Μια αρκετά απρόσμενη και δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή πριν λίγες ώρες από την επίσημη ιστοσελίδα των The Maccabees, οι οποίοι ανακοίνωσαν την διάλυσή τους με το παραπάνω γράμμα. Σε αυτό δεν αναφέρουν τους λόγους που οδήγησαν στην απόφαση αυτή, ενώ τονίζουν ότι τα μέλη του γκρουπ παραμένουν ενωμένα και μάλιστα θα δώσουν και κάποιες αποχαιρετιστήριες συναυλίες. Με αυτό το τρόπο οι The Maccabees μας αποχαιρετούν μετά από δώδεκα χρόνια παρουσίας και τέσσερα άλμπουμ, με τελευταίο το περσινό "Marks To Prove It" που έφτασε μέχρι την κορυφή των βρετανικών charts. Μπορεί να μην γνώρισαν συνολικά την επιτυχία που μπορεί να ήλπιζαν, αλλά μας πρόσφεραν κάποιες εξαιρετικές στιγμές και ελπίζω να ακούσουμε σύντομα νέα μουσική από τα μέλη τους.
Το να προσπαθήσω να διαλέξω είκοσι κομμάτια από μια χρονιά τόσο γεμάτη από αξιόλογους δίσκους είναι ένας πραγματικά ευχάριστος πονοκέφαλος. Το ακόμα καλύτερο είναι ότι μπορεί να ξεχώρισα τα παρακάτω κομμάτια αλλά τα περισσότερα από αυτά ανήκαν σε ολοκληρωμένες δουλειές που δεν στοχεύουν σε 1-2 καλές στιγμές, γεγονός αρκετά συχνό σε μια εποχή που η αξία και η επιτυχία μετριέται σε views και streams και το "Hello" της Adele σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Προσπαθώντας να μην συμπεριλάβω πάνω από ένα κομμάτι ανά δίσκο, η λίστα με τα είκοσι αγαπημένα μου για το 2015 είναι:
14. RA - Bloodline
Το "Spit It Out" αποτέλεσε το τελευταίο single των The Maccabees, αλλά και το κομμάτι που ξεχώρισα περισσότερο από το φετινό τους άλμπουμ "Marks To Prove It" (μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για τον δίσκο εδώ). Το συγκρότημα γύρισε ένα βίντεο για το κομμάτι με κεντρικό θέμα τον εξευγενισμό του Λονδίνου, μιας και παρατήρησε την υποβάθμιση διάφορων περιοχών όπως το Elephant & Castle που άνθιζε η δημιουργία και η διαφορετικότητα. Το βίντεο πάντως για το "Spit It Out" είναι το τρίτο από τον νέο τους δίσκο, μετά από αυτά για τα "Marks To Prove It" και "Something Like Happiness".
Από το 2013 που ξεκίνησε η Cassette Store Day όλο και μεγαλώνει o κατάλογος των κυκλοφοριών της. Φέτος, φτάνοντας στη τρίτη χρονιά, στην αγγλική εκδοχή του project συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι The Maccabees, Spector, Girl Band, Kaiser Chiefs που θα διαθέσουν τις νέες δουλειές τους σε κασέτα, ενώ στην Αμερική θα υπάρξουν αποκλειστικές κυκλοφορίες από Surfer Blood, Foals, Green Day, Motorhead και πολλούς ακόμα. Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για όλες τις κυκλοφορίες της Cassette Store Day εδώ.
Από το 2007 όταν και εμφανίστηκαν δισκογραφικά οι The Maccabees, περιμένω την κάθε τους κυκλοφορία με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έχουν περάσει τρία χρόνια από το προηγούμενο άλμπουμ τους "Given To The Wild", που όπως είχα αναφέρει και τότε μου φάνηκε ότι επιχειρούσαν ένα βήμα αντίστοιχο με αυτό που έκαναν οι The Horrors με το "Skying". Ο τέταρτος δίσκος τους με τίτλο "Marks To Prove It", που ηχογραφήθηκε στα δικά τους στούντιο, πατάει στη προηγούμενη δουλειά τους εμφανίζοντας όλα τα κλασσικά στοιχεία των The Maccabees, βγάζοντας σε σημεία και λίγο περισσότερο νεύρο.
Αυτό είναι φανερό από το ομώνυμο κομμάτι που αποτελεί και την καλύτερη αρχή για το άλμπουμ, με ωραίες κιθάρες και ιδανική κλιμάκωση. Άλλωστε αυτό είναι ένα στοιχείο που η μπάντα ξέρει να χειρίζεται εξαιρετικά. Το "Kamakura" που ακολουθεί μοιάζει σαν κάποιο αδιάφορο b-side από το "Given To The Wild", ενώ το "Ribbon Road" βγάζει μια πιο Arcade Fire αίσθηση. Έτσι φτάνουμε στο "Spit It Out" που είναι με διαφορά το πιο δυναμικό κομμάτι του δίσκου, θυμίζοντας εποχές "Colour It In", με τον Orlando Weeks να ξεσπάει προς το τέλος του κομματιού. Αυτό αποτελεί άνετα και την κορυφαία στιγμή του "Marks To Prove It". Από το υπόλοιπο άλμπουμ τα κομμάτια που είναι περισσότερο άξια αναφοράς είναι τα, "River Song" με την πολύ όμορφη ενορχήστρωση του, "Something Like Happiness" που μπορεί είναι ένα κλασσικό Maccabees κομμάτι από αυτά που νομίζει κανείς ότι μπορεί να γράψει το γκρουπ με το κιλό αλλά καταφέρνει να ξεχωρίσει και φυσικά το "WW1 Portraits" που στηρίζεται σε μια απλή μελωδία με την ένταση να κορυφώνεται απολαυστικά.
Είμαι σίγουρος ότι το συγκρότημα δεν είχε πρόθεση να παρουσιάσει μια δουλειά που απλώς θα προσφέρει 2-3 κομμάτια σε μια μελλοντική best-of συλλογή. Μπορεί να μοιάζει πιο ταιριαστό για αυτό το ρόλο, αλλά εννοείται ότι το "Marks To Prove It" έχει περισσότερα καλά σημεία, χρησιμεύοντας πιο ιδανικά σαν μια ανακεφαλαίωση της καριέρας των The Maccabees που εξακολουθεί να μην απογοητεύει.
Βαθμολογία: 7 / 10
Σήμερα κυκλοφορεί το "Marks To Prove It", το τέταρτο άλμπουμ από τους The Maccabees. Το σχήμα έχει ήδη κάνει γνωστά από τον νέο του δίσκο δυο κομμάτια, το ομώυμο αλλά και το "Something Like Happiness". Το "Spit It Out" είναι το τρίτο, και μάλλον το καλύτερο, κομμάτι που κάνουν διαθέσιμο, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:
Το πρώτο μισό της φετινής χρονιάς αποτέλεσε δισκογραφικά σίγουρα ένα από τα πιο ήσυχα των τελευταίων χρόνων. Άκουσα αρκετές ενδιαφέρουσες δουλειές, αλλά λίγες ήταν αυτές που μου έκαναν το κάτι παραπάνω. Σίγουρα στο δεύτερο μισό του 2015 αναμένονται σημαντικές κυκλοφορίες, άλλες με επιβεβαιωμένη ημερομηνία κυκλοφορίας και άλλες όχι, ενώ υπάρχουν και κάποιες που σιγοψήνονται όπως αυτές των White Lies, Eagulls και John Maus!!! Δέκα άλμπουμ που πιστεύω αξίζει να περιμένουμε στο υπόλοιπο 2015, πέρα από το live album των The Jesus And Mary Chain, είναι:
10. The Maccabees - Marks To Prove It (31 Ιουλίου, Fiction)
09. Autobahn - Dissemble (21 Αυγούστου, Tough Love Records)
08. Beach House - Depression Cherry (28 Αυγούστου, Sub Pop)
07. Foals - What Went Down (28 Αυγούστου, Warner)
06. Cold Showers - Matter Of Choice (28 Αυγούστου, Dais Records)
05. DIIV - Is the Is Are (Φθινόπωρο 2015, Captured Tracks)
04. The Dead Weather - Dodge & Burn (Σεπτέμβριος 2015, Third Man Records)
03. City Calm Down - In A Restless House (11 Σεπτεμβρίου, I OH YOU)
02. New Order - Music Complete (25 Σεπτεμβρίου, Mute Records)
01. Girls Names: Arms Around a Vision (2 Οκτωβρίου, Tough Love Records)
Πριν λίγο καιρό οι The Maccabees ανακοίνωσαν το νέο τους άλμπουμ "Marks To Prove It" που θα είναι διαθέσιμο στις 31 Ιουλίου από την Fiction Records. Μετά το ομώνυμο κομμάτι, και το βίντεο που το συνόδευσε, το οποίο και αποτέλεσε το πρώτο δείγμα από την επερχόμενη δουλειά, η μπάντα αποφάσισε να κάνει γνωστό άλλο ένα νέο κομμάτι με τίτλο "Something Like Happiness". Ακούστε το παρακάτω:
Το single με τίτλο "Marks To Prove It" αποτέλεσε τον προπομπό του τέταρτου άλμπουμ των The Maccabees. Όπως έκανε γνωστό το συγκρότημα ο νέος δίσκος θα ονομάζεται όπως το προαναφερθέν κομμάτι και θα κυκλοφορήσει στις 31 Ιουλίου από την Fiction Records. Μπορείτε να ακούσετε το ομώνυμο single εδώ. Ακολουθεί το tracklist:
01. Marks To Prove It
02. Kamakura
03. Ribbon Road
04. Spit It Out
05. Silence
06. River Song
07. Slow Sun
08. Something Like Happiness
09. WW1 Portraits
10. Pioneering Systems
11. Dawn Chorus
Το "Trouble" αποτελεί το δεύτερο single, μετά το "Happy Idiot", από το περσινό άλμπουμ των TV On The Radio με τίτλο "Seeds". Το τελευταίο αποτέλεσε την πέμπτη δουλειά της μπάντας και πρώτη χωρίς τον Gerard Smith. Μάλιστα το συγκρότημα διέκοψε πρόσφατα την ευρωπαϊκή του περιοδεία όταν Jahphet Landis μπήκε στο νοσοκομείο, χωρίς όμως να δημοσιοποιηθούν οι λόγοι της εισαγωγής του. Δείτε το βίντεο του "Trouble":
O Will Butler των Arcade Fire κυκλοφόρησε στις 10 Μαρτίου το προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο "Policy". Το τελευταίο βίντεο από τον πρώτο του δίσκο είναι το "Something’s Coming", το οποίο περιλαμβάνει αχρησιμοποίητες σκηνές από ένα βίντεο για την Kim Gordon, όπως ο αποκάλυψε ο σκηνοθέτης Marcel Dzama. Μπορείτε ακόμα να ακούσετε το κομμάτι που έγραψε ο Will Butler για την ελληνική κρίση εδώ.
Στις αρχές του προηγούμενου μήνα κυκλοφόρησε το "Chasing Yesterday", η δεύτερη προσωπική δισκογραφική προσπάθεια του Noel Gallagher. Μετά το "In The Heat Of The Moment", ο κιθαρίστας των Oasis αποφάσισε να παρουσιάσει άλλο ένα βίντεο, αυτή τη φορά για το νέο του single "Riverman" που θα κυκλοφορήσει στις 11 Μαΐου.
Πριν λίγες ημέρες οι The Maccabees έκαναν διαθέσιμο το νέο τους single με τίτλο "Marks To Prove It", το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 11 Μαΐου. Το κομμάτι πλέον συνοδεύεται από επίσημο βίντεο, σε σκηνοθεσία του Joseph Connor, που μπορείτε να δείτε παρακάτω:
Με το "Marks To Prove It" επιστρέφουν δισκογραφικά οι The Maccabees, το οποίο αποτελεί και το πρώτο single από τον νέο τους δίσκο. Περισσότερες πληροφορίες για τη τέταρτη δουλειά της μπάντας δεν υπάρχουν ακόμα, αλλά η ανυπομονησία είναι μεγάλη μιας και έρχεται μετά το αρκετά καλό "Given To The Wild" του 2012. Ακούστε το "Marks To Prove It" παρακάτω:
Στην αντίστοιχη περσινή λίστα είχα συμπεριλάβει μερικά συγκροτήματα τα οποία, παρά τις αρχικές ενημερώσεις, θα κυκλοφορήσουν τελικά τις δουλειές φέτος, όπως οι The Soft Moon και οι The Maccabees. Οπότε για τώρα θα προσπαθήσω να αποφύγω "επικίνδυνες" περιπτώσεις, όπως φαντάζει αυτή των Cold Cave, των Editors ή ακόμα περισσότερο των Tool. Φυσικά υπάρχουν και νέα από μπάντες που παρακολουθούσα παλιότερα, αλλά λόγω των απογοητευτικών τελευταίων τους δουλειών δεν συμπεριλαμβάνω παρακάτω, με πιο κλασσική περίπτωση αυτή των Muse, που ανακοίνωσαν νέο άλμπουμ με τίτλο "Drones", το οποίο έρχεται μετά το τραγικό "The 2nd Law" και το μέτριο "The Resistance". Τα δέκα άλμπουμ που περιμένω με μεγαλύτερη ανυπομονησία μέσα στη χρονιά είναι:
No.10 Wild Nothing – tba (tba, Captured Tracks)
No.09 Savages - tba (tba)
No.08 LUH - tba (tba)
No.07 The Woken Trees - Served On The Shrine (Σεπτέμβριος 2015)
No.06 Swervedriver - I Wasn’t Born To Lose You (3 Μαρτίου, Cobraside)
No.05 A Place To Bury Stragers - Transfixiation (17 Φεβρουαρίου, Dead Oceans)
No.04 The Maccabees - tba (tba)
No.03 New Order - tba (Φθινόπωρο 2015, Mute Records)
No.02 The Smashing Pumpkins - Day For Night (Καλοκαίρι 2015, Martha's Music)
No.01 The Soft Moon - Deeper (31 Μαρτίου, Captured Tracks)
Οι πρώτοι δύο μήνες της χρονιάς έχουν κυλήσει, από δισκογραφικής πλευράς, αρκετά ήρεμα, τουλάχιστον για τα μουσικά μου γούστα, μιας και δεν υπήρξε κάποια κυκλοφορία που να μου τραβήξει το ενδιαφέρον. Μπορεί το 2013 να κυκλοφόρησαν αρκετά μεγάλα ονόματα τις νέες τους δουλειές, και δύσκολα θα επαναληφθεί αυτό τουλάχιστον σε ποσότητα, αλλά και φέτος αναμένονται δίσκοι από κάποια αγαπημένα ή ελπιδοφόρα γκρουπ. Τα 10 άλμπουμ που περιμένω περισσότερο μέσα στη χρονιά:
10. Eagulls - Eagulls (3 Μαρτίου)
09. The Maccabees - tba (Σεπτέμβριος 2014)
08. Trust - Joyland (4 Μαρτίου)
07. Diiv - tba (tba)
06. The Horrors - Luminous (5 Μαΐου)
05. Kasabian - tba (Ιούνιος 2014)
04. Peter Murphy - Lion (tba)
03. Cold Cave - Sunflower (tba)
02. The Soft Moon - tba (tba)
01. Interpol - tba (καλοκαίρι; 2014)
Πριν λίγες μέρες πραγματοποιήθηκαν τα φετινά NME Awards, στα οποία ξεχώρισε για άλλη μια χρονιά η Florence Welch, η οποία κέρδισε δυο βραβεία, ως καλύτερη σόλο καλλιτέχνης αλλά και για την συνεργασία της με τον Calvin Harris στο "Sweet Nothing". Στην απονομή, που μετά από πολλά χρόνια στο Brixton Academy φέτος έλαβε χώρα στο Troxy του ανατολικού Λονδίνου, το "Given To The Wild" των The Maccabees αναδείχτηκε το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς. Οι Biffy Clyro κέρδισαν το βραβείο για την καλύτερη βρετανική μπάντα και οι The Killers το αντίστοιχο ως καλύτερη διεθνή, ενώ οι Palma Violets ανακηρύχτηκαν από το περιοδικό καλύτερο νέο συγκρότημα. Αλλά και οι Rolling Stones απέσπασαν δυο βραβεία, αυτά για την καλύτερη live μπάντα αλλά και την καλύτερη μουσική ταινία. Μάλιστα ο Ronnie Wood των Stones βρέθηκε στη σκηνή μαζί με τον Johnny Marr για μια εκτέλεση του " How Soon Is Now?" των Smiths, μια εμφάνιση που μπορείτε να παρακολουθήσετε στο τέλος της ανάρτησης (τέτοιες συνεργασίες, όπως και η περσινή μεταξύ The Horrors και Florence αλλά και τόσων άλλων παλιότερα, είναι ότι καλύτερο έχουν να επιδείξουν αυτά τα βραβεία). Αναλυτικά τα βραβεία:
Οι περισσότερες κυκλοφορίες που μου τράβηξαν την προσοχή μέσα στο 2012 προέρχονταν από μια δισκογραφική εταιρία, την Captured Tracks. Οπότε είναι φυσικό ότι η συγκεκριμένη εταιρία σημάδεψε την περσινή χρονιά για μένα ίσως περισσότερο από οποιοδήποτε συγκρότημα, μιας και δεν ήταν μόνο ο δίσκος των The Soft Moon αλλά και οι δουλειές των DIIV, Holograms, Mac DeMarco, Thieves Like Us, Craft Spells (αξίζει να ακούσετε το "Gallery" ένα από τα καλύτερα φετινά ΕΡ), Wild Nothing, αλλά και αυτή των Naomi Punk που περιλαμβάνεται στην συγκεκριμένη λίστα(και είναι η είσοδος που την διαφοποιεί από την αντίστοιχη δεκάδα για την blogovision). Πιο αναλυτικά όμως:
11. John Cale - Shifty Adventures In Nookie Wood : Ο John Cale έχει πατήσει τα 70 πια, αλλά εξακολουθεί να κυκλοφορεί αξιόλογους δίσκους. Έτσι μετά το πολύ καλό "HoboSapiens" του 2003 (και το "blackAcetate" του 2005), επιστρέφει φέτος με το "Shifty Adventures In Nookie Wood", μια δουλειά που σίγουρα δεν περιμένεις από κάποιον με 50 χρόνια στο χώρο. Αν μάλιστα το δεύτερο μέρος του δίσκου ήταν στα ίδια επίπεδα με το πρώτο μισό, ίσως το "Shifty Adventures In Nookie Wood" να ήταν ακόμα πιο ψηλά στην λίστα.
12. Ariel Pink's Haunted Graffiti – Mature Themes : Ο Ariel Pink κυκλοφορεί αξιόλογα άλμπουμ εδώ και πολλά χρόνια, αλλά ιδίως μετά το προηγούμενο του άλμπουμ "Before Today", που απέσπασε ιδιαίτερα καλές κριτικές και γνώρισε μεγάλη αποδοχή, η συνέχεια έμοιαζε πιο δύσκολη. Το "Mature Themes" διαθέτει έξυπνες ιδέες, ενδιαφέροντες ήχους ενώ είναι γεμάτο από lo-fi / dream pop "διαμαντάκια". Τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε από τον κ. Rosenberg;
13. I Like Trains - The Shallows : Το νέο άλμπουμ των iLiKETRAiNS, The Shallows, τους βρίσκει να εγκαταλείπουν τις όποιες ατμοσφαιρικές post-rock αναφορές τους με τα πλούσια μουσικά στρώματα, για χάρη πιο άμεσων post-punk δρόμων με τα synth στοιχεία να γίνονται πιο εμφανή. Για μένα ο τρίτος δίσκος της μπάντας από το Leeds, είναι με διαφορά ο καλύτερός της.Διαβάστε για την ζωντανή εμφάνιση των I Like Trains στην Αθήνα εδώ.
14. 2:54 - 2:54 : Η μπάντα των αδερφών Hannah και Colette Thurlow, 2:54 (όνομα εμπνευσμένο από κομμάτι των Melvins), μετράει περίπου ενάμιση χρόνο ζωής και φέτος κυκλοφόρησε το πρώτο της ομότιτλο άλμπουμ. Οι επιρροές τους πολλές, από PJ Harvey μέχρι Siouxsie and the Banshees και Echo And The Bunnymen, ο συνδυασμός ιδανικός ενώ το αποτέλεσμα καταφέρνει να ακούγεται αρκετά "φρέσκο".
15. Naomi Punk - The Feeling : Ο δίσκος αρχικά ήταν διαθέσιμος από την Couple Skate Records σε περιορισμένα αντίτυπα, πριν τραβήξει το ενδιαφέρον της Captured Tracks, από την οποία εδώ και ενάμιση μηνά κυκλοφορεί κανονικά. Το minimal punk της μπάντας από την Ουάσινγκτον δανείζεται στοιχεία από τον, πολύ της μόδας, dream pop ήχο, όπως επίσης από την lo-fi αλλά και grunge σκηνή.
16. Chairlift - Something : Ο αριθμός των indie ηλεκτρονικών συγκροτημάτων με γυναικεία φωνητικά όλο και αυξάνονται τα τελευταία χρόνια. Ο δεύτερος δίσκος των Chairlift, "Something", είναι μια από τις πιο αξιόλογες synthgaze δουλειές που δεν ακολουθεί απλώς την 80s revival φάση, χωρίς αδύναμα σημεία, με κάποια από τα πιο κολλητικά pop κομμάτια που άκουσα φέτος.
17. Twin Shadow - Confess : Turn on the neon lights. Το "Confess" είναι η καλύτερη στιγμή της καριέρας του George Lewis Jr (aka Twin Shadow). Το εναρκτήριο κομμάτι του άλμπουμ, "Golden Light", ακούγεται σαν μια σύγχρονη εκδοχή του "Cry Little Sister" από το soundtrack του Lost Boys, αλλά γενικότερα ο δίσκος είναι ριζωμένος στην new wave και pop σκηνή των 80s, με καλύτερες στιγμές τα "Five Seconds", "Beg for the Night" και "The One".
18. Exitmusic - Passage : Από τους πολλούς αξιόλογους πρώτους δίσκους νέων συγκροτημάτων που κυκλοφόρησαν φέτος, ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η δουλειά των Exitmusic, σίγουρα επηρεασμένος από το εξαιρετικό περσινό ΕΡ τους, "From Silence". Το Νεοϋορκέζικο δίδυμο, των Aleksa Palladino και Devon Church, παρουσίασε ένα dream-pop άλμπουμ που λοξοκοιτάει προς Zola Jesus, με highlights σχεδόν όλο το δίσκο (εντάξει για το "The Modern Age" έχω ήδη αναφερθεί αρκετές φορές). Διαβάστε το album review του "Passage" εδώ.
19. The Maccabees - Given To The Wild : Το "Given To The Wild" είναι το τρίτο άλμπουμ των Maccabees, το οποίο ήταν και υποψήφιο για το φετινό Mercury Prize (που κέρδισαν τελικά οι Alt-J). Οι Βρετανοί εξέλιξαν τον ήχο τους, ενσωματώνοντας στοιχεία από Coldplay μέχρι Arcade Fire, ενώ προσπάθησαν να κάνουν ένα βήμα αντίστοιχο με αυτό των The Horrors, ίσως με όχι την ίδια επιτυχία, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο κάθε δίσκος τους είναι καλύτερος από τον προηγούμενο (μπορείτε να διαβάσετε το ολόκληρο το album review του "Given To The Wild" εδώ).
.jpg)
20. Jack White - Blunderbuss : Ο Jack White έχει καταφέρει να κυκλοφορήσει αρκετά αξιόλογες δουλειές μετά τους White Stripes, τόσο με τους The Raconteurs όσο και με τους The Dead Weather. Μετά την τελευταία δουλειά των δεύτερων, ο White παρουσίασε φέτος την πρώτη του προσωπική δουλειά, με τίτλο "Blunderbuss", που είναι η πιο άμεση και ίσως η πιο ολοκληρωμένη του κυκλοφορία μετά τους Stripes. Πρόκειται για ένα άλμπουμ χωρίς γεμίσματα, που τόσους μήνες μου ακούγεται το ίδιο ευχάριστα, και με το οποίο ο White ξεφεύγει ακόμα περισσότερο από την σκιά της προηγούμενης μπάντας του.
Best British Band:
Arctic Monkeys
Kasabian
The Vaccines
Biffy Clyro
The Maccabees
The Cribs
Best International Band:
The Killers
Tame Impala
The Black Keys
Odd Future
Crystal Castles
Foo Fighters
Best Album:
Frank Ocean – Channel Orange
Jake Bugg – Jake Bugg
The Maccabees – Given To The Wild
Alt-J – An Awesome Wave
The Vaccines – Come Of Age
Tame Impala – Lonerism
Best New Band:
Alt-J Peace
Palma Violets
Django Django
Alabama Shakes
Haim
Το "Given To The Wild" είναι το τρίτο άλμπουμ των Maccabees, το οποίο ήταν και υποψήφιο για το φετινό Mercury Prize (που κέρδισαν τελικά οι Alt-J). Οι Βρετανοί εξέλιξαν τον ήχο τους, ενσωματώνοντας στοιχεία από Coldplay μέχρι Arcade Fire, ενώ προσπάθησαν να κάνουν ένα βήμα αντίστοιχο με αυτό των The Horrors, ίσως με όχι την ίδια επιτυχία, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο κάθε δίσκος τους είναι καλύτερος από τον προηγούμενο (μπορείτε να διαβάσετε το ολόκληρο το album review του "Given To The Wild" εδώ).
Τα υπόλοιπα της λίστας:
No. 19 : Jack White - Blunderbuss
No. 20 : Disappears - Pre Language
Νέα video από The Black Keys, The Maccabees, Blood Red Shoes και Holograms
Blood Red Shoes
Σεπτεμβρίου 09, 2012
Το "Little Black Submarine" είναι το τρίτο single που κυκλοφορεί από το πολύ καλό περσινό δίσκο των The Black Keys, με τίτλο "El Camino". Το κομμάτι, που ακολουθεί τα singles "Lonely Boy" και "Gold on the Ceiling", είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ και δεν αμφιβάλλω ότι θα είναι το επόμενο "χιτάκι" τους. Τσεκάρετε το βίντεο:
Support των The Black Keys στην Αγγλία, αλλά και γενικότερα στην ευρωπαϊκή τους περιοδεία θα είναι οι The Maccabees οι οποίοι κυκλοφόρησαν το νέο τους single - video με τίτλο "Ayla". Αυτό είναι το τέταρτο single που κυκλοφορούν οι Βρετανοί από τον φετινό τους δίσκο "Given To The Wild" και μπορείτε να δείτε το βίντεο, τη σκηνοθεσία του οποίου ανέλαβαν οι ίδιοι, παρακάτω:
Οι Blood Red Shoes, οι οποίοι παρουσίασαν την τρίτη τους δουλειά με τίτλο "In Time To Voices" στα τέλη Μαρτίου, ετοιμάζονται για την ευρωπαϊκή τους περιοδεία μαζί με τους The Gaslight Anthem. Μετά το πρώτο single "Cold", το οποίο προηγήθηκε της κυκλοφορίας του δίσκου, σειρά για το συγκρότημα από το Brighton είχε το ομότιτλο κομμάτι του άλμπουμ, το βίντεο του οποίου είναι πλέον διαθέσιμο:
Οι Holograms αποτελούν μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής χρονιάς. Το "Fever" προέρχεται από τον ομώνυμο δίσκο των Σουηδών, ο οποίος κυκλοφορεί από την Captured Tracks, με το βίντεο είναι το ίδιο εθιστικό με το κομμάτι. Δείτε το:
Όλο και περισσότερα συγκροτήματα κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια τα άλμπουμ τους τον Ιανουάριο. Το γιατί είναι απλό. Με το σύνολο των μεγάλων κυκλοφοριών που έχει μείνει για το τέλος της χρονιάς, να κυκλοφορεί τα Χριστούγεννα ή λίγο πριν, είναι αρκετά πιο εύκολο κάποιος δίσκος που κυκλοφορεί τον Ιανουάριο να βρεθεί ψηλά στα charts και να λάβει την αντίστοιχη προβολή. Μια συνταγή που έχουν δοκιμάσει με επιτυχία παλαιότερα οι Arctic Monkeys, White Lies (όχι ότι και οι δυο μπάντες ή και άλλοι που το δοκίμασαν, δεν το άξιζαν φυσικά) με την οποία βρέθηκαν στην κορυφή των βρετανικών charts, και ακολουθούν και οι The Maccabees με ένα αξιοπρεπές άλμπουμ το "Given To The Wild". Η αλήθεια είναι ότι το προηγούμενο τους άλμπουμ “Wall Of Arms” το άκουσα αρκετά. Η εξέλιξή τους σε αυτό μου θυμίζει πολύ αυτή των The Horrors, από τον “Primary Colours” στο “Skying”. Δεν ξέρω αν θα το χαρακτήριζα πιο ώριμο αλλά σίγουρα δεν είναι δίσκος που έχει 2,3 καλά κομμάτια αλλά ακούγεται σαν ένα ομοιογενές σύνολο χωρίς να κουράζει. Φυσικά θα ξεχώριζα το “Forever I’ve Known” που κλιμακώνεται αλλάζοντας διαθέσεις και αποτελεί και μια από τις καλύτερες συνθέσεις της καριέρας τους, αλλά και το “Pelican” που ήταν το πρώτο κομμάτι που κυκλοφόρησε από το δίσκο όπως και το "Ayla". Έχουν ενσωματώσει στοιχεία από μπάντες όπως οι Wild Beasts, οι Arcade Fire ή ακόμα και οι Coldplay. Ραδιοφωνικά χιτάκια στο "Given To The Wild" δεν υπάρχουν. Εννοείται ότι αυτό δεν είναι αρνητικό. Πρόκειται για ένα μελωδικό άλμπουμ, που ακούγεται ολόκληρο ευχάριστα αλλά πιστεύω ότι δεν έχει εκείνα τα στοιχεία που θα βοηθούσε τους The Maccabees να κάνουν το βήμα παραπέρα που ίσως ονειρεύονταν με αυτήν τη κυκλοφορία.
Βαθμολογία: 7 / 10
