Η τελευταία ολοκληρωμένη δουλειά των A Place To Bury Strangers ήταν το "See Through You" του 2022. Τώρα το θορυβώδες συγκρότημα ανακοίνωσε τη δισκογραφική επιστροφή του με το "Synthesizer". Αυτό θα είναι διαθέσιμο στις 4 Οκτωβρίου από την Dedstrange και μάλιστα θα περιλαμβάνει και μια έκδοση όπου θα μπορείς να φτιάξεις μόνο σου το δικό σου synth. Πρώτο single από το "Synthesizer" αποτελεί το κομμάτι "Disgust", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί.
Synthesizer Tracklist:
01 Disgust
02 Don’t Be Sorry
03 Fear Of Transformation
04 Join The Crowd
05 Bad Idea
06 You Got Me
07 It’s Too Much
08 Plastic Future
09 Have You Ever Been In Love
10 Comfort Never Comes
Μια νέα σειρά 7" θα κυκλοφορήσουν οι A Place To Bury Strangers
A Place To Bury Strangers
Φεβρουαρίου 21, 2024
Η τελευταία δισκογραφική δουλειά των A Place To Bury Strangers ήταν το "See Through You" του 2022. Το άλμπουμ δεν με ενθουσίασε αν και διαδέχτηκε το εξαιρετικό "Hologram" που αποτέλεσε ένα από τα καλύτερα EP του 2021. Τώρα το σχήμα ανακοίνωσε μια σειρά από 7ιντσα με τίτλο "The Sevens", το καθένα από τα οποία θα περιέχει δυο νέα κομμάτια. Το πρώτο μέρος της σειράς κυκλοφορεί αυτή την Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου, και θα περιέχει τα κομμάτια "Change Your God" και "It Is Time". Μπορείτε να ακούσετε το πρώτο στο παρακάτω επίσημο βίντεο.
Πολύ θα ήθελα να ξεκινήσω τη σειρά αναρτήσεων με τα καλύτερα του 2021 με τις συναυλίες που παρακολούθησα, αλλά για άλλη μια χρονιά σχεδόν τα πάντα ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας. Φυσικά η εξαιρετική εμφάνιση του Woodkid στο Ηρώδειο ή το φεστιβάλ Together We Fight The Fire στη Τεχνόπολη, στις οποίες κατάφερα να παρευρεθώ, δεν μπόρεσαν να καλύψουν αυτό το μεγάλο κενό. Ευτυχώς όμως είχαμε για άλλη μια χρονιά πολύ ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες και μερικές ακόμα καλύτερες μίνι κυκλοφορίες.
Το 2021 σηματοδότησε και την επιστροφή των αγαπημένων Cold Cave με μια κυκλοφορία που βρίσκεται μεταξύ κανονικού άλμπουμ και EP, αλλά οι ίδιοι το παρουσίασαν ως EP και γι' αυτό βρίσκεται σε αυτή τη λίστα και μάλιστα στην κορυφή της. Αλλά στην κατηγορία αυτή είχαμε και άλλες σημαντικές δουλειές, μιας αρκετά αναγνωρισμένα σχήματα όπως οι A Place To Bury Strangers, Clan Of Xymox και ο Billy Idol παρακαλώ, παρουσίασαν εξαιρετικά EPs. Αλλά είναι πολλές ακόμα που δεν συμπεριλαμβάνονται στην παρακάτω λίστα, όπως αυτές των Cabaret Voltaire, Johnny Marr, 65daysofstatic, Emma Ruth Rundle & Thou, Automotion, Minuit Machine, A.A. Williams, Sivert Høyem και Lingua Ignota, που είναι κάτι παραπάνω από άξιες αναφοράς.
10. Information_Age - Information_Age (Laramidia Records)
09. Do Nothing - Glueland (Exact Truth)
08. We Are Monroe - Movements (s/r)
07. Billy Idol - Roadside (Dark Horse Records)
06. Clan Of Xymox - Brave New World (Metropolis Records)
05. Traitrs - The Sick, Tired and Ill (Freakwave)
04. A Place To Bury Strangers - Hologram (Dedstrange)
03. Kontravoid – Faceless (s/r)
02. Rope Sect - Proskynesis (Iron Bonehead Productions)
01. Cold Cave - Fate In Seven Lessons (Heartworm Press)
Οι A Place To Bury Strangers ανακοίνωσαν το άλμπουμ See Through You
A Place To Bury Strangers
Νοεμβρίου 16, 2021
Οι A Place To Bury Strangers επέστρεψαν φέτος με το ολοκαίνουριο EP με τίτλο "Hologram". Η τελευταία δισκογραφική δουλειά τους ήταν το "Pinned" του 2018. Το συγκρότημα, που κάποτε χαρακτηρίστηκε ως η πιο θορυβώδης μπάντα της Νέας Υόρκης, ανακοίνωσε το νέο του άλμπουμ, το οποίο ονομάζεται "See Through You", θα είναι διαθέσιμο στις 4 Φεβρουαρίου και θα κυκλοφορήσει από τη δισκογραφική του Oliver Ackermann, Dedstrange. Πλέον οι A Place To Bury Strangers έρχονται με νέα σύνθεση, μετά και από τις προσθήκες του John Fedowitz των Ceremony στο μπάσο και της Sandra Fedowitz στα ντραμς. Επίσης παρουσίασαν και το πρώτο single με τίτλο "Let’s See Each Other", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο παρακάτω επίσημο βίντεο.
See Through You track listing:
1. Nice Of You To Be There For Me
2. I’m Hurt
3. Let’s See Each Other
4. So Low
5. Dragged In A Hole
6. Ringing Bells
7. I Disappear (When You’re Near)
8. Anyone But You
9. My Head Is Bleeding
10. Broken
11. Hold On Tight
12. I Don’t Know How You Do It
13. Love Reaches Out
Στις 16 Ιουλίου οι A Place To Bury Strangers κυκλοφόρησαν το νέο τους EP με τίτλο "Hologram". Χθες παρουσίασαν το βίντεο για το "In My Hive", κομμάτι που περιέχεται στη φετινή τους κυκλοφορία. Το 2021 σηματοδότησε και αλλαγή στο line-up του σχήματος, με τον Oliver Ackermann να πλαισιώνεται πλέον από τους John Fedowitz και Sandra Fedowitz.
Έχουν περάσει τρία χρόνια από τη τελευταία δισκογραφική δουλειά των A Place To Bury Strangers και το "Pinned" (μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του άλμπουμ εδώ). Το αποτέλεσμα ήταν για άλλη μια φορά εξαιρετικό και το άλμπουμ βρέθηκε μέσα στη λίστα με τα κορυφαία του 2018 για το POEt'S SOUND. Τώρα ο Oliver Ackerman και η παρέα του επιστρέφουν με νέο EP το οποίο τιτλοφορείται "Hologram" και θα είναι διαθέσιμο στις 16 Ιουλίου από την Dedstrange. Πρώτο single από το EP αποτελεί το κομμάτι "End Of The Night", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί. Η κυκλοφορία αυτή θα είναι η πρώτη που θα περιλαμβάνει τη νέα σύνθεση του σχήματος, η οποία πλέον περιλαμβάνει τους John και Sandra Fedowitz των Ceremony σε μπάσο και ντραμς αντίστοιχα. Μάλιστα θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε το νέο υλικό και ζωντανά, μιας και όπως ανακοινώθηκε οι A Place To Bury Strangers θα βρεθούν στη χώρα μας το 2022 σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, στις 18 (Eightball Club) και 19 Μαρτίου (Temple) αντίστοιχα.
Ακούστε το Ocean από το Fuzz Club Session των A Place To Bury Strangers
A Place To Bury Strangers
Φεβρουαρίου 12, 2019
Η Fuzz Club Records αποκάλυψε ότι η τελευταία προσθήκη στην πολύ ενδιαφέρουσα σειρά των Fuzz Club Session της, έρχεται από τους A Place To Bury Strangers. Η ηχογράφηση αυτή θα περιλαμβάνει τα κομμάτια "Never Coming Back" και "Punch Back" από το περσινό "Pinned" (album review), το "We’ve Come So Far" από το "Transfixiation" (album review), το "Drill It Up" από το "Onwards to the Wall", το "Ocean" από το ομώνυμο ντεμπούτο τους του 2007, όπως και το ακυκλοφόρητο "Chrome Shadow". Μπορείτε να ακούστε το "Ocean" στο βίντεο που ακολουθεί.
Συχνά ο χρόνος που περνάει μεταξύ της κατάρτισης μιας λίστας και της στιγμής που θα μετανοιώσεις για κάποιες επιλογές, είναι τόσο μικρός που δεν είναι καν μετρήσιμος. Φέτος δεν θα έλεγα ότι θα ήθελα να κάνω κάποια αλλαγή στη λίστα μου. Ιδίως τα πρώτα δέκα αυτής, τα είχα ξεχώρισα λίγο παραπάνω από τα υπόλοιπα και μόνο για τις τρεις πρώτες θέσεις αμφιταλαντεύτηκα λίγο. Όμως ήταν το ντεμπούτο των The Love Coffin που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση και για αυτό θα ακολουθήσει και μια συνέντευξη με το συγκρότημα σε λίγο καιρό. Φυσικά η κατάταξη σε αυτή τη λίστα μικρή σημασία έχει. Το σημαντικό είναι ότι το 2018 βρήκα δέκα άλμπουμ που άκουσα μανιωδώς και η πραγματική τους θέση θα φανεί με τον καιρό.
No.10 A Place To Bury Strangers - Pinned (Dead Oceans): Το "Pinned" είναι μια πιο ολοκληρωμένη και ανανεωμένη πρόταση από το "Transfixiation", που αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον για αυτό το μοναδικό noise rock σχήμα, ενώ παράλληλα προσφέρει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της καριέρας τους. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Pinned", εδώ.
Ακούστε: "Never Coming Back", "There’s Only One Of Us"
No.09 John Maus - Addendum (Ribbon Music): Αν το "Addendum" ήταν το δεύτερο μέρος του "Screen Memories", θα μιλούσαμε για έναν φανταστικό διπλό δίσκο. Αλλά και ως ξεχωριστή κυκλοφορία στέκεται εξαιρετικά, απλώς ίσως όχι στον βαθμό αυτών που διαδέχτηκε. Άλλωστε ο John Maus αποτελεί μια κατηγορία μόνος του και είναι πάντα συναρπαστική κάθε είσοδος στον ξεχωριστό κόσμο του. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Addendum", εδώ.
Ακούστε: "Episode", "Running Man"
No.08 Shame - Songs Of Praise (Dead Oceans): Αν και μόνο η αναφορά του ονόματος των The Fall είναι ικανή για να σας πείσει να τσεκάρετε ένα άλμπουμ, τότε το "Songs Of Praise" είναι για εσάς, ενώ προσφέρει πολλά παραπάνω. Σίγουρα το ωμό post-punk θέμα τους δεν είναι κάτι πρωτότυπο, ούτε μουσικά αλλά ούτε θεματικά, αλλά για την ώρα το ντεμπούτο των Shame αποτελεί μια εξαιρετική δισκογραφική αρχή. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Songs Of Praise", εδώ.
No.07 Editors - Violence (Play It Again Sam): Το "Violence" μπορεί να μην φέρνει τόσα νέα στοιχεία και να ακούγεται σαν μια συνέχεια του "In Dream", αλλά αν το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό, όπως είναι αυτό στο μεγαλύτερο μέρος του, με αφήνει κάτι παραπάνω από ικανοποιημένο. Θα περιμένω με ανυπομονησία την επόμενη δουλειά τους για να διαπιστώσω, αν οι Editors με το άλμπουμ αυτό έκλεισαν έναν κύκλο ή έκαναν απλώς ένα ακόμα βήμα προς τη νέα τους μουσική κατεύθυνση. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Violence", εδώ.
Ακούστε: "Hallelujah (So Low)", "Cold"
No.06 Interpol - Marauder (Matador Records): Αντί να τους πιάσει νοσταλγία από την επετειακή περιοδεία τους για το "Turn On The Bright Lights" ή από το βιβλίο "Meet Me In The Bathroom" της Lizzy Goldman, το σχήμα συνεχίζει να κοιτάει μπροστά και καταφέρνει να είναι από τα λίγα που έχουν επιβιώσει από τη μουσική σκηνή της πόλης στις αρχές των 00s και πάντα να παραμένει επίκαιρο με ένα άλμπουμ που σε προκαλεί για περισσότερες ακροάσεις. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Marauder", εδώ.
Ακούστε: "The Rover", "If You Really Love Nothing"
No.05 IDLES – Joy As An Act Of Resistance (Partisan Records): Από το ωμό "Colossus" και το σαρκαστικό "Never Fight A Man With A Perm", μέχρι το λυτρωτικό κλείσιμο του "Rottweiler", το συγκρότημα καταφέρνει να έχει τον ακροατή καθηλωμένο για τα 40 λεπτά που διαρκεί ο δίσκος και λειτουργεί ακριβώς όπως υποδηλώνει ο τίτλος του, αποδεικνύοντας γιατί η εποχή μας χρειάζεται μπάντες σαν τους IDLES. Διαβάστε περισσότερα για το "Joy As An Act Of Resistance", εδώ.
Ακούστε: "Danny Nedelko", "Samaritans"
No.04 The Soft Moon - Criminal (Sacred Bones): Ο νέος δίσκος των αγαπημένων μου The Soft Moon μπορεί να λειτουργήσει ιδανικά ως εισαγωγή για κάποιον που δεν είναι γνώριμος με τον μαγικό κόσμο του σχήματος και μπορεί να μην φανερώνει αντίστοιχα σημάδια εξέλιξης όπως οι προηγούμενες δουλειές τους, όμως οι καλές στιγμές του είναι απλά κορυφαίες. Διαβάστε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Criminal", εδώ.
Ακούστε: "The Pain", "Like A Father"
No.03 Holy Esque - Television/Sweet (Beyond the Frequency): Διατηρώντας αρκετά από τα χαρακτηριστικά στοιχεία τους, όπως τα ιδιαίτερα φωνητικά, οι Holy Esque μας παραδίδουν ένα αρκετά πιο σκοτεινό αποτέλεσμα με πολύ έντονη θεατρικότητα. Ανεξάρτητα πάντως αν μιλάμε για έναν σκοτεινό indie rock δίσκο ή έναν darkwave δίσκο για indie ακροατήρια, το "Television/Sweet" αποτελεί μια καταπληκτική δεύτερη δουλειά. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Television/Sweet", εδώ.
Ακούστε: "I Am The Truth", "Modern Tones"
No.02 Whispering Sons - Image (Play It Again Sam): Οι Whispering Sons είχαν αφήσει πολλές υποσχέσεις με μια σειρά από εξαιρετικά singles. Το ντεμπούτο τους φέρνει στο μυαλό κλασσικά σχήματα όπως οι Sad Lovers & Giants και οι Joy Division, με μια μοντέρνα άποψη που το αποτρέπει από το να ακούγεται σαν άλλη μια 80s κόπια. Το "Image" είναι ένα απολαυστικό άκουσμα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό και αναμφίβολα αποτελεί τον κορυφαίο darkwave δίσκο της χρονιάς.
No.01 The Love Coffin - Cloudlands (Bad Afro Records): Για κάποιον που έχει μεγαλώσει με τη εναλλακτική μουσική της δεκαετίας του 90, αλλά λατρεύει τη σκοτεινή περίοδο των 80s, το "Cloudlands" αποτελεί ένα απαραίτητο άκουσμα. Μετά από συνεχόμενες ακροάσεις από τα τέλη Σεπτεμβρίου που κυκλοφόρησε το άλμπουμ, θεωρώ ότι οι The Love Coffin δεν μας έδωσαν μόνο το καλύτερο ντεμπούτο του 2018, αλλά και τον δίσκο της χρονιάς. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Cloudlands", εδώ.
Ακούστε: "Pure", "Take Good Care Of Me"
Διαβάστε επίσης:
No.10: A Place To Bury Strangers - Pinned (Dead Oceans)
A Place To Bury Strangers
Δεκεμβρίου 11, 2018
Το "Pinned" είναι μια πιο ολοκληρωμένη και ανανεωμένη πρόταση από το "Transfixiation", που αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον για αυτό το μοναδικό noise rock σχήμα, ενώ παράλληλα προσφέρει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της καριέρας τους. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη δισκοκριτική του "Pinned", εδώ.
Ακούστε: "Never Coming Back", "There’s Only One Of Us"
Execution - Το νέο single των A Place To Bury Strangers
A Place To Bury Strangers
Σεπτεμβρίου 27, 2018
Τον Απρίλιο που μας πέρασε οι A Place To Bury Strangers παρουσίασαν τη νέα τους δουλειά από την Dead Oceans. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του "Pinned", εδώ. Το βίντεο για το νέο τους single με τίτλο "Execution", αποτελεί το τέταρτο από το φετινό άλμπουμ τους, μετά από αυτά για τα κομμάτια "Never Coming Back", "There’s Only One of Us" και "Frustrated Operator". Επίσης οι A Place To Bury Strangers θα κυκλοφορήσουν στις 5 Οκτωβρίου το "Re-Pinned", μια remix έκδοση του "Pinned" που θα αποτελείται από remixes των Slowdive, Trentemøller, No Age, METZ, Eric Copeland, Roly Porter, Davy Drones και TBO.
Με τη μισή χρονιά να έχει ήδη συμπληρωθεί, αναμφίβολα μπορεί να πει κανείς ότι το 2018 μας έχει προσφέρει αρκετές σημαντικές κυκλοφορίες, αλλά και μεγάλη ποικιλία. Ιδίως για τους φίλους τους πιο θορυβώδες ήχου πρόκειται για ένα εξαιρετικό μισό, με πολύ αξιόλογες κυκλοφορίες από τους Nine Inch Nails, The Soft Moon, A Place To Bury Strangers αλλά και από τους Ceremony που επέστρεψαν δισκογραφικά μετά από πέντε χρόνια. Σίγουρα είναι συναρπαστικό να βλέπεις πως διαμορφώνεται μουσικά μια χρονιά. Είχαμε κυκλοφορίες που δίχασαν, όπως το νέο άλμπουμ των Arctic Monkeys (που μου φάνηκε τουλάχιστον μέτριο), αλλά και πολλούς αξιόλογους πρώτους δίσκους. Δέκα από τις δουλειές που ξεχώρισα μέχρι τώρα είναι (με σειρά ανάλογα με την ημερομηνία κυκλοφορίας):
01. Shame - Songs Of Praise (12 Ιανουαρίου, Dead Oceans)
02. Black Rebel Motorcycle Club - Wrong Creatures (12 Ιανουαρίου, Vagrant Records)
03. The Soft Moon - Criminal (2 Φεβρουαρίου, Sacred Bones)
04. Chiller - Chiller (2 Φεβρουαρίου, Rockstar Records)
05. Editors - Violence (9 Μαρτίου, PIAS)
06. A Place To Bury Strangers - Pinned (13 Απριλίου, Dead Oceans)
07. Iceage - Beyondless (4 Μαΐου, Matador Records)
08. Ceremony - East Coast (19 Μαΐου, self released)
09. Johnny Marr - Call The Comet (15 Ιουνίου, New Voodoo Records)
10. Chastity - Death Lust (13 Ιουλίου, Captured Tracks)
Album Review : A Place To Bury Strangers - Pinned (Dead Oceans)
A Place To Bury Strangers
Μαΐου 12, 2018
Για εδώ και πάνω από μια δεκαετία (και το ομώνυμο ντεμπούτο τους του 2007), οι A Place To Bury Strangers αποτελούν μια από τις μεγάλες μουσικές μου αδυναμίες. Μετά από τρία καταπληκτικά άλμπουμ, ο τέταρτος δίσκος τους δεν με ενθουσίασε. Το "Transfixiation" (album review), που σε καμία περίπτωση δεν είναι κακό, είδε τη μπάντα να επαναλαμβάνεται χωρίς να μπορεί να προσφέρει κάτι περισσότερο ή νέο στην μέχρι τότε δισκογραφική πορεία της. Σίγουρα δεν θα μπορούσαν να διαφοροποιηθούν και πολύ ηχητικά, για αυτό ήμουν αρκετά επιφυλακτικός με τη νέα δουλειά των Νεοΰορκέζων.
Από το προηγούμενο άλμπουμ τους, υπήρξαν κάποιες αλλαγές για την μπάντα. Η μουσική τους στέγη - Death by Audio - έκλεισε, αλλά η μεγαλύτερη, θετική, αλλαγή ήταν η προσθήκη της ντράμερ Lia Simone Braswell. Τα φωνητικά της Braswell κυριαρχούν στο "Pinned" και η εκτεταμένη χρήση αυτών, αποτελούν τη μεγαλύτερη αλλαγή του νέου δίσκου. Δένουν εκπληκτικά με αυτά του Oliver Ackermann και πραγματικά απογειώνουν τα κομμάτια. Φυσικά τα βασικά στοιχεία αναφοράς, που εντοπίζονται στους The Jesus And Mary Chain μέχρι τους Nine Inch Nails, είναι εδώ. Το πιο σημαντικό όμως είναι, ότι προσφέρουν μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της καριέρας τους.
Σε αυτά ανήκει το εναρκτήριο "Never Coming Back" που φανερώνει τις κλασσικές The Mary Chain αναφορές του γκρουπ, με τα επίπεδα θορύβου να ανεβαίνουν σταδιακά, ενώ στο ίδιο ύφος συνεχίζει και το "Execution". Το ατμοσφαιρικό "There’s Only One Of Us" αποτελεί τη κορυφαία στιγμή του "Pinned", το οποίο κατευθείαν μπήκε στα κορυφαία μου κομμάτια από τους A Place To Bury Strangers. Τα "Situations Changes" και "Frustrated Operator" φανερώνουν τις New Order και Joy Division επιρροές τους αντίστοιχα, περασμένα φυσικά από το μουσικό φίλτρο του γκρουπ. Μπορεί τα υπόλοιπα κομμάτια να βρίσκονται σε αρκετά αξιόλογο επίπεδο, αλλά αναμφίβολα δεν είναι τόσο αξιομνημόνευτα όσο αυτά που ανάφερα παραπάνω. Σίγουρα όμως το "Pinned" είναι μια πιο ολοκληρωμένη και ανανεωμένη πρόταση από το "Transfixiation", που αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον για αυτό το μοναδικό noise rock σχήμα.
Βαθμολογία: 7,5 / 10
Pick Of The Month - Απρίλιος 2018: A Place to Bury Strangers - Frustrated Operator
A Place To Bury Strangers
Απριλίου 30, 2018
Στις 13 Απριλίου οι A Place To Bury Strangers κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Pinned". Από τα πρώτα δείγματα από το πέμπτο άλμπουμ, ήταν φανερό ότι μιλάμε για μια δυναμική επιστροφή. Το "Frustrated Operator" αποτελεί το τρίτο και πιο πρόσφατο single από τη νέα τους δουλειά, μετά από τα καταπληκτικά πρώτα singles, "Never Coming Back" και "There’s Only One of Us". Δείτε το νέο βίντεο των A Place To Bury Strangers για το "Frustrated Operator":
Οι A Place To Bury Strangers παρουσίασαν το νέο τους βίντεο
A Place To Bury Strangers
Μαρτίου 04, 2018
Πριν από ένα μήνα περίπου, οι A Place To Bury Strangers ανακοίνωσαν το νέο τους άλμπουμ. Στις 13 Απριλίου θα κυκλοφορήσει από την Dead Oceans, το πολυαναμενόμενο "Pinned". Μαζί με την ανακοίνωση του δίσκου, το νεοϋορκέζικο σχήμα έκανε γνωστό και το κομμάτι "Never Coming Back". Το "There’s Only One of Us" είναι το δεύτερο κομμάτι που κάνουν οι διαθέσιμο οι A Place To Bury Strangers από το "Pinned", το οποίο συνοδεύεται από ένα νέο βίντεο σε σκηνοθεσία της Elizabeth Skadden.
Οι 10 κορυφαίες αναμενόμενες κυκλοφορίες του 2018 (για το επόμενο τρίμηνο)
Άρθρα
Φεβρουαρίου 10, 2018
Δισκογραφικά το 2018 έχει μπει αρκετά δυναμικά. Ήδη τις πρώτες ημέρες του χρόνου είχαμε τη νέα δισκογραφική προσπάθεια των Black Rebel Motorcycle Club, όπως και το πολύ αξιόλογο ντεμπούτο από το νέο βρετανικό συγκρότημα των Shame. Στις αρχές του μήνα επανήλθαν δισκογραφικά οι The Soft Moon με το "Criminal", όπως και οι Franz Ferdinand με το "Always Ascending". Όμως είναι πάρα πολλές οι δουλειές που έρχονται τους επόμενους, χωρίς να υπολογίζω αυτές που δεν είναι επιβεβαιωμένες ή ανακοινωμένες, όπως αυτές των My Bloody Valentine, Interpol, Arctic Monkeys, Tool (εδώ γελάμε) και πολλών ακόμα. Οι δέκα όμως επερχόμενοι δίσκοι που έχω ξεχωρίσει για το επόμενο τρίμηνο είναι (κατάταξη βάση ημερομηνία κυκλοφορίας):
01. Editors - Violence (9 Μαρτίου, Play It Again Sam)
02. Jack White - Boarding House Reach (22 Μαρτίου, Third Man Records)
03. Preoccupations - New Material (23 Μαρτίου, Jagjaguwar)
04. Broken Records - What We Might Know (30 Μαρτίου)
05. John Maus - Addendum (10 Απριλίου, Ribbon Music)
06. A Place To Bury Strangers - Pinned (13 Απριλίου, Dead Oceans)
07. A Perfect Circle - Eat The Elephant (20 Απριλίου, BMG)
08. God Is An Astronaut - Epitaph (27 Απριλίου, Napalm Records)
09. The Exploding Boy - Alarms! (18 Μαΐου, Drakkar Entertainment)
10. Echo & the Bunnymen The Stars, The Oceans & The Moon ((18 Μαΐου, BMG)
Οι A Place To Bury Strangers επιστρέφουν με νέο άλμπουμ
A Place To Bury Strangers
Φεβρουαρίου 04, 2018
Στις 13 Απριλίου θα κυκλοφορήσει, από την Dead Oceans, ο νέος δίσκος των A Place To Bury Strangers με τίτλο "Pinned". Αυτός έρχεται τρία χρόνια μετά το "Transfixiation", μια από τις δουλειές που ξεχώρισα το 2015. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το τέταρτο άλμπουμ των Νεοϋορκέζων θορυβοποιών, εδώ. Μάλιστα πέρσι κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο και ο Dion Lunadon (ο μπασίστας του σχήματος). Επίσης οι A Place To Bury Strangers έκαναν γνωστό και το πρώτο τους single από το επερχόμενο άλμπουμ, το οποίο ονομάζεται "Never Coming Back" και μπορείτε να το ακούσετε στο επίσημο βίντεο που ακολουθεί.
Pinned - Tracklist:
1. Never Coming Back
2. Execution
3. There’s Only One Of Us
4. Situations Changes
5. Too Tough To Kill
6. Frustrated Operator
7. Look Me In The Eye
8. Was It Electric
9. I Know I’ve Done Bad Things
10. Act Your Age
11. Attitude
12. Keep Moving On
Ο προσωπικός δίσκος του Dion Lunadon των A Place To Bury Strangers
A Place To Bury Strangers
Μαρτίου 06, 2017
Ο Dion Lunadon των A Place To Bury Strangers θα κυκλοφορήσει το πρώτο του ομώνυμο προσωπικό άλμπουμ, στις 9 Ιουνίου από την Agitated Records. Ο μπασίστας του γνωστού shoegaze Νεοϋορκέζικου συγκροτήματος κατάφερε να γράψει το υλικό για το ντεμπούτο του στα διαλείμματα της τελευταίας περιοδείας των A Place To Bury Strangers. Από το πρώτο κομμάτι που έκανε διαθέσιμο, το "Fire", δείχνει ότι ο Lunadon βαδίζει σε παρόμοια θορυβώδη μονοπάτια με τη βασική του μπάντα. Να θυμίσω ότι το τελευταίο νέο υλικό των A Place To Bury Strangers μας ήρθε πριν λίγο καιρό με το κομμάτι "Everyone’s The Same".
Tracklist:
01. Insurance , Rent and Taxes
02. Reduction Agent
03. Fire
04. Com/Broke
05. Hanging By A Thread
06. Move
07. Eliminator
08. Howl
09. Ripper
10. White Fence
11. No Control
Η εκλογή του Donald Trump στις αμερικανικές εκλογές έχει προκαλέσει την αντίδραση μεταξύ άλλων και της πλειοψηφίας του καλλιτεχνικού κόσμου (εκτός φυσικά από το συγκρότημα των 3 Doors Down). Αυτή την περίοδο τρέχει μια καμπάνια διαμαρτυρίας με αφορμή τις πρώτες εκατό ημέρες του Trump στο οβάλ γραφείο, από εκατό καλλιτέχνες να συνεισφέρουν με ένα κομμάτι. Μέρος σε αυτό το project πήραν και οι A Place To Bury Strangers, που συμμετείχαν με το κομμάτι "Everyone’s The Same" που αποτελεί το πρώτο νέο υλικό μετά το άλμπουμ του 2015 με τίτλο "Transfixation" (album review).
Κάθε χρόνο ανακυκλώνεται η ίδια κουβέντα που είναι το κατά πόσο μια χρονιά είναι καλή ή κακή μουσικά. Αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από, το πιο προφανές, τα μουσικά γούστα του κάθε ακροατή (π.χ. για κάποιον που του αρέσουν οι πιο ψυχεδελικές αναζητήσεις μπορεί η χρονιά να ήταν τέλεια και για κάποιον με πιο θορυβώδεις να ήταν φτωχή), την διάθεση που είχε για να ακούσει την συγκεκριμένη παραγωγή (ιδίως στην τόσο αγχωτική εποχή μας), αλλά και τον χρόνο που μπόρεσε ή ήθελε κάποιος να αφιερώσει για τη φετινή δισκογραφική σοδειά. Αλλά αυτό όμως είναι άλλο θέμα που δεν ανήκει και δεν θα το αναλύσω περισσότερο στη συγκεκριμένη ανάρτηση.
No.30 A Place To Bury Strangers - Transfixiation (Dead Oceans): Μπορεί οι A Place To Bury Strangers να μην κάνουν κάποιο βήμα μπροστά με το νέο τους άλμπουμ, παράλληλα όμως δεν θεωρώ ότι πρόκειται και για μια εντελώς ασφαλή δισκογραφική επιλογή, μιας και μόνο έτσι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η μουσική τους, αλλά για άλλη μια ευχάριστη ενόχληση. Διαβάστε αναλυτικά το album review του "Transfixiation" εδώ.
Ακούστε: "Straight", "We've Come So Far"
No.29 Male Gaze - Gale Maze (Castle Face Records): Αποτελούμενη από πρώην μέλη των The Mayyors, Blasted Canyons και The Mall, οι Male Gaze είναι μια νέα μπάντα που ανακατεύει 80's post-punk, psych & noise rock στοιχεία, προσφέροντας ένα ντεμπούτο που σε κερδίζει όλο και περισσότερο με κάθε ακρόαση.
Ακούστε: "Cliffs Of Madness", "The Shining Path"
No.28 Public Service Broadcasting - The Race For Space (Test Card Recordings): Το λονδρέζικο δίδυμο των PSB είχε δείξει τα ηλεκτρονικά funk rock διαπιστευτήριά του από το "Inform-Educate-Entertain" του 2013, αλλά ο δεύτερος δίσκος του προσφέρει τις πιο εθιστικές συνθέσεις του.
No.27 Cold Showers - Matter Of Choice (Dais Records): Η επιρροή των New Order είναι ιδιαίτερα εμφανής στο δεύτερο άλμπουμ των Cold Showers, οι οποίοι συνεχίζουν την πορεία τους στο να παγιωθούν ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες σύγχρονες coldwave μπάντες.
Ακούστε: "Only Human", "Plantlife"
No.26 Foals - What Went Down (Warner): Οι Foals έχοντας φτάσει αισίως στον τέταρτο δίσκο τους, συνεχίζουν να παρουσιάζουν εξαιρετικές indie rock δουλειές όπως μας έχουν συνηθίσει, με ένα μεγάλο μουσικό φάσμα που ικανοποιεί από τις πιο ψυχεδελικές μέχρι τις πιο χορευτικές διαθέσεις.
Ακούστε: "Mountain At My Gates", "What Went Down"
No.25 Sonic Jesus - Neither Virtue Nor Anger (Fuzz Club Records): Οι Ιταλοί τολμούν να κυκλοφορήσουν για πρώτη δουλειά ένα διπλό cd - τετραπλό βινύλιο - και δικαιώνονται, παρουσιάζοντας μια μίξη A Place To Bury Strangers, The Brian Jonestown Massacre και Swans σε ένα αρκετά πειραγμένο "μαύρο" πλαίσιο. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το ντεμπούτο των Sonic Jesus εδώ.
No.24 Drenge – Undertow (Infectious Records): Καλύπτοντας ένα ευρύ μουσικό πεδίο με αναφορές από The Stooges και The White Stripes μέχρι Queens Of The Stone Age, τα αδέρφια Loveless εξελίσσονται, βελτιώνονται και προσφέρουν ένα από τα καλύτερα ροκ άλμπουμ του 2015.
Ακούστε: "The Woods", "We Can Do What We Want"
No.23 Static Daydream – Static Daydream (Saint Marie Records): Το δίδυμο των Static Daydream, που αποτελείται από την Jamie Casey και τον Paul Baker - γνωστό από τους Skywave και τους θορυβοποιούς Ceremony, προσφέρει ένα άλμπουμ που σε μεταφέρει στα 90s και τις καλύτερες στιγμές των The Jesus & Mary Chain και My Bloody Valentine. Άνετα ο καλύτερος καθαρά shoegaze δίσκος της χρονιάς.
Ακούστε: "More Than Today", "Run Into The Night"
No.22 Algiers – Algiers (Matador Records): Οι Algiers βάζουν gospel, punk, industrial στοιχεία στην post-punk φόρμα του ντεμπούτο τους με εκπληκτικά αποτελέσματα, το οποίο ισορροπεί μεταξύ μουσικής και δυναμικών στίχων και αν κυμαίνονταν στα ίδια συνθετικά επίπεδα όλα τα κομμάτια, θα βρίσκονταν πολύ πιο κοντά στη κορυφή της λίστας.
Ακούστε: "And When You Fall", "Irony. Utility. Pretext."
No.21 zZz - Juggernaut (Excelsior Recordings): Το ολλανδικό δίδυμο των Björn Ottenheim και Daan Schinkel αποτέλεσαν για μένα μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της χρονιάς που μας πέρασε, μιας και το τρίτο άλμπουμ των zZz, με τις electro, krautrock, garage και post-punk ρίζες, είναι απλά απολαυστικό.
Ακούστε: "When I Come Home", "Juggernaut"
