Απο το Set It Off του 1994 μέχρι και το φετινό Not Your Kingdom,έχουν χαράξει μια από τις πιο σοβαρές πορείες στον χώρο και έχουν καθιερωθει ως ένα από τα καλύτερα live hardcore acts εκεί εξω!

Πολύ αγαπημένοι στο ελληνικό κοινό,η ανακοίνωση για το live της 10ης Οκτωβρίου,έφερε πολλά χαμόγελα στον κόσμο που αγαpάει και στηρίζει τα hardcore events,ειδικά και για το εξαιρετικό line up της Only The Hard περιοδείας που συμπεριλάμβανε τους Desolated,Combust και Expectations.

Φτάσαμε λοιπόν κατά τις 19.15 στο Arch club στον Ταυρο,μιας και το πρόγραμμα είχε τους Expectations να βγαίνουν στις 19.30,αλλά αυτό τελικά δεν συνέβει ,αφού ,υπήρξε μια 35λεπτη περίπου καθυστέρηση και ένα μικρό μπάχαλο στο (υπαίθριο!) merch ,λόγω ταμειακών,pos κλπ.,με αποτέλεσμα οι Combust να σηκώσουν τα πράγματα τους και να φύγουν απο το merch stand. Δεν γνωρίζω ποιός έφταιξε για αυτή την ασυνεννοησία(και δεν πιστεύω οτι έγινε κάτι επίτηδες),αλλά ξέρω πολύ καλά πως,ειδικά για τις νέες μπάντες όπως οι Combust, 2 και 3 μπλουζάκια,ένα LP ή ένα καπελάκι,κάνουν διαφορά στα οικονομικά της περιοδείας και είναι φάουλ να μην μπόρουν να το πετύχουν. 

Anyway οι πόρτες ανοίξανε κατα τις 20.00 περίπου και πολύ γρήγορα ανέβηκαν οι Expectations στην σκηνή. Με σχετικά καλό,αλλά και αρκετά δυνατό ήχο,ειδικά αν αναλογιστούμε οτι είχαν μπει λίγα,περίπου 90 με 100,άτομα στον χώρο,οι γείτονες μας από την Βουλγαρία παίξανε το melodic hardcore/metalcore τους με πολύ κέφι και διάθεση. Με εναν δραστήριο και χαμογελαστό frontman που έβγαζε και ορισμένες mid 00s emocore στιγμές,εναν ντροπαλό μπασιστά και εναν πολύ καλο drummer αποτέλεσαν ενα πολύ καλό opening για την βραδιά. Εδω θέλω να κάνω double down στο shout out του τραγουδιστή των Expectations στους δικούς μας Malignant,οι οποίοι δεν χάνουν live της σκηνής,πάντα μπροστά,πάντα χορευτές,πάντα με καλό mood...να ακούτε Malignant,κάνει καλο!

Την σκυτάλη πήραν οι Νεουορκέζοι Combust που ήρθαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το καυτό Belly Οf The Beast του 2025 στις αποοσκευές τους . Οτι πιο φρέσκο αυτή την περίοδο κατά την άποψη μου στο New York Hardcore,δεν απογοητεύσανε, με το καλογραμμένο groovy υλικό τους,με εναν frontman βγαλμένο από τα παλιά,με σοβαρή ανταπόκριση από τον κόσμο που ειχε σχεδόν τριπλασιαστεί εκείνη την ώρα και αυτή την super μίξη two step,beatdown με μια πινελιά Slayer-ικών riffs !

 Belly of the beast,the knife,why i hate ,το πολύ catchy καινούργιο track Ashes και άλλα 5-6 κομμάτια σχημάτισαν ενα ωραίο σετ που όμως δυστυχώς κόπηκε απότομα από την διοργάνωση,προφανώς λόγω των καθυστερήσεων,με αποτέλεσμα να χάσουμε το εκρηκτικό Everyone's Enemy που θα παίζανε τελευταίο.. Παρολαυτά οι Combust ήταν ένα απο τα καλύτερα hardcore acts που έχω δει τα τελευταία χρόνια και τους αξίζει το hype!

(Ο Andrew μας πληροφορησε οτι στο τελος του live θα τους βρίσκαμε στο tour bus,,μαζι με το merch που δεν μπορέσαν να βγάλουν νωρίτερα. Kαι πήγαμε κάμποσοι,πήραμε t shirts,που ήταν απλωμένα στην άσφαλτο,τα είπαμε με την μπάντα,μας ευχαρίστησαν απο την κρδιά τους και ζήτησαν συγγνώμη για το μικρό σετ,παρόλο που δεν φταίγανε...το hardcore είναι η στήριξη,μην το ξεχνάμε αυτό,ακόμα και μια καλή κουβέντα φτάνει στους ανθρώπους που το υπηρετούν.)

Ηρθε η σειρά των Desolated στην δέυτερη επίσκεψη τους στην Αθήνα,με το heavy ,οριακά πεσιμιστικό τους hardcore. The Beginning,Therapy,Numb και όλα αυτά τα προσωπικού περιεχομένου τραγούδια,με στίχους γύρω από την κατάθλιψη,την ψυχοθεραπεία,τους εθισμούς και με αποκορύφωμα βέβαια το fan favorite Death By My Side,φτιάξαν μια διαφορετική ατμόσφαιρα και φέραν αυτή την σκληρή αίσθηση του βιομηχανικού,σκοτεινού και βροχερού Manchester στην μικρή σκηνή του Ταύρου. Oι Desolated δεν είναι ακριβώς negative hardcore,γιατί έχουν πολύ καλό δέσιμο με το κοινό τους,έχουν πολλά ωραία groovy parts,αλλά η μαυρίλα των στίχων, καθώς και η ερμηνεία τους νομίζω ξένισαν κάποιους απο τους 350 με 400 παρευρίσκοντες. 

Προσωπικά τους εκτιμώ πολύ,είναι hard working band,έχουν ταυτότητα,πιάνουν ευαίσθητα θέματα,εκπροσωπούν άξια την περιοχή τους και βρήκα την αλλαγή του τραγουδιστή πετυχημένη,με τον Tony που έπαιζε μπάσο όταν τους είδαμε πρώτη φορά να αναλαμβάνει το μικρόφωνο από τον Paul,που ήθελε να σταματήσει. Έχω μόνο καλά λόγια για αυτή την μπάντα και πολύ χάρηκα που είδα δέκα αγκαλιασμένα παιδιά να ουρλιάζουν στο μικρόφωνο these wounds are still fucking bleeding!

Όταν ανέβηκαν οι Madball στην σκηνή το Arch ήταν σχεδόν γεμάτο με 500 άτομα, διαφόρων ηλικιών, που τους αγαπάνε και τους ακολουθούν μια ζωή...αυτού του είδους η αγάπη δημιουργεί ενα εξαιρετικό κλίμα, με πολύ σπρώξιμο,πολύ violent dancing,stage diving,ιδρώτα,φωνές αλλά και αγκαλιές,χαμόγελα και βοήθεια όταν την χρειάζεται κάποιος που έχει βρεθεί στο πάτωμα. Και έτσι είναι ενα hardcore live,ειδικά όταν παίζουν οι επί 30+ χρόνια undisputed leaders του είδους!

To τωρινό line up των Madball είναι εξαιρετικό,με έναν πάρα πολύ καλό drummer,σωστά backing vocals από τους δύο έγχορδους,που ούτως ή άλλως αποδίδουν τέλεια τα τραγούδια και τον Freddy σε άπιστευτη φόρμα! Ο ήχος ήταν πολύ καλός,αν και ίσως θα ήθελα λίγο πιο δυνατά τον ασταμάτητο Freddy, o oποίος ενθάρρυνε το κοινό καθόλη την διάρκεια να ανέβει για stage diving.. this stage is yours,fuck barriers,όπως μας φώναξε πολλές φορές!

Tethered,Set It Off,Lockdown,Hardcore Lives,Infiltrate the System,Rebel Kids,Pride,Doc Marten Stomp και άλλα πολλά τραγούδια(πρέπει να ήταν ενα σετ με 16-18 tracks)  από όλη τους την δισκογραφία σχεδόν,με τον Freddy να είναι σε φουλ κέφια,έδωσαν αφορμή σε όλο το κοινό να κουνηθεί και να τραγουδήσει.Οπως μας πληροφόρησε και ο ίδιος ο Freddy,που ήταν πολύ ομιλητικός το κοινό της Αθήνας είχε πιο όμορφες φάτσες απο αυτό της προηγούμενης βραδιάς στην Σόφια και ως τελευταίο βράδυ της περιοδείας,μας είχε κάποιες εκπλήξεις με τον Andrew απο Combust, τον Rob απο Born From Pain , καθως και ένα απ τα παιδιά του merch να μοιράζονται τα φωνητικά,αλλά και με τον 15χρονο γιό του ,τον Cass να κάνει crowd surfing !

 Αυτό είναι το ενωτικό,πορωτικό,συμμορίτικο,οικογενειακό New York Hardcore όπως πρέπει να είναι!

Αγνή διασκέδαση λοιπόν το βράδυ της 10ης Οκτωβριού στο Arch club,ένα πραγματικά καλό hardcore show,καλοί φίλοι, και μια καλή (κατα λάθος)κουτουλιά που με ταρακούνησε γερά στο Lockdown...πάντα τέτοια!!