POEt'S SOUND

Το Met Gala είναι μια εκδήλωση που πραγματοποιείται κάθε χρόνο για τη συγκέντρωση πόρων για το Anna Wintour Costume Center του Metropolitan Museum of Art στην Νέα Υόρκη. Φέτος δεν θα πραγματοποιηθεί αφού σχεδόν όλες οι εκδηλώσεις ακυρώθηκαν λόγω κορονοϊού. Έτσι οι διοργανωτές παρουσίασαν το livestream με τίτλο "A Moment With The Met" που μεταδόθηκε από το κανάλι του Vogue στο YouTube. Σε αυτό συμμετείχε και η Florence Welch, η οποία τραγούδησε ακουστικά το "You’ve Got The Love" από το σαλόνι της!

Η Florence Welch αποκάλυψε το νέο της κομμάτι, το οποίο ονομάζεται "Light Of Love". Αυτό προέρχεται από τις ηχογραφήσεις του τελευταίου άλμπουμ των Florence And The Machine, που ήταν το "High As Hope" του 2018. Όπως δήλωσε η ίδια, όλα τα έσοδα από το νέο της single θα πάνε στην βρετανική Intensive Care Society, μια οργάνωση που βοηθάει όσους εργάζονται σε θέσεις ιατρικού και υγειονομικού ενδιαφέροντος. Να θυμίσω ότι η Florence βρέθηκε για τρεις sold-out συναυλίες πέρσι στην χώρα μας. Για την εμφάνισή της στο Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Ακούστε το "Light Of Love" παρακάτω:

Αρχικά δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κακές συναυλίες. Σίγουρα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, από τον ήχο, χώρο, τη διάθεση του εκάστοτε σχήματος αλλά κυρίως από τη δική μας. Θεωρώ ότι από κάθε συναυλία μπορείς να πάρεις πράγματα, εμπειρίες και αναμνήσεις. Την περσινή χρονιά υπήρξαν φανταστικές ζωντανές εμφανίσεις που ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες μου και άλλες που με εξέπληξαν πολύ ευχάριστα. Όταν ένα από τα αγαπημένα σου συγκροτήματα όλων των εποχών παίζει στα γενέθλια σου και με αυτό το τρόπο δεν μπορείς να ζητήσεις κάτι παραπάνω. Ναι οι Cure ήρθαν και τα σάρωσαν όλα. Από την άλλη δεν περίμενα στο ελάχιστο κάτι όσο ιδιαίτερο όσο αυτό που μας παρουσίασε η Florence.  Δεν μπορώ να πω ότι ανήκω στο φανατικό κοινό της Βρετανίδας, αλλά μου χάρισε μια από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες. Μετά από τέτοια εμφάνιση ίσως και να ανήκω...

10. Johnny Marr (Release Athens) @ Πλατεία Νερού, 16.06.19

09. The Sisters Of Mercy, A.A. Williams @ Gazi Music Hall, 13.09.2019

08. Anna Calvi @ Acro, 16.03.19

07. Whispering Sons (DeathDisco MiniFest 2k19) @ Fuzz Club, 23.02.2019

06. Iggy Pop (Release Athens) @ Πλατεία Νερού, 08.06.2019

05. Madrugada @ Tae Kwon Do, 08.04.2019

04. She Wants Revenge @ Gagarin205, 29.08.2019

03. The Soft Moon @ Temple Athens, 12.09.2019

02. Florence & The Machine @ Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου, 21.09.19

01. The Cure (Ejekt Festival) @ Πλατεία Νερού, 17.07.2019

Δεν θα μπορούσα επίσης να μην αναφερθώ και σε μια από τις κορυφαίες συναυλίες της ζωής μου. Φέτος είχα τη τύχη να παρευρεθώ στο φεστιβάλ της Φλωρεντίας για να παρακολουθήσω τους Smashing Pumpkins (απωθημένο ζωής) και τους Tool. Μπορείτε να διαβάσετε τι έγινε στο Firenze Rocks 2019, εδώ.

Οι εμφανίσεις των Florence & The Machine στην Ελλάδα ήταν αδιαμφισβήτητα οι πιο πολυσυζητημένες της φετινής χρονιάς. Την αρχική συναυλία της στο Ηρώδειο, την ακολούθησαν άλλες δυο sold out, μια στο Γαλάτσι και άλλη μια στο Ηρώδειο, με τις οποίες ολοκλήρωσε και την High As Hope περιοδεία της. Άλλωστε η ίδια δήλωσε ότι και η μάνατζερ της, η οποία είναι Ελληνίδα, δεν θα την άφηνε να ξεφύγει με ένα live μόνο, μετά και το χαμό που έγινε για την πρώτη συναυλία, τα εισιτήρια της οποίας εξαντλήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ. Για την Florence αυτές οι εμφανίσεις ήταν πολύ σημαντικές, κάτι που οφείλεται στα παιδικά της χρόνια και την αγάπη της στην ελληνική μυθολογία που αποτέλεσε για αυτήν μεγάλη έμπνευση σε όλη την καριέρα της. Η εξέλιξή της, τόσο σαν τραγουδοποιός αλλά και ως performer, είναι αρκετά μεγάλη. Ούτε η ίδια φαντάζονταν ότι όταν εμφανίζονταν μπροστά σε λιγοστά άτομα στο Synch Festival μεθυσμένη, όπως μας εξομολογήθηκε, θα ξαναέρχονταν στη χώρα μας μέσα σε τέτοιο ντελίριο ενθουσιασμού.

‎Τα πάντα στο συγκεκριμένο live ήταν προσεγμένα μέχρι και τη τελευταία λεπτομέρεια. Παρόλο που δεν είχα ξαναβρεθεί στο κλειστό του Γαλατσίου και δεν ήξερα τι να περιμένω, ο ήχος ήταν απίστευτος, το ίδιο και η μπάντα της που βοήθησε στα μέγιστα ώστε τα κομμάτια να ακούγονται πιο γεμάτα και πιο δυνατά, αναβαθμίζοντας την όλη εμπειρία. Ζωντανά η Florence Welch ήταν απλά συγκλονιστική. Οι κινήσεις ήταν σαν μια μίξη μιας προσεκτικά μελετημένης χορογραφίας και του ανέμελου χορού ενός μικρού παιδιού. Η φωνή της ήταν πραγματικά ασύλληπτη, πολύ ανώτερη από τις στούντιο εκτελέσεις. Το ακόμα πιο εντυπωσιακό ήταν ότι η φωνή αυτή, έβγαινε την ίδια ώρα που εκτελούσε και όλα αυτά τα τρελά αέρινα χορευτικά της. Σπάνια έχω εντυπωσιαστεί τόσο πολύ από τη φωνητική απόδοση ενός καλλιτέχνη ζωντανά. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι το γενικότερο συναίσθημα που σου δημιουργούσε η εμφάνισή της ήταν τόσο αληθινό, σαν ένα κάλεσμα για να νοιώσεις ελεύθερος από οτιδήποτε άλλο για μιάμιση περίπου ώρα. 

Η μεταμόρφωσή της από τις πιο ήρεμες στιγμές της εμφάνισή της, στις πιο δυνατές, ήταν μοναδική. Σε μπαλάντες όπως το "June", με το οποίο άνοιξε τη συναυλία, το "Patricia", που αφιέρωσε στην Patti Smith και στην μάνατζέρ της Χάνα Γιαννούλις, ή το εκπληκτικό "Jenny of Oldstones", που αφιέρωσε στην Arya Stark από το Game Of Thrones, έδειχνε τόσο εύθραυστη, ενώ στα πιο χορευτικά κομμάτια της όπως τα "Hunger", "Ship to Wreck", "What Kind of Man", στο οποίο βρέθηκε πάνω στα κάγκελα, "χτυπιόταν" σαν να μην υπάρχει αύριο. Για τη συναυλία στο Γαλάτσι επιφύλαξε και μια έκπληξη, μιας και έπαιξε και το "You Got the Love", κομμάτι που έλειπε από το σετλιστ των άλλων δυο live στην Ελλάδα. Δεν έλειψαν επίσης και άλλες μεγάλες επιτυχίες της, όπως τα "Dog Days Are Over", στη μέση του οποίου προέτρεψε τον κόσμο να αγκαλιάσει τον διπλανό του, "Cosmic Love", "Queen of Peace" και φυσικά το "Shake It Out", με το οποίο μας αποχαιρέτησε. Το μόνο που θα ήθελα να ακούσω, είναι το αγαπημένο μου "What The Water Gave Me", αλλά δεν με πείραξε στο ελάχιστο έχοντας παρακολουθήσει μια τέτοια συναυλία. Αν έπρεπε να περιγράψω με μια λέξη μόνο το live της Florence, αυτή θα ήταν μαγική. Ελπίζω να κρατήσει την υπόσχεσή της και να την ξαναδούμε σύντομα στα μέρη μας...

Οι μεγάλες ανακοινώσεις ονομάτων μέσα στο 2019 συνεχίζονται... Δέκα χρόνια μετά τη μοναδική τους εμφάνιση στην Ελλάδα, οι Florence And The Machine έρχονται στην Αθήνα για μια μοναδική εμφάνιση. Η Florence, που αποτελεί μεγάλο απωθημένο όσων δεν είχαν την ευκαιρία να την δουν, θα εμφανιστεί την Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2019 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Μέχρι τότε όμως.. lay me down, let the only sound be the overflow...

Πριν λίγο καιρό ξεκίνησε η τελευταία σεζόν του "Game Of Thrones" και πολύ φυσιολογικά ο περισσότερος κόσμος ασχολείται με αυτή τη σειρά - φαινόμενο. Πριν λίγες ημέρες προβλήθηκε το δεύτερο επεισόδιο της όγδοης σεζόν, το οποίο περιελάμβανε και ένα νέο κομμάτι από τους Florence + the Machine. Μπορείτε να ακούσετε το "Jenny of Oldstones" και τη μαγική ερμηνεία της Florence Welch στο βίντεο που ακολουθεί.

Η παρακάτω λίστα περιέχει στον μεγαλύτερο βαθμό (έξι στο σύνολο) darkwave άλμπουμ που δεν κατάφεραν να μπουν οριακά στη τελική εικοσάδα μου αλλά αποτελούν άκρως απολαυστικές δουλειές. Όμως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο  κατάφεραν να δώσουν φρέσκια πνοή στο είδος, αφήνοντας σε πολλές περιπτώσεις πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Το άλμπουμ όμως που περιέχεται στη λίστα και είχα πολύ μεγαλύτερες προσδοκίες από αυτό όταν ανακοινώθηκε, είναι αυτό των Smashing Pumpkins. Θα εξηγήσω...

Νο.30 Buzz Kull – New Kind of Cross (Funeral Party Records): Σε σχέση με το mid-tempo synth pop ήχο του ντεμπούτο των Buzz Kull, ο δεύτερος δίσκος των Buzz Kull είναι πιο σκοτεινός και την ίδια στιγμή μερικά κομμάτια προορίζονται για τα darkwave dancefloors. Αναμφίβολα πάντως περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια του Marcel Whyler.

Ακούστε: "Avoiding The Light"

Νο.29 Rendez-Vous – Superior State (Avant! Records): Μετά από δυο εξαιρετικά EPs, οι Γάλλοι Rendez-Vous παρουσίασαν το ντεμπούτο τους, το οποίο αποτελεί ένα απολαυστικό δείγμα post-punk μουσικής, ενσωματώνοντας στην πορεία industrial, shoegaze, ή ακόμα και neo-folk ήχους.

Ακούστε: "Superior State"

Νο.28 Geometric Vision – Fire! Fire! Fire! (Swiss Dark Nights): Οι Ιταλοί Geometric Vision παγιώνονται δίσκο με τον δίσκο ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συγκροτήματα της darkwave σκηνής. Μάλιστα σε ένα κομμάτι του δίσκου, το "Jelly Dreams", συμμετέχει ο Volkan Caner των She Past Away.

Ακούστε: "The Head"

Νο.27 Esben And The Witch ‎– Nowhere (Season Of Mist): Οι Esben And The Witch έφτασαν στον πέμπτο δίσκο της καριέρας τους και συνεχίζουν να μας χαρίζουν εξαιρετικές δουλειές. Ο τρόπος που εναλλάσσονται από τις πιο μελωδικές στις πιο δυνατές στιγμές τους είναι υποδειγματικός και μόλις σε έξι κομμάτια καταφέρνουν να μας δώσουν τον πιο βαρύ δίσκο τους, αλλά ταυτόχρονα εξίσου απολαυστικό με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους.

Ακούστε: "The Unspoiled"

Νο.26 NONN – XVII (Fuzz Club Records): Το ομώνυμο ντεμπούτο (album review) των NONN αποτέλεσε ένα πολύ ενδιαφέρον sytnh/ post-punk άκουσμα. Το συγκρότημα συνεχίζει στον ίδιο ήχο και αυτή τη φορά επικεντρώνεται περισσότερο στα κομμάτια, με το αποτέλεσμα να μην εκπλήσσει αλλά σίγουρα μόνο απαρατήρητο να μην περνάει.

Ακούστε: "Clear"

Νο.25 Holygram – Modern Cults (Oblivion/SPV): Την παραγωγή του ντεμπούτο δίσκου των Holygram την ανέλαβε ο Maurizio Baggio που έχει συνεργαστεί με τους The Soft Moon και η επιρροή του είναι εμφανής σε όλο το "Modern Cults". Μπορεί να μην αποτελούν την πιο πρωτότυπη πρόταση αλλά τα κομμάτια θα σε κάνουν να "χορέψεις" τουλάχιστον μέχρι την επόμενη κυκλοφορία του Luis Vasquez.

Ακούστε: "Signals"

Νο.24 HøRD – Modern Cults (Oblivion/SPV): Είναι πολύ δύσκολο, ο τρίτος δίσκος των HøRD να αφήσει ασυγκίνητο οποιοδήποτε φίλο της σύγχρονης post-punk / coldwave σκηνής. Αν το σχήμα δεν έπεφτε στην παγίδα της επανάληψης σε πολλά σημεία και είχε περισσότερα κομμάτια σαν το "Get Into It" και "Lrn", το άλμπουμ θα βρισκόταν πιο κοντά στην πρώτη δεκάδα.

Ακούστε: "Get Into It"

Νο.23 City Calm Down ‎– Echoes In Blue (I Oh You): Μετά την πολύ αξιόλογη δισκογραφική εισαγωγή του ντεμπούτο τους, "In A Restless House", οι City Calm Down επιστρέφουν με μια πολύ δυνατή ομάδα κομματιών, αλλά και το "Blood" που είναι ένα από τα κομμάτια της χρονιάς. Οι Editors, White Lies, Maccabees αναφορές παραμένουν και οι Αυστραλοί μας παραδίδουν με το "Echoes In Blue" τον καλύτερο δίσκο τους μέχρι σήμερα.

Ακούστε: "Blood", "Blame"

Νο.22 Florence + The Machine - High As Hope (Virgin): Μπορεί να μην είναι στα επίπεδα του "Lungs" ή ακόμα και του "Ceremonials", αλλά με κομμάτια όπως το "Hunger", "Patricia" (το tribute της στην Patti Smith), "Big God" και αρκετά ακόμα δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη λίστα. Το "High As Hope" είναι ένα αρκετά φιλόδοξο άλμπουμ και ίσως το πιο προσωπικό της Florence Welch.

Ακούστε: "Sky Full Of Song", "Patricia"

Νο.21 The Smashing Pumpkins ‎– Shiny and Oh So Bright, Vol. 1 / LP: No Past. No Future. No Sun: H επιστροφή των James Iha και Jimmy Chamberlin στο line-up των Pumpkins σκόρπισε ακόμα περισσότερες προσδοκίες για τη νέα τους δουλειά. Αυτές όμως δεν εκπληρώθηκαν στον επιθυμητό βαθμό ακόμα και για το πιο φανατικό κοινό τους (και είμαι σε αυτό). Το είναι η μάλλον πιο αδύναμη δισκογραφική στιγμή του σχήματος, σε καμία περίπτωση δεν υποδηλώνει ότι το "Shiny and Oh So Bright..." δεν είναι ένα απολαυστικό άλμπουμ, αλλά κυρίως τονίζει πόσο υποτιμημένες είναι οι δυο προηγούμενες δουλειές του Corgan με τους Smashing Pumpkins.

Ακούστε: "Solara", "Silvery Sometimes (Ghosts)", "Knights of Malta"

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2018 Νο.31 - 40

Τρία χρόνια μετά το τελευταίο τους άλμπουμ με τίτλο "How Big, How Blue, How Beautiful", οι Florence + The Machine ετοιμάζονται να ανακοινώσουν τη νέα τους δουλειά. Νωρίτερα όμως, η Florence Welch έκανε γνωστό το νέο της κομμάτι με τίτλο "Sky Full Of Song", το οποίο θα κυκλοφορήσει για τη φετινή Record Store Day. Μπορείτε να το ακούσετε στο επίσημο βίντεο που ακολουθεί.

Οι Foals είναι μια μπάντα που όπως έχει αποδείξει αρέσκεται στις διασκευές. Η πιο πρόσφατη ήταν αυτή στο "Daffodils" των Mark Ronson & Tame Impala. Πριν λίγες ημέρες η μπάντα βρέθηκε στα στούντιο του BBC για την εκπομπή "Live Lounge" του Radio 1, όπου παρουσίασε μια νέα διασκευή στο "What Kind of Man" της Florence and the Machine (κομμάτι από τον φετινό της άλμπουμ "How Big, How Blue, How Beautiful"). Το πιο ενδιαφέρον σημείο εντοπίζεται προς το τέλος του κομματιού, όπου το μπλέκουν με το δικό τους "What Went Down" από τον ομώνυμο δίσκο που κυκλοφόρησαν οι Foals πριν λίγους μήνες. Δείτε το σχετικό βίντεο:

Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκαν τα υποψήφια άλμπουμ για το φετινό Mercury Prize, με τα περισσότερα ονόματα να είναι λίγο πολύ αναμενόμενα. Προσωπικά θα ποντάριζα στους Wolf Alice που έχουν λάβει υπερβολικά μεγάλη προβολή φέτος όπως άλλωστε και ο Jamie XX, με τον δίσκο των Slaves να αποτελεί την πιο εφικτή έκπληξη σε μια λίστα που περιλαμβάνει επίσης τους Florence & The Machine, Gaz Coombes, Aphex Twin και έξι ακόμα. Η απονομή για το βραβείο θα πραγματοποιηθεί στο Λονδίνο και το BBC Radio Theatre στις 20 Νοεμβρίου. Αναλυτικά η λίστα:

Aphex Twin - "Syro"

Benjamin Clementine - "At Least For Now"

C Duncan - "Architect"

Eska - "Eska"

Gaz Coombes - "Matador"

Ghostpoet - "Shedding Skin"

Florence & The Machine - "How Big, How Blue, How Beautiful"

Jamie XX - "In Colour"

Roisin Murphy - "Hairless Toys"

Slaves - "Are You Satisfied?"

Soak - "Before We Forgot How to Dream"

Wolf Alice - "My Love Is Cool"

Πριν λίγες μέρες πραγματοποιήθηκαν τα φετινά NME Awards, στα οποία ξεχώρισε για άλλη μια χρονιά η Florence Welch, η οποία κέρδισε δυο βραβεία, ως καλύτερη σόλο καλλιτέχνης αλλά και για την συνεργασία της με τον Calvin Harris στο "Sweet Nothing". Στην απονομή, που μετά από πολλά χρόνια στο Brixton Academy φέτος έλαβε χώρα στο Troxy του ανατολικού Λονδίνου, το "Given To The Wild" των The Maccabees αναδείχτηκε το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς. Οι Biffy Clyro κέρδισαν το βραβείο για την καλύτερη βρετανική μπάντα και οι The Killers το αντίστοιχο ως καλύτερη διεθνή, ενώ οι Palma Violets ανακηρύχτηκαν από το περιοδικό καλύτερο νέο συγκρότημα. Αλλά και οι Rolling Stones απέσπασαν δυο βραβεία, αυτά για την καλύτερη live μπάντα αλλά και την καλύτερη μουσική ταινία. Μάλιστα ο Ronnie Wood των Stones βρέθηκε στη σκηνή μαζί με τον Johnny Marr για μια εκτέλεση του " How Soon Is Now?" των Smiths, μια εμφάνιση που μπορείτε να παρακολουθήσετε στο τέλος της ανάρτησης (τέτοιες συνεργασίες, όπως και η περσινή μεταξύ The Horrors και  Florence αλλά και τόσων άλλων παλιότερα, είναι ότι καλύτερο έχουν να επιδείξουν αυτά τα βραβεία). Αναλυτικά τα βραβεία: