Σίγουρα είναι πάρα πολλά τα κομμάτια που αξίζουν αναφοράς κάθε χρονιά. Το 2016 όμως θα ήθελα να σταθώ σε δυο από αυτά. Το πρώτο είναι το "Lazarus", ένα κορυφαίο κομμάτι που προέρχεται από το περσινό δίσκο "★", με το οποίο David Bowie μας προετοίμασε σκηνοθετώντας μαεστρικά την "έξοδό" του. Το άλλο είναι το "Are You Lost In The World Like Me", που μπορεί να μην βρίσκεται στην κορυφή της παρακάτω λίστας, αλλά το βίντεο που συνοδεύει το κομμάτι αποτελεί ότι καλύτερο είδα μέσα στο 2016, μιας και αντικατοπτρίζει εξαιρετικά την παρακμή της εποχής μας. Αυτά αλλά και τα άλλα δέκα οχτώ κομμάτια που ξεχώρισα από την περσινή χρονιά είναι:

20. Banks & Steelz - Giant (Anything But Words)

19. Male Gaze - Bad Omens (King Leer)

18. Preoccupations - Anxiety (Preoccupations)

17. Merchandise - Flower of Sex (A Corpse Wired For Sound)

16. Kobadelta - Hold Yr'self (The Metaphysical - EP)

15. Trentemøller - River In Me (Fixion)

14. New Model Army - Winter (Winter)

13. Wild Nothing - Lady Blue (Life Of Pause)

12. TAU - Mother (TAU TAU TAU)

11. Crows - Whisper (Unwelcome Light - EP)

10. Moby - Are You Lost In The World Like Me (These Systems Are Failing)

09. The Cult Of Dom Keller - Broken Arm Of God (Goodbye To The Light)

08. Anohni - 4 Degrees (Hopelessness)

07. The Kills - Doing It To Death (Ash & Ice)

06. Iggy Pop - Gardenia (Post Pop Depression)

05. David Bowie - Lazarus (★)

04. Minor Victories - Breaking My Light (Minor Victories)

03. LUH - Lost Under Heaven (Spiritual Songs For Lovers To Sing)

02. Nick Cave - I Need You (Skeleton Tree)

01. Wovenhand - Go Ye Light (Star Treatment)

Τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε οι Merchandise κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "A Corpse Wired For Sound". Ο τραγουδιστής Carson Cox σκηνοθέτησε και το νέο βίντεο της μπάντας για το κομμάτι "Right Back To The Start", στο οποίο πρωταγωνιστούν η Katie Alice Greer των Priests και η Lindsey Jordan των Snail Mail, έχοντας έτσι οπτικοποιήσει τα πέντε από τα εννιά κομμάτια της τελευταίας κυκλοφορίας των Merchandise, μετά από αυτά για τα "End Of The Week", "Flower Of Sex", "Lonesome Sound" και "Crystal Cage".

Το κομμάτι "Fire Dance" είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας του Carson Cox των Merchandicse, που κυκλοφόρησαν φέτος το άλμπουμ "A Corpse Wired For Sound" από την 4AD, του Austin Brown των Parquet Courts, που επίσης παρουσίασαν τον νέο τους δίσκο στις αρχές του χρόνου, και της Sam York από τη νέα και ελπιδοφόρα μπάντα των Wall, στην οποία είχα αναφερθεί παλιότερα. Μπορείτε να ακούσετε το "Fire Dance", το οποίο θα κυκλοφορήσει σε 7" από την Wharf Cat Records στις 6 Ιανουαρίου, παρακάτω:

Πριν λίγες ημέρες συμπληρώθηκε ένας μήνας από την κυκλοφορία της νέας δισκογραφικής προσπάθειας των Merchandise, η οποία αποτελεί άλλη μια ενδιαφέρουσα προσθήκη στον κατάλογο της μπάντας από την Φλόριντα. Μετά από τα βίντεο για τα κομμάτια "End Of The Week", "Flower Of Sex" και "Lonesome Sound", αυτό για το "Crystal Cage" αποτελεί το τέταρτο από το φετινό άλμπουμ των Merchandise με τίτλο "A Corpse Wired For Sound".

Ο νέος δίσκος των Merchandise (23 Σεπτεμβρίου, 4AD Records), και διάδοχος του "After The End", αποτελεί μια από τις πιο αναμενόμενες κυκλοφορίες του Σεπτεμβρίου. Ήδη έχουμε ακούσει τα "End Of The Week" και  "Flower Of Sex" από το "A Corpse Wired For Sound" και το "Lonesome Sound" είναι το τρίτο δείγμα από αυτό. Δείτε το βίντεο του κομματιού:

Δεν συνηθίζω να αναφέρομαι στις επερχόμενες κυκλοφορίες μεμονωμένων μηνών, αλλά είναι τόσες οι αξιόλογες κυκλοφορίες που μας έρχονται αυτόν τον Σεπτέμβριο που μάλλον θα αποτελέσει έναν από τους πιο "ζεστούς" μήνες της φετινής χρονιάς. Έχοντας "χάσει" μάλιστα και μερικές ημέρες, η συγκεκριμένη λίστα θα μπορούσε να περιλαμβάνει και τα νέα άλμπουμ των The Wedding Present, The Divine Comedy και La Femme. Μπορεί να ξεχωρίζει ο νέος δίσκος των Nick Cave & The Bad Seeds, αλλά σίγουρα δεν είναι μόνο αυτός. Η κατάταξη στη παρακάτω λίστα έγινε βάση της επίσημης ημερομηνίας κυκλοφορία του κάθε άλμπουμ.

01. Dead Rabbits - Everything Is A Lie (5 Σεπτεμβρίου, Fuzz Club Records)

02. Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree (9 Σεπτεμβρίου, Bad Seed Ltd)

03. Wovenhand - Star Treatment (9 Σεπτεμβρίου, Sargent House)

04. Still Corners - Dead Blue (16 Σεπτεμβρίου, Wrecking Light Records)

05. Preoccupations - Preoccupations (16 Σεπτεμβρίου, Jagjaguwar)

06. Merchandise - A Corpse Wired For Sound (23 Σεπτεμβρίου, 4AD)

07. The Wytches - All Your Happy Life (30 Σεπτεμβρίου, Heavenly Recordings)

08. EZTV - Calling Out (30 Σεπτεμβρίου, Captured Tracks)

09. Black Marble - It's Immaterial (30 Σεπτεμβρίου, Ghostly International)

10. Pixies - Head Carrier (30 Σεπτεμβρίου, Pixies Music)

Έχουν περάσει δυο χρόνια από το τελευταίο άλμπουμ των Merchandise με τίτλο "After The End". Ο δίσκος αυτός κατάφερε να ξεχωρίσει το 2014 και παράλληλα να χαράξει και μια καινούρια πορεία για την μπάντα, κινούμενος σε πιο new wave/ indie pop κατευθύνσεις. Πλέον οι Merchandise έχουν έτοιμη την νέα τους δουλειά με τίτλο "A Corpse Wired For Sound", η οποία θα είναι η δεύτερη που θα κυκλοφορήσει από την 4AD στις 23 Σεπτεμβρίου. Όπως φαίνεται από το κομμάτι "End Of The Week" που έκαναν γνωστό πριν λίγες ημέρες (αλλά και από το "Flower Of Sex" που είχε προηγηθεί), το γκρουπ, που για άλλη μια φορά είναι τρίο, δείχνει να επιστρέφει σε πιο γνώριμους για αυτό post-punk και shoegaze ήχους.

Tracklist:

01. Flower Of Sex

02. Crystal Cage

03. Right Back To The Start

04. End Of The Week

05. Lonesome Sound

06. Shadow Of The Truth

07. Silence

08. I Will Not Sleep Here

09. My Dream Is Yours

Πριν τρεις ημέρες κυκλοφόρησε από την Sub Pop το νέο single των Merchandise με τίτλο "Red Sun" (με b-side το "Echo"), στο οποίο συμμετέχουν οι Dum Dum Girls. Οι Merchandise παρουσίασαν πέρυσι από την 4AD το τρίτο τους άλμπουμ ονόματι "After The End" - μπορείτε να διαβάσετε το album review εδώ - που αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες δουλειές του 2014. Αλλά και οι Dum Dum Girls κυκλοφόρησαν από την Sub Pop πέρσι τον τρίτο δίσκο τους "Too True", ενώ φέτος επανήλθαν με καινούριο single αλλά παλιό κομμάτι - το "Coming Down". Μπορείτε να ακούσετε τη συνεργασία του Carson Cox και της παρέας του με την Dee Dee παρακάτω:

Με χαρά μου βλέπω τα τελευταία χρόνια να ξεπετάγονται όλο και περισσότερες ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρίες με ωραία αισθητική, πολύ όρεξη και ιδιαίτερο γούστο. Στέκομαι στο τελευταίο γιατί πλέον η, και καλά indie, σκηνή είναι αχανής με την λέξη να έχει χάσει κάθε νόημα και να χρησιμοποιείται από τον κάθε άσχετο. Το χειρότερο είναι ότι με τον εκφυλισμό αυτόν, έχει γίνει μέρος της mainstream pop κουλτούρας, αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα στο οποίο θα αναφερθώ εκτενέστερα κάποια άλλη στιγμή. Για την ώρα τα άλμπουμ για τις θέσεις 21 μέχρι 30 είναι:

No.30 Esben And The Witch - A New Nature (Nostromo Records): Μετά από ένα μάλλον ουδέτερο διάλειμμα με το "Wash Τhe Sins Not Only Τhe Face", οι Esben And The Witch επανέρχονται με τον τρίτο δίσκο τους, "A New Nature", χαρίζοντάς μας ένα απόλυτα μαγευτικό post ταξίδι.

Ακούστε: "Dig Your Fingers In", "Blood Teachings"

No.29 Merchandise - After The End (4AD): Χωρίς να έχουν αλλάξει δεκαετία οι αναφορές των Merchandise , απλά το σχήμα αντάλλαξε την πιο σκοτεινή πλευρά των 80s για το indie pop και το new wave της ίδιας περιόδου. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "After The End" εδώ.

Ακούστε: "Green Lady", "Little Killer"

No.28 Empires – Orphan (Chop Shop Records): Όσοι δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι τον επόμενο δίσκο από τους The Killers, το "Orphan" θα καλύψει επάξια αυτό το κενό (και με μια γερή δόση από The National), μιας και αποτελεί μια από τις καλύτερες ποπ απολαύσεις του 2014. Για τους Empires είχα αναφερθεί και πριν από λίγους μήνες εδώ.

Ακούστε: "Silverfire", "How Good Does It Feel"

Νο.27 Royal Blood - Royal Blood (Warner): Το δίδυμο των Mike Kerr και Ben Thatcher πρέπει να είναι από τις λίγες σύγχρονες που κατάφεραν να έχουν ένα Νο.1 άλμπουμ στην Αγγλία πριν ανακηρυχτούν οι επόμενοι σωτήρες από τα βρετανικά μουσικά μέσα. Βασιζόμενοι σε μπάντες όπως οι Queens Of The Stone Age και οι Death From Above 1979 παρέδωσαν έναν απίστευτα διασκεδαστικό rock δίσκο, και δίκαια έλαβαν τόση προσοχή.

Ακούστε: "Out of the Black", "Little Monster"

No.26 Simple Minds - Big Music (Sony): Αναμφίβολα οι Simple Minds είναι ένα σχήμα με μεγάλη ιστορία, έχοντας επηρεάσει πολλά γκρουπ - που βρίσκονται ακόμα και σε αυτή την λίστα - και μια απίστευτα καλή live μπάντα, όπως είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω τον Ιούνιο, αλλά σίγουρα δεν περίμενα να μου άρεσε τόσο πολύ το "Big Music", το οποίο είναι γεμάτο κομματάρες στο γνωστό ύφος του γκρουπ.

Ακούστε: "Blindfolded", "Big Music"

No.25 White Hex - Gold Nights (Felte): Δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο των Αυστραλών, το δίδυμο των Jimi Kritzler και Tara Green επιστρέφει με το "Gold Nights", το οποίο περιέχει οκτώ κολλητικά darkwave, synthpop κομμάτια βασιζόμενα στα πολύ όμορφα φωνητικά της τελευταίας.

Ακούστε: "Paradise", "Sisters"

No.24 Iceage - Plowing Into the Field of Love (Matador): Μπορεί στα δυο πρώτα άλμπουμ των Δανών να ξεχώρισε η δύναμη των φωνητικών του Elias Bender Rønnenfelt, αλλά εδώ το σχήμα εξελίσσεται μουσικά (άλλωστε πολύ ντόρος έγινε για τις country αναφορές), βάζοντας τις βάσεις για κάτι πολύ μεγαλύτερο στο μέλλον.

Ακούστε: "The Lord's Favorite", "How Many"

Νο.23 Wovenhand - Refractory Obdurate (Deathwish Inc): Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο που το έβδομο άλμπουμ των Wovenhand είναι αρκετά πιο επιθετικό (ή ότι κυκλοφόρησε από την hardcorάδικη Deathwish), αλλά σίγουρα είναι αυτό που "μίλησε" περισσότερο και ξεχώρισα κατευθείαν από όλες τις προηγούμενες δουλειές του David Eugene Edwards με αυτό το σχήμα.

Ακούστε: "Hiss", "Corsicana Clip"

Νο.22 The Horrors - Luminous (XL Recordings): Το τέταρτο άλμπουμ των The Horrors βρίσκεται όσο πιο κοντά έχει βρεθεί ηχητικά μια δουλειά της μπάντας με την προηγούμενή της αν και διακρίνεται μια πιο φωτεινή, ίσως πιο μεγαλεπήβολη διάθεση. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την άποψή μου για το "Luminous" εδώ.

Ακούστε: "I See You", "So Now You Know"

No.21 All Your Sisters - Modern Failures (Beläten): Οι Αμερικανοί All Your Sisters μπλέκουν Cure μελωδίες και Sisters ατμόσφαιρες  σε ένα industrial ντύσιμο, με αναφορές από NIN μέχρι The Soft Moon, που σε κερδίζει από το πρώτο άκουσμα.

Ακούστε: "Whites", "Tension"

Διαβάστε επίσης:

Διεθνή Άλμπουμ No.01-10

Διεθνή Άλμπουμ No.11-20

Διεθνή Άλμπουμ No.31-40

Στις 26 Αυγούστου οι Merchandise κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ στην 4AD Records, με τίτλο "After The End" (μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μου για τον δίσκο εδώ), ακολουθώντας μια πιο άμεση προσέγγιση. Το "Telephone" αποτελεί μια από τις pop στιγμές του άλμπουμ, θυμίζοντας κομμάτι που θα μπορούσε να βρίσκεται στα charts των 80s.  Το βίντεο του κομματιού, που είναι εμπνευσμένο από το έργο "Slab Boys Trilogy" του John Byrne που συμμετέχει κιόλας, σκηνοθέτησαν οι Merchandise και μπορείτε να το δείτε παρακάτω.

Είναι μεγάλη η απόσταση που έχουν διανύσει οι Merchandise ξεκινώντας από την underground punk σκηνή της Τάμπα στην Φλόριντα. Μπορεί ο δεύτερος δίσκος τους "Children of Desire", με τις post-punk/ shoegaze βάσεις, να τους έβαλε στο μουσικό χάρτη, αλλά με το νέο τους πόνημα στοχεύουν σε ακόμα μεγαλύτερα ακροατήρια. Αφού αρχικά υπέγραψαν με την 4AD Records (και το "γιόρτασαν" με την κυκλοφορία του 12" "Begging For Your Life/In The City Light"), μια δισκογραφική στέγη που φαίνεται να ήταν προορισμένοι μιας και συχνά τους απέδιδαν ηχητικές ομοιότητες με τον κατάλογο της εταιρίας, δήλωσαν ότι στόχευαν σε έναν καθαρά pop δίσκο. Και αυτό ακριβώς έκαναν με το "After The End". Χωρίς να έχουν αλλάξει δεκαετία οι αναφορές τους, απλά αντάλλαξαν την πιο σκοτεινή πλευρά των 80s για το indie pop και το new wave της ίδιας περιόδου. Παρόλα αυτά η κατεύθυνση αυτή προκαλεί μικρότερη έκπληξη αν το σκεφτεί κανείς σαν μια φυσιολογική εξέλιξη, μιας και τα στοιχεία αυτά προυπήρχαν στη μουσική τους. Για αρχή οι επιρροές από The Smiths είναι πλέον αρκετά πιο τρανταχτές και διάχυτες σε όλο το άλμπουμ, ενώ στοιχεία από τις συνεργασίες του παραγωγού Gareth Jones με τους Erasure και τους Depeche Mode είναι επίσης φανερά. 

To πρώτο single "Little Killer" - ίσως η καλύτερη στιγμή του "After The End" - είναι ένα έξοχο δείγμα κιθαριστικής pop, όπως άλλωστε και το "Enemy" που και πάλι ο Marr βάζει νοητά το χεράκι του, το mid-tempo "True Moment" παραπέμπει σε κολλεγιακή pop/rock μπαλάντα, ενώ με το "Green Lady" πλησιάζουν περισσότερο σε γκρουπ όπως οι Duran Duran. Τα καταφέρνουν το ίδιο καλά και σε πιο αργόσυρτες συνθέσεις τους, όπως τα "Exile And Ego" και "Looking Glass Waltz". Δυστυχώς δεν βρίσκονται όλα τα κομμάτια στο ίδιο επίπεδο, με το "Telephone" να ακούγεται υπερβολικά σιροπιαστό, ενώ το ομώνυμο αποτελεί το πιο βαρετό κομμάτι του δίσκου. Τα φωνητικά του Carson Cox  ήταν πάντα ένα από τα μεγαλύτερα ατού του συγκροτήματος, αλλά εδώ σε σημεία τους λείπει η ένταση που έβγαζαν σε προηγούμενες κυκλοφορίες, με πιο άψυχη στιγμή το "Life Outside The Mirror". Συνολικά το "After The End" καταφέρνει να ξεφύγει από την παγίδα να χαρακτηριστεί ένας tribute δίσκος, κάνοντας την pop μετάβασή τους επιτυχημένη, δείχνοντας όμως να είναι το νέο βήμα των Merchandise σε κάτι μεγαλύτερο.

Βαθμολογία: 7 / 10

Σχεδόν δυο εβδομάδες απέμειναν από την επίσημη κυκλοφορία του "After The End", και οι Merchandise αποφάσισαν να κάνουν διαθέσιμο άλλο ένα κομμάτι από την νέα τους δουλειά. Το "Green Lady" είναι το τρίτο τραγούδι που γίνεται γνωστό από το επερχόμενο άλμπουμ, μετά τα "Little Killer" και "Enemy", με το αποτέλεσμα να ακούγεται σαν να προέρχεται από κάποια συλλογή με τα καλύτερα των 80s, ενώ παράλληλα δικαιώνει τη μπάντα για την πιο pop προσέγγισή της. Μπορείτε να ακούσετε το "Green Lady" παρακάτω:

Οι Merchandise έχουν ανακοινώσει ότι το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "After Τhe End", που αποτελεί και την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά που θα κυκλοφορήσει από την 4AD, θα είναι διαθέσιμο από τις 26 Αυγούστου, το οποίο και έρχεται δυο χρόνια μετά το "Children of Desire" και ένα από το περσινό ΕΡ "Totale Nite". Για την φετινή Record Store Day η μπάντα μαζί με τους Milk Music και Destruction Unit παρουσίασε σε δυο χιλιάδες κομμάτια ένα τριπλό split LP, από την Ascetic House, με τίτλο "USA 13". Για την προώθηση του επερχόμενου δίσκου τους, οι Merchandise έκαναν γνωστό το βίντεο του "Little Killer", σε σκηνοθεσία του frontman Carson Cox, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω:

Το 2013 μπορεί σίγουρα να χαρακτηριστεί ως η χρονιά των μεγάλων δισκογραφικών επιστροφών, με ονόματα όπως ο David Bowie και οι My Bloody Valentine να κυκλοφορούν δουλειές μετά από πολλά χρόνια αναμονής, αλλά και πολλά βαριά χαρτιά της μουσικής βιομηχανίας όπως οι Arcade Fire, Queens Of The Stone Age, Alice In Chains και οι Arctic Monkeys να παρουσιάζουν τους νέους τους δίσκους. Επίσης, μετά την αναβίωση του garage, post-punk, new wave, shoegaze, dream pop και δεν ξέρω τι άλλο, πέρσι ήταν η χρονιά που η ψυχεδέλεια είχε την τιμητική της (αν και έχει αρχίσει αρκετά νωρίτερα). Παρόλο που δεν είμαι πολύ φίλος του είδους, άκουσα κάποιες αξιόλογες προσπάθειες, αλλά παραλίγο να ξεχάσω τι εστί ψυχεδελικό rock μιας και οτιδήποτε λίγο πιο "φευγάτο" ή που δεν κόλλαγε ακριβώς κάτω από ένα χαρακτηρισμό, αποκτούσε και μια psych ταμπέλα. Οι δέκα κορυφαίες δουλειές που άκουσα μέσα στο 2013 είναι:

No.10 Beastmilk - Climax (Svart Records): Κάπως έτσι θα ακούγονταν οι Iceage αν διασκεύαζαν The Cramps, δανειζόμενοι στοιχεία από Type O Negative. Και με φωνητικά κάπου ανάμεσα σε Eldritch και Danzig, το ντεμπούτο των Beastmilk από την Svart Records προσφέρει κάποια από τα πιο απολαυστικά δισκογραφικά 40άλεπτα της χρονιάς.

Ακούστε: "Love in a Cold World", "Genocidal Crush"

No.09 Franz Ferdinand - Right Thoughts, Right Words, Right Action (Domino Records): Λίγοι ξέρουν να γράφουν τόσο αξιόλογους pop δίσκους όπως οι Σκωτσέζοι, και με το "Right Thoughts, Right Words, Right Action" το αποδεικνύουν περίτρανα. Διαβάστε την άποψή μου για τον φετινό δίσκο των Franz Ferdinand εδώ.

Ακούστε: "Treason! Animals", "Evil Eye"

No.08 Arcade Fire - Reflektor (Merge Records): Μπορεί κάποιοι να απογοητεύτηκαν από την τελευταία δισκογραφική προσπάθεια των Arcade Fire μιας και δεν κατάφερε να προκαλέσει τον ίδιο ενθουσιασμό με προηγούμενες δουλειές τους, αλλά το "Reflektor" (album review), με τις όποιες αδυναμίες του, είναι ένας πολύ καλός δίσκος.

Ακούστε: "Joan Of Arc", "Reflektor"

No.07 The National - Trouble Will Find Me (4AD): Μπορεί η συνταγή να είναι γνωστή και δοκιμασμένη, αλλά αυτό δεν μειώνει άλλο ένα εξαιρετικό δισκογραφικό αποτέλεσμα από τους The National με το "Trouble Will Find Me" να συνεχίζει μια σειρά, κλασσικών πλέον στο είδος, άλμπουμ. Μπορείτε να διαβάσετε το album review εδώ.

Ακούστε: "Graceless", "Sea of Love"

No.06 Nick Cave & The Bad Seeds - Push The Sky Away (Bad Seed Ltd): Το "Push The Sky Away" είναι ίσως ο,τι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει ο Αυστραλός, τουλάχιστον εδώ και μια δεκαετία ακολουθώντας μια πιο less is more λογική, ενώ η φυγή του Mick Harvey φαίνεται να μην έχει επηρεάσει το σχήμα. Διαβάστε περισσότερα...

Ακούστε: "Jubilee Street", "Mermaids" 

No.05 Savages - Silence Yourself (Matador): Οι Savages είναι από τις λίγες μπάντες που με το ντεμπούτο τους δικαιολόγησαν πλήρως τον θόρυβο γύρω από το όνομα τους πριν από αυτό. Δεν είναι η 80s post-punk νοσταλγία, ούτε τα κομμάτια που το κάνουν να ξεχωρίζει, αλλά η απίστευτη ενέργεια που βγάζει το "Silence Yourself" (album review) από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. 

Ακούστε: "She Will", "Shut Up"

No.04 Weekend - Jinx (Slumberland Records): Δεν αποδείχτηκε και πολύ δύσκολος, ο δεύτερος δίσκος για τους Weekend, μιας και το "Jinx" (album review) παρέχει μεγαλύτερη ποικιλία αλλά και αποτελεί μια πιο ολοκληρωμένη μουσική πρόταση από το "Sports". Μπορείτε να διαβάσετε για την ζωντανή εμφάνιση των Weekend στην Αθήνα εδώ.

Ακούστε: "Oubliete", "It's Alright"

No.03 Pearl Jam - Lightning Bolt (Monkeywrench Records): Μπορεί το "Lightning Bolt" να αποτελεί το δέκατο άλμπουμ των Pearl Jam, αλλά βγάζει τόση ενέργεια σαν να πρόκειται για δίσκο μιας νέας μπάντας. Disco ή r&b στοιχεία δεν θα βρει κανείς εδώ και σίγουρα δεν σηματοδοτεί καμιά ηχητική αλλαγή, αλλά με τον κορυφαίο frontman των τουλάχιστον τελευταίων 20 χρόνων, το γκρουπ από το Σιάτλ μας χαρίζει άλλο ένα καταπληκτικό δίσκο (δουλειά που αναδείχτηκε ως κορυφαία για το 2013 από ψηφοφορία του blog).

Ακούστε: "Swallowed Whole", "Mind Your Manners"

No.02 White Lies - Big TV (Fiction): Μπορεί οι White Lies να θεωρούνται άλλο ένα 80s νοσταλγικό σχήμα, αλλά έχουν καθαρά αναγνωρίσιμο ήχο και ένα μοναδικό τρόπο να ενσωματώνουν στην μουσική τους γνώριμους ήχους του παρελθόντος. Με τον τρίτο τους δίσκο πλησιάζουν, όσο σχεδόν κανείς άλλος φέτος, σε μια τέλεια ποπ δουλειά. Διαβάστε την γνώμη μου για το "Big TV" εδώ αλλά για την πρόσφατη ζωντανή εμφάνισή τους στο Λονδίνο εδώ.

Ακούστε: "First Time Caller", "Mother Tongue"

No.01 Woodkid - The Golden Age (Green United Music): Ο Γάλλος Yoann Lemoine, ή αλλιώς Woodkid, σκηνοθετεί ένα ανεπανάληπτο μουσικό ταξίδι κινηματογραφικών διαστάσεων. Με επιρροές από συνθέτες scores όπως ο Clint Mansell, απευθυνόμενος όμως σε ποπ ακροατήρια, ντύνει ηχητικά ιδανικά κόσμους σαν αυτούς που θα ταίριαζαν στους αντίστοιχους ενός Neil Gaiman. 

Ακούστε: "The Golden Age", "Run Boy Run"

Διεθνή Άλμπουμ No.11 -20

Διεθνή Άλμπουμ No.21 -30

Διεθνή Άλμπουμ No.31- 40

Τα 10 καλύτερα ελληνικά άλμπουμ

Πέρα όμως από τα πολύ αξιόλογα άλμπουμ ξεχώρισα και αρκετές ενδιαφέρουσες μίνι κυκλοφορίες. Για παράδειγμα αν οι Cold Cave είχαν παρουσιάσει όλα τα περσινά EPs/ singles σε μια ολοκληρωμένη δουλειά, σίγουρα αυτή θα ήταν μέσα στις καλύτερες μου, για την περσινή χρονιά. Τα 10 κορυφαία EPs που άκουσα μέσα στο 2013 είναι: 

No.10 A Place to Bury Strangers - Strange Moon (Dead Oceans)

No.09 No Joy - Pastel and Pass Out (Mexican Summer)

No.08 Wild Nothing - Empty Estate (Captured Tracks)

No.07 Parquet Courts - Tally All the Things That You Broke (What’s Your Rupture?)

No.06 Dream Affair - From Now On (Hand Drawn Dracula)

No.05 Merchandise – Totale Nite (Night People)

No.04 Terminal Gods - Machine Beat Messiah  

No.03 Frank (Just Frank) - Freres D'Armes (Hidden Treasure Music)

No.02 Death Of Lovers - Buried Under A World Of Roses (Deathwish Inc.)

No.01 Cold Cave ‎– Oceans With No End (Deathwish Inc.)

Τα 20 καλύτερα κομμάτια του 2013

Οι 5 καλύτερες συναυλίες που παρακολούθησα μέσα στη χρονιά είναι:

No.05 Weekend - Six D.o.g.s, 29.11.13 (live review)

No.04 Pet Shop Boys - Πλατεία Νερού, 16.07.13 (live review)

No.03 Swans - Fuzz Club, 17.05.13 (live review)

No.02 Light Asylum - DeathDisco, 26.05.13 (live review)

No.01 The Soft Moon - Gagarin205, 05.04.13 (live review)

Οι 10 δίσκοι που με απογοήτευσαν περισσότερο μέσα το 2013 είναι: 

No.10 Editors - The Weight Of Your Love (PIAS): Μεγάλη υπόθεση τελικά η φυγή του Chris Urbanowicz...(album review)

No.09 Empire of The Sun - Ice on the Dune (Capitol): Αν και υπάρχουν όλα τα εντυπωσιακά ηχητικά στοιχεία του ντεμπούτου τους, λείπουν τα καλά κομμάτια.

No.08 The Strokes - Comedown Machine (RCA): Προσπαθούν να κάνουν κάτι διαφορετικό, αλλά δεν τους βγαίνει

No.07 The Fratellis - We Need Medicine (BMG): Μάλλον όποιος ακούσει τον δίσκο θα χρειαστεί φάρμακα

No.06 The Pigeon Detectives - We Met At Sea (Cooking Vinyl): Με διαφορά η χειρότερη κυκλοφορία τους

No.05 Johnny Borrell - Borrell 1 (Universal): O Borrell συνεχίζει την καθοδική πορεία των Razorlight 

No.04 Tribes - Wish To Scream (Island): Άλλη μια μεγάλη βρετανική ελπίδα που απογοητεύει

No.03 Cansei de Ser Sexy – Planta (SQE): Απλά ανέμπνευστο και ξεπερασμένο

No.02 The Airborne Toxic Event - Such Hot Blood (Island): Γνώριμοι της λίστας που χειροτερεύουν με κάθε τους προσπάθεια

No.01 Placebo - Loud Like Love (Universal): Οι Placebo αποτέλεσαν ένα από τα κολλήματα μου προς τα τέλη των 90s, με μια ιδιαίτερα αξιοπρεπή πορεία μέχρι και το "Meds" του 2006, αλλά με άλμπουμ σαν αυτό (με κομμάτια όπως το "Too Many Friends") και το "Battle for the Sun" του 2009 την έχουν καπαρωμένη τη συγκεκριμένη θέση στη λίστα μου

Οι Merchandise μετά το "Totale Nite", ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ΕΡ της περσινής χρονιάς, υπέγραψαν με την 4AD Records για την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ. Προπομπό της νέας τους δουλειάς, που θα ονομάζεται "After The End", αποτελεί το single "Begging For Your Life/In The City Light", που είναι διαθέσιμο ψηφιακά εδώ και μια εβδομάδα, το οποίο θα κυκλοφορήσει και σε 12ιντσο από την 4AD στις 24 Φεβρουαρίου. Ακούστε το:

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κυκλοφόρησαν οι Merchandise το "Children of Desire", ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2012, και έχουν ήδη έτοιμη την νέα τους δουλειά. Το EP με τίτλο "Totale Nite" θα είναι διαθέσιμο στις 2 Απριλίου, από το οποίο μπορείτε να ακούσετε δυο κομμάτια  παρακάτω:

Στις 19 Μαρτίου θα είναι διαθέσιμο το νέο άλμπουμ των Black Rebel Motorcycle Club με τίτλο "Specter At The Feast". Μετά από έξι βίντεο μικρού μήκους για την προώθηση του έβδομου δίσκου τους, το "Rival" είναι το τρίτο κομμάτι από αυτόν, το οποίο μπορείτε να ακούσετε στην επίσημη ιστοσελίδα του περιοδικού μόδας ELLE (ναι καλά διαβάσετε) εδώ. 

Δυο χρόνια μετά από το εξαιρετικό ντεμπούτο δίσκο τους "Feel It Break" (διαβάστε το album review εδώ), και ένα από τους καλύτερους του 2011, οι Austra επανέρχονται φέτος το καλοκαίρι (18 Ιουνίου) με το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο "Olympia" από την Domino Records. Το "Home" είναι το πρώτο δείγμα από την νέα δουλειά της εξαμελής πλέον μπάντας, το οποίο μπορείτε να ακούσετε παρακάτω:

Το "Cruising With God" είναι το δεύτερο δυναμικό κομμάτι από το επερχόμενο νέο δίσκο των Milk Music "Cruise Your Illusion", μετά από το πολύ καλό πρώτο δείγμα "I’ve Got A Wild Feeling", και αφήνει ακόμα περισσότερες υποσχέσεις. Τσεκάρετέ το:

Οι Parquet Courts έχουν κυκλοφορήσει ένα, κατά γενική ομολογία, ένα πολύ αξιόλογο δεύτερο δίσκο, με τίτλο "Light Up Gold". Το "Smart Aleck Kid" είναι το b-side του νέου single, και καλύτερου κομματιού του άλμπουμ, "Borrowed Time". Ακούστε και τα 66 δευτερόλεπτα του "Smart Aleck Kid":

Οι Αμερικανοί Merchandise μάλλον προσπαθούν να "εκμεταλλευτούν" τον θόρυβο γύρω από το όνομά τους (το "Children Of Desire" ήταν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2012), και λίγο μετά από το περσινό δίσκο τους κυκλοφορούν τον Μάρτιο νέο ΕΡ με τίτλο "Totale Night". Το "Who Are You?" είναι το δεύτερο κομμάτι, μετά από το επίσης πολύ καλό "Anxiety's Door", από την νέα δουλειά της μπάντας.

Στο δεύτερο μέρος της παρουσίασης των άλμπουμ που ξεχώρισα μέσα στο 2012, υπάρχουν δουλειές που θα μπορούσαν άνετα να βρίσκονται και στο επόμενο μέρος του αφιερώματος, μιας και αν εξαιρέσω την πρώτη δεκάδα, τις υπόλοιπες κυκλοφορίες τις θεωρώ σχεδόν το ίδιο αξιόλογες. Και εδώ τα μισά από αυτά τα άλμπουμ προέρχονται από νέα συγκροτήματα, που είναι κάποιες από τις πολύ καλές ντεμπούτο κυκλοφορίες που άκουσα φέτος προερχόμενες από διάφορους μουσικούς χώρους (revivalists και μη).

21. Disappears - Pre Language : Το "Pre Language" μπορεί να μην φτάνει στα επίπεδα του ντεμπούτο τους "Lux", αλλά αποτελεί ένα αξιόλογο άλμπουμ που ξεχειλίζει από ενέργεια. Μάλιστα, τον Ιούλιο μας επισκέφτηκαν και μας χάρισαν ένα πολύ δυνατό live (διαβάστε για την συναυλία των Disappears εδώ). Αυτό είναι το μόνο άλμπουμ που έμεινε έξω από την εικοσάδα που παρουσίασα στην blogovision, εξαιτίας μιας εισόδου της "τελευταίας στιγμής".

22. Swans - The Seer : To "The Seer", πέρα από ανώτερο του "My Father Will Guide Me up a Rope to the Sky" του 2010, είναι ένα δύσκολο άλμπουμ που ακούγεται ιδανικά και ίσως αποκλειστικά ως σύνολο. Ο Michael Gira και η παρέα του θα βρεθούν στην Ελλάδα τον Μάιο, και θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε, πέρα από μια σπουδαία μπάντα, και πως αποδίδονται τα νέα κομμάτια ζωντανά. 

23. Lebanon Hanover- The World is Getting Colder : Οι Άγγλοι, και κάτοικοι Βερολίνου, Lebanon Hanover κυκλοφόρησαν μια από τις καλύτερες φετινές δουλειές στον minimal synth/ coldwave χώρο. Το 2012 παρουσίασαν, όχι έναν, αλλά δυο δίσκους από τους οποίους ξεχώρισα το "The World is Getting Colder", που είναι διαθέσιμο από την ελληνική Fabrika Records.

24. Merchandise - Children Of Desire : Με μόλις έξι κομμάτια, δυο από αυτά 10λεπτα, το κολλητικό "In Nightmare Room" και συνολική διάρκεια 37 λεπτά, ο δίσκος των Merchandise αποτέλεσε μια από τις καλύτερες φετινές εκπλήξεις ανακατεύοντας στοιχεία από new wave, shoegaze και indie.

25. Breton - Other People's Problems : Η συνταγή των Breton είναι απλή, δίνουν μια χορευτική διάσταση στην indie pop τους και με κομμάτια όπως τα "Wood and Plastic", "Ghost Note" και "Interference" (ίσως το καλύτερο party κομμάτι που άκουσα φέτος) δεν θα μπορούσαν να λείπουν από αυτή την λίστα. 

26. Lust For Youth - Growing Seeds : Ο Σουηδός Hannes Norrvide συγκέντρωσε σε αυτό το ηλεκτρονικό project, δέκα κομμάτια πολύ καλής noise New Order-ish pop σε ένα ακόμα καλό δίσκο από την Sacred Bones Records.

27. Broken Cups - Slaves Of The Grave : Απλά ένα ορμητικό synth post-punk άλμπουμ από την Ουγγαρία ή αλλιώς όπως διάβασα σε κάποια σελίδα και συμφωνώ απόλυτα, η καλύτερη συντροφιά μέχρι να κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος του Blank Dogs.

28. Soundgarden - King Animal : Μετά τους Smashing Pumpkins, και το "Oceania", άλλο ένα 90s alternative rock συγκρότημα επιστρέφει δυνατά μέσα στο 2012. Διαβάστε ολόκληρο το album review εδώ.

29. Toy - Toy : To indie σχήμα των Joe Lean & The Jing Jang Jong, που πέρασε και δεν ακούμπησε, μεταλλάχτηκε στους krautrockers Toy, και αυτή την φορά έχουν τα κομμάτια αλλά και τον ήχο για να μείνουν.

30. Django Django - Django Django : Το ντεμπούτο των Λονδρέζων είναι ένας χορευτικός rock δίσκος, που ελπίζω να μην μείνει μόνο για την χρήση κομματιού σε τηλεοπτική διαφήμιση γνωστής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας, μιας και έχει πολύ καλύτερες στιγμές.

POEt'S Best of 2012 Part.IV : No.01 - 10