Μπορεί να έχουν περάσει δυο μήνες από τότε που μας χαιρέτησε το 2019, αλλά τη συγκεκριμένη ανάρτηση, αν και λίγο μεγαλύτερη καθυστέρηση από ότι συνήθως, δεν θα μπορούσα να την παραλείψω. Ήρθε η ώρα λοιπόν να παρουσιάσω όπως κάθε χρόνο τα σαράντα κορυφαία άλμπουμ που άκουσα μέσα στην περσινή χρονιά και η αρχή γίνεται με μια αρκετά ετερόκλητη δεκάδα.

No.40 Liam Gallagher - Why Me? Why Not. (Warner): Μετά από την ευχάριστη έκπληξη που προκάλεσε το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Liam Gallagher, ήρθε πέρσι ο δεύτερος δίσκος του για να τον καθιερώσει ως τον κυρίαρχο από τα αδέρφια Gallagher στη μουσική σκηνή. Τα κομμάτια του "Why Me? Why Not." φέρνουν στο μυαλό τις καλύτερες mid-tempo στιγμές των Oasis, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία.

Ακούστε: "Shockwave", "Once"

No.39 Black Futures ‎– Never Not Nothing (Music For Nations): Αν μπορεί κανείς να φανταστεί μια μίξη Kasabian με Prodigy, τότε είναι πολύ κοντά στη μουσική των Black Futures. Μπορεί τα πολλά στοιχεία που ενσωματώνουν στον ήχο τους οι Βρετανοί synth punks να φαντάζουν λίγο παράταιρα, αλλά όταν αυτά δένουν το αποτέλεσμα είναι απολαυστικό.

Ακούστε: "Body & Soul"

Νο.38 Agent Side Grinder - A/X (Progress Productions): Οι Σουηδοί Agent Side Grinder μας έχουν προσφέρει μερικά εξαιρετικά electro pop/ post-punk κομμάτια και το ίδιο κάνουν και με τη νέα τους δουλειά. Όμως δεν έχουν παρουσιάσει ακόμα μια ολοκληρωμένη προσπάθεια που να ξεχωρίσει μιας και υπάρχουν αρκετά γεμίσματα. Μέχρι την επόμενη φορά...

Ακούστε: "Stripdown"

No.37 Bring Me the Horizon - AMO (RCA): Ο δίσκος αυτός θα μπορούσε να μπει άνετα στη guilty pleasures κατηγορία. O έκτος δίσκος των άλλοτε metalcore Bring Me the Horizon αποτελεί την πιο ποπ δουλειά τους με σημεία που θυμίζουν από Linkin Park μέχρι Justin Timberlake.

Ακούστε: "In The Dark"

No.36 Orville Peck - Pony (Sub Pop): Το ντεμπούτο του μασκοφόρου καουμπόι είχε δημιουργήσει αρκετές προσδοκίες και κατάφερε να τις δικαιώσει σε μεγάλο βαθμό. Με κινηματογραφική διάθεση ανακατεύει πολύ επιτυχημένα country, gospel, shoegaze, με τον Peck να ακούγεται σαν ένας gothic Elvis. 

Ακούστε: "Dead of Night"

Νο.35 City Calm Down ‎– Television (I Oh You): Ένα χρόνο μετά το πολύ καλό "Echoes In Blue", οι City Calm Down επέστρεψαν πέρσι με τον τρίτο τους δίσκο. Οι γνωστές επιρροές του σχήματος επιστρέφουν, με μια όμως αρκετά πιο 80s μελωδική indie διάθεση που φέρνει στο μυαλό περισσότερο τους The Smiths.

Ακούστε: "Flight"

Νο.34 Ceremony - In the Spirit World Now (Relapse Records): Οι Ceremony με το έκτο δίσκο τους, και πρώτο τους στην νέα τους δισκογραφική στέγη, συνεχίζουν να εξελίσσουν τον ήχο τους με μια δουλειά που αποτελεί άλλη μια πολύ αξιόλογη προσθήκη στη δισκογραφία τους, η οποία τους φέρνει πιο κοντά στη new wave revival τάση. 

Ακούστε: "Turn Away the Bad Thing"

Νο.33 All Your Sisters - Trust Ruins (The Flenser): Το προηγούμενο άλμπουμ των All Your Sisters, "Uncomfortable Skin", είχε βρεθεί στη λίστα με τα καλύτερα του 2016 και το ίδιο καταφέρνει και ο νέος τους δίσκος. Πλέον το σχήμα έχει βρει τον ήχο του και καταφέρνει να μας προσφέρει άλλη μια πολύ καλή δουλειά, αν και μάλλον όχι καλύτερη από αυτή που διαδέχτηκε.

Ακούστε: "Your Way"

Νο.32 She Pleasures Herself - X X X (Manic Depression): Η πορτογαλική, πιο gothic, εκδοχή των She Wants Revenge, οι She Pleasures Herself, επιστρέφουν δυο χρόνια μετά το "Fetish" με ένα σχεδόν εξίσου απολαυστικό άλμπουμ, στο οποίο συμμετέχουν οι Ash Code, Crying Vessel και οι Bestial Mouths.

Ακούστε: "Darkroom"

No.31 Chelsea Wolfe - Birth of Violence (Sargent House): H Chelsea Wolfe επιστρέφει δυο χρόνια μετά το εξαιρετικό "Hiss Spun" με έναν δίσκο το ίδιο σκοτεινό, αλλά μουσικά πολύ πιο ήρεμο και ονειρικό με τις εξάρσεις και τις δυναμικές να στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα ιδιαίτερα φωνητικά της Wolfe.

Ακούστε: "Deranged for Rock & Roll", "Be All Things"

Ο Liam Gallagher παρουσίασε το νέο του βίντεο για το κομμάτι "Once". Αυτό περιέχεται στο περσινό δεύτερο άλμπουμ του πρώην τραγουδιστή των Oasis με τίτλο "Why Me? Why Not.". Παρόλο που ο Gallagher είναι φανατικός οπαδός της Manchester City, στο νέο του βίντεο πρωταγωνιστεί ο πρώην ποδοσφαιριστής της Manchester United, Eric Cantona, o οποίος υποδύεται έναν ξεπεσμένο βασιλιά. Δείτε το παρακάτω:

Ο Liam Gallagher αποκάλυψε το νέο του single με τίτλο "One Of Us". Αυτό είναι το τέταρτο κομμάτι που κάνει γνωστό ο πρώην τραγουδιστής των Oasis και Beady Eye από τον επερχόμενο δίσκο του - το "Why Me? Why Not." που αναμένεται στις 20 Σεπτεμβρίου - μετά τα "Shockwave", "The River" και "Once". Στο νέο κομμάτι "εμφανίζεται" και ο γιος του Gene στα bongos, ενώ κιθάρα παίζει ο Nick Zimmer των Yeah Yeah Yeahs.

Δυο χρόνια μετά το "As You Were", ο Liam Gallagher επιστρέφει με το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ. Αυτό θα ονομάζεται "Why Me? Why Not." και θα είναι διαθέσιμο στις 20 Σεπτεμβρίου από τη Warner. Στον επερχόμενο δίσκο συνεργάζεται με τους Andrew Wyatt και Greg Kurstin, με τους οποίους είχε δουλέψει και στο ντεμπούτο του. Στο παρακάτω επίσημο βίντεο μπορείτε να ακούσετε το πρώτο single, από το "Why Me? Why Not.", με τίτλο "Shockwave".

Ο Liam Gallagher συνεχίζει να παρουσιάζει βίντεο από το περσινό του άλμπουμ - έκπληξη, "As You Were". Είχαν προηγηθεί αυτά για τα κομμάτια "Wall Of Glass", "For What It's Worth", "Chinatown", "Come Back To Me" και "Paper Crown". Το νέο του single είναι το "I've All I Need". Το βίντεο του κομματιού σκηνοθέτησε ο Charlie Lightning (που ετοιμάζει επίσης το ντοκιμαντέρ για τον τραγουδιστή των Oasis με τίτλο "Liam Gallagher: As It Was"), στο οποίο πραγματοποιούν έκτακτες εμφανίσεις οι David Beckham, Stormzy όπως και οι Dave Grohl και Taylor Hawkins των Foo Fighters.

Μπορεί ο Liam Gallagher να ετοιμάζει τη νέα του δουλειά, αλλά παράλληλα συνεχίζει την προώθηση του "As You Were", που αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες δουλειές της χρονιάς που μας πέρασε. Το "Paper Crown", κομμάτι που είχε αφιερώσει στον αδερφό του Noel σε περσινή συναυλία, αποτελεί το πέμπτο βίντεο που κάνει διαθέσιμο ο τραγουδιστής των Oasis από τον πρώτο προσωπικό του δίσκο, μετά από αυτά για τα κομμάτια "Wall Of Glass", "For What It's Worth", "Chinatown" και "Come Back To Me". Δείτε παρακάτω το βίντεο του "Paper Crown" στο οποίο πρωταγωνιστεί η Sienna Guillory:

Το να προσπαθήσει κανείς να επιλέξει μερικά κομμάτια από μια τεράστια δισκογραφική παραγωγή κάθε χρόνο, ακόμα και αν επικεντρωθεί σε ένα είδος, είναι κάτι υπερβολικά δύσκολο. Επίσης μπορεί τα κομμάτια που ξεχωρίζουν από κάποιο δίσκο μπορούν να αλλάξουν με τις συνεχείς ακροάσεις. Άλλωστε εκεί φαίνονται και οι καλές δουλειές, όταν μπορούν να προσφέρουν αυτή την επιλογή. Για άλλη μια χρονιά κράτησα τον κανόνα του ενός κομματιού ανά άλμπουμ, ώστε να μπορέσω να παρουσιάσω όσα περισσότερα γίνεται. Τα είκοσι από αυτά που έπαιξαν περισσότερο στο repeat μου είναι:

20. Queens Of The Stone Age - The Way You Used To Do (Villains)

19. Morrissey - Spent Τhe Day Ιn Bed (Low In High-School)

18. Drab Majesty - Cold Souls (The Demonstration)

17. Sonic Jesus - No Way (Grace)

16. The Horrors - Machine (V)

15. Spoon - WhisperI'lllistentohearit (Hot Thoughts)

14. Dune Messiah - What You've Become (The Iron Oak)

13. Algiers - The Underside Of Power (The Underside Of Power)

12. Methyl Ethel - Ubu (Everything Is Forgotten)

11. Me And That Man - My Church Is Black (Songs Of Love And Death)

10. Liam Gallagher - Wall Of Glass (As You Were)

09. City Calm Down - Blame (Blame single)

08. IDLES - Mother (Brutalism)

07. Wolf Parade - Lazarus Online (Cry Cry Cry)

06. Protomartyr - A Private Understanding (Relatives In Descent)

05. The Underground Youth - Alice (What Kind Of Dystopian Hellhole Is This?)

04. John Maus - The Combine (Screen Memories)

03. Slowdive - Sugar For The Pill (Slowdive)

02. The Jesus And Mary Chain - War On Peace (Damage And Joy)

01. Out Lines - There Is A Saved Place (Conflats)

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.01 - 10

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.31 - 40

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Κάθε χρόνο στο κλασσικό μουσικό απολογισμό της χρονιάς, γίνεται λόγος για ποσό καλή ή κακή ήταν δισκογραφικά η χρονιά που πέρασε. Φυσικά η παραγωγή είναι πολύ μεγάλη, οπότε είναι στο χέρι του ακροατή, τι θα επιλέξει να ακούσει και πόσα από όλα αυτά θα του μείνουν. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο "ρίσκο", μιας και το διάστημα είναι πολύ μικρό για να κριθούν αυτές οι δουλειές. Πόσες φορές έχει συμβεί άλμπουμ που έχουν ενθουσιάσει τον πρώτο καιρό, να αποτελούν μετά από λίγα χρόνια, μια απλή αναφορά και άλλα που έχουν "ωριμάσει" εξαιρετικά να απαιτούν όλο και  περισσότερες ακροάσεις;

Η παρακάτω, και πρώτη για φέτος λίστα, περιλαμβάνει άλμπουμ που με εξέπληξαν ευχάριστα, όπως ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Liam Gallagher, που είναι μάλλον ότι καλύτερο έχει παρουσιάσει κάποιο μέλος των Oasis εδώ και είκοσι χρόνια. Αλλά και γκρουπ όπως οι Queens of the Stone Age, Royal Blood, Kasabian, Depeche Mode επανήλθαν με αρκετά δυναμικά με αξιόλογες δουλειές, ενώ οι Wire βρίσκονται κάθε χρόνο στη συγκεκριμένη λίστα με το ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ μετά το άλλο. Από την άλλη ο Morrissey κατάφερε να μας απασχολήσει άλλη μια φορά, όμως πέρα από τις πάντα "ενδιαφέρουσες" δηλώσεις του παρουσίασε και έναν πολύ αξιόλογο δίσκο. Αναλυτικά όμως:

No.40 The Underground Youth - What Kind Of Dystopian Hellhole Is This? (Fuzz Club Records): Οι The Underground Youth, που είναι αρκετά αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, μας έχουν συνηθίσει στο να κυκλοφορούν αξιόλογες δουλειές και ο νέος τους δίσκος δεν απογοητεύει, περιέχοντας μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχει γράψει το σχήμα από το Μάντσεστερ.

Ακούστε: "Alice", "America"

No.39 Austra - Future Politics (Domino): Ίσως η μεγαλύτερη διαφορά του "Future Politics" σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες είναι ότι εδώ η Stelmanis έχει ένα μήνυμα να περάσει και όπως φαίνεται και από τον τίτλο του άλμπουμ, αποτελεί ότι πιο πολιτικοποιημένο έχει παρουσιάσει. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το φετινό άλμπουμ των Austra εδώ.

Ακούστε: "I Love You More Than You Love Yourself", "Utopia"

No.38 Me And That Man - Songs Of Love And Death (Cooking Vinyl): Ο Adam "Nergal" Darski είναι γνωστός ως ο frontman των Behemoth. Για το νέο του project αφήνει στην άκρη το black metal του βασικού του σχήματος, για χάρη ενός πιο country, dark americana ήχου, στο ύφος των Wovenhand, και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα.

Ακούστε: "My Church Is Black", "Magdalene"

No.37 Depeche Mode - Spirit (Columbia): Μπορεί οι Depeche Mode να έχουν φανατικό κοινό αλλά, όπως είχα παρατηρήσει, το ενδιαφέρον για νέο υλικό από το σχήμα είχε ατονήσει. Αυτό το έργο είχε κυρίως να επιτελέσει το "Spirit" και το καταφέρνει σε ικανοποιητικό βαθμό. Διαβάστε αναλυτικά για το νέο άλμπουμ των Depeche Mode εδώ.

Ακούστε: "Where’s The Revolution", "No More (This Is The Last Time)"

No.36 Wire - Silver / Lead (Pink Flag): Το "Silver / Lead" είναι το τρίτο συνεχόμενο άλμπουμ των Wire τα τρία τελευταία χρόνια, οι οποίοι είναι πλέον μόνιμοι της συγκεκριμένης λίστας. Φυσικά αν μπορούσα να διαλέξω κομμάτια και από τα τρία άλμπουμ θα έφτιαχνα έναν κορυφαίο δίσκο, αλλά και η νέα τους δουλειά μας χαρίζει άλλο ένα απολαυστικό άκουσμα.

Ακούστε: "Short Elevated Period", "Diamonds In Cups"

No.35 Royal Blood - How Did We Get So Dark? (Warner): Μπορεί οι Royal Blood να μην αλλάζουν και πολύ την επιτυχημένη συνταγή του ντεμπούτο τους, αλλά με το "How Did We Get So Dark?" μας παραδίδουν άλλο ένα πολύ αξιόλογο και απίστευτα διασκεδαστικό ροκ άλμπουμ, γεμάτο καλές στιγμές.

Ακούστε: "I Only Lie When I Love You", "Lights Out"

No.34 Kasabian - For Crying Out Loud (Columbia): Μπορεί το νέο άλμπουμ των Kasabian να μην φτάνει στα επίπεδα του "West Ryder Pauper Lunatic Asylum" ή και του "Velociraptor!", αλλά αποτελεί σημαντική βελτίωση από την προηγούμενη δουλειά τους. Το σίγουρο είναι ότι τα κομμάτια του νέου άλμπουμ ακούγονται ακόμα καλύτερα ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε από κοντά στην πρόσφατη επίσκεψη των Kasabian για λογαριασμό του Ejekt Festival 2017. Διαβάστε το album review του "For Crying Out Loud" εδώ.

Ακούστε: "Ill Ray (The King)", "Bless This Acid House"

No.33 Queens Of The Stone Age - Villains (Matador Records): Η νέα δουλειά της μπάντας του Josh Homme είναι όλα όσα θα περίμενε κανείς. Ένα δυνατό άλμπουμ λοιπόν, πιο "χορευτικό", που κυρίως όμως καταφέρνει να συντηρήσει και ακόμα και να μεγαλώσει τον μύθο των Queens Of The Stone Age.

Ακούστε: "The Way We Used To Do", "The Evil Has Landed"

No.32 Liam Gallagher - As You Were (Warner): O τραγουδιστής των Oasis αποφάσισε επιτέλους να κυκλοφορήσει το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, κερδίζοντας παράλληλα την μάχη των Gallagher αφού και ο Noel κυκλοφόρησε φέτος δίσκο. Το πιο σημαντικό όμως είναι, ότι το "As You Were" περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια, στο γνωστό Oasis ύφος, μετά το "Be Here Now".

Ακούστε: "Wall Of Glass", "For What It's Worth"

No.31 Morrissey - Low In High School (BMG): Μετά από τις διάφορες περιπέτειές του με τις δισκογραφικές εταιρείες τρία χρόνια πριν, ο Morrissey βρήκε νέα στέγη και επέστρεψε με νέα δουλειά τον Νοέμβριο που μας πέρασε. Το "Low In High School" είναι ίσως ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει ο Moz μετά το "You Are the Quarry" του 2004.

Ακούστε: "Spent The Day In Bed", "Jacky’s Only Happy When She’s Up On The Stage"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.01 - 10

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Μπορεί να του πήρε αρκετά χρόνια, αλλά ο Liam Gallagher ανακοίνωσε τον Ιούλιο τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "As You Were". Είχε προηγηθεί το απολαυστικό πρώτο single, "Wall Of Glass", που κατάφερε να τραβήξει αρκετά μεγάλη προσοχή για τη νέα δουλειά του frontman των Oasis. Μετά και το "Chinatown", το "For What It's Worth" αποτελεί το τρίτο κομμάτι που γίνεται γνωστό από το "As You Were", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.