POEt'S SOUND

Ολοκληρώθηκε και ο φετινός θεσμός της blogovision χωρίς πολλές εκπλήξεις, με τους Έλληνες bloggers να αναδεικνύουν - φυσιολογικά θα έλεγα - το "Lost In The Dream" των The War On Drugs ως το κορυφαίο άλμπουμ της χρονιάς (περίμενα το Wild Beasts και Swans λίγο ψηλότερα από την 6η και 7η θέση αντίστοιχα). Όπως έγραψα και στην ανάρτηση για τους Twilight Sad, οι δίσκοι που βρίσκονται από την πρώτη θέση μέχρι την πέμπτη θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιαδήποτε από αυτές. Το ίδιο σχεδόν ισχύει και για την κατάταξη από το άλμπουμ των Total Control, μέχρι και το εξαιρετικό δεύτερο άλμπουμ των Have A Nice Life και την θέση δεκατρία. Τέλος υπήρχε στη σκέψη μου μια ομάδα 10συν δίσκων από την οποία έπρεπε να διαλέξω επτά, για τις εναπομείνοντες θέσεις της blogovision, αφήνοντας έτσι έξω από τη τελική εικοσάδα, τις πολύ αξιόλογες φετινές δουλειές των Iceage, Protomartyr, Esben and the Witch, The Horrors, Wovenhand και πολλών ακόμα. Σίγουρα όμως, όπως κάθε χρόνο, θα παρουσιάσω σε μελλοντική ανάρτηση τα 40 κορυφαία άλμπουμ του 2014 για το POEt'S SOUND. Αναλυτικά η τελικά σειρά της blogovision:

Η κορυφαία μου πεντάδα με δυσκόλεψε αρκετά μιας και τα άλμπουμ για τη συγκεκριμένη λίστα από το 1 έως το 5 θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιαδήποτε θέση. Γι'αυτό η σειρά δεν είναι τόσο αξιολογική μιας και αλλάζει ανάλογα με τη διάθεση και τη στιγμή που τα ακούω. Οι The Twilight Sad με το "Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave" (είχε προηγηθεί το εξαιρετικό "No One Can Ever Know" του 2012) δεν κυκλοφορούν μόνο μια από τις καλύτερες δισκογραφικές δουλειές της χρονιάς, αλλά και την κορυφαία της καριέρας τους. Το τέταρτο άλμπουμ των Σκωτσέζων σε κερδίζει από το πρώτο άκουσμα και με κάθε επόμενο δένεσαι ακόμα περισσότερο. Μακάρι μετά την εμφάνισή τους στη χώρα μας πέρσι, να μας ξαναεπισκεφτούν και για τον νέο τους δίσκο.

Οι The Luxembourg Signal αποτελούν την συνέχεια των Αberdeen με την προσθήκη μελών από Τrembling  Blue Stars. Αυτό φυσικά αρκούσε να μου κινήσει το ενδιαφέρον για το ηχητικό αποτέλεσμα της σύνθεσης αυτής. Το πρώτο single του άλμπουμ "Distant Drive" σίγουρα "δείχνει" προς την dream pop των Αberdeen, ένα εκπληκτικό κομμάτι με τα γλυκά κι αναλλοίωτα φωνητικά της Beth Arzy να μας προδιαθέτουν πως η συνέχεια θα είναι ακόμα καλύτερη. Τα " θορυβώδη" για τα δεδομένα των Aberdeen, "Dying Star'" και "Drowing", σίγουρα δείχνουν την εξέλιξη του group στα dream pop-shoegaze μονοπάτια...το "Heaven" και το "She Loves To Feel The Sun" κινούνται  σε πιο pop ρυθμούς κάνοντας εμφανή τη στιχουργική και τη συνθετική ωρίμανση της μπάντας.

Το "Unphased" είναι ένα σύντομο intrsumental που αποτελεί το lead in του υπέροχου και εντελώς aberdeen-οειδές "We Go On", ενώ στα "First Light", "Let It Go" είναι εμφανείς για άλλη μια φορά οι shoegaze επιρροές της μπάντας. Tο "The Luxembourg Signal" είναι ο αγαπημένος μου δίσκος για το 2014. χωρίς ιδιαίτερο promotion, χωρίς διαφήμιση, με εμφανή απουσία από μουσικά site και περιοδικά οι luxembourg signal μας δείχνουν τι σημαίνει αυτό που λέμε pop, dream pop, shoegaze, indie pop μουσική ...και το σημαντικότερο από όλα: γιατί αγαπάμε (σε βαθμό λατρείας) την sarah...

The story so far:

No.02 : Wild Beasts - Present Tense (Domino)

No.03 : The Twilight Sad - Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave (FatCat)

No.04 : Interpol - El Pintor (Matador)

No.05 : Sleep Party People - Floating (Blood and Biscuits)

No.06 : Protomartyr - Under Colour Of Official Right (Hardly Art)

No.07 : Have A Nice Life – The Unnatural World (Enemies List)

No.08 : Manic Street Preachers - Futurology (Columbia)

No.09 : Stevie Nicks- 24 Karat Gold - Songs from the Vault (Reprise)

No.10 : Mogwai - Rave Tapes (Rock Action)

No.11 : The War On Drugs - Lost in the Dream (Secretly Canadian)

No.12 : Eagulls - Eagulls (Partisan)

No.13 : Brody Dalle - Diploid Love (Caroline)

No.14 : Total Control - Typical System (Iron Lung)

No.15 : A Sunny Day in Glasgow - Sea When Absent (Lefse)

No.16 : Echo & The Bunnymen - Meteorites (429)

No.17 : Alvvays - Alvvays (Transgressive)

No.18 : Warpaint - Warpaint (Rough Trade)

No.19 : Damon Albarn - Everyday Robots (Parlophone)

No.20 : Parquet Courts - Sunbathing Animal (Rough Trade)

Διάβασα αρκετά ότι ο νέος δίσκος των Interpol, είναι ότι καλύτερο κυκλοφόρησε το συγκρότημα μετά το 2004 και το "Antics" (διαβάστε εδώ το αφιέρωμα για τα καλύτερα άλμπουμ του 2004). Δεν θα μπορούσα να πω το ίδιο, μιας και θεωρώ ότι το σχήμα δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ μέτρια δουλειά (εδώ το ομώνυμο άλμπουμ τους, που οι κριτικές - και όχι μόνο - το "έθαψαν" κανονικά, ήταν μέσα στους κορυφαίους μου δίσκους για το 2010). Σίγουρα η μπάντα αποτελεί ένα από τα μεγάλα κολλήματα μου, αλλά το "El Pintor" αποτελεί ένα απολαυστικό άκουσμα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Μπορεί τα "All The Rage Back Home", "Ancient Ways" και "Everything Is Wrong" να εισχωρήσουν σε αρκετές φετινές playlist, αλλά ακόμα και τα κομμάτια που έμειναν έξω από τον δίσκο - "The Depths", "Malfeasance" και "What Is What" - θα μπορούσαν άνετα να συμπεριλαμβάνονται στο "El Pintor" (album review).

UpsideDown Records Key Tack: "Sweet Spot"

The story so far:

No.03 : The Twilight Sad - Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave (FatCat)

No.04 : Interpol - El Pintor (Matador)

No.05 : Sleep Party People - Floating (Blood and Biscuits)

No.06 : Protomartyr - Under Colour Of Official Right (Hardly Art)

No.07 : Have A Nice Life – The Unnatural World (Enemies List)

No.08 : Manic Street Preachers - Futurology (Columbia)

No.09 : Stevie Nicks- 24 Karat Gold - Songs from the Vault (Reprise)

No.10 : Mogwai - Rave Tapes (Rock Action)

No.11 : The War On Drugs - Lost in the Dream (Secretly Canadian)

No.12 : Eagulls - Eagulls (Partisan)

No.13 : Brody Dalle - Diploid Love (Caroline)

No.14 : Total Control - Typical System (Iron Lung)

No.15 : A Sunny Day in Glasgow - Sea When Absent (Lefse)

No.16 : Echo & The Bunnymen - Meteorites (429)

No.17 : Alvvays - Alvvays (Transgressive)

No.18 : Warpaint - Warpaint (Rough Trade)

No.19 : Damon Albarn - Everyday Robots (Parlophone)

No.20 : Parquet Courts - Sunbathing Animal (Rough Trade)

Με τον μισό δίσκο να είναι γνωστός εδώ και λίγο καιρό ("Being Beige", "One and All", "Tiberius" και "Drum + Fife"), οι The Smashing Pumpkins κυκλοφόρησαν στις 8 Δεκεμβρίου το πρώτο από τα δυο μέρη που ολοκληρώνουν το project "Teargarden by Kaleidyscope". Το "Monuments To An Elegy" συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το εξαιρετικό "Oceania", αποτελούμενο από κομμάτια που σίγουρα θα μπορούσαν να σταθούν δίπλα στις καλύτερες στιγμές του συγκροτήματος. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Billy Corgan δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιεί το ίδιο όνομα, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι Pumpkins πάντα ήταν one-man band (όσο και να μου λείπει η D'arcy), ενώ είναι δύσκολο να αναδειχθεί περισσότερο μια τέτοια δουλειά όταν δεν υπάρχει πλέον αντίστοιχη σκηνή. Pumpkinheads are in for a treat!

UpsideDown Records Key Tack: "There's A Girl In The Corner"

The story so far:

No.04 : Interpol - El Pintor (Matador)

No.05 : Sleep Party People - Floating (Blood and Biscuits)

No.06 : Protomartyr - Under Colour Of Official Right (Hardly Art)

No.07 : Have A Nice Life – The Unnatural World (Enemies List)

No.08 : Manic Street Preachers - Futurology (Columbia)

No.09 : Stevie Nicks- 24 Karat Gold - Songs from the Vault (Reprise)

No.10 : Mogwai - Rave Tapes (Rock Action)

No.11 : The War On Drugs - Lost in the Dream (Secretly Canadian)

No.12 : Eagulls - Eagulls (Partisan)

No.13 : Brody Dalle - Diploid Love (Caroline)

No.14 : Total Control - Typical System (Iron Lung)

No.15 : A Sunny Day in Glasgow - Sea When Absent (Lefse)

No.16 : Echo & The Bunnymen - Meteorites (429)

No.17 : Alvvays - Alvvays (Transgressive)

No.18 : Warpaint - Warpaint (Rough Trade)

No.19 : Damon Albarn - Everyday Robots (Parlophone)

No.20 : Parquet Courts - Sunbathing Animal (Rough Trade)

UpsideDown Records Key Tack: "All The Rage Back Home"

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης το album review του "El Pintor" στο POEt'S SOUND, όπως και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για το καλύτερο κομμάτι των Interpol εδώ.

The story so far:

No.05 : Sleep Party People - Floating (Blood and Biscuits)

No.06 : Protomartyr - Under Colour Of Official Right (Hardly Art)

No.07 : Have A Nice Life – The Unnatural World (Enemies List)

No.08 : Manic Street Preachers - Futurology (Columbia)

No.09 : Stevie Nicks- 24 Karat Gold - Songs from the Vault (Reprise)

No.10 : Mogwai - Rave Tapes (Rock Action)

No.11 : The War On Drugs - Lost in the Dream (Secretly Canadian)

No.12 : Eagulls - Eagulls (Partisan)

No.13 : Brody Dalle - Diploid Love (Caroline)

No.14 : Total Control - Typical System (Iron Lung)

No.15 : A Sunny Day in Glasgow - Sea When Absent (Lefse)

No.16 : Echo & The Bunnymen - Meteorites (429)

No.17 : Alvvays - Alvvays (Transgressive)

No.18 : Warpaint - Warpaint (Rough Trade)

No.19 : Damon Albarn - Everyday Robots (Parlophone)

No.20 : Parquet Courts - Sunbathing Animal (Rough Trade)

Tο "Lion" είναι άλλη μια καταπληκτική δουλειά από μεριάς Peter Murphy με μεγάλη ηχητική ποικιλία, που αν και βρίσκεται μισό βήμα πίσω από το ένατο, πρόκειται για ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του και εννοείται ένα από τα κορυφαία του 2014... Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Lion" εδώ.

UpsideDown Records Key Tack: "Floating Blood Of Mine"

The story so far:

No.06 : Protomartyr - Under Colour Of Official Right (Hardly Art)

No.07 : Have A Nice Life – The Unnatural World (Enemies List)

No.08 : Manic Street Preachers - Futurology (Columbia)

No.09 : Stevie Nicks- 24 Karat Gold - Songs from the Vault (Reprise)

No.10 : Mogwai - Rave Tapes (Rock Action)

No.11 : The War On Drugs - Lost in the Dream (Secretly Canadian)

No.12 : Eagulls - Eagulls (Partisan)

No.13 : Brody Dalle - Diploid Love (Caroline)

No.14 : Total Control - Typical System (Iron Lung)

No.15 : A Sunny Day in Glasgow - Sea When Absent (Lefse)

No.16 : Echo & The Bunnymen - Meteorites (429)

No.17 : Alvvays - Alvvays (Transgressive)

No.18 : Warpaint - Warpaint (Rough Trade)

No.19 : Damon Albarn - Everyday Robots (Parlophone)

No.20 : Parquet Courts - Sunbathing Animal (Rough Trade)

Διαβάστε επίσης:

Το POEt'S SOUND προτείνει: Sleep Party People

Oι Ritual Howls, ένα darkwave τρίο από το Ντιτρόιτ, καταφέρνουν με τον δεύτερο δίσκο τους να σε παρασύρουν στον σκοτεινό κόσμο τους πιο αποτελεσματικά σχεδόν από οποιοδήποτε άλλη μπάντα φέτος... Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το album review του "Turkish Leather" εδώ.

Μετά από τέσσερα ΕΡ το ένα διαφορετικό από το άλλο, και ένα πρώτο άλμπουμ με τίτλο "Henge Beat", το οποίο πέρασε λίγο στα ψιλά γράμματα, το "Typical System" είναι το άλμπουμ που θα τους κάνει αρκετά πιο γνωστούς τους Total Control, όχι γιατί ασχολήθηκαν περισσότερα μουσικά μέσα, αλλά γιατί έχει τα κομμάτια για να ξεχωρίσει.... Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το album review εδώ.