POEt'S SOUND

Η Fabrika Records έχει καταφέρει να έχει στο δυναμικό της εξαιρετικά σχήματα και αυτό το απέδειξε και το βράδυ της Παρασκευής 11ης Μαΐου στο χώρο του Gagarin205. Μπορεί η εμφάνιση τριών συγκροτημάτων να μην καθιστούν ακριβώς φεστιβάλ, αλλά όταν έχεις τρία κορυφαία ονόματα της σύγχρονης darkwave σκηνής, τότε δεν έχεις και πολλά να ζητήσεις ακόμα.

Η αρχή έγινε με τους δικούς μας Selofan, οι οποίοι έχουν επιδείξει μια αξιοθαύμαστη δισκογραφική παραγωγή τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι μόνο ότι κυκλοφορούν τον έναν δίσκο μετά τον άλλο, αλλά ότι αυτοί παρουσιάζουν και μεγάλο ενδιαφέρον. Το "Ciné Romance" αποτέλεσε τον κορυφαίο ελληνικό δίσκο του 2017 για το POEt'S SOUND, ενώ φέτος επανήλθαν με το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Vitrioli". Ζωντανά το δίδυμο των Joanna Badtrip και Dimitri Chaz-Lee είναι όπως το περιμένεις. Με φόντο τα κεριά επί σκηνής και τα βίντεο του γκρουπ να παίζουν από πίσω, εναλλάσσονταν από τα πιο ατμοσφαιρικά τους κομμάτια στα πιο χορευτικά, ιδανικά. Η εναλλαγή των φωνητικών στα κομμάτια ήταν υποδειγματική, βοηθώντας σε ένα πολύ καλά καταρτισμένο σετλιστ που έκανε τον χρόνο της εμφάνισής τους να περάσει αβίαστα. Βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση από τον κόσμο, που έδειξε να τους έχει ξεχωρίσει.

Αρκετά κοινότυπο, αλλά δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το να βλέπεις μια μπάντα στην ακμή της, και οι The Soft Moon βρίσκονται ακριβώς σε αυτό το σημείο. Πολλοί κατηγοριοποιούν το γκρουπ ως ένα άλλο σχήμα της αναβιωμένης post-punk σκηνής, όπως αυτή έχει ξαναέρθει στο προσκήνιο εδώ και μια δεκαετία περίπου. Δεν αμφισβητώ τα εμφανή Joy Division, Suicide, Jesus And Mary Chain και πολλών άλλων στοιχεία (με πιο χτυπητό ίσως παράδειγμα το "Alive" το οποίο σε σημεία μπορεί τρόπων τινά να ακουστεί ως άλλο "She's Lost Control"), αλλά αυτό απέχει από το να αποτελούν να θεωρούνται μια απλώς μοντέρνα εκδοχή των προηγουμένων, είτε αυτό χρησιμοποιείται για ευφημισμό, είτε ως κατηγορία. Με τα δεδομένα γνωστά υλικά, αλλάζουν τη συνταγή και μας παραδίδουν κάτι δικό τους, το οποίο εντελώς απροσδόκητα για το μικρό διάστημα παρουσίας τους έχει βρει και αρκετούς κλώνους. Σαν να μην έχει περάσει μια μέρα από τότε που μου πρότεινε το συγκρότημα ένας υπάλληλος του Rough Trade East, τρία χρόνια νωρίτερα, σαν την νέα "καυτή" μπάντα, μέχρι το καταπληκτικό δεύτερο άλμπουμ "Zeros" και την στιγμή που το live τους στην Αθήνα το περίμενα όσο λίγα. Και δεν με απογοήτευσαν, αλλά πριν μιλήσω για τον Luis Vasquez και την παρέα του, στην σκηνή εμφανίστηκαν και δυο ελληνικές μπάντες. Το δίδυμο των Strawberry Pills, που αποτελούνται από πρώην μέλη των Le Page και Phoenix Catscratch, έχει ενδιαφέρουσες ιδέες στον darwave χώρο που κινούνται, με το "Sad Eyes" να τραβάει περισσότερο την προσοχή. Στον περιορισμένο χώρο που είχαν λόγω του τοποθετημένου εξοπλισμού των επόμενων γκρουπ, κατάφεραν να κερδίσουν την προσοχή του κόσμου, που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο Gagarin. Η εμφάνιση του Δημήτρη Παπαδάτου, ή αλλιώς KU, παρόλο που φαίνεται ότι διαθέτει καλά δουλεμένες ιδέες, δεν μπορώ να πω ότι είναι κοντά στα γούστα μου και σίγουρα φάνταζε λίγο παράταιρη για την συγκεκριμένη συναυλία.


Στις δώδεκα παρά, είδαμε στη σκηνή τους The Soft Moon για ένα live που κύλησε όπως ακριβώς κυλάνε και οι δίσκοι τους, δηλαδή χωρίς ανάσα. Παρουσιάζοντας κομμάτια και από τις τρεις κυκλοφορίες τους δεν άφησαν κανέναν παραπονεμένο στο γεμάτο πλέον χώρο, λαμβάνοντας ηχηρή ανταπόκριση σαν ανταπόδοση. Ατμόσφαιρα εκπληκτική, γεμάτος ενέργεια ο Vasquez, δεν άφησε κανένα περιθώριο για "κοιλιά" στην εμφάνιση της μπάντας. Κάτι τέτοιο άλλωστε είναι δύσκολο, μιας και fillers δεν διαθέτει κανένα από τα δυο άλμπουμ τους (κρίμα πάντως που έλειπε το video projection show τους). Όπως και στην ακρόαση των δισκογραφικών δουλειών τους, η συναυλία ακούγεται ιδανικά σαν σύνολο, όχι λόγω ομοιομορφίας, αλλά λόγω ότι ο μουσικός κόσμος των The Soft Moon δεν προσφέρεται για στιγμιαίες αποδράσεις. Γι' αυτό και η μονόωρη διάρκεια της εμφάνισης τους κύλησε σαν σπριντ του Γιουσέιν Μπόλτ. Όσο φυσικά και να γουστάρω ένα γκρουπ, τέτοιας διάρκειας live είναι κάτι που δυσκολεύομαι να "χωνέψω". Αλλά έστω και γι' αυτό το χρονικό διάστημα, οι The Soft Moon καταφέρνουν να σε μεταφέρουν τόσο ολοκληρωτικά στο σκοτεινό σύμπαν τους όσες λίγες άλλες μπάντες.

Setlist:

Μπορεί ο δεύτερος δίσκος των The Soft Moon να κυκλοφόρησε προς το τέλος της χρονιάς, αλλά σίγουρα αποτελεί μια από τις καλύτερες μουσικές στιγμές του 2012. Η μπάντα από το Σαν Φρανσίσκο, σύμφωνα με την facebook ιστοσελίδα τους, θα μας επισκεφτεί στις 5 Απριλίου στην Αθήνα (Gagarin 205). Δεν θα μπορούσα να ζητήσω καλύτερη επιλογή live από αυτή, την συγκεκριμένη στιγμή. Αναμένουμε περισσότερες πληροφορίες...