POEt'S SOUND

Οι Σουηδοί Holograms έχουν στο ενεργητικό τους δυο εξαιρετικά post-punk άλμπουμ, το ομώνυμο ντεμπούτο του 2012 και το "Forever" που ακολούθησε ένα χρόνο μετά. Η συνέχεια έρχεται με το "Surrender", το οποίο θα είναι διαθέσιμο τον Ιούλιο και θα αποτελέσει το πρώτο που δεν θα κυκλοφορήσει από την Captured Tracks, αλλά από την Push My Buttons. Το πρώτο δείγμα από το άλμπουμ αποτελεί το single "Shame", το οποίο μπορείτε να ακούσετε παρακάτω:

Οι The Snow είναι νέο σχήμα - θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει ως το supergroup της Captured Tracks - το οποίο αποτελείται από τον frontman των Beach Fossils, Dustin Payseur, τον Jack Tatum των Wild Nothing, ενώ στα φωνητικά βρίσκουμε τον τραγουδιστή των Holograms, Andreas Lagerström. To πρώτο 7" της μπάντας αποτελείται από τα κομμάτια "Memory Loss" και "Joy Οf Life" και θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου για την Record Store Day. Το νοσταλγικό shoegaze αποτέλεσμα είναι άκρως κολλητικό, όπως μπορείτε να καταλάβετε παρακάτω από το "Memory Loss":

To "Lay Us Down" αποτελεί το τελευταίο κομμάτι από τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά των Holograms "Forever", δίσκος που βρέθηκε στην λίστα με τους κορυφαίους μου για το 2013. Το νέο επτάλεπτο βίντεο είναι το τρίτο από το περσινό άλμπουμ του σουηδικού post-punk συγκροτήματος, μετά τα "Luminous" και "Meditations". Δείτε το:

"Που βρίσκεται η επανάσταση τώρα; Δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου νέα μουσική γι' αυτό που συμβαίνει τώρα πολιτικά, το οποίο είναι τρελό καθώς ζούμε την πιο τρελή πολιτική εποχή που έχω ζήσει". Τάδε έφη ο απογοητευμένος Billy Corgan. Δεν έχει και πολύ άδικο ο καράφλας...

No. 30 Ceremony - Distance (Moon Sounds Records): Το τρίτο άλμπουμ των Ceremony αποτελεί την προσθήκη της τελευταίας στιγμής μιας και κυκλοφόρησε στα μέσα Δεκεμβρίου, και μπορεί να μιλάει ο ενθουσιασμός μου αλλά μάλλον πρόκειται για την καλύτερη δουλειά του John Fedowitz με την μπάντα(Skywave).

Ακούστε: "The Sunglass Girl"

No.29 Black Rebel Motorcycle Club - Specter At The Feast (Vagrant): Μπορεί να μην είναι το καλύτερο άλμπουμ των Καλιφορνέζων, που θα βρεθούν στην χώρα μας στις 4 και 5 Μαρτίου, αλλά απέχει από το να χαρακτηριστεί αδιάφορο.Μπορείτε να διαβάσετε την γνώμη μου για το έκτο άλμπουμ των BRMC εδώ.

Ακούστε: "Hate The Taste", "Let The Day Begin"

No.28 The Exploding Boy - Four (Drakkar): Old school post-punk/ goth παίζουν οι The Exploding Boy και μετά το εξαιρετικό δεύτερο δίσκο τους "Afterglow" του 2009, φαίνεται ότι δεν τους ενδιαφέρει να ακουστούν σε ευρύτερα ακροατήρια, την ίδια στιγμή που δύσκολα θα απογοητεύουν τους φίλους του είδους.

Ακούστε: "Dark City (Pt.II)"

No.27 Vaura - The Missing (Profound Lore): Οι Vaura είναι η νέα, πιο metal μουσική πρόταση Joshua Strawn, που το 2009 μας είχε χαρίσει το πολύ καλό post-punk άλμπουμ "Midnight Of The Century" με την προηγούμενη μπάντα του, τους Blacklist.

Ακούστε: "Mare Of The Snake", "Putting Flesh To Bone"

No.26 Wymond Miles - Cut Yourself Free (Sacred Bones): Οι προσωπικές μουσικές εξερευνήσεις του κιθαρίστα των Fresh & Onlys, βασίζονται κυρίως στην glam και post-punk σκηνή. Το "Cut Yourself Free" είναι κάτι παραπάνω από ένα άλμπουμ στο οποίο ο Wymond Miles αποτίει φόρο τιμής στις επιρροές του, ενώ αποτελεί άξια συνέχεια του επίσης καλού, πρώτου solo δίσκου του, "Under The Pale Moon".Μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μου για την νέα δουλειά του Miles εδώ.

Ακούστε: "Passion Plays", "Night Drives"

No.25 Iceage - You're Nothing (Matador): Ο δεύτερος δίσκος των Δανών συνεχίζει εκεί που σταμάτησε το "New Brigade", μπορεί όχι με την ίδια ποιοτική διάρκεια αλλά με το καλύτερό τους κομμάτι έως σήμερα, το "Wounded Hearts".

Ακούστε: "Wounded Hearts", "Everything Drifts"

No.24 Yeah Yeah Yeahs - Mosquito (Interscope Records): Οι Yeah Yeah Yeahs μιας και δεν μπορούν να επαναλαμβάνονται, τολμούν, πειραματίζονται και εν μέρει πετυχαίνουν το στόχο τους με το τέταρτο άλμπουμ τους. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Mosquito" εδώ.

Ακούστε: "Sacrilege", "Slave"

No.23 Holograms - Forever (Captured Tracks): Ένα χρόνο μετά το ορμητικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, οι Σουηδοί post-punkers επιστρέφουν με το "Forever" το οποίο τους βρίσκει ακόμα πιο επιθετικούς και παρόλο που φανερώνει μια ηχητική στασιμότητα, είναι γεμάτο αξιόλογες συνθέσεις.

Ακούστε: "Meditations", "Flesh And Bone"

No.22 Foals - Holy Fire (Transgressive Records): Η τρίτη δουλειά των Foals αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη πρότασή τους μέχρι τώρα, που θα αφήσει πλήρως ικανοποιημένους τους φίλους της μπάντας, ενώ κάνει άνοιγμα σε ακόμα ευρύτερο κοινό.

Ακούστε: "Inhaler", "My Number"

No.21 Gabriel Bruce - Love In Arms (Luv Luv Luv): Τον Gabriel Bruce, για τον οποίο είχα μιλήσει και παλιότερα, τον παρακολουθώ εδώ και δυο χρόνια έχοντας μεγάλες προσδοκίες. Το ντεμπούτο του "Love In Arms" μπορεί να έμεινε οριακά εκτός εικοσάδας, αλλά αν περιείχε περισσότερα κομμάτια σαν τα τέσσερα πρώτα, θα βρισκόταν πολύ ψηλότερα στη λίστα μου.

Ακούστε: "Perfect Weather", "Honey Honey Honey", "Sleep Paralysis"

Best Of 2013: Διεθνή Άλμπουμ No.31- 40

Best Of 2013: Ελληνικά άλμπουμ

Best Of 2013: Τα 20 καλύτερα κομμάτια

Οι Holograms κυκλοφόρησαν φέτος τον Σεπτέμβριο το δεύτερο δίσκο τους σε δυο χρόνια, με τίτλο "Forever" και μετά το περσινό πολύ δυνατό ομώνυμο ντεμπούτο τους. Μετά το πρώτο single "Flesh and Bone", το "Luminous" αποτελεί το δεύτερο βίντεο, μετά το "Meditations", από το νέο τους άλμπουμ. Δείτε το παρακάτω:

Το "Meditations" είναι το νέο single από το επερχόμενο δεύτερο άλμπουμ των post-punkers Holograms, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 3 Σεπτεμβρίου από την Captured Tracks. Το νέο κομμάτι από το "Forever" ακολουθεί τα χνάρια του, επίσης πολύ δυναμικού, πρώτου single "Flesh and Bone", που έγινε διαθέσιμο τον Απρίλιο. Αν και τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου είναι στα ίδια επίπεδα, τότε μάλλον κάτι καλό ετοιμάζουν πάλι οι Σουηδοί. Ακούστε το παρακάτω:

Έναν χρόνο περίπου, μετά από την κυκλοφορία του ομώνυμου ντεμπούτου των Holograms, μια από τις πιο αξιόλογες περσινές δισκογραφικές δουλειές, και οι Σουηδοί post-punkers έχουν έτοιμο τον διάδοχό του. Το "Forever" θα είναι διαθέσιμο στις 3 Σεπτεμβρίου από την Captured Tracks, και προπομπός του νέου δίσκου είναι το single "Flesh and Bone", το οποίο και μπορείτε να τσεκάρετε παρακάτω:

Αυτή την φορά δεν αναφέρομαι σε κάποια νέα μπάντα, αλλά για στην δισκογραφική εταιρία του Mike Sniper η οποία υπάρχει από το 2008. Η ανάγκη του Sniper να στεγάσει ο ίδιος το δικό του μουσικό σχήμα, το θορυβώδες post-punk των Blank Dogs, ήταν ο βασικός λόγος ίδρυσης της Captured Tracks, που εδώ και 5 χρόνια έχει αναδείξει πολλές μπάντες που συνεχίζουν να μας απασχολούν και συνεχίζει να το κάνει. Το βαρύ πυροβολικό της εταιρίας, πέρα από την μπάντα του εγκεφάλου της εταιρίας, είναι οι The Soft Moon, μια από τις καλύτερες μπάντες αυτή την στιγμή και στην οποία έχω αναφερθεί αρκετές φορές τελευταία λόγω του καταπληκτικού δεύτερου δίσκου τους "Zeros". Αλλά δεν είναι μόνο οι The Soft Moon που έχει να επιδείξει η εταιρία. Οι Dum Dum Girls και οι Girls Names κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ΕΡ υπό την δισκογραφική στέγη του Sniper, οι Led Er Est και οι Veronica Falls το δεύτερο 7" τους, ενώ οι Thee Oh Sees και οι The Fresh & Onlys την επέλεξαν για την τέταρτη δισκογραφική δουλειά τους, τα "Dog Poison" και "August In My Mind" αντίστοιχα. Η Νεουρκέζικη εταιρία είναι το αποκλειστικό σπίτι των Wild Nothing, οι οποίοι έχουν κυκλοφορήσει 2 πολύ καλούς dream pop δίσκους και αρκετά singles και EPs. Από το υπόλοιπο δυναμικό της προσωπικά ξεχωρίζω το indie pop των Minks, το kraut-ικό electro των Thieves Like Us, το shoegaze pop των Blouse, το synth-pop των Soft Metals, Silk Flowers και  Gary War. Έχει τύχει να διαβάσω σε αρκετά άρθρα για την σχεδόν τυφλή εμπιστοσύνη που απολάμβαναν εταιρίες, όπως η 4AD Records την δεκαετία του 80, λόγω των πολύ αξιόλογων και προσεγμένων κυκλοφοριών τους. Χωρίς φυσικά να μπαίνω σε ιερόσυλες συγκρίσεις, μπορώ να πω ότι κάπως παρόμοια νοιώθω με την Captured Tracks, με αποκορύφωμα την περσινή χρονιά. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να μην ισχύει κάτι τέτοιο αφού μέσα στο 2012 είχαμε τόσο αξιόλογες δουλειές από τους DIIV, Craft Spells, Holograms, Mac Demarco,  Naomi Punk και φυσικά τους The Soft Moon. Επίσης έχει ξεκινήσει μια σειρά από πολύ προσεγμένες επανεκδόσεις ιστορικών συγκροτημάτων όπως οι Cleaners From Venus, For Against, Medicine, The Monochrome Set και The Wake μεταξύ άλλων. Αλλά και στην φετινή χρονιά έχει μπει δυναμικά η εταιρία με τις κυκλοφορίες των Widowspeak, Beach Fossils και πιο πρόσφατα του Alex Calder. Μακάρι να επιδείξει και την ανάλογη διάρκεια αλλά σήμερα πάντως θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ζωντανά το πιο δυνατό χαρτί της Captured Tracks, τους Soft Moon. 

Επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα της Captured Tracks: capturedtracks.com

Πέρσι ήταν οι δίσκοι των John Maus, She Wants Revenge και Peter Murphy που πραγματικά έλιωσα και σημάδεψαν το 2011 για μένα, ενώ το 2010 αυτοί των Interpol, O. Children, αλλά και το ντεμπούτο των The Soft Moon. Δυο χρόνια μετά πάλι ο δίσκος των The Soft Moon έρχεται σε μια χρονιά, που μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούσα ότι παρόλο που είχε αρκετούς καλούς δίσκους, δεν υπήρξε κάποιος τόσο ξεχωριστός. Η αλήθεια είναι, ότι στα τέλη Νοεμβρίου δεν πίστευα να "γυρίσει" η κατάσταση, ούτε να υπάρξει κάποια αλλαγή στην λίστα με τα καλύτερα του 2012 που παρουσίασα στη blogovision, αλλά και στο Sonik #82, όμως μετά από δυο μήνες στο repeat στην επιλογή play all (αλλά και λόγω καθυστερημένης αρχικής ακρόασης), μόνο επιπόλαιη δεν μου φαίνεται πλέον η επιλογή του "Zeros".

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2012:

1. The Soft Moon - Zeros : Από το ντεμπούτο τους το 2010 και το "Zeros", μεσολάβησε πέρσι το "Total Decay", το καλύτερο ΕΡ εκείνης της χρονιάς. Στον πρώτο δίσκο σε κολλάει η ηχητική επίθεση, αλλά εδώ ο Vasquez επικεντρώνεται στα κομμάτια. Και αποδεικνύεται ότι τα καταφέρνει ιδιαιτέρως καλά, μιας και κανένα κομμάτι του άλμπουμ δεν υπολείπεται, με το post-punkικό "Insides" να οδηγεί, και τα "Machines", "Die Life", "Want" και φυσικά το εφιαλτικό ομώνυμο να ακολουθούν. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Zeros" εδώ. 

3. Light Asylum - Light Asylum : Ένας electro-goth δίσκος, με μεγάλο ατού τις απίστευτες φωνητικές επιδόσεις της Shannon Funchess, και κομματάρες όπως τα "Heart Of Dust", "IPC", "Angel Tongue" και "Shallow Tears". Σίγουρα πρόκειται για ένα δυναμικό, σε στιγμές χορευτικό άλμπουμ, που πατάει γερά στα dark 80s, αλλά παρουσιάζει παράλληλα, μεγάλο ενδιαφέρον και στιχουργικά.

5. Trust - TRST : Πέρυσι η Maya Postepski συμμετείχε σε έναν από τους καλύτερους δίσκους του 2011, το "Feel It Break" των Austra, και φέτος το ξαναπραγματοποιεί παρέα με τον Robert Alfons και το ντεμπούτο των Trust. Σκοτεινές μελωδίες, νεορομαντικές ατμόσφαιρες, πάντα με ηλεκτρονική διάθεση και ήχο πολύ κοντά σε αυτόν των Austra, αν και σαφώς πιο χορευτικός. Διαβάστε πιο αναλυτικά την άποψή μου για το άλμπουμ των Trust εδώ.

7. Holograms - Holograms : Μετά από την περσινή ηχητική επίθεση των Iceage, το ομώνυμο άλμπουμ των επίσης Σουηδών Holograms λειτουργεί σαν χρονοκάψουλα πίσω στα 80s και την post-punk σκηνή. Τα στοιχεία από μπάντες όπως οι Buzzcocks, οι Joy Division ή άλλα γκρουπ της Factory Records είναι εμφανή, παρουσιάζονται όμως με μια αρκετά φρέσκια οπτική. Η αλήθεια είναι ότι από αυτόν τον δίσκο και πάνω, όλα τα άλμπουμ θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιαδήποτε θέση και η κατάταξή μου βασίστηκε σε λεπτομέρειες.

8. The Twilight Sad - No One Can Ever Know : Οι The Twilight Sad υιοθετούν μια πιο ηλεκτρονική στάση για το τρίτο τους δίσκο, πιο κοντά σε αυτή των Editors του τελευταίου άλμπουμ, και θεωρώ ότι μας προσφέρουν την καλύτερη δουλειά τους ως τώρα. Οπότε με ιδιαίτερη χαρά άκουσα το νέο της ανακοίνωσης της συναυλίας τους στα μέρη μας. Διαβάστε το album review του "No One Can Ever Know" εδώ.

9. DIIV- Oshin : Ο δίσκος των DIIV είναι άλλη μια αξιόλογη κυκλοφορία που μας έρχεται από την Captured Tracks φέτος. Η μπάντα από το Brooklyn ενσωματώνει στον ήχο της, στοιχεία από το shoegaze ήχο των 90s και από τον wave των 80s, δημιουργώντας κάποια από τα πιο όμορφα κομμάτια που άκουσα μέσα στη χρονιά, όπως τα singles "Doused" και "How Long Have You Known".

10. Paul Banks - Banks : Δεύτερος προσωπικός δίσκος για τον Paul Banks, και ότι δεν κατάφερε με το "Julian Plenti…Is Skyscraper" του 2009, να ξεφύγει δηλαδή από την σκιά των Interpol, το πετυχαίνει με το "Banks". Σε ένα γεμάτο άλμπουμ ο Banks προσπαθεί να διαφοροποιηθεί από τον ήχο που τον έχουμε γνωρίσει, και ως ένα σημείο τα καταφέρνει, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν ακόμα και τα instrumental κομμάτια του.