Pick Of The Month - Φεβρουάριος 2025: Pink Turns Blue - Dancing With Ghosts
Το 2021 οι Pink Turns Blue κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Tainted", ένα από τα κορυφαία εκείνης της χρονιάς. Το θρυλικό γερμανικό post-punk σχήμα είναι έτοιμο να επιστρέψει με νέα δισκογραφική δουλειά στις 28 Φεβρουαρίου. Αυτή θα ονομάζεται "Black Swan" θα περιλαμβάνει έντεκα κομμάτια και θα είναι διαθέσιμη από την Orden Records. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει γνωστά τα κομμάτια "Black Swan (But I Know There Is More to Life)" και "Stay for the Night", τα οποία μπορείτε να τα ακούσετε στα αντίστοιχα βίντεο που ακολουθούν.
Black Swan tracklist:
1. Follow Me
2. Can't Do Without You
3. Dancing with Ghosts
4. Fighting for the Right Side
5. Why Can’t We Just Move On
6. Black Swan (But I Know There Is More to Life)
7. Like We All Do
8. Friday Night Out
9. Please Don’t Ask Me Why
10. I Can Read Your Name in the Stars
11. Stay for the Night
Οι Pink Turns Blue αποκάλυψαν το νέο τους single με τίτλο "Not Gonna Take It", αλλά και το επίσημο βίντεο που το συνοδεύει και σκηνοθέτησε η ίδια η μπάντα. Το single έρχεται λίγους μήνες μετά το εξαιρετικό περσινό άλμπουμ "Tainted", που αποτέλεσε ένα από τα κορυφαία του 2021 για το POEt'S SOUND. Να θυμίσω ότι οι Γερμανοί μας επισκέφτηκαν τον Μάιο που μας πέρασε χαρίζοντας μας μια απολαυστική εμφάνιση για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Αυτή ήταν η τρίτη φορά που παρακολουθώ ζωντανά τους Pink Turns Blue και είναι πλέον σίγουρο ότι δεν πρόκειται να με απογοητεύσουν ποτέ. Το γερμανικό post-punk συγκρότημα δεν κερδίζει τις εντυπώσεις μόνο συναυλιακά αλλά και δισκογραφικά, μιας και πέρσι κυκλοφόρησε το τελευταίο του δίσκο με τίτλο "Tainted". Πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά που φυσιολογικά βρέθηκε στη λίστα μου με τα καλύτερα άλμπουμ του 2021 και είμαστε πολύ τυχεροί που οι καιροί πλέον το επιτρέπουν για να περιοδεύσουν για το νέο τους υλικό.
Από αυτό τον δίσκο επέλεξαν τρία κομμάτια για να ανοίξουν την εμφάνισή τους, παρουσιάζοντας τα "Not Even Trying", "There Must Be so Much More" και "So Why Not Save the World". Τα περισσότερα συγκροτήματα επιλέγουν να ανοίγουν τα live τους με κάποια δυνατή στιγμή, αλλά αν καταφέρνεις να ξεσηκώσεις τον κόσμο με ένα κομμάτι σαν το "Not Even Trying", τότε κάτι πρέπει να κάνεις πολύ καλά. Συνολικά έπαιξαν άλλα δυο κομμάτια από το περσινό "Tainted", τα "You Still Mean Too Much to Me" και "Never Give Up". Οι φίλοι του σχήματος έδωσαν για άλλη μια φορά βροντερό παρών και εννοείται κομμάτια όπως τα "Walking on Both Sides", "Walk Away" και "Your Master Is Calling", τα οποία δεν απουσιάζουν από τις περισσότερες darkwave/ post-punk playlists, έτυχαν της αναμενόμενης θερμής υποδοχής, ενώ και το "Something Deep Inside" ακούγεται πλέον σαν κλασσικό χιτ. Η πολύ καλή και ζεστή φωνή του τραγουδιστή Mic Jogwer παραμένει αναλλοίωτη, αλλά συνολικά το σχήμα απέδωσε εξαιρετικά το υλικό που παρουσίασε. Έχουν τόσα πολλά φανταστικά κομμάτια αλλά και άλμπουμ που θα περίμενε κανείς να είναι πολύ μεγαλύτερο όνομα για τη συγκεκριμένη σκηνή, όμως σε κάθε επίσκεψή τους επιβεβαιώνεται ότι είναι σίγουρα αγαπημένοι του ελληνικού κοινού. Απλά φανταστικοί.
Την συναυλία των Pink Turns Blue άνοιξε το προσωπικό σχήμα του Λεωνίδα Σκιαδά, οι Cinemascope. Παρόλο που το σχήμα μετράει ήδη μετράει δυο δίσκους, αυτή ήταν η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση. Αυτό είναι κάτι που δεν θα καταλάβαινε εύκολα κάποιος, μιας και το τρίο εμφανίστηκε τόσο άνετο, με αυτοπεποίθηση και δεμένο σαν να το έκανε χρόνια, ενώ τα κομμάτια τους πήραν άλλη ζωή ζωντανά. Το σχήμα, που πλαισιώνονταν από τους Νίκο Δρίβα και Γιάννη Παπαϊωάννου, βάσισε το σετ στον απολαυστικό φετινό δίσκο του "A Crack On The Wall", με το "In Silence" να προκαλεί τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό του κοινού, το οποίο γέμισε από νωρίς το Death Disco, όπως άλλωστε και το "Never Understand" από το ντεμπούτο άλμπουμ "Stains Of Love". Ελπίζω αυτή η εξαιρετική εμφάνιση, κάτι στο οποίο συμφώνησε και ο μπασίστας των Pink Turns Blue σε μια σύντομη συνομιλία που είχαμε κατά την εμφάνιση των Cinemascope, να είναι η πρώτη από τις πολλές που θα ακολουθήσουν.
Κάθε χρόνο δυσκολεύομαι αρκετά στη κατάρτιση της λίστας με τα σαράντα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Φέτος νόμιζα ότι θα ήταν διαφορετικά μιας και είχα την αίσθηση ότι δεν είχαν κυκλοφορήσει τόσες καλές δουλειές ή τόσες που να ταιριάζουν στα γούστα μου. Κάνοντας όμως την ανασκόπησή μου πριν από λίγο καιρό κατάλαβα πόσο λάθος ήμουν, καθώς ήταν τόσο πολλές οι αξιόλογες προσπάθειες που είχα καιρό να δυσκολευτώ τόσο. Εξαιρετικά άλμπουμ όπως αυτά των King Dude, Spectres, Kaelan Mikla, Shame, Iceage, W. H. Lung και πολλές ακόμα έμειναν εκτός της συνολικής μου λίστας. Τα δέκα όμως κορυφαία άλμπουμ του 2021 για το POEt'S SOUND είναι:
No.10 Solar Fake - Enjoy Dystopia (Out Of Line): Μετά από μια μεγάλη πορεία στη goth σκηνή με τους Dreadful Shadows και τους Zeraphine, ο Sven Friedrich τα τελευταία χρόνια έχει κατασταλάξει στο electro pop γκρουπ των Solar Fake. Φέτος κυκλοφόρησαν το "Enjoy Dystopia", που είναι ίσως το καλύτερο το καλύτερό τους άλμπουμ (μαζί με το "Another Manic Episode") και όπως δήλωσε και ο ίδιος ο Friedrich στη συνέντευξη που παραχώρησε φέτος στο POEt'S SOUND, o δίσκος αποτελεί το επόμενο λογικό βήμα στη μουσική εξέλιξη του σχήματος.
Ακούστε: "This Pretty Life"
No.09 Odonis Odonis - Spectrums (Felte): Τέσσερα χρόνια μετά το "No Pop" οι Odonis Odonis επέστρεψαν φέτος με το πέμπτο άλμπουμ της καριέρας τους. Το "Spectrums" έχει όλες τις industrial/ noise rock ρίζες του σχήματος, με αναφορές από Nitzer Ebb και Nine Inch Nails μέχρι και The Soft Moon, αλλά είναι οι 80s darkwave στιγμές του και κομμάτια όπως τα "Impossible", "Slow Drip" και κυρίως το φανταστικό "More" που κάνουν τη διαφορά.
Ακούστε: "More"
No.08 Geese - Projector (Partisan Records): Η Νέα Υόρκη μας έχει χαρίσει πολλά αξιόλογα post-punk συγκροτήματα. Η Partisan Records κατάφερε να αρπάξει μετά τους IDLES και Fontaines DC και τους Geese, οι οποίοι στο ντεμπούτο τους ανακατεύουν τον ήχο των δυο προαναφερθέντων συγκροτημάτων με αυτόν των The Strokes, Interpol και των LCD Soundsystem και δίκαια κερδίζουν μια θέση στην επικείμενη περιοδεία των IDLES.
Ακούστε: " Disco"
No.07 Sleep Token - This Place Will Become Your Tomb (Spinefarm): Το πολύ ενδιαφέρον μουσικό αποτέλεσμα που παρουσίασαν οι Sleep Token με το ντεμπούτο τους, επαναλαμβάνεται και στον δεύτερο δίσκο τους. Όλα τα χαρακτηριστικά electro, nu metal, industrial και pop στοιχεία τους είναι παρόντα, αλλά η μεγαλύτερη διαφορά έγκειται στις ίδιες τις συνθέσεις που ακούγονται πιο πλούσιες και αναμφίβολα πιο αξιομνημόνευτες. Η μοναδικότητα και το μυστήριο γύρω από τους Sleep Token καλά κρατεί και το "This Place Will Become Your Tomb" θα τους πάει ένα σκαλί πιο ψηλά.
Ακούστε: "Alkaline", "The Love You Want"
No.06 DARK - Nightmare (Young & Cold Records): To φετινό ντεμπούτο των DARK στην ουσία αποτελείται από το φανταστικό περσινό EP τους με τον ίδιο τίτλο, με την προσθήκη κάποιων νέων κομματιών που βρίσκονται στο ίδιο υψηλό επίπεδο. Στα οκτώ κομμάτια της κυκλοφορίας το σχήμα από το Αμβούργο καλύπτει αρκετά μεγάλο φάσμα του σύγχρονου σκοτεινού ήχου και για αυτό δύσκολα δεν θα ικανοποιήσει οποιονδήποτε φίλο της σκηνής αυτής.
Ακούστε: "Lovers In The Dark"
No.05 Pink Turns Blue - Tainted (Orden Records): Μπορεί οι Pink Turns Blue να μην κυκλοφορούν πλέον τόσο συχνά δίσκους, αλλά όταν το κάνουν αυτοί είναι πάντα ιδιαίτεροι. Το νέο άλμπουμ κινείται στο σύνολό του σε αργούς με μέσους ρυθμούς, χωρίς εξάρσεις, είναι βουτηγμένο στο σκοτάδι, δίνοντας ελάχιστες στιγμές ελπίδας, και είναι βαθιά συναισθηματικό. Μετά το εξαιρετικό "The AERDT – Untold Stories"του 2017, το "Tainted" είναι σίγουρο ότι θα μας κρατήσει τη καλύτερη συντροφιά μέχρι την επόμενη κυκλοφορία τους.
Ακούστε: "You Still Mean So Much To Me", "Not Even Trying"
No.04 Kill Shelter & Antipole - A Haunted Place (Manic Depression Records): Πολλοί έγραψαν για το νέο άλμπουμ των Kill Shelter & Antipole, ότι έτσι μπορεί να ακούγονταν οι Sisters αν έβγαζαν κάτι νέο. Οι Sisters αναφορές σε σημεία είναι αρκετά εμφανείς, αλλά το παραπάνω σχόλιο τους αδικεί. Η αγγλονορβηγική σύμπραξη συγκέντρωσε στο "A Haunted Place" τα καλύτερα στοιχεία του goth και coldwave ήχου από τα 80s μέχρι και σήμερα και μας χάρισε μερικά κομμάτια που είναι σίγουρο ότι θα ακούμε στα "σκοτεινά" μέρη για πολλά χρόνια ακόμα.
Ακούστε: "Raise the Skies"
No. 03 Lord Of The Lost - Judas (Napalm Records): Gothic metal για τις μάζες ή ποπ για γκοθάδες/ μέταλα; Όποια και αν είναι η απάντηση, το σίγουρο είναι ότι πολλές μπάντες στο παρελθόν έχουν παρουσιάσει μια πιο εμπορική προσέγγιση του σκοτεινού ήχου, αλλά καμία με τη μουσικότητα των Lord Of The Lost. Τη μίξη gothic rock/ metal και industrial rock στοιχείων με ξεδιάντροπες και απόλυτα εθιστικές ποπ μελωδίες, τη χτίζουν εδώ και επτά άλμπουμ και στο "Judas" μας δίνουν το 24 κομματιών έπος τους και με διαφορά την καλύτερη στιγμή τους. Μόνο τυχαίο δεν είναι που τους διάλεξε ο ίδιος ο Steve Harris ως support για την επερχόμενη περιοδεία των Maiden.
Ακούστε: "For They Know Not What They Do", "Priest"
No.02 True Faith - They Can Always Hurt You More (à La Carte Records): Οι True Faith είναι μια νέα post-punk μπάντα από την Βοστόνη που μόλις πέρσι κυκλοφόρησε το ντεμπούτο EP της. Φέτος επέστρεψαν με την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά τους με τίτλο "They Can Always Hurt You More". Σκεφτείτε shoegaze/ dream pop κιθάρες (α λα DIIV και άλλα αντίστοιχα), synth ήχους στο ύφος των Clan Of Xymox και φωνητικά που φέρνουν σε Ian Curtis και Andrew Eldritch. Αν τα παραπάνω σας έπεισαν μην το χάσετε. Εμένα πάντως μπήκαν πολύ υψηλά στη λίστα μου, με τις μπάντες που πρέπει να παρακολουθώ τα επόμενα χρόνια.
Ακούστε: "Gestalt"
No.01 Creux Lies - Goodbye Divine (Freakwave Records): Μπορεί το ντεμπούτο τους να έλειψε από τις αντίστοιχες λίστες του 2018 (κυκλοφόρησε στο τέλος εκείνης της χρονιάς), αλλά οι Creux Lies από τότε μπήκαν στο ραντάρ μου μιας και το "The Hearth" είχε αφήσει πολλές υποσχέσεις. Θα μπορούσαμε να τους κατατάσσαμε κάτω από τη γενική "χορευτική" post-punk ταμπέλα, αλλά για όσους δεν αναζητούν την ξαναανακάλυψη του τροχού το "Goodbye Divine" θα τους αποζημιώσει. Το τεράστιο όπλο του είναι οι ίδιες οι συνθέσεις, μερικές φορές με περισσότερες από μία απλές αλλά τόσο εξαιρετικές ιδέες ανά κομμάτι, τις οποίες θα ζήλευαν τα περισσότερα σχήματα του είδους, ενώ και τα φωνητικά του Ean Elliot Clevenger καταφέρνουν να χρωματίζουν διαφορετικά κάθε πτυχή της μουσικής των Creux Lies και είναι αρκούντως χαρακτηριστικά για να ξεχωρίσουν από τα χιλιάδες αντίστοιχα. Εδώ μιλάμε για έρωτα από την πρώτη ακρόαση...
Ακούστε: "Jungle", "Misunderstanding"
Η περσινή χρονιά δεν είχε κάποιο κομμάτι που να ξεχωρίσει και να αρέσει σε όλους, όπως το προπέρσινο πλέον "Blinding Lights" του The Weeknd. Είχαμε όμως πάρα πολλές αξιόλογες δισκογραφικές δουλειές γεμάτες με καλές στιγμές. Ζούμε άλλωστε στην εποχή των κομματιών/ singles χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είχαμε πάρα πολύ καλά άλμπουμ που θα παρουσιάσω σε μελλοντική ανάρτηση. Κάνοντας όμως την ανασκόπησή μου βρήκα πάρα πολλά κομμάτια από πολλά διαφορετικά είδη. Παρακάτω παραθέτω κάποια από τα κομμάτια που κόλλησα μέσα στο 2021, με τη κατάταξη να έχει μικρή σημασία, και φυσικά κάποιες μεγάλες αδυναμίες.
Μπορεί οι Pink Turns Blue να μην κυκλοφορούν πλέον τόσο συχνά δίσκους, αλλά όταν το κάνουν αυτοί είναι πάντα ιδιαίτεροι. Το νέο άλμπουμ κινείται στο σύνολό του σε αργούς με μέσους ρυθμούς, χωρίς εξάρσεις, είναι βουτηγμένο στο σκοτάδι, δίνοντας ελάχιστες στιγμές ελπίδας, και είναι βαθιά συναισθηματικό. Μετά το εξαιρετικό "The AERDT – Untold Stories"του 2017, το "Tainted" είναι σίγουρο ότι θα μας κρατήσει τη καλύτερη συντροφιά μέχρι την επόμενη κυκλοφορία τους.
Ακούστε: "You Still Mean So Much To Me", "Not Even Trying"
Έχουν περάσει πέντε χρόνια από το "The AERDT – Untold Stories" και οι Pink Turns Blue είναι έτοιμοι να επιστρέψουν με ολοκαίνουρια δουλειά. Αυτή ονομάζεται "Tainted" και θα είναι διαθέσιμη στις 29 Οκτωβρίου. Το "Not Even Trying" αποτελεί το τέταρτο single από τον επερχόμενο δίσκο μετά τα "So Why Not Save The World", "There Must Be So Much More" και "You Still Mean So Much To Me". Και το νέο κομμάτι συνοδεύεται από ένα επίσημο βίντεο, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω:
Φέτος οι Pink Turns Blue επέστρεψαν με δυο νέα κομμάτια, τα "So Why Not Save The World" και "There Must Be So Much More". Το "You Still Mean So Much To Me" αποτελεί το τρίτο φετινό κομμάτι του ιστορικού γερμανικού συγκροτήματος, το οποίο θα περιέχεται στο επερχόμενο νέο άλμπουμ του, με τίτλο "Tainted", που αναμένεται τον Σεπτέμβριο που μας έρχεται. Ακούστε το παρακάτω:
Στις αρχές Απριλίου οι Pink Turns Blue παρουσίασαν το κομμάτι "There Must Be So Much More". Τώρα το ιστορικό darkwave σχήμα επέστρεψε με ένα νέο single με τίτλο "So Why Not Save The World", το οποίο επίσης κινείται σε mid-tempo ρυθμούς και συνοδεύεται από ένα πολύ όμορφο βίντεο. Οι ίδιοι το περιγράφουν ως "a song for all the people who don’t get frustrated about the tedious and laborious way of making this world just a little bit better".
Έχουν περάσει πέντε χρόνια από το τελευταίο άλμπουμ των Pink Turns Blue, μια δουλειά που βρέθηκε μέσα στις κορυφαίες του 2016 για αυτό το blog. Τώρα το ιστορικό darkwave σχήμα επιστρέφει με το πρώτο νέο υλικό μετά το "The AERDT - Untold Stories", με ένα νέο single που κυκλοφόρησε εχθές με τίτλο "There Must Be So Much More". Μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:
Πριν από λίγους μήνες ανακοινώθηκε η συναυλία του coldwave σχήματος της Hélène de Thoury, ή αλλιώς Hante., και των Πορτογάλων darkwavers Iamtheshadow στο Death Disco. Στα παραπάνω ονόματα ήρθαν να προστεθούν και οι Pink Turns Blue και κάπως έτσι έχουμε το πρώτο DeathDisco MiniFest. Το ιστορικό post-punk συγκρότημα από την Γερμανία, συμπληρώνει φέτος τριάντα χρόνια δισκογραφικής παρουσίας, αφού το εκπληκτικό ντεμπούτο του, "If Two Worlds Kiss", κυκλοφόρησε το 1987. Μάλιστα οι Pink Turns Blue επανήλθαν πέρσι με νέο δίσκο μετά από έξι χρόνια, με το "The AERDT - Untold Stories" ένα από τα κορυφαία άλμπουμ του 2016 για αυτό το blog.
Αναμφίβολα ένα από τα συγκροτήματα που κυριαρχούν στα 80s είναι The Cure, οι οποίοι κυκλοφορούν τον έναν φανταστικό δίσκο μετά τον άλλο. Το ίδιο ισχύει και για τους The Jesus And Mary Chain και Depeche Mode. Δυστυχώς όμως ήταν η χρονιά που οι The Smiths κυκλοφόρησαν την τελευταία τους δουλειά, αλλά τουλάχιστον μας άφησαν με άλλη μια κορυφαία δισκογραφική στιγμή.
Αξίζει επίσης να αναφερθώ σε δυο συλλογές, το "Substance" των New Order, η οποία περιελάμβανε όλα τα singles που η μπάντα αρνιόταν να συμπεριλάβει στα κανονικά άλμπουμ της, που έγινε η πιο επιτυχημένη εμπορικά κυκλοφορία τους μέχρι εκείνη τη στιγμή, αλλά και το "Through The Looking Glass", με διασκευές από Iggy Pop και Krafwerk μέχρι Billie Holiday και Dod Dylan, των Siouxsie And The Banshees. Όπως ανέφερα και στην αρχή της ανάρτησης, το 1987 παρουσιάστηκαν καταπληκτικά άλμπουμ, όπως αυτά των Anne Clark, Sad Lovers And Giants, Swans, Love And Rockets, Sonic Youth, The Psychedelic Furs, Jane's Addiction, Pulp, The Wedding Present, Wire, Primal Scream, Dinosaur Jr., Pixies, Public Image Ltd, Green River, The Sound και τόσων πολλών ακόμα, όμως τα κορυφαία μου δέκα είναι:
10. Echo & the Bunnymen - Echo & the Bunnymen (Sire)
09. REM - Document (I.R.S. Records)
08. Dead Can Dance - Within The Realm Of A Dying Sun (4AD)
07. Pink Turns Blue - If Two Worlds Kiss (Fun Factory!)
06. Fields Of Nephilim - Dawnrazor (Situation Two)
05. Depeche Mode - Music For The Masses (Sire)
04. The Smiths - Strangeways. Here We Come (Rough Trade)
03. The Jesus And Mary Chain - Darklands (Warner Bros. Records)
02. The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (Fiction Records)
01. The Sisters Of Mercy - Floodland (Merciful Release)
Διαβάστε επίσης:
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1984
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1985
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1986
09. REM - Document (I.R.S. Records)
07. Pink Turns Blue - If Two Worlds Kiss (Fun Factory!)
06. Fields Of Nephilim - Dawnrazor (Situation Two)
05. Depeche Mode - Music For The Masses (Sire)
04. The Smiths - Strangeways. Here We Come (Rough Trade)
03. The Jesus And Mary Chain - Darklands (Warner Bros. Records)
02. The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (Fiction Records)
01. The Sisters Of Mercy - Floodland (Merciful Release)
Διαβάστε επίσης:
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1984
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1985
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1986
Κάθε χρόνο υπάρχουν κάποιες δουλειές που ξεχωρίζω και κατά συνέπεια ακούω περισσότερο. Έτσι και φέτος κυκλοφόρησαν έξι άλμπουμ που έμειναν κολλημένα στο repeat, για τα οποία όμως θα γράψω αργότερα. Πολλές φορές έχω αναφερθεί στο γεγονός ότι η ταξινόμηση σε τέτοιες λίστες δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία όσο το να παρουσιαστούν κάποιες δουλειές που ο καθένας έχει επιλέξει, δημιουργώντας έτσι μια συζήτηση πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Τo παραπάνω ισχύει ακόμα πιο πολύ για τη χρονιά που μας πέρασε, μιας και τα άλμπουμ που ακολουθούν είναι εξαιρετικά και οποιοδήποτε από αυτά θα μπορούσαν να βρίσκονταν από τη θέση εφτά μέχρι και τριάντα.
No.30 Jackie Lynn - Jackie Lynn (Thrill Jockey): Η Jackie Lynn είναι το νέο project της Haley Fohr γνωστή από τις δουλειές της ως Circuit Des Yeux . Στη νέα της αυτή δουλειά παρουσιάζει ένα, synth κατά βάση, πιο άμεσο ποπ αποτέλεσμα χωρίς να λείπουν οι έντονοι προσωπικοί στίχοι της. Μπορεί να διαρκεί μόλις λίγο πάνω από είκοσι λεπτά, αλλά αξίζει από την αρχή μέχρι το τέλος.
Ακούστε: "Alien Love", "Crimson Curtains"
No.29 Wire - Nocturnal Koreans (Pink Flag): Τα κομμάτια του δέκατου πέμπτου άλμπουμ των Wire προήλθαν από τις ίδιες ηχογραφήσεις με το περσινό ομώνυμο δίσκο, δουλειά που βρέθηκε μέσα στις καλύτερες του 2015. Το υλικό που διάλεξε το σχήμα για το "Nocturnal Koreans" είναι πιο πειραματικό και σε κερδίζει από το πρώτο άκουσμα, ενώ εμφανίζει μια "φρεσκάδα" που σπάνια συναντάς σε συγκρότημα που έχει κυκλοφορήσει πρώτο άλμπουμ το 1977.
Ακούστε: "Dead Weight", "Fishes Bones"
No.28 Dinner - Psychic Lovers (Captured Tracks): Ο Anders Rhedin των Choir of Young Believers παρουσίασε ως Dinner αρκετές μίνι κυκλοφορίες μέχρι το περσινό ντεμπούτο του. Το "Psychic Lovers", αν "αποδεχτεί" κανείς τα ιδιαίτερα φωνητικά του, αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα 80s new wave μουσικής, με αναφορές από Duran Duran μέχρι Simple Minds, μέσα από μια John Maus οπτική.
Ακούστε: "Cool As Ice", "Turn Me On"
No.27 Pink Turns Blue - The AERDT - Untold Stories (Orden Records): Ο νέος δίσκος του ιστορικού post-punk σχήματος των Pink Turns Blue έρχεται έξι χρόνια μετά το εξαιρετικό "Storm". Όλα τα γνωστά στοιχεία του συγκροτήματος είναι εδώ, με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση όμως, που τους φέρνει πιο κοντά σε μπάντες όπως οι Interpol.
Ακούστε: "Dirt", "Here Is To You My Love"
No.26 Spectres - Utopia (Deranged Records): Οι Spectres είναι μια post-punk μπάντα από το Βανκούβερ, να μην μπερδεύονται με τους Βρετανούς θορυβοποιούς με το ίδιο όνομα, και το "Utopia" αποτελεί την τρίτη κυκλοφορία τους. Ο ήχος τους παραπέμπει καθαρά στην 80s post-punk/darkwave σκηνή και με τη νέα τους δουλειά ακολουθούν ακόμα πιο ατμοσφαιρικά μονοπάτια.
Ακούστε: "Figures In The Sand", "New Buildings"
No.25 King Dude - Sex (Not Just Religious Music): Σε μια χρονιά που έχουν παρουσιάσει δουλειές οι Nick Cave, Wovenhand, Chelsea Wolfe, το νέο άλμπουμ του King Dude έρχεται σαν μια επιπρόσθετη "λιχουδιά". Το "Sex" πάντως περιλαμβάνει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της παραγωγικής καριέρας του TJ Cowgill.
Ακούστε: "Holy Christos", "Who Taught You How To Love"
No.24 New Model Army - Winter (earMUSIC): Με πάνω από τριάντα χρόνια δισκογραφικής παρουσίας οι New Model Army δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Το "Winter", που είναι το 14ο άλμπουμ τους, πολύ απλά αποτελεί μια από τις κορυφαίες δουλειές, τουλάχιστον, της πιο πρόσφατης δισκογραφικής καριέρας τους.
No.23 All Your Sisters - Uncomfortable Skin (The Flenser): Οι All Your Sisters είχαν βρεθεί και πάλι στην αντίστοιχη λίστα το 2014 με το σκοτεινό ντεμπούτο τους. Το δίδυμο από το San Francisco συνεχίζει στον ίδιο post-punk/ industrial δρόμο και μας χαρίζει άλλη μια απολαυστική κυκλοφορία με το "Uncomfortable Skin"
No.22 YOU. - Bouquet (Avant! Records): Τέταρτο και καλύτερο άλμπουμ για τους Νεοϋορκέζους YOU. με το dream pop/post-punk τους να εμφανίζει μεγάλη ποικιλία αναφορών, από 80s σχήματα όπως οι Mary Goes Round, Trisomie 21 και The Cure μέχρι τα πιο σύγχρονα των Ariel Pink και John Maus, πάντα μέσα από το δικό τους πρίσμα.
Ακούστε: "Bouquet", "Graveyard Method Actor"
No.21 Trentemøller - Fixion (In My Room): Ο γνωστός Δανός μουσικός/ παραγωγός Trentemøller έχει κυκλοφορήσει τρία αξιόλογα άλμπουμ ηλεκτρονικής μουσικής, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Το τέταρτο άλμπουμ του είναι με διαφορά το κορυφαίο του, το οποίο και θα έχουμε την ευκαιρία να το ακούσουμε ζωντανά σε λίγες ημέρες. Το "Fixion" περιλαμβάνει κομμάτια που θα μπορούσαν να γεμίσουν οποιοδήποτε darkwave dancefloor, ενώ η Jehnny Beth των Savages απλά απογειώνει τα δυο κομμάτια στα οποία συμμετέχει.
Ακούστε: "River In Me", "Complicated"
Διαβάστε επίσης:
Οι darkwaveάδες Pink Turns Blue θα κυκλοφορήσουν στις 10 Σεπτεμβρίου το νέο τους άλμπουμ με όνομα 'Storm'. Ο δίσκος είναι συνέχεια από το single 'Storm Rider' που κυκλοφόρησε μέσα στο καλοκαίρι και περιείχε τα κομμάτια Storm Rider και Run from Me. Το tracklist του δίσκου είναι το ακόλουθο:
01 Fairy Said
02 Storm Rider
03 Run From Me
04 Angels Grow Wings
05 Barcelona
06 To The Core
07 Stars Collide
08 Ah Love
09 Kiss Of Death
10 True Moment
Μια γεύση μπορείτε να πάρετε από το κομμάτι Run From Me:
Οι Deine Lakaien κυκλοφορούν την πολυαναμενόμενη νέα δουλειά τους στις 17 Σεπτεμβρίου του 2010 από την Warner Music. Ο δίσκος ονομάζεται 'Indicator' και αν κρίνω από το single 'Gone' που επισήμως κυκλοφορεί στις 3 Σεπτεμβρίου θα είναι στα συνήθη υψηλά επίπεδα του συγκροτήματος. Το tracklist του δίσκου είναι το ακόλουθο:
1. One Night
2. Who`ll Save Your World
3. Gone
4. Immigrant
5. Blue Heart
6. Europe
7. Along Our Road
8. Withour Your Words
9. Six O'Clock
10. Go Away Bad Dreams
11. On Your Stage Again
12. The Old Man Is Dead
Δείτε το νέο βίντεο των Deine Lakaien για το single 'Gone':
Αν και λίγο καθυστερημένα θα ήθελα να σχολιάσω τον δίσκο που κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό οι O.Children. Η μουσική τους στηρίζεται στον post punk ήχο με αρκετά στοιχεία shoegaze παλιότερης εποχής με σαφείς επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Bauhaus, οι The Sisters Of Mercy, οι Joy Division και φυσικά ο Nick Cave από κομμάτι του οποίου άλλωστε πήραν και το όνομά τους. Έγιναν γνωστοί αρκετούς μήνες πριν με το single 'Dead Disco Dancer' και πλέον με το ομώνυμο δίσκο δείχνουν ότι ξεχωρίζουν σε σχέση με τους σύγχρονους τους και ότι θα ακουστούν αρκετά. Το tracklist του δίσκου είναι το ακόλουθο:
1. Malo
2. Dead Disco Dancer
3. Heels
4. Fault Line
5. Smile
6. Ezekiel's Son
7. Ruins
8. Radio Waves
9. Pray the Soul Away
10. Don't Dig
11. Lily's Man (Bonus Track)
Δείτε το βίντεο των O. Children για το Dead Disco Dancer:
