POEt'S SOUND: Fat Cat Records

No.05 2010s: The Twilight Sad - Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave (Fat Cat)

Best Of The 2010s Δεκεμβρίου 16, 2019

Share |

Ακούστε τον νέο δίσκο των PAWS

Blink 182 Ιουνίου 18, 2016

Share |

Δείτε το βίντεο των The Twilight Sad για το It Never Was The Same

Fat Cat Records Μαΐου 12, 2015

Share |

Δείτε το νέο βίντεο των The Twilight Sad

Fat Cat Records Φεβρουαρίου 12, 2015

Share |

Album Review: The Twilight Sad - Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave (Fat Cat)

Album Reviews Ιανουαρίου 13, 2015

Την συγκεκριμένη - καθυστερημένη - κριτική είχα ξεκινήσει να γράφω πριν από καιρό, αλλά λίγο η blogovision, λίγο οι γιορτές δεν την ολοκλήρωσα έως τώρα. Οι Σκοτσέζοι κυκλοφόρησαν το 2012 το εξαιρετικό "No One Can Ever Know", που αποτέλεσε την κορυφαία τους δουλειά μέχρι εκείνη τη στιγμή. Με το "Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave" πάνε ένα βήμα ακόμα πιο πάνω. Αν στο τελευταίο άλμπουμ λοξοκοίταζαν σε σημεία προς Editors μεριά (του "In This Light and on This Evening"), στη τέταρτη κυκλοφορία τους μαζεύουν όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία του ήχου τους.

Η αρχή γίνεται με το "There's Α Girl Ιn Τhe Corner", το πρώτο τραγούδι που έγινε γνωστό από τον νέο δίσκο, κομμάτι που εμφανίζει την πιο shoegaze πλευρά του γκρουπ. Δεύτερο κομμάτι το "Last January" που πολύ σοφά επιλέχτηκε για single μιας και και σε "κρατάει" μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, ενώ μάλλον θα αποτελέσει και μια ιδανική δυνατή συναυλιακή στιγμή. Το "I Could Give You All That You Don't Want" αποτελεί μια από τις πιο έντονες στιγμές του άλμπουμ, ενώ το εξίσου μελωδικό "It Never Was the Same" συμπληρώνει μια τετράδα που βασιζόμενη στις αριστουργηματικές κλιμακώσεις, που σε σημεία μοιάζουν λυτρωτικές, αποτελεί το δυνατό χαρτί του"Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave". Από εκεί και πέρα το "In Nowheres" μας θυμίζει ξανά τις πιο θορυβώδεις μέρες του σχήματος, όπως άλλωστε και το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. Το "Pills I Swallow" αποτελεί ένα απίστευτα εθιστικό ταξιδιάρικο ποπ κομμάτι που θα μπορούσε να ακουστεί παντού (και δεν το λέω αρνητικά), ενώ το "Leave Τhe House" που κορυφώνεται ιδανικά, αποτελεί την κορυφαία στιγμή του δεύτερου μέρους του δίσκου. To άλμπουμ κλείνει μάλλον ψιλοαδιάφορα με το μπαλαντοειδές "Sometimes I Wished I Could Fall Asleep". Οι The Twilight Sad ποτέ δεν έγραφαν χαρούμενα κομμάτια, αλλά εδώ φαίνεται ότι βρίσκονταν σε ένα αρκετά "μαύρο" διάστημα (το οποίο φανερώνεται ακόμα και από τους τίτλους - "Drown So I Can Watch"). Συνολικά πάντως η μπάντα προσφέρει την πιο δυνατή συλλογή της καριέρας της μέχρι τώρα.

Το "Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave" θα ακουστεί δικαίως περισσότερο και ίσως σε αυτό βοηθήσουν και οι πολύ καλές κριτικές που δέχτηκε από το μεγαλύτερο μέρος των μουσικών μέσων. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα δίσκο που κάθε φορά που τον ακούω από τον Οκτώβριο που κυκλοφόρησε, και τον ακούω φανατικά, με κερδίζει όλο και περισσότερο. Όπως σίγουρο είναι ότι την επόμενη φορά που θα βρεθούν οι The Twilight Sad στην χώρα μας θα προσελκύσουν πολύ μεγαλύτερο κοινό, από αυτό που μαζεύτηκε για την εμφάνιση τους στην Αθήνα πριν δυο χρόνια.

Βαθμολογία : 9 / 10

Share |

No.01 : The Twilight Sad - Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave (Fat Cat)

Blogovision 2014 Δεκεμβρίου 20, 2014

Share |

Ακούστε ολόκληρο το καινούριο άλμπουμ των We Were Promised Jetpacks

Fat Cat Records Οκτωβρίου 04, 2014

Share |

I Keep It Composed από τους We Were Promised Jetpacks

Fat Cat Records Αυγούστου 31, 2014

Share |

Album Review : The Twilight Sad - No One Can Ever Know (Fat Cat Records)

Album Reviews Μαΐου 03, 2012

Οι The Twilight Sad είναι από τα συγκροτήματα που δίσκο με τον δίσκο εξελίσσουν τον ήχο τους, ενώ αρχικά είχαν χαρακτηριστεί ως οι Σκωτσέζοι Joy Division. Στην τρίτη τους κυκλοφορία, με τίτλο "No One Can Ever Know", αγκαλιάζουν ακόμα περισσότερο τις post-punk επιρροές τους, προσεγγίζοντας όμως και μια πιο μουσική κατεύθυνση παρόμοια με αυτή που ακολούθησαν οι Editors στον αντίστοιχο τρίτο τους δίσκο "In This Light and on This Evening".
Σίγουρα αποτελεί το πιο άμεσο άλμπουμ τους, ενώ η synth προσέγγιση τους βγαίνει ιδίως σε κομμάτια όπως τα "Don't Move" και "Another Bed" με το δεύτερο να αποτελεί κάτι σαν το δικό τους "Papillon". Τα shoegaze στοιχεία που ήταν εμφανή στις προηγούμενες κυκλοφορίες των Σκοτσέζων παραμένουν και έχουν εμπλουτιστεί με αρκετά ηλεκτρονικά μέσα από μια "goth" αισθητική που οφείλει τα μέγιστα στους The Cure. Τα προαναφερθέντα κομμάτια όπως και τα "Sick" και "Alphabet" είναι από τα highlights του δίσκου, με τα "Nil" και "Dead City" να έχουν γίνει σχεδόν άμεσα δυο από τα αγαπημένα μου τραγούδια τους, αν και δεν μπορώ να πω ότι υστερεί κάπου.
Το μόνο που μπορεί να παραξενεύσει όσους δεν έχουν έρθει σε επαφή με την μουσική της μπάντας, είναι η ιδιαίτερη και τόσο ξεχωριστή φωνή του τραγουδιστή James Graham (με αυτό τραγούδι-μασουλητό όπως αναφέρουν μερικοί "κακεντρεχείς"), αλλά προσωπικά μου αρέσει αυτή η ιδιαιτερότητά τους. Αν και είναι σχετικά πρόσφατο το "No One Can Ever Know", θεωρώ ότι είναι ο καλύτερος δίσκος των The Twilight Sad, αλλά μόνο ο χρόνος θα δείξει.

Βαθμολογία: 8 / 10

Share |