POEt'S SOUND: Kasabian

Τον Ιούλιο ο νέος δίσκος των Kasabian

Kasabian Φεβρουαρίου 29, 2024

Share |

Νέο κομμάτι από τους Kasabian

Kasabian Οκτωβρίου 27, 2021

Πριν από λίγους μήνες είχαμε την ανακοίνωση της αποχώρησης του τραγουδιστή Tom Meighan από τους Kasabian, αλλά και την είδηση ότι το συγκρότημα θα συνεχίσει χωρίς εκείνον. Το τελευταίο δεν μου έκανε και μεγάλη έκπληξη μιας και ο κιθαρίστας Serge Pizzorno, που πλέον έχει αναλάβει χρέη τραγουδιστή, έδινε την εντύπωση ότι επιζητούσε περισσότερη προβολή (και δεν νομίζω ότι τον "χάλασε" και πολύ αυτή η εξέλιξη) και άλλωστε αυτός είναι οι Kasabian όντας ο βασικός συνθέτης του σχήματος. Πολλοί έσπευσαν σε δηλώσεις του τύπου ότι χωρίς Meighan δεν υπάρχουν Kasabian. Το σίγουρο όμως είναι ότι κανείς δεν είναι αναντικατάστατος για οποιοδήποτε συγκρότημα. Αν και δεν είμαι και πολύ αντίθετος με την προηγούμενη δήλωση, μιας και η ενέργεια που έφερνε, τόσο στουντιακά όσο και ζωντανά ήταν μοναδική, θα ήθελα πρώτα να ακούσω το αποτέλεσμα πριν σχηματίσω άποψη. Κάτι ανάλογο έχουμε ξαναδεί πολλές φορές στο παρελθόν. Για παράδειγμα ο Noel Gallagher ήθελε να γίνει πρωταγωνιστής, αν και εκείνος συνέχισε με προσωπικό σχήμα, και αν και κανείς δεν αμφισβήτησε ποτέ το συνθετικό του ταλέντο σίγουρα αποδείχτηκε ότι δεν είναι Liam ή έστω ότι έλειπε ένας κανονικός τραγουδιστής για να απογειώσει το υλικό του. Αυτό δυστυχώς ισχύει ακόμα περισσότερο και για τον κ. Pizzorno. Πλέον έχουμε διαθέσιμο το νέο single των Kasabian με τίτλο "ALYGATYR", το οποίο αποτελεί το πρώτο νέο υλικό του σχήματος μετά το άλμπουμ "For Crying Out Loud" του 2017. Αυτό αποτελεί ένα τυπικό Kasabian κομμάτι αλλά είναι εμφανές ότι κάτι λείπει...

Share |

O Tom Meighan αποχώρησε από τους Kasabian

Kasabian Ιουλίου 08, 2020

Share |

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.31 - 40

Austra Ιανουαρίου 22, 2018

Κάθε χρόνο στο κλασσικό μουσικό απολογισμό της χρονιάς, γίνεται λόγος για ποσό καλή ή κακή ήταν δισκογραφικά η χρονιά που πέρασε. Φυσικά η παραγωγή είναι πολύ μεγάλη, οπότε είναι στο χέρι του ακροατή, τι θα επιλέξει να ακούσει και πόσα από όλα αυτά θα του μείνουν. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο "ρίσκο", μιας και το διάστημα είναι πολύ μικρό για να κριθούν αυτές οι δουλειές. Πόσες φορές έχει συμβεί άλμπουμ που έχουν ενθουσιάσει τον πρώτο καιρό, να αποτελούν μετά από λίγα χρόνια, μια απλή αναφορά και άλλα που έχουν "ωριμάσει" εξαιρετικά να απαιτούν όλο και περισσότερες ακροάσεις;

Η παρακάτω, και πρώτη για φέτος λίστα, περιλαμβάνει άλμπουμ που με εξέπληξαν ευχάριστα, όπως ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Liam Gallagher, που είναι μάλλον ότι καλύτερο έχει παρουσιάσει κάποιο μέλος των Oasis εδώ και είκοσι χρόνια. Αλλά και γκρουπ όπως οι Queens of the Stone Age, Royal Blood, Kasabian, Depeche Mode επανήλθαν με αρκετά δυναμικά με αξιόλογες δουλειές, ενώ οι Wire βρίσκονται κάθε χρόνο στη συγκεκριμένη λίστα με το ένα πολύ αξιόλογο άλμπουμ μετά το άλλο. Από την άλλη ο Morrissey κατάφερε να μας απασχολήσει άλλη μια φορά, όμως πέρα από τις πάντα "ενδιαφέρουσες" δηλώσεις του παρουσίασε και έναν πολύ αξιόλογο δίσκο. Αναλυτικά όμως:

No.40 The Underground Youth - What Kind Of Dystopian Hellhole Is This? (Fuzz Club Records): Οι The Underground Youth, που είναι αρκετά αγαπητοί στο ελληνικό κοινό, μας έχουν συνηθίσει στο να κυκλοφορούν αξιόλογες δουλειές και ο νέος τους δίσκος δεν απογοητεύει, περιέχοντας μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχει γράψει το σχήμα από το Μάντσεστερ.

Ακούστε: "Alice", "America"

No.39 Austra - Future Politics (Domino): Ίσως η μεγαλύτερη διαφορά του "Future Politics" σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες είναι ότι εδώ η Stelmanis έχει ένα μήνυμα να περάσει και όπως φαίνεται και από τον τίτλο του άλμπουμ, αποτελεί ότι πιο πολιτικοποιημένο έχει παρουσιάσει. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το φετινό άλμπουμ των Austra εδώ.

Ακούστε: "I Love You More Than You Love Yourself", "Utopia"

No.38 Me And That Man - Songs Of Love And Death (Cooking Vinyl): Ο Adam "Nergal" Darski είναι γνωστός ως ο frontman των Behemoth. Για το νέο του project αφήνει στην άκρη το black metal του βασικού του σχήματος, για χάρη ενός πιο country, dark americana ήχου, στο ύφος των Wovenhand, και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα.

Ακούστε: "My Church Is Black", "Magdalene"

No.37 Depeche Mode - Spirit (Columbia): Μπορεί οι Depeche Mode να έχουν φανατικό κοινό αλλά, όπως είχα παρατηρήσει, το ενδιαφέρον για νέο υλικό από το σχήμα είχε ατονήσει. Αυτό το έργο είχε κυρίως να επιτελέσει το "Spirit" και το καταφέρνει σε ικανοποιητικό βαθμό. Διαβάστε αναλυτικά για το νέο άλμπουμ των Depeche Mode εδώ.

Ακούστε: "Where’s The Revolution", "No More (This Is The Last Time)"

No.36 Wire - Silver / Lead (Pink Flag): Το "Silver / Lead" είναι το τρίτο συνεχόμενο άλμπουμ των Wire τα τρία τελευταία χρόνια, οι οποίοι είναι πλέον μόνιμοι της συγκεκριμένης λίστας. Φυσικά αν μπορούσα να διαλέξω κομμάτια και από τα τρία άλμπουμ θα έφτιαχνα έναν κορυφαίο δίσκο, αλλά και η νέα τους δουλειά μας χαρίζει άλλο ένα απολαυστικό άκουσμα.

Ακούστε: "Short Elevated Period", "Diamonds In Cups"

No.35 Royal Blood - How Did We Get So Dark? (Warner): Μπορεί οι Royal Blood να μην αλλάζουν και πολύ την επιτυχημένη συνταγή του ντεμπούτο τους, αλλά με το "How Did We Get So Dark?" μας παραδίδουν άλλο ένα πολύ αξιόλογο και απίστευτα διασκεδαστικό ροκ άλμπουμ, γεμάτο καλές στιγμές.

Ακούστε: "I Only Lie When I Love You", "Lights Out"

No.34 Kasabian - For Crying Out Loud (Columbia): Μπορεί το νέο άλμπουμ των Kasabian να μην φτάνει στα επίπεδα του "West Ryder Pauper Lunatic Asylum" ή και του "Velociraptor!", αλλά αποτελεί σημαντική βελτίωση από την προηγούμενη δουλειά τους. Το σίγουρο είναι ότι τα κομμάτια του νέου άλμπουμ ακούγονται ακόμα καλύτερα ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε από κοντά στην πρόσφατη επίσκεψη των Kasabian για λογαριασμό του Ejekt Festival 2017. Διαβάστε το album review του "For Crying Out Loud" εδώ.

Ακούστε: "Ill Ray (The King)", "Bless This Acid House"

No.33 Queens Of The Stone Age - Villains (Matador Records): Η νέα δουλειά της μπάντας του Josh Homme είναι όλα όσα θα περίμενε κανείς. Ένα δυνατό άλμπουμ λοιπόν, πιο "χορευτικό", που κυρίως όμως καταφέρνει να συντηρήσει και ακόμα και να μεγαλώσει τον μύθο των Queens Of The Stone Age.

Ακούστε: "The Way We Used To Do", "The Evil Has Landed"

No.32 Liam Gallagher - As You Were (Warner): O τραγουδιστής των Oasis αποφάσισε επιτέλους να κυκλοφορήσει το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, κερδίζοντας παράλληλα την μάχη των Gallagher αφού και ο Noel κυκλοφόρησε φέτος δίσκο. Το πιο σημαντικό όμως είναι, ότι το "As You Were" περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια, στο γνωστό Oasis ύφος, μετά το "Be Here Now".

Ακούστε: "Wall Of Glass", "For What It's Worth"

No.31 Morrissey - Low In High School (BMG): Μετά από τις διάφορες περιπέτειές του με τις δισκογραφικές εταιρείες τρία χρόνια πριν, ο Morrissey βρήκε νέα στέγη και επέστρεψε με νέα δουλειά τον Νοέμβριο που μας πέρασε. Το "Low In High School" είναι ίσως ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει ο Moz μετά το "You Are the Quarry" του 2004.

Ακούστε: "Spent The Day In Bed", "Jacky’s Only Happy When She’s Up On The Stage"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.01 - 10

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα 10 καλύτερα EPs του 2017

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Τα 10 καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2017

Share |

Δείτε το νέο βίντεο των Kasabian για το Ill Ray (The King)

Kasabian Σεπτεμβρίου 02, 2017

Share |

Album Review: Kasabian - For Crying Out Loud (Columbia)

Album Reviews Αυγούστου 17, 2017

Ήμουν αρκετά περίεργος για το πως θα επανέλθουν οι Kasabian μετά το "48:13", ένα άλμπουμ που δεν νομίζω ότι θα βρεθούν πολλοί να διαφωνήσουν ότι ήταν η πιο αδύναμη στιγμή της καριέρας τους. Μπορεί εμπορικά να πέτυχε τους στόχους του, τουλάχιστον στην Αγγλία, αλλά μάλλον το κατάλαβαν και οι ίδιοι και γι' αυτό σκέφτηκαν να αφήσουν στην άκρη τα πολλά μπιμπλίκια, για χάρη ενός πιο γνώριμου ήχου που τους ταιριάζει καλύτερα.

Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο κομμάτι που έγινε γνωστό από το "For Crying Out Loud", το "You’re In Love With A Psycho", δεν με ενθουσίασε. Θεωρώ ότι ήταν μια αρκετά άστοχη επιλογή για πρώτο single, αφού είναι ένα απλά χαρούμενο και αρκετά αδιάφορο ποπ κομματάκι που θα ξεχαστεί γρήγορα. Η στιγμή όμως που κατάλαβα ότι το συγκρότημα από το Λέστερ επέστρεψε δυναμικά, είναι το "Ill Ray (The King)". Το κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο, πέρα από το ότι αποτελεί άνετα την κορυφαία στιγμή του, είναι και ένα από τα καλύτερα της καριέρας τους, που σίγουρα θα αποτελέσει μόνιμο μέλος στο setlist των μελλοντικών ζωντανών εμφανίσεων των Kasabian. Σε αντίθεση με το "You’re In Love With A Psycho", στο επίσης γλυκανάλατο "Bless This Acid House" φαίνεται ότι βρίσκουν τη σωστή χημεία με μια πιο 70s glam αισθητική. Τα "Twentyfourseven" και "Comeback Kid" κινούνται στο γνώριμο ροκίζον ύφος της μπάντας και αδιαμφισβήτητα αποτελούν δυο από τα highlights του "For Crying Out Loud", το "Wasted" φανερώνει τη χαλαρή πλευρά του σχήματος, ενώ το "Are You Looking for Action?" αποτελεί μια αρκετά επιτυχημένη disco rock προσπάθεια.

Κάπως έτσι συνοψίζεται ότι θετικό άκουσα στο "For Crying Out Loud", το οποίο μπορεί να μην φτάνει στα επίπεδα του "West Ryder Pauper Lunatic Asylum" του 2009 ή ακόμα και του "Velociraptor!" του 2011, αλλά αποτελεί σημαντική βελτίωση από την προηγούμενη δουλειά τους. Το σίγουρο είναι ότι τα κομμάτια του νέου άλμπουμ ακούγονται ακόμα καλύτερα ζωντανά, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε από κοντά στην πρόσφατη επίσκεψη των Kasabian για λογαριασμό του Ejekt Festival 2017.

Βαθμολογία: 7 / 10

Share |

Live Review: Kasabian, The Jesus & Mary Chain, Peter Hook & Of Montreal @ Ejekt Festival, Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017

Ejekt Festival Ιουλίου 23, 2017

Το Ejekt Festival κατάφερε να φέρει φέτος κάποια πολύ μεγάλα ονόματα. Η αρχή έγινε με τους The Killers, την πρώτη ημέρα του φεστιβάλ. Αυτό που περίμενα όμως, όσο τίποτα άλλο, ήταν η εμφάνιση των The Jesus And Mary Chain. Φτάνοντας στην Πλατεία Νερού, οι Of Montreal βρίσκονταν ήδη στη σκηνή του Ejekt, έχοντας αρχίσει το σετ τους. Είχα ακούσει πολύ καλά λόγια για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, τα οποία με χαρά είδα να επαληθεύονται. Αναμφίβολα τα βλέμματα έπεσαν πάνω στον frontman τους, Kevin Barnes, ο οποίος εμφανίστηκε με γυναικεία ρούχα και ήταν η ψυχή του γκρουπ. Παρουσίασαν νέα αλλά και παλιότερα κομμάτια, που όλα ακούγονταν πολύ καλύτερα ζωντανά, ενώ έκλεισαν με το χιτάκι τους "The Past Is A Grotesque Animal".

Για τις ζωντανές εμφανίσεις του Peter Hook με την μπάντα του, τους The Light, έχω αναφερθεί ξανά στο παρελθόν. Άλλωστε είχαν παρουσιάσει το ίδιο σετ για το "Unknown Pleasures" σε συναυλία τους στα μέρη μας το 2011. Αν κριθούν ως μια μπάντα διασκευών ήταν άψογοι ή τουλάχιστον ήταν ακριβώς όπως θα περίμενα μια τέτοια μπάντα. Αν υπολογίσει κανείς ότι το σχήμα περιλαμβάνει και ένα αυθεντικό μέλος των Joy Division, η συναισθηματική φόρτιση γίνεται μεγαλύτερη.

Το να ξεχωρίσω καλύτερες στιγμές από το αγαπημένο μου άλμπουμ όλων των εποχών, έστω και live, είναι αδύνατο. Ο Hook πάντως, ήταν επικοινωνιακός όσο ποτέ, έδειξε να το χαίρεται, όπως άλλωστε και μεγάλη μερίδα του κόσμου που είχε έρθει για να τον δει. Αφού αφιέρωσε το "Atmosphere" στον Ian Curtis, μας αποχαιρέτησε ιδανικά, με το τρίπτυχο "Ceremony", "Transmission", "Love Will Tear Us Apart" και τον ίδιο να πετάει τη μπλούζα του στο κοινό.

Αρχικά ένα, όσο γίνεται, αντικειμενικό συμπέρασμα. Οι The Jesus And Mary Chain ήταν θεοί. Οι άτυποι headliners της βραδιάς ήταν ο λόγος που πολλοί βρέθηκαν στην Πλατεία Νερού το βράδυ της Παρασκευής και δεν απογοήτευσαν κανέναν. Και πως να το κάνουν άλλωστε, με ένα σετ αποτελούμενο με κομμάτια από όλη τη καριέρα τους, με εξαίρεση το άλμπουμ "Stoned & Dethroned". Μπορεί να περίμενα να ακούσω κάποια κομμάτια όπως τα "Darklands", "Cracking Up", "Happy When It Rains", ή οποιοδήποτε ακόμα από το "Psychocandy", όμως έχουν τόσο αξιόλογη δισκογραφία που ότι και να έπαιζαν θα μου ήταν αρκετό (και ήταν).

Εννοείται ότι έδωσαν βάρος στο καταπληκτικό νέο τους άλμπουμ "Damage And Joy", από το οποίο έπαιξαν πέντε κομμάτια. Από αυτά απόλαυσα περισσότερο ζωντανά τα "Always Sad", "All Things Pass" και κυρίως το "War On Peace". Δεν έλειψαν φυσικά τα πιο γνωστά τους κομμάτια, όπως τα "April Skies", "Head On" και "Just Like Honey". Συνολικά είχαν πολύ καλό ήχο, αν και λίγη περισσότερη παραμόρφωση δεν θα με χαλούσε. Οι ίδιοι πάντως έδειχναν να αντιμετωπίζουν κάποιο τεχνικό πρόβλημα, που δεν έγινε εμφανές από κάτω, με μοναδικό ίσως αρνητικό σημείο στο live τους, το ότι χάνονταν λίγο τα γυναικεία φωνητικά. Μετά από κάτι παραπάνω από μια ώρα, μας "αποτελείωσαν" με το "Reverence". Σίγουρα η κορυφαία εμφάνιση της βραδιάς.

Οι, πλέον γνώριμοι του ελληνικού κοινού και του Ejekt Festival, Kasabian ανέβηκαν στη σκηνή με μισή ώρα περίπου καθυστέρηση, λόγω κάποιου προβλήματος στον ήχο. Φέρνοντας μαζί το νέο τους άλμπουμ, το "For Crying Out Loud" που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο που μας πέρασε, το ζητούμενο για μένα ήταν πως θα ακουγόταν το νέο υλικό ζωντανά. Άνοιξαν το live τους δυναμικά με το καλύτερο κομμάτι από αυτό, το "Ill Ray (The King)". Όμως και τα πέντε κομμάτια που παρουσίασαν από τη νέα τους δουλειά, ήταν ανώτερα από τις στουντιακές εκτελέσεις τους (ναι, ακόμα και το "You’re In Love With A Psycho"), με το προαναφερθέν και το "Bless This Acid House" να ξεχωρίζουν, ενώ και η πιο κιθαριστική προσέγγιση του "Bumblebeee", από το "48:13", το ανέβασε επίπεδο.

Από την αρχή ήταν εμφανές ότι ο τραγουδιστής Tom Meighan ήταν σε μεγάλα κέφια και αυτό έσπρωξε την μπάντα σε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις που την έχω δει. Η μόνη αρνητική εξέλιξη στις ζωντανές εμφανίσεις των Kasabian είναι το setlist, μιας και τα κομμάτια των δυο τελευταίων δίσκων (με το φετινό πάντως να αποτελεί βελτίωση), δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τα αντίστοιχα των παλαιότερων δισκογραφικών προσπαθειών τους. Από το σημείο που βρισκόμουν (αρκετά μπροστά), ο ήχος ήταν ιδιαίτερα καλός, αν και άκουσα αρκετά παράπονα για το συγκεκριμένο θέμα από πιο πίσω. Οι Kasabian πάντως, ξέρουν όσο λίγοι να προσφέρουν ένα απόλυτα διασκεδαστικό σόου και έτσι κατάφεραν να κλείσουν μια απολαυστική φεστιβαλιακή βραδιά.

Φωτογραφίες: Gordon Haswell

Share |

Δείτε το βίντεο των Kasabian για το Bless This Acid House

Kasabian Ιουνίου 14, 2017

Share |

Are You Looking For Action? μας λένε οι Kasabian στο νέο τους single

Kasabian Απριλίου 24, 2017

Share |

Δυο νέα κομμάτια παρουσίασαν οι Kasabian στην εκπομπή του Jools Holland

Jools Holland Απριλίου 12, 2017

Share |

Ακούστε το νέο single των Kasabian

Kasabian Απριλίου 06, 2017

Share |

Δείτε το βίντεο των Kasabian για το You’re In Love With A Psycho

Kasabian Μαρτίου 30, 2017

Share |

Οι Kasabian διασκευάζουν Cypress Hill

Covers Μαρτίου 25, 2017

Share |

Οι Kasabian ανακοίνωσαν το νέο τους άλμπουμ & single

Columbia Records Μαρτίου 18, 2017

Share |

Οι Kasabian διασκευάζουν το Around The World των Daft Punk

Covers Μαρτίου 10, 2017

Share |

Οι Jesus And Mary Chain και οι Kasabian στο Ejekt Festival 2017

Concert Φεβρουαρίου 07, 2017

Share |

Οι Kasabian διασκευάζουν το Bad Moon Rising

Covers Ιανουαρίου 15, 2017

Share |

Οι Kasabian επιστρέφουν με νέα μουσική μέσα στο 2017

Kasabian Ιανουαρίου 06, 2017

Share |

Top 10: Τα καλύτερα άλμπουμ του 2006

AFI Νοεμβρίου 29, 2016

Μετά από την μουσική αναδρομή για τα κορυφαία άλμπουμ τριάντα και είκοσι χρόνων πριν, τα φετινά "πισωγυρίσματα" ολοκληρώνονται με τους δίσκους που έπαιζαν περισσότερο στα ακουστικά μου το 2006. Ότι γίνεται τα τελευταία χρόνια με την ψυχεδέλεια, γινόταν εκείνη την εποχή με την αναβίωση του post-punk ήχου, που ξεκίνησε από τους Interpol, από την μια και του garage rock των The Strokes και των The White Stripes από την άλλη.

Επίσης στην Αγγλία μια δεκαετία περίπου από τον θάνατο της brit-pop σκηνής θα ξεκινήσει ένα νέο μεγάλο κύμα indie rock συγκροτημάτων με αφορμή φυσικά την επιτυχία που γνώρισε το ντεμπούτο των Arctic Monkeys. Την χρονιά εκείνη μάλλον ήταν η κορυφή του emo φαινομένου, με τις εταιρείες των eyeliner να κάνουν πάρτι και τα κοριτσάκια να τρέχουν πίσω από τους My Chemical Romance.

Συνολικά όμως υπήρξε μια γεμάτη χρονιά από πολλές αξιόλογες κυκλοφορίες, με αποτέλεσμα να αφήσω από την παρακάτω λίστα εκτός εξαιρετικά άλμπουμ όπως αυτά των Morrissey, Yeah Yeah Yeahs, Jarvis Cocker, Gossip, Red Hot Chili Peppers, Gallows, Mogwai, Secret Machines, The Raconteurs, Amy Winehouse, TV On The Radio, Belle & Sebastian και πολλών ακόμα.

10. Kasabian - Empire (Columbia)

09. Muse - Black Holes And Revelations (Warner)

08. The Killers - Sam's Town (Island)

07. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (Domino)

06. AFI - Decemberunderground (Interscope Records)

05. Placebo - Meds (Virgin)

04. Tool - 10,000 Days (Volcano)

03. John Maus - Songs (Upset the Rhythm)

02. Pearl Jam - Pearl Jam (J Records)

01. She Wants Revenge - She Wants Revenge (Geffen)