POEt'S SOUND

Η αρχή της συγκεκριμένης δεκαετίας αποτέλεσε και μια από τις κορυφαίες της, δισκογραφικές χρονιές. Ένα από τα βασικότερα ερωτήματα για τους Joy Division ήταν το πως ακολουθείς ένα από τα τελειότερα άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν ποτέ όπως το "Unknown Pleasures"; Για το θρυλικό συγκρότημα από το Μάντσεστερ η απάντηση ήταν απλή. Με έναν δίσκο ακόμα πιο μαύρο, ατμοσφαιρικό και σκοτεινό που καταφέρνει να σταθεί επάξια δίπλα στον προκάτοχό του. Το "Closer" είναι ένα τέλειο άλμπουμ μέχρι και τη τελευταία λεπτομέρεια (όπως το ταιριαστό εξώφυλλο). Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Η αυτοκτονία του Ian Curtis μας στέρησε μια μεγάλη μουσική μορφή και τη δυνατότητα να δούμε πως θα εξελίσσονταν το σχήμα, αλλά τουλάχιστον μας χάρισε τους New Order. Πολλοί θυμούνται το 1980 μόνο και μόνο για το δεύτερο άλμπουμ των Joy Division.

Όμως το "Seventeen Seconds" των The Cure θα μπορούσε να βρεθεί στην κορυφή της λίστας με τα καλύτερα άλμπουμ στις περισσότερες από τις άλλες χρονιές της δεκαετίας. Όπως και οι Joy Division, έτσι και ο Robert Smith και η παρέα του έβαλαν τις βάσεις για πολλές darkwave/ goth μπάντες που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια. Αλλά και οι Talking Heads με τον Brian Eno στην παραγωγή, παραδίδουν άλλη μια εξαιρετική δουλειά στην οποία πειραματίζονται ακόμα περισσότερο. Επίσης μια δεκάδα από άλμπουμ δεν μπορεί να χωρέσει τις καταπληκτικές προσπάθειες από τους Killing Joke, The Fall, Tom Waits, The Clash, Simple Minds, Dead Kennedys, Visage, Gary Numan, Ultravox, The Psychedelic Furs και από πολλές ακόμα μπάντες. Μπορεί η παρακάτω λίστα να είναι post-punk/ new wave προσανατολισμένη, λόγω και προσωπικού γούστου, αλλά το 1980 κυκλοφόρησαν αξιόλογοι δίσκοι από πάρα πολλά είδη, όπως αυτοί των AC/DC, Motörhead, Judas Priest ή των Black Sabbath που θεωρούνται σταθμοί για τον κλασσικό ροκ/ μέταλ χώρο.

10. U2 - Boy (Island Records)

09. David Bowie - Scary Monsters (And Super Creeps) (RCA)

08. The Teardrop Explodes - Kilimanjaro (Fontana)

07. Echo & The Bunnymen - Crocodiles (Korova)

06. Siouxsie And The Banshees - Kaleidoscope (Polydor)

05. Talking Heads - Remain In Light (Sire Records)

04. The Sound - Jeopardy (Korova)

03. Bauhaus - In The Flat Field (4AD)

02. The Cure - Seventeen Seconds (Fiction)

01. Joy Division - Closer (Factory Records)

Δεν μπορούσα φυσικά να μην αναφερθώ σε ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ, αλλά οι Joy Division επέλεξαν να μην το συμπεριλάβουν στο "Closer":

Διαβάστε επίσης:

Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1984

Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1985

Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1986

Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1987

Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1988

Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 1989

Οι μίνι κυκλοφορίες ήταν πάντα ένας αρκετά δημοφιλής τρόπος παρουσίασης νέου υλικού. Τα τελευταία χρόνια αυτό δεν περιορίζεται σε μικρά, ή καλύτερα νέα, συγκροτήματα που κάνουν το ξεκίνημα τους, αλλά όλα και περισσότερα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου επιλέγουν να κυκλοφορούν μίνι δίσκους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Nine Inch Nails που χρησιμοποιούν, για άλλη μια φορά, τα EPs ως το προτιμώμενο μέσο κυκλοφορίας. Έτσι και φέτος άκουσα εξαιρετικά πολλά αξιόλογα EP, όμως τα δέκα κορυφαία που ξεχώρισα είναι:

10. Exploded View - Summer Came Early (Sacred Bones)

09. David Bowie - No Plan (Columbia)

08. Anohni - Paradise (Rough Trade Records)

07. Houses Of Heaven - Remnant (Felte Records)

06. Rope Sect - Personae Ingratae (Caligari Records)

05. Future Faces - Revolt (Throatruiner Records)

04. Ritual Howls - Their Body (Felte Records)

03. Fearing - A Life Of None (Funeral Party Records)

02. Chastity - Chains (Captured Tracks)

01. Nine Inch Nails - Add Violence (The Null Corporation)

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.01 - 10

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.11 - 20

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 No.31 - 40

Οι καλύτερες συναυλίες του 2017

Σαν σήμερα θα ήταν τα γενέθλια του David Bowie, ο οποίος έφυγε από την ζωή στις 11 Ιανουαρίου 2016, και η Parlophone αποφάσισε να το γιορτάσει κάνοντας γνωστό ένα ακυκλοφόρητο demo του κλασσικού χιτ του 1983 "Let’s Dance". Στο εκδοχή αυτή του κομματιού που ηχογραφήθηκε το 1982, συμμετέχει και ο Nile Rodgers των Chic, ενώ η μίξη του demo έγινε λίγο πριν τα φετινά Χριστούγεννα από τον Rodgers μαζί με τον Russell Graham.

Την προηγούμενη εβδομάδα το "Heroes" του David Bowie συμπλήρωσε 40 χρόνια από την κυκλοφορία του. Ως φόρο τιμής, οι Depeche Mode αποφάσισαν να συμπεριλάβουν το κομμάτι στο setlist της πρόσφατης περιοδείας τους. Έδωσαν όμως και συνέχεια, αφού ετοίμασαν ένα νέο βίντεο, σε σκηνοθεσία του Tim Saccenti, με μια στούντιο εκδοχή της διασκευής. Να θυμίσω ότι φέτος τον Μάρτιο, οι Depeche Mode κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Spirit".

Είναι γνωστή η μεγάλη αδυναμία που έχουν οι The Killers στις διασκευές (με ανάμεικτα αποτελέσματα). Πριν λίγο καιρό μάλιστα στο Lollapalooza, διασκεύασαν The Smashing Pumpkins και Muse. Τις προάλλες το συγκρότημα από το Λας Βέγκας βρέθηκε στην εκπομπή "Live Lounge" του BBC Radio 1, όπου παρουσίασε το νέο του single αλλά και μια διασκευή στο "Fame" του David Bowie που μπορείτε να ακούσετε παρακάτω. Το νέο άλμπουμ των The Killers με τίτλο "Wonderful Wonderful" κυκλοφορεί στις 22 Σεπτεμβρίου, με τα "The Man" και "Run For Cover" να είναι τα δυο singles που έχουν γίνει γνωστά μέχρι σήμερα.

Ο περισσότερος κόσμος έχει συνδέσει μουσικά το 1997 με την κυκλοφορία του "Ok Computer" από τους Radiohead. Στις μέρες μας έχω διαβάσει λίστες που το κατατάσσουν ακόμα και ως το καλύτερο άλμπουμ όλων των εποχών, αλλά είναι φυσιολογικές και κάποιες υπερβολές, μιας και η μπάντα απέκτησε, κυρίως από εκείνον τον δίσκο και μετά, ένα ευρύ και πολύ φανατικό κοινό. Αν και αδιαμφισβήτητα πρόκειται για μια πάρα πολύ καλή δουλειά, πρέπει να ανήκω στην πολύ μικρή μερίδα ανθρώπων (αν υπάρχει καν), που θεωρεί το "The Bends" ανώτερο. Συνολικά όμως ήταν μια πολύ περίεργη εποχή για την δεκαετία του 90, με τα κυρίαρχα μουσικά είδη μέχρι τότε, britpop και grunge, να έχουν "πεθάνει", ενώ προετοιμαζόταν η νέα μόδα του nu metal. 

Από την παρακάτω λίστα λείπουν αρκετά αξιόλογα άλμπουμ εκείνης της χρονιάς, όπως αυτά των Morrissey, Dinosaur Jr., Foo Fighters, The Tea Party, Faith No More, Mogwai, Silverchair, Primal Scream, The Offspring, Deftones, Sleater-Kinney, Monaco (το προσωπικό project του Peter Hook των Joy Division/ New Order που περιείχε το αγαπημένο μου "What Do You Want From Me?") και πολλά ακόμα.

Αν έπρεπε να σταθώ όμως σε κάποιες δουλειές, θα ξεχώριζα αυτή του David Bowie, με το υπερβολικά υποτιμημένο "Earthling" στο οποίο συνεργάζεται με τον Trent Reznor των Nine Inch Nails, το "Ultra" των Depeche Mode, που περιείχε μόνο επιτυχίες, το σπαρακτικό "The Boatman's Call" του Nick Cave και φυσικά το έκτο άλμπουμ των Paradise Lost. Οι Βρετανοί gothic metallers ακολουθούν μια πιο Sisters Of Mercy προσέγγιση και παραδίδουν το καταπληκτικό "One Second" (το οποίο επανακυκλοφορεί στις 14 Ιουλίου). Θα ακολουθήσουν αρκετοί αξιόλογοι δίσκοι μέχρι και σήμερα, αλλά ίσως αυτό να ήταν ο τελευταίος πραγματικός μεγάλος δίσκος της καριέρας τους.

10. Blur - Blur (Food Records)

09. The Verve - Urban Hymns (Hut Records)

08. Oasis - Be Here Now (Creation Records)

07. Rammstein - Sehnsucht (Slash Records)

06. Dreadful Shadows - Buried Again (Nuclear Blast)

05. David Bowie - Earthling (BMG)

04. Radiohead - Ok Computer (Parlophone/ Capitol)

03. Depeche Mode - Ultra (Mute)

02. Nick Cave & The Bad Seeds - The Boatman's Call (Mute)

01. Paradise Lost - One Second (Music For Nations)

Το post-punk συγκρότημα των She Pleasures Herself κυκλοφόρησε στις αρχές της φετινής χρονιάς τον ντεμπούτο δίσκο του. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Fetish" εδώ. Οι Πορτογάλοι όμως δεν σταμάτησαν εκεί, αφού ετοιμάζουν το δεύτερο άλμπουμ τους με το πρώτο single, με τίτλο "Visions", να είναι ήδη διαθέσιμο. Επίσης οι She Pleasures Herself παρουσίασαν και μια πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή στο "Heroes" του David Bowie. Δείτε το σχετικό βίντεο για το τελευταίο, όπως και για το "Visions", παρακάτω:

Οι Depeche Mode ξεκίνησαν πριν από δυο μέρες την παγκόσμια περιοδεία τους για την προώθηση του νέου τους άλμπουμ με τίτλο "Spirit". Ο πρώτος σταθμός της Global Spirit Tour αποτέλεσε η Στοκχόλμη, όπου το σετ τους περιελάμβανε και μια διασκευή στο "Heroes" του David Bowie, που μπορείτε να ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί:

Η φετινή ψηφοφορία για το κορυφαίο άλμπουμ της χρονιάς που πέρασε, ήταν στην ουσία ένας "αγώνας" τεσσάρων δισκογραφικών δουλειών, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν και στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα του 2016, και τελικά το αποτέλεσμα κρίθηκε από λίγους ψήφους. Το απολαυστικό "Skeleton Tree" των Nick Cave And The Bad Seeds είναι το άλμπουμ που αναδείξατε ως το καλύτερο για το 2016, το οποίο βρέθηκε στην πρώτη θέση με 28 ψήφους, σε σύνολο 106, και ποσοστό 26.42%. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε το "Post Pop Depression" του Iggy Pop με 24 ψήφους και ποσοστό 22.64%, ενώ μια μόλις λιγότερη ψήφο πήρε το "A Moon Shaped Pool" των Radiohead (21.70%). Το μόνο που πλησίασε στα τρία προαναφερθέντα άλμπουμ, ήταν το "Blackstar" του David Bowie με 20 ψήφους και ποσοστό 18.87%. Από την άλλη, τις λιγότερες ψήφους από τις υπάρχουσες επιλογές πήρε το "Strange Little Birds" των Garbage με 2, ενώ από τα εκτός λίστας άλμπουμ δυο ψήφους συγκέντρωσε το ντεμπούτο των Lost Under Heaven και μία προτίμηση βρήκαν οι δίσκοι των Metallica, Danny Brown και The Coral. Αναλυτικά όμως τα δέκα κορυφαία άλμπουμ του 2016 όπως τα ψηφίσατε εσείς είναι:

Σίγουρα είναι πάρα πολλά τα κομμάτια που αξίζουν αναφοράς κάθε χρονιά. Το 2016 όμως θα ήθελα να σταθώ σε δυο από αυτά. Το πρώτο είναι το "Lazarus", ένα κορυφαίο κομμάτι που προέρχεται από το περσινό δίσκο "★", με το οποίο David Bowie μας προετοίμασε σκηνοθετώντας μαεστρικά την "έξοδό" του. Το άλλο είναι το "Are You Lost In The World Like Me", που μπορεί να μην βρίσκεται στην κορυφή της παρακάτω λίστας, αλλά το βίντεο που συνοδεύει το κομμάτι αποτελεί ότι καλύτερο είδα μέσα στο 2016, μιας και αντικατοπτρίζει εξαιρετικά την παρακμή της εποχής μας. Αυτά αλλά και τα άλλα δέκα οχτώ κομμάτια που ξεχώρισα από την περσινή χρονιά είναι:

20. Banks & Steelz - Giant (Anything But Words)

19. Male Gaze - Bad Omens (King Leer)

18. Preoccupations - Anxiety (Preoccupations)

17. Merchandise - Flower of Sex (A Corpse Wired For Sound)

16. Kobadelta - Hold Yr'self (The Metaphysical - EP)

15. Trentemøller - River In Me (Fixion)

14. New Model Army - Winter (Winter)

13. Wild Nothing - Lady Blue (Life Of Pause)

12. TAU - Mother (TAU TAU TAU)

11. Crows - Whisper (Unwelcome Light - EP)

10. Moby - Are You Lost In The World Like Me (These Systems Are Failing)

09. The Cult Of Dom Keller - Broken Arm Of God (Goodbye To The Light)

08. Anohni - 4 Degrees (Hopelessness)

07. The Kills - Doing It To Death (Ash & Ice)

06. Iggy Pop - Gardenia (Post Pop Depression)

05. David Bowie - Lazarus (★)

04. Minor Victories - Breaking My Light (Minor Victories)

03. LUH - Lost Under Heaven (Spiritual Songs For Lovers To Sing)

02. Nick Cave - I Need You (Skeleton Tree)

01. Wovenhand - Go Ye Light (Star Treatment)

Το πιο αισιόδοξο μουσικό μήνυμα που προέκυψε από το 2016 είναι το γεγονός ότι οι συνολικές πωλήσεις άλμπουμ αυξήθηκαν σε σημαντικό βαθμό. Το μεγαλύτερο ρόλο σε αυτό έπαιξε η αύξηση στις πωλήσεις βινυλίων σε Αγγλία, που οφείλεται κυρίως στον David Bowie, και Αμερική. Αλλά και οι πωλήσεις cd κρατήθηκαν σε καλά επίπεδα παρά μια σχετική μείωση, που ήταν όμως πολύ μικρότερη σε σχέση με αυτή των ψηφιακών πωλήσεων. Τα περισσότερα cd το 2016 πάντως, όσο απίστευτο και αν ακούγεται, πούλησε το "225: The New Complete Edition" box set του Mozart!

No.20 David Bowie - ★ (Columbia): Σίγουρα ένα άλμπουμ  (όπως το ★ αλλά και αυτά των Cave, Cohen) μπορεί εύκολα να αποθεωθεί όταν συνοδεύεται από τόσο τραγικά γεγονότα. Το τελευταίο όμως δισκογραφικό μνημείο του David Bowie αποδεικνύεται μια πολύ καλή δουλειά που βγάζει τον πιο πειραματικό χαρακτήρα του Βρετανού και καταφέρνει να ανταποκριθεί στο βάρος που το συντροφεύει. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το τελευταίο άλμπουμ David Bowie εδώ.

Ακούστε: "Lazarus", "Blackstar"

No.19 Ritual Howls - Into Τhe Water (Felte): Η δεύτερη δουλειά των Ritual Howls αποτέλεσε μια από τις πιο θετικές δισκογραφικές εκπλήξεις του 2014 και άνετα μια από τις κορυφαίες darkwave κυκλοφορίες της χρονιάς (μπορείτε να διαβάσετε το album review εδώ). Το "Into Τhe Water" που παρουσίασε το σχήμα φέτος, και πάλι από την Felte Records, μπορεί να μην προσεγγίζει τα επίπεδα του "Turkish Leather", αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει εξαιρετικές στιγμές όπως αυτές εντοπίζονται στα κομμάτια "Nervous Hands", "Park Around The Corner" και "Going Upstate".

Ακούστε: "Going Upstate", "Park Around The Corner"

No.18 Anohni - Hopelessness (Rough Trade): Η Anohni (ή αλλιώς ο Antony Hegarty όπως ήταν γνωστός μέχρι πρότινος) αφήνει στην άκρη τις βαριές ατμόσφαιρες και την art rock μελαγχολία του δέσποζε στις δουλειές του προηγούμενου σχήματός της, για χάρη ενός πιο ηλεκτρονικού ήχου και σε στιγμές χορευτικού. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται για ένα ευχάριστο ή χαρούμενο άλμπουμ, αλλά αρκετά σκληρό μιας και πραγματεύεται θέματα όπως η θρησκεία, η οικολογική καταστροφή, η διαφθορά στην πολιτική και οι παρικμάζουσες αξίες. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Hopelessness" εδώ.

Ακούστε: "4 Degrees", "Crisis"

No.17 Dead - Voices (Manic Depression): Μπορεί τελευταία να γίνονται γνωστά όλο και περισσότερα γαλλικά coldwave/ shoegaze συγκροτήματα, αλλά υπάρχει μια μακριά παράδοση από αξιόλογα darkwave γκρουπ από τη συγκεκριμένη χώρα. Πέρσι ήταν οι Future που το άλμπουμ τους "Horizons" αποτέλεσε μια από τις καλύτερες δουλειές του 2015. Φέτος έρχονται οι Dead, ένα σχήμα για το οποίο είχα αναφερθεί εδώ, να ξεχωρίσουν με τον δίσκο με τίτλο "Voices", από την Manic Depression, που φέρνει επιρροές από Suicide μέχρι New Order.

Ακούστε: "Substance", "Voices"

No.16 FEWS - Means (PIAS Recordings): Το "Means" αποτελεί το πολύ αξιόλογο ντεμπούτο του σουηδικού post-punk συγκροτήματος των FEWS. Μάλιστα θα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακό αν αποτελούνταν από περισσότερα κομμάτια σαν τα εξαιρετικά τέσσερα που ανοίγουν τον δίσκο. Θα τον πρότεινα ιδιαίτερα στους φίλους του ήχου των DIIV, που δεν "χόρτασαν" με το φετινό άλμπουμ των Νεοϋορκέζων. Στο "Means" περιλαμβάνεται και το κομμάτι "Zlatan", που οι FEWS έγραψαν προς τιμήν του Σουηδού ποδοσφαιριστή Zlatan Ibrahimovich.

Ακούστε: "The Zoo", "100 Goosebumps"

No.15 Adult Books - Running From The Blows (Lolipop Records): Οι Καλιφορνέζοι Adult Books δείχνουν ότι έχουν επηρεαστεί τόσο από την indie/ post-punk σκηνή των 80s, όσο και από την punk της αντίστοιχης περιόδου. Το σημαντικότερο όπλο τους όμως, είναι ότι ξέρουν να σκαρώνουν κολλητικές ποπ μελωδίες. Η ανάμιξη surf rock και garage στοιχείων, όπως και ότι σε στιγμές ακούγονται σαν οι The Cure να διασκευάζουν Ramones, καθιστά το "Running From The Blows" ένα απόλυτα απολαυστικό αποτέλεσμα, αφήνοντας πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.

Ακούστε: "Suburban Girlfriend", "Casual Wrecks"

No.14 Soft Kill - Choke (Profound Lore Records): Οι Soft Kill βρίσκονται σε μια πολύ καλή φάση της καριέρας τους και αυτό αποδεικνύεται και με το νέο τους άλμπουμ. Το "Choke" που έρχεται μόλις ένα χρόνο μετά το εξαιρετικό "Heresy", συνεχίζει ακριβώς από εκεί που σταμάτησε η τελευταία τους δουλειά και περιλαμβάνει και μια συμμετοχή από τον Mark Burgess των The Chameleons. Πάντως το καλύτερο κομμάτι από τον νέο δίσκο των Soft Kill είναι το "Whirl", που αποτέλεσε το b-side του φανταστικού περσινού single "Selfish Love".

Ακούστε: "Whirl", "Frankie"

No.13 White Lies - Friends (BMG): Μπορεί οι White Lies με το "Friends" να ήθελαν να στοχεύσουν σε μεγαλύτερα ακροατήρια, αλλά πραγματικά δεν νομίζω ότι η συγκεκριμένη δουλειά μπορεί να ακουστεί πέρα από τον κύκλο των πιστών φίλων τους. Δεν είναι ότι ο νέος δίσκος τους δεν αποτελείται από καλά κομμάτια, αλλά έχουν θαφτεί κάτω από έναν wannabe Killers ήχο και άλλοτε από μια αρκετά ξεπερασμένη 80s ποπ παραγωγή. Μπορείτε να διαβάσετε τη γνώμη μου για το "Friends" εδώ, όπως και για την πρόσφατη εμφάνιση της μπάντας στην Αθήνα εδώ.

Ακούστε: "Summer Didn't Change A Thing", "Take It Out On Me"

No.12 Iggy Pop - Post Pop Depression (Loma Vista Recordings): Ο Iggy Pop με το "Post Pop Depression" όχι μόνο δεν απογοητεύει, αφού περιέχει μερικές από τις καλύτερες στιγμές του τα τελευταία χρόνια, αλλά παρουσιάζει έναν απολαυστικό δισκογραφικό κλείσιμο αν όντως αυτό αποτελέσει το τελευταίο άλμπουμ του. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά το album review του "Post Pop Depression" εδώ.

Ακούστε: "Gardenia", "Sunday"

No.11 Savages - Adore Life (Matador): Εκεί που πριν λίγα χρόνια πήραν τα κομμάτια του "Silence Yourself" και τα ανέδειξαν live, το "Adore Life" έγινε με γνώμονα τη ζωντανή τους εμφάνιση των Savages. Αφού είδαν ποια στοιχεία δουλεύουν live, έστησαν τα κομμάτια της νέας τους δουλειάς ώστε να εξυπηρετούν το σκοπό αυτό που αποτελεί το δυνατό τους χαρτί. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την ανάρτηση για το "Adore Life" εδώ.

Ακούστε: "The Answer", "Adore"

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2016 No.21 - 30

Τα καλύτερα άλμπουμ του 2016 No.31 - 40

Διαβάστε επίσης:

Τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2016

Σαν χθες πριν από ένα χρόνο έφυγε από την ζωή στα 69 του χρόνια ο David Bowie, αφού όμως είχε προλάβει να μας αφήσει όπως εκείνος είχε σχεδιάσει, με το μουσικό κύκνειο άσμα του δηλαδή και το άλμπουμ "Blackstar". Πριν από τρεις ημέρες, ημερομηνία που θα συνέπιπτε με τα εβδομηκοστά γενέθλιά του Bowie, κυκλοφόρησε ένα νέο EP με τίτλο "No Plan" που αποτελείται από τα "Lazarus", "No Plan", "Killing Α Little Time" και "When I Met You", κομμάτια που περιέχονται στο "Lazarus: Original Cast Recording" - το soundtrack από το νέο musical που έγραψε ο David Bowie. Μπορείτε να ακούσετε το "No Plan" από την πρώτη μεταθάνατια κυκλοφορία του Bowie, στο παρακάτω επίσημο βίντεο που το συνοδεύει:

Διαβάστε επίσης:

Τα 10 καλύτερα κομμάτια του David Bowie

Σίγουρα ένα άλμπουμ  (όπως το ★ αλλά και αυτά των Cave, Cohen) μπορεί εύκολα να αποθεωθεί όταν συνοδεύεται από τόσο τραγικά γεγονότα. Το τελευταίο όμως δισκογραφικό μνημείο του David Bowie αποδεικνύεται μια πολύ καλή δουλειά που βγάζει τον πιο πειραματικό χαρακτήρα του Βρετανού και καταφέρνει να ανταποκριθεί στο βάρος που το συντροφεύει. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το τελευταίο άλμπουμ David Bowie εδώ.

Key Track: "Lazarus"

Τον Ιούλιο που μας πέρασε το νέο της επανένωσης των Temple Of The Dog σκόρπισε χαρά σε μεγάλη μερίδα του μουσικόφιλου κοινού. Πριν από λίγο καιρό ξεκίνησε και η περιοδεία τους με αφορμή τα είκοσι πέντε χρόνια από την κυκλοφορία του ομώνυμου άλμπουμ τους. Στις ζωντανές εμφανίσεις του, το συγκρότημα έχει παρουσιάσει αρκετές διασκευές σε κομμάτια των The Cure και του David Bowie, αλλά και των Mad Season, Led Zeppelin, Black Sabbath, Pink Floyd και Mother Love Bone. Επίσης οι Temple Of The Dog έκαναν γνωστό σε live τους πριν λίγες ημέρες και ένα ακόμα ακυκλοφόρητο κομμάτι, μετά το "Black Cat", με τίτλο "Missing".

Πριν λίγες ώρες ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για το φετινό Mercury Prize. Μέσα στη λίστα συμπεριλαμβάνεται πολύ αναμενόμενα το καινούριο άλμπουμ των Radiohead, όπως άλλωστε και το τελευταίο του David Bowie - δυο δουλειές που είναι και τα λογικά φαβορί. Συνολικά όμως η φετινή λίστα είναι πολύ ενδιαφέρουσα, με τα νέα άλμπουμ των Savages, Bat For Lashes και της Anohni να είναι αυτά που ξεχώρισα. Το συγκεκριμένο βραβείο το θεωρούσα πάντα έναν αρκετά σεβαστό θεσμό, με πολύ αξιόλογους καλλιτέχνες να το έχουν κερδίσει στο παρελθόν, γιαυτό και μου έκανε τρομερή έκπληξη που είδα το σαχλοποπ συγκρότημα των The 1975, που έχει προωθηθεί περισσότερο και από την Beyonce φέτος, μέσα στις υποψηφιότητες. Η απονομή θα πραγματοποιηθεί στο Hammersmith Apollo στο Λονδίνο στις 15 Σεπτεμβρίου.

Anohni - Hopelessness

Bat For Lashes - The Bride

David Bowie - Blackstar

Jamie Woon - Making Time

Kano - Made In The Manor

Laura Mvula - The Dreaming Room

Michael Kiwanuka -  Love & Hate

Radiohead - A Moon Shaped Pool

Savages - Adore Life

Skepta - Konnichiwa

The 1975 - I Like It When You Sleep, For You Are So Beautiful Yet So Unaware Of It

The Comet Is Coming - Channel The Spirits

Η αλήθεια είναι ότι αν εξαιρέσω κάποιες λίγες περιπτώσεις, δεν ήταν πολλά τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2016 και με κέρδισαν μέχρι τώρα. Οι περισσότερες δισκογραφικές δουλειές κατάφεραν να κρατήσουν το ενδιαφέρον μου για μερικά κομμάτια, αλλά ελάχιστες για το συνολικό αποτέλεσμα που παρουσίασαν. Σίγουρα είναι νωρίς να βγάζω συμπεράσματα, ιδίως όταν την φετινή χρονιά αναμένονται άλμπουμ από μπάντες όπως οι Nick Cave And The Bad Seeds, White Lies, Preoccupations, Pixies και τόσες ακόμα. Προσπάθησα να ξεχωρίσω δέκα από τους δίσκους που κυκλοφόρησαν το πρώτο μισό του έτους (μέχρι και τέλη Ιουνίου) και άκουσα περισσότερο, με την παρακάτω κατάταξη να προκύπτει βάση της ημερομηνίας κυκλοφορίας τους.

01. David Bowie - ★ (8 Ιανουαρίου, Columbia)

02. Savages - Adore Life (22 Ιανουαρίου, Matador)

03. DIIV – Is The Is Are (5 Φεβρουαρίου, Captured Tracks)

04. Wild Nothing - Life Of Pause (19 Φεβρουαρίου, Captured Tracks)

05. Holy Esque - At Hope’s Ravine (26 Φεβρουαρίου, Beyond The Frequency)

06. Iggy Pop - Post Pop Depression (18 Μαρτίου, Loma Vista Recordings)

07. LUH - Spiritual Songs For Lovers To Sing (6 Μαΐου, Mute)

08. Anohni - Hopelessness (6 Μαΐου, Rough Trade)

09. Eagulls - Ullages (13 Μαΐου, Partisan Records)

10. Minor Victories - Minor Victories (3 Ιουνίου, Fat Possum/ PIAS)

Η εμφάνιση τους στο Glastonbury, σίγουρα αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές για τους The Last Shadow Puppets από την φετινή τους περιοδεία για την προώθηση του νέου τους άλμπουμ "Everything You've Come To Expect". Η τελευταία πέρασε και από την Ελλάδα, με τους Alex Turner και Miles Kane να μας επισκέπτονται στα πλαίσια του Rockwave. Στο Glastonbury παρουσίασαν και μια διασκευή στο "Moonage Daydream", από τον κλασσικό δίσκο "The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars" του 1972, αποτίοντας έτσι φόρο τιμής στο David Bowie. Δείτε το σχετικό βίντεο:

Η μουσική παρακαταθήκη που άφησε ο David Bowie είναι τόσο μεγάλη και σημαντική που είναι αρκετά δύσκολο να κατατάξει κανείς τους αγαπημένους του δίσκους και πολύ περισσότερο τα κομμάτια του. Μπορείτε να δείτε την δεκάδα με τα αγαπημένα μου κομμάτια του Bowie, που κατάρτισα με αρκετή δυσκολία, εδώ. Η λίστα της συγκεκριμένης ψηφοφορίας απαρτίζονταν με κάποια από τα πιο γνωστά του κομμάτια (ίσως να έπεσε λίγο μεγαλύτερο βάρος στο υλικό του από την δεκαετία του 70), αλλά εμπλουτίστηκε με τις δικές σας προτιμήσεις και προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα. Στην κορυφή των προτιμήσεών σας βρέθηκε το "Starman" με 21 ψήφους και ποσοστό 24%. Ακολούθησε το "Heroes" με 15 ψήφους και το "Space Oddity" με 12 ψήφους (από κοντά και το "Ziggy Stardust" με 11). Επίσης υπήρξαν 14 συνολικά ψήφοι με επιλογές εκτός λίστας,  από τις οποίες 7 ψήφοι πήρε το "Lady Grinning Soul", 2 ψήφους το "Five Years" και από μια τα "Blackstar", "All the Madmen", "I'm Deranged", "Moonage Daydream" και "Suffragette City". Δείτε αναλυτικά τα δέκα κορυφαία κομμάτια όπως τα ψηφίσατε εσείς αλλά και τα συνολικά αποτελέσματα:

10. The Man Who Sold The World

09. Sound And Vision

08. Lady Grinning Soul

07. Cat People (Putting Out Fire)

06. Life On Mars?

05. Ashes To Ashes

04. Ziggy Stardust

03. Space Oddity

02. Heroes

01. Starman

Στις 16 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί η φετινή Record Store Day, η οποία για άλλη μια χρονιά έρχεται με αποκλειστικές αλλά και πολύ ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες. Μέσα σε αυτές περιλαμβάνονται συλλεκτικά βινύλια από The Flaming Lips, Mac DeMarco, Best Coast, Foals, Blonde Redhead, Manic Street Preachers, Fleetwood Mac και από πολλούς καλλιτέχνες ακόμα. Ως φόρος τιμής στον David Bowie θα επανακυκλοφορήσει το άλμπουμ του 1970 "The Man Who Sold The World" αλλά και το single "TVC15" από τον δίσκο "Station To Station". Από τις πάρα πολλές ενδιαφέρουσες προτάσεις θα ξεχώριζα τo "Killerrockandroll" των Skywave (αρχικό σχήμα του Oliver Ackerman των A Place To Bury Strangers) που θα περιλαμβάνει υλικό της μπάντας από την περίοδο 1995 - 2002, όπως επίσης και το split 7" των METZ μαζί με τους Mission Of Burma, το "Metallic KO" των Iggy & The Stooges που αποτελεί ηχογράφηση από την τελευταία εμφάνιση του σχήματος το 1974, το box set των Lush με τίτλο "Origami" και φυσικά το επεξηγηματικό "1984 Demos" των Green River. Φετινοί πρεσβευτές της Record Store Day είναι οι Metallica, οι οποίοι ετοίμασαν το παρακάτω βίντεο:

Πριν λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε η απονομή των φετινών Brit Awards με το μεγάλο θέμα να μην είναι τα βραβεία και οι νικητές, αλλά το προγραμματισμένο αφιέρωμα στον David Bowie. Τις περισσότερες αντιδράσεις πάντως από αυτό, θετικές κυρίως αλλά και αρνητικές, προκάλεσε η εμφάνιση έκπληξη της Lorde που τραγούδησε το "Life On Mars" μαζί με την μπάντα του Bowie. Πάντως η συγκεκριμένη εμφάνιση απέσπασε τα καλύτερα σχόλια από τον υιό του Thin White Duke, Duncan Jones. Δείτε το σχετικό βίντεο: