POEt'S SOUND

Μια συνηθισμένη φθινοπωρινή Τρίτη βράδυ στην ελληνική πρωτεύουσα ίσως να μην αποπνέει την αίσθηση ενός σημαντικού μουσικού γεγονότος που θα άξιζε στην επιστροφή του DJ Krush. Ωστόσο, όσοι βρέθηκαν στο σχεδόν κατάμεστο Arch Club είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν κάτι ξεχωριστό. Ο άνθρωπος που συνέβαλε στη διαμόρφωση της trip hop και της πειραματικής hip hop σκηνής στα μέσα της δεκαετίας του '90 επέστρεψε στην Ελλάδα για να παρουσιάσει το εξαιρετικό του άλμπουμ "Tokyohum".

Τη βραδιά άνοιξε ο Junk33, που δραστηριοποιείται στην Αθήνα, με ένα χαλαρό set γεμάτο ρυθμούς, το οποίο του επέτρεψε να αναδείξει τις βραβευμένες δεξιότητές του στον χειρισμό των πικάπ και να προετοιμάσει το έδαφος για όσα θα ακολουθούσαν.

Στη συνέχεια, οι Billa Qause & DJ Cutbrawl ανέβασαν την ένταση με ένα εκρηκτικό set γεμάτο ενέργεια. Το δίδυμο εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο το πλεονέκτημα των τεσσάρων χεριών, συνδυάζοντας εντυπωσιακές τεχνικές scratching με εξαιρετικό finger drumming στο MPC, δίνοντας έτσι μια έντονη αίσθηση ζωντανής εκτέλεσης στο γεμάτο ρυθμό πρόγραμμά τους. Μέχρι τη στιγμή που έβαλαν ελληνική μουσική, είχαν ήδη κερδίσει απόλυτα το κοινό, με χορό πάνω στη σκηνή και πλατιά χαμόγελα παντού. Πραγματικά καταπληκτικοί!

Επιτέλους, είχε φτάσει η ώρα. Ο DJ Krush ανέβηκε χαλαρά στη σκηνή και ξεκίνησε με το "Tokyohum", από το ομώνυμο άλμπουμ του. Έτσι άρχισε ένα σκοτεινό, πειραματικό μείγμα ατμοσφαιρικού trip hop, σκοτεινών, αργόσυρτων ρυθμών, ambient ηχητικών τοπίων και instrumental hip hop. Παρόλο που ο DJ Krush έχει ενσωματώσει τη σύγχρονη τεχνολογία στις εμφανίσεις του, είναι αναζωογονητικό να βλέπει κανείς ότι ο βασικός του εξοπλισμός εξακολουθεί να αποτελείται από δύο πικάπ και τον παλιό, κλασικό συνδυασμό μίκτη και sampler, με τη μορφή του δοκιμασμένου και αξιόπιστου Vestax PMC. 

Παραμένει πιστός στην παλιά σχολή, σε αντίθεση με συναδέλφους του όπως ο DJ Shadow, ο οποίος έχει στραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά στη χρήση λογισμικού. Μέχρι να ολοκληρώσει το πρώτο μέρος της εμφάνισής του με το "Genshikai", το κοινό είχε μείνει άφωνο από μια φρενήρη ερμηνεία, κατά τη διάρκεια της οποίας τον έβλεπε σκυμμένο πάνω από τον μίκτη, να δημιουργεί ζωντανά samples και να ενεργοποιεί μεμονωμένους ήχους και εφέ, παράλληλα με τις περίφημες δεξιότητές του στο scratching.

Αυτό οδήγησε ομαλά στο δεύτερο μέρος του set, το οποίο περιλάμβανε και ορισμένες διασκευές. Ανάμεσά τους, οι γνώριμες συγχορδίες του "Cowboys" των Portishead ακούστηκαν και ενώθηκαν με μια σκοτεινή, βρόμικη και αποδομημένη εκδοχή του "Glory Box", με τη διάσημη μπασογραμμή του να μεταμορφώνεται σε ένα τεράστιο, βρόμικο και σχεδόν αποκρουστικό ηχητικό τέρας. Ήταν θορυβώδες, γεμάτο ηλεκτρονικές παραμορφώσεις και πραγματικά απολαυστικό. Ακολούθησε το "Organ Donor" του DJ Shadow, ενώ η βραδιά ολοκληρώθηκε με μερικά από τα αγαπημένα κομμάτια του DJ Krush. Στην ηλικία μου, το να ξεκινά οποιαδήποτε συναυλία στις 11:30 το βράδυ αποτελεί πρόκληση, αλλά, διάολε, αυτή άξιζε και με το παραπάνω. Αυτός ο άνθρωπος ήταν, είναι και θα είναι πάντα αυθεντικός.