punk ήχο του, το σχήμα βασίστηκε σε έναν πολιτικοποιημένο λόγο που το βοήθησε να χαρακτηριστεί ως μια βασική μουσική πρόταση της post - Brexit Αγγλίας. Αυτό συνεχίζεται και στο νέο τους άλμπουμ, το "Joy As An Act Of Resistance", το οποίο κυκλοφόρησε στα τέλη του φετινού Αυγούστου.

Πλέον όμως το σχήμα μπορεί να συνδεθεί και να αποτελέσει τη φωνή όλου του κόσμου, μιας και το πολιτικό, αλλά και το κοινωνικό του, μήνυμα δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στο Νησί. Το στιχουργικό κομμάτι είναι σίγουρα το δυνατό χαρτί των IDLES. Αλλά πέρα από τα πολιτικά θέματα, όπως το Brexit και το μεταναστευτικό, ο δίσκος έχει και έναν σκληρό προσωπικό χαρακτήρα.

Μπορεί το "Brutalism" να ήρθε μετά τον χαμό της μητέρας του τραγουδιστή Joe Talbot, αλλά το "Joy As An Act Of Resistance" γράφτηκε μετά τον θάνατο της κόρης του. Έτσι κομμάτια όπως το "June" αποτελούν ένα πολύ δύσκολο άκουσμα, με τον Talbot να "χρησιμοποιεί" τη μουσική ως ένα καθαρτικό μέσο. Όλος ο δυναμισμός και η οργή που έβγαλε το γκρουπ στο ντεμπούτο του, δηλώνουν παρών και στη νέα τους προσπάθεια. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και πιο "ελαφριές" στιγμές, όπως στο εξαιρετικό single "Danny Nedelko", το οποίο αποτελεί ότι πλησιέστερο έχουν γράψει οι IDLES σε ποπ κομμάτι. Από την πρώτη ακρόαση κιόλας, είχα κολλήσει με το "Samaritans" που πραγματεύεται τη σύγχρονη ψευτο - αρρενωπότητα. Συνολικά όμως, από το ωμό "Colossus" και το σαρκαστικό "Never Fight A Man With A Perm", μέχρι το λυτρωτικό κλείσιμο του "Rottweiler", το συγκρότημα καταφέρνει να έχει τον ακροατή καθηλωμένο για τα 40 λεπτά που διαρκεί ο δίσκος. Το "Joy As An Act Of Resistance" λειτουργεί ακριβώς όπως υποδηλώνει ο τίτλος του και αποδεικνύει γιατί η εποχή μας χρειάζεται μπάντες σαν τους IDLES.

Βαθμολογία: 8 / 10

Το 2015 οι Dilly Dally είχαν καταφέρει να τραβήξουν αρκετή προσοχή με το ντεμπούτο τους με τίτλο "Sore". Στις 14 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Heaven" από την Partisan Records. Το κομμάτι "Doom" αποτελεί το τρίτο και πιο πρόσφατο single από τον φετινό δίσκο των Dilly Dally, μετά από τα "I Feel Free" και "Sober Motel". Ακούστε το παρακάτω:

Τον Ιούνιο οι IDLES ανακοίνωσαν το δεύτερο άλμπουμ τους, που θα ονομάζεται "Joy As An Act Of Resistance" και θα κυκλοφορήσει στις 31 Αυγούστου από την Partisan Records, και παράλληλα αποκάλυψαν και το πρώτο τους single με τίτλο "Danny Nedelko". Το "Samaritans" αποτελεί το δεύτερο κομμάτι που κάνουν γνωστό από τον επερχόμενο δίσκο, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο επίσημο βίντεο που ακολουθεί:

Ήδη έχουν κυκλοφορήσει αρκετές καταπληκτικές δουλειές μέσα στη χρονιά, η οποία έχει αρχίσει να διαμορφώνεται μουσικά. Μπορείτε να διαβάσετε τη σχετική ανάρτηση για τις δέκα που ξεχώρισα μέχρι τώρα, εδώ. Όμως παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον τα άλμπουμ που έρχονται μέσα στους επόμενους μήνες. Υπάρχουν φυσικά κάποιοι αναμενόμενοι δίσκοι για τους οποίους απομένουν μόνο οι ανακοινώσεις, όπως αυτοί των Muse, των White Lies ή των The Twilight Sad. Από τις επιβεβαιωμένες επερχόμενες δουλειές, οι δέκα που μου έρχονται πρώτες στο μυαλό για τους επόμενους μήνες είναι (κατάταξη βάση επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορίας):

01. Interpol - Marauder (24 Αυγούστου, Matador Records)

02. King Dude - Music To Make War To (24 Αυγούστου, Van Records)

03. Wild Nothing - Indigo (31 Αυγούστου, Captured Tracks)

04. IDLES - Joy As An Act Of Resistance (31 Αυγούστου, Partisan Records)

05. Anna Calvi - Hunter (31 Αυγούστου, Domino Record Co)

06. Shiny Darkly - Bronze (14 Σεπτεμβρίου, Third Coming Records/ Crunchy Frog)

07. We Were Promised Jetpacks - The More I Sleep, The Less I Dream (14 Σεπτεμβρίου,  Big Scary Monsters)

08. Motorama - Many Nights (21 Σεπτεμβρίου, Talitres)

09. Suede - The Blue Hour (21 Σεπτεμβρίου, Rhino)

10. The Joy Formidable - AAARTH (28 Σεπτεμβρίου, Hassle Records)

Οι IDLES κατάφεραν να εντυπωσιάσουν με το περσινό ντεμπούτο τους, το οποίο δικαίως βρέθηκε στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα του 2017. Ένα χρόνο μετά το "Brutalism" το συγκρότημα από το Μπρίστολ επιστρέφει με νέα δουλειά, η οποία ονομάζεται "Joy As An Act Of Resistance" και θα κυκλοφορήσει στις 31 Αυγούστου από την Partisan Records. Ακολουθεί το tracklist του δίσκου, αλλά και το βίντεο για το πρώτο single, από αυτόν, με τίτλο "Danny Nedelko".

Joy As An Act Of Resistance - track list:

1. Colossus

2. Never Fight a Man With a Perm

3. I’m Scum

4. Danny Nedelko

5. Love Song

6. June

7. Samaritans

8. Television

9. Great

10. Gram Rock

11. Cry To Me

12. Rottweiler

Στις 21 Απριλίου θα κυκλοφορήσουν οι The Black Angels το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Death Song" από την Partisan Records. Μάλιστα οι Τεξανοί μετά από δυο συνεχόμενες εμφανίσεις σε ελληνικά φεστιβάλ (στο Rockwave του 2015 και στο Release Athens Festival του 2016), θα βρεθούν και πάλι στα μέρη μας για δυο headline συναυλίες (6 Σεπτεμβρίου στην Θεσσαλονίκη και μια μέρα μετά στην Αθήνα) όπου θα μας παρουσιάσουν τη νέα τους δουλειά. Όσοι όμως δεν αντέχουν να περιμένουν την επίσημη κυκλοφορία του "Death Song", μπορούν να ακούσουν ολόκληρο τον νέο δίσκο τους, αν κατευθυνθούν στην ιστοσελίδα NPR Music πατώντας εδώ.

Το γεγονός είναι ότι φέτος είχαμε τις πιο υψηλές πωλήσεις δίσκων σε βινύλιο της τελευταίας 25ετίας. Στο αποτέλεσμα αυτό βοήθησε τα μέγιστα το δισκογραφικό κύκνειο άσμα του David Bowie. Αν όμως κάποιος κοιτάξει την υπόλοιπη λίστα με τα κορυφαία σε πωλήσεις άλμπουμ, θα διαπιστώσει ότι με εξαίρεση τη φετινή δουλειά των Radiohead, όλα είναι παλιές ή και πολύ παλιές κυκλοφορίες. Αυτό ενισχύει την άποψη όσων πιστεύουν ότι το βινύλιο είναι μόδα, μιας και οι αγοραστές των παραπάνω μπορεί να έχουν τους δίσκους και σε άλλη μορφή. Ακόμα όμως και αν πρόκειται για μια μόδα που θα περάσει, αποκλείεται σε κάποιους να μην μείνει αυτό το καλό κουσούρι και αυτό μόνο θετικό είναι. Επίσης όσο και να κατηγορούν κάποιοι την ψηφιακή διάθεση μουσικής, και δεν λέω ότι δεν έχει τα αρνητικά της, δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι έδωσε ακόμα μεγαλύτερο έναυσμα σε νέες μπάντες να παρουσιάσουν τις δουλειές πιο άμεσα και με μεγαλύτερο κέρδος. Άλλωστε το σημαντικό είναι να απολαμβάνει κανείς τη μουσική ανεξάρτητα από το μέσο, γιαυτό και το cd δεν θα πεθάνει, η κασέτα επέστρεψε, το βινύλιο γνωρίζει εποχές δόξας και οι ψηφιακές πωλήσεις αυξάνονται.

No.40 Confrontational - Kingdom Of Night (Self-released): Το soundtrack της σειράς Stranger Things από τους Survive, ήρθε να επιβεβαιώσει ότι ο ρετρό 80s synth ήχος είναι ακόμα εδώ. Η πιο ενδιαφέρουσα δουλειά που άκουσα στο είδος φέτος, ήρθε από τους Ιταλούς Confrontational που θα συντρόφευαν ιδανικά τις ταινίες του John Carpenter. Μάλιστα ο γιος του Carpenter, Cody, συμμετέχει στο κομμάτι "Crimson Curtains".

Ακούστε: "In The Line Of Fire", "Crimson Curtains"

No.39 Motorama - Dialogues (Talitres): Μετά το εξαιρετικό "Poverty" του 2015 οι Motorama επέστρεψαν πέρσι με νέο δίσκο. Το "Dialogues" αποτελείται από δέκα πολύ όμορφα post-punk κομμάτια στο γνωστό και αγαπημένο ύφος της μπάντας, που ακούγονται όμως σαν η δεύτερη πλευρά του "Poverty" ή ότι δεν χώρεσε στο τελευταίο.

Ακούστε: "Tell Me", "By Your Side"

No.38 Suede - Night Thoughts (Warner): Εκεί που το "Bloodspots" του 2013 είχε τρία-τέσσερα κομμάτια που ξεχώρισα, το "Night Thoughts" παρέχει μια σαφώς πιο ισορροπημένη πρόταση (χωρίς ίσως αυτά τα peaks) που αποτελεί όμως άλλο ένα αξιόλογο δισκογραφικό λιθαράκι στην πλούσια πορεία των Suede. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το album review εδώ. Το συγκρότημα βρέθηκε πέρσι στη χώρα μας, για μια εμφάνιση στα πλαίσια του Rockwave Festival.

Ακούστε: "Outsiders", "Like Kids"

No.37 The Kills - Ash & Ice (Domino): Οι Alison Mosshart και Jamie Hince πάντα κυκλοφορούν αξιόλογες δουλειές και το ίδιο έκαναν και με το πέμπτο τους άλμπουμ. Το "Ash & Ice" όμως φανερώνει μεγαλύτερη ποικιλία και ίσως τα πιο εθιστικά κομμάτια που έχουν παρουσιάσει οι The Kills μέχρι σήμερα.

Ακούστε: "Doing It To Death", "Siberian Nights"

No.36 Preoccupations - Preoccupations (Jagjaguwar): Οι Preoccupations να φανερώνουν μια αξιοθαύμαστη συνθετική σταθερότητα, με τον πρώτο τους δίσκο να αποτελεί απλά τη συνέχεια του πολύ καλού ντεμπούτο τους ως Viet Cong. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την άποψή μου για το "Preoccupations" εδώ.

Ακούστε: "Anxiety", "Degraded"

No.35 The Cult Of Dom Keller - Goodbye To The Light (Fuzz Club Records): Μόνο τυχαίο δεν είναι που οι The Cult Of Dom Keller κυκλοφόρησαν τη καλύτερη δουλειά τους στην εξαιρετική Fuzz Club Records. To "Goodbye To The Light" περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια σκοτεινής ψυχεδέλειας που θα ακούσετε τη χρονιά που μας πέρασε.

Ακούστε: "Broken Arm Of God", "Shambhala Is On Fire"

No.34 Desert Mountain Tribe - Either That Or The Moon (Membran): Μπορεί τα σχήματα που έρχονται στο μυαλό ακούγοντας τους Desert Mountain Tribe να είναι οι The Black Angels και οι Dead Skeletons, αλλά έχουν πολύ πιο πλούσια στοιχεία πέρα από το κλασσικό psych περιτύλιγμα. Στα πολύ θετικά και τα εξαιρετικά φωνητικά του Jonty Balls.

Ακούστε: "Enos In Space", "Runway"

No.33 Suns Of Thyme - Cascades (Napalm Records): Οι Βερολινέζοι Suns Of Thyme συνεχίζουν την πορεία που χάραξαν με το ντεμπούτο "Fortune, Shelter, Love And Cure" του 2011 και δανειζόμενοι υλικά από τον shoegaze, prog/pysch, kraut και post-punk ήχο, μας χαρίζουν ένα απολαυστικό εξηντάλεπτο μουσικό ταξίδι.

Ακούστε: "Intuition Unbound", "Deep Purple Rain"

No.32 Eagulls - Ullages (Partisan Records): Όσοι είναι κολλημένοι με τον ήχο των The Cure ας μην κοιτάξουν αλλού πέρα από τον τελευταίο δίσκο των Eagulls. Το "Ullages", δίσκο που περίμενα όσο λίγους μέσα στο 2016 μετά το πολλά υποσχόμενο ντεμπούτο τους, δεν υστερεί σε αξιόλογα κομμάτια, αντίθετα είναι γεμάτο από αυτά, αλλά στο να ξεφύγει από τις αναφορές του. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Ullages" εδώ.

Ακούστε: "Velvet", "Lemontrees"

No.31 Frustration - Empires Of Shame (Born Bad Records): Μπορεί η πενταμελής μπάντα από το Παρίσι των Frustration να υπάρχει εδώ και 15 χρόνια, αλλά το "Empires Of Shame" είναι μόλις το τρίτο της άλμπουμ. Φυσικά αυτό μικρή σημασία έχει, αφού αποτελεί τη καλύτερή τους δουλειά, γεμάτη από post-punk δυναμίτες και κολλητικές new wave μελωδίες.

Ακούστε: "Mother Earth In Rags", "Cause You Ran Away"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2016

Μετά το θόρυβο που δημιούργησε το εξαιρετικό ομώνυμο ντεμπούτο τους το 2014, οι Eagulls παρουσίασαν φέτος τον Μάιο το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο "Ullages" - δισκογραφική δουλειά για την οποία μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ. Το "Velvet" δεν αποτελεί μόνο το highlight του άλμπουμ αλλά και το δεύτερο βίντεο, μετά το "Skipping", από την νέα τους κυκλοφορία.

Η αλήθεια είναι ότι αν εξαιρέσω κάποιες λίγες περιπτώσεις, δεν ήταν πολλά τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2016 και με κέρδισαν μέχρι τώρα. Οι περισσότερες δισκογραφικές δουλειές κατάφεραν να κρατήσουν το ενδιαφέρον μου για μερικά κομμάτια, αλλά ελάχιστες για το συνολικό αποτέλεσμα που παρουσίασαν. Σίγουρα είναι νωρίς να βγάζω συμπεράσματα, ιδίως όταν την φετινή χρονιά αναμένονται άλμπουμ από μπάντες όπως οι Nick Cave And The Bad Seeds, White Lies, Preoccupations, Pixies και τόσες ακόμα. Προσπάθησα να ξεχωρίσω δέκα από τους δίσκους που κυκλοφόρησαν το πρώτο μισό του έτους (μέχρι και τέλη Ιουνίου) και άκουσα περισσότερο, με την παρακάτω κατάταξη να προκύπτει βάση της ημερομηνίας κυκλοφορίας τους.

01. David Bowie - ★ (8 Ιανουαρίου, Columbia)

02. Savages - Adore Life (22 Ιανουαρίου, Matador)

03. DIIV – Is The Is Are (5 Φεβρουαρίου, Captured Tracks)

04. Wild Nothing - Life Of Pause (19 Φεβρουαρίου, Captured Tracks)

05. Holy Esque - At Hope’s Ravine (26 Φεβρουαρίου, Beyond The Frequency)

06. Iggy Pop - Post Pop Depression (18 Μαρτίου, Loma Vista Recordings)

07. LUH - Spiritual Songs For Lovers To Sing (6 Μαΐου, Mute)

08. Anohni - Hopelessness (6 Μαΐου, Rough Trade)

09. Eagulls - Ullages (13 Μαΐου, Partisan Records)

10. Minor Victories - Minor Victories (3 Ιουνίου, Fat Possum/ PIAS)

Ο δεύτερος δίσκος των Eagulls ήταν για μένα μια από τις πιο αναμενόμενες δουλειές της φετινής χρονιάς. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε το εξαιρετικό ομώνυμο ντεμπούτο τους (album review), που ήταν ένα από τα άλμπουμ που ξεχώρισα περισσότερο το 2014. Από τον Φεβρουάριο, όταν και έκαναν γνωστό το πρώτο νέο κομμάτι, μέχρι και την επίσημη κυκλοφορία του άλμπουμ, όλα τα δείγματα ήταν αρκετά πιο μελωδικά. Αρχικά σκέφτηκα ότι πρόκειται για τις πιο ήρεμες στιγμές της νέας τους δουλειάς, αλλά τελικά δεν ήταν έτσι. Το συγκρότημα από το Leeds στο "Ullages" (τίτλος που είναι αναγραμματισμός του Eagulls), βάζει ως επί το πλείστον στην άκρη το επιθετικό post-punk του, που κινούνταν στα χνάρια των Iceage, ρίχνοντας αρκετά τους τόνους. Φυσικά αυτό από μόνο του, μόνο κακό δεν είναι.

Τα πρώτα δυο κομμάτια του άλμπουμ, τα "Head Or Tails" και "Euphoria",  φέρνουν στο μυαλό το "Disintegration", ενώ το "My Life In Rewind" ξυπνάει "Pornography" μνήμες. Μέχρι τη μέση του δίσκου και το "Velvet" περήφανα παρουσιάζουν ένα τέλειο Cure κομμάτι. Το "Blume" θυμίζει λίγο The Horrors, ενώ από τον υπόλοιπο δίσκο θα ξεχώριζα τα "Skipping" - το βίντεο του οποίου μπορείτε να δείτε εδώ - και "Lemontrees". Βασικά κανένα κομμάτι του άλμπουμ δεν υστερεί, όμως αυτό που παρουσιάζουν οι Eagulls δεν είναι ακριβώς εξέλιξη. Μπορεί μουσικά οι Killing Joke, Xmal Deutschland αναφορές του πρώτου άλμπουμ να έχουν αντικατασταθεί από αυτές σε συγκροτήματα όπως οι The Smiths και Echo And The Bunnymen, αλλά το όνομα που έρχεται κατευθείαν στο μυαλό είναι άλλο. Εκεί είναι και το πρόβλημα του "Ullages" μιας και ακούγεται σαν ένα tribute album στους The Cure. Συνολικά πρόκειται για μια πολύ ευχάριστη και αξιόλογη δεύτερη κυκλοφορία από τους Eagulls, που φανερώνει παράλληλα ότι μάλλον η μπάντα ψάχνει ακόμα να βρει την μουσική της ταυτότητα.

Βαθμολογία: 7 / 10

Το "Skipping" ήταν το τρίτο κομμάτι που έκαναν γνωστό οι Eagulls τον Μάρτιο, αφού είχαν προηγηθεί τα "Lemontrees" και "My Life In Rewind", από το επερχόμενο νέο άλμπουμ τους με τίτλο "Ullages" (13 Μαΐου, Partisan Records). Για το απολαυστικό αυτό κομμάτι γύρισαν ένα νέο, αρκετά σκοτεινό, βίντεο σε σκηνοθεσία του Matthew Michael John Tully, το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Το "Skipping" αποτελεί το τρίτο δείγμα από το νέο άλμπουμ των Eagulls με τίτλο "Ullages", που ανακοίνωσαν πριν από λίγο καιρό και αναμένεται στις 13 Μαΐου από την Partisan Records. Το νέο κομμάτι, όπως και τα "Lemontrees" και "My Life In Rewind" που προηγήθηκαν, δείχνει τη μπάντα να εξελίσσει τον post-punk ήχο του και δικαίως να μας προϊδεάζει για μια πολλά υποσχόμενη δουλειά.