Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ότι θα ερχόταν ποτέ η μέρα που θα είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους Three Days Grace στην Ελλάδα. Κυρίως μιας και μιλάμε για μια μπάντα που έκανε επιτυχία περίπου πριν από δυο δεκαετίες. Όμως λίγο ότι η διασκέδαση έχει αλλάξει, μιας και τα λάιβ - είτε μιλάμε για συναυλίες είτε για πανηγύρια είναι το νέο τρεντ - λίγο και οι προσφορές του Release Athens Festival, έφερε στην Πλατεία Νερού 16.000 κόσμο. Αν υπολογίσει κανείς και την προσθήκη των Black Veil Brides στο line-up, η συγκεκριμένη πρόταση ήταν πολύ θελκτική. Το πρόγραμμα της ημέρας άνοιξε το σχήμα των Overgrown, το οποίο δυστυχώς δεν κατάφερα να το παρακολουθήσω. 

Οι Black Veil Brides ήρθαν στην χώρα μας φέρνοντας στις "αποσκευές" τους το ολοκαίνουριο, φετινό, άλμπουμ τους με τίτλο "Vindicate". Το συγκρότημα επέδειξε υψηλό επίπεδο τεχνικής κατάρτισης και σκηνικής παρουσίας, με τον ήχο τους να διατηρείται συμπαγής καθ' όλη τη διάρκεια της εμφάνισής τους. Η ανταπόκριση των παρευρισκόμενων στην αρένα υπήρξε θερμή, με το κοινό να συμμετέχει ενεργά τόσο στα ρυθμικά μέρη όσο και στα φωνητικά των πιο γνωστών συνθέσεών τους, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή βάση οπαδών που διαθέτει το σχήμα στη χώρα. Βασικά αυτό που με εντυπωσίασε ήταν το γεγονός ότι είδα πολύ κόσμο με μπλουζάκια του συγκροτήματος ή που ήξερε όλους τους στίχους των κομματιών τους. Και κάπως έτσι δικαιολογείται το πρόσφατο sold out συναυλία τον ερχόμενο Φεβρουάριο στην Αθήνα.

Το setlist των Black Veil Brides περιελάμβανε κομμάτια-σταθμούς της πορείας τους, με τη ροή των εκτελέσεων να αναδεικνύει την κιθαριστική δουλειά των Jake Pitts και Jinxx, όμως  τα χαρακτηριστικά φωνητικά του Andy Biersack ήταν το στοιχείο που ξεχώρισε. Η μπάντα διατήρησε μια στιβαρή σκηνική παρουσία, αποφεύγοντας τις μεγάλες παύσεις και δίνοντας έμφαση στη συνεχή ροή των συνθέσεων. Η ανταπόκριση του κοινού στις πρώτες γραμμές της αρένας ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτική, με συνεχή συνθήματα και ρυθμικές αντιδράσεις, γεγονός που επιβεβαίωσε τον ρόλο του συγκροτήματος ως ενός εκ των κυρίων πόλων έλξης της συγκεκριμένης φεστιβαλικής ημέρας. Το σχήμα μας αποχαιρέτησε με το "In The End" με το τέλος να επιφυλάσσει τον μεγαλύτερο χαμό.

Είχε έρθει η ώρα για την παρθενική εμφάνιση των Three Days Grace επί ελληνικού εδάφους, η οποία ξεκίνησε στις 21:45 και διήρκεσε περίπου μία ώρα και σαράντα λεπτά. Το συγκρότημα παρουσίασε ένα εκτενέστατο πρόγραμμα χωρισμένο σε δύο βασικά μέρη, δίνοντας έμφαση τόσο στο νέο τους υλικό από τον δίσκο "Alienation" όσο και στις ιστορικές τους επιτυχίες. Η έναρξη έγινε με τα "It's All Over", "Dominate" και το δημοφιλές "Animal I Have Become", θέτοντας αμέσως τις βάσεις για υψηλή κινητικότητα στην αρένα, όπου τα mosh pits άνοιγαν το ένα μετά το άλλο.

Η απόδοση της μπάντας χαρακτηρίστηκε από σταθερή ενέργεια και ακρίβεια στην εκτέλεση, με το setlist να περιλαμβάνει κομμάτια όπως τα "Break", "I Am Machine", "Pain" και "I Hate Everything About You". Ιδιαίτερο σημείο του προγράμματος αποτέλεσε μια ακουστική εκτέλεση του "Don't Wanna Go Home Tonight", καθώς και ένα medley που ένωσε τα "Chalk Outline", "Porn Star Dancing" και "My Sharona". Η ροή του live διατηρήθηκε σε έντονους ρυθμούς, με το κοινό να ακολουθεί αδιάκοπα τις οδηγίες του συγκροτήματος για συμμετοχή.

Το δεύτερο μέρος της εμφάνισης των Three Days Grace περιέλαβε κομμάτια όπως το "World So Cold", το οποίο εκτελέστηκε με μια εισαγωγή βασισμένη στο "Parabol" των Tool, καθώς και τα "Just Like You", "The Good Life" και "Painkiller". Η οριστική λήξη της συναυλίας επήλθε στις 23:25 με τα "Never Too Late" και "Riot", τα οποία προκάλεσαν τη μέγιστη δυνατή ανταπόκριση και ένταση από την πλευρά της αρένας, σφραγίζοντας την πρώτη επίσημη παρουσία του συγκροτήματος στην Αθήνα με απόλυτη οργανωτική και εκτελεστική επιτυχία.