POEt'S SOUND

Είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες μπάντες που βρίσκονται στον 14ο δίσκο της καριέρας τους  κυκλοφορούν τόσο ποιοτικές δουλειές όσο οι Amorphis. Παρόλο που ο ήχος δεν αλλάζει και πολύ τα τελευταία (πολλά) χρόνια, το "Halo" είναι γεμάτο από ενδιαφέρουσες ιδέες και μελωδίες και μου κράτησε συντροφιά όσο λίγα άλμπουμ μέσα στη χρονιά (μιας και κυκλοφόρησε στις αρχές της). Κυρίως όμως διατηρεί τους Amorphis ως ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα του μελωδικού death.

Ακούστε: "On The Dark Waters"

Δεκατέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τη τελευταία δισκογραφική δουλειά των The Hellacopters και το "Eyes Of Oblivion" ακούγεται σαν το συγκρότημα να μην έλειψε ούτε μέρα. Το άλμπουμ αποτελείται από δέκα γνήσια κομμάτια που φανερώνουν πόσο μας έλειψε η παρέα του Nicke Andersson. Απλά απολαυστικό.

Ακούστε: "Reap A Hurricane"

Οι Czarina είναι το καλλιτεχνικό όχημα της Νεοϋορκέζας Vero Faye Kitsuné, που από την Ισπανία όπου διαμένει πλέον μας παραδίδει το δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο "Arcana". Πρόκειται για έναν synth pop δίσκο με εξαιρετικές μελωδίες και φωνητικά, μεγάλη θεατρικότητα και προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια από το artwork μέχρι και τα βίντεο που έχουν φτιαχτεί ώστε να σε μεταφέρουν στο μαγικό κόσμο των Czarina αλλά και να αντικατοπτρίζουν το όραμά τους. Στα μπόνους του άλμπουμ και η πολύ ωραία διασκευή στο "Cities In Dust" των Siouxsie and the Banshees.

Ακούστε: "Excelsior"

To επόμενο όνομα του όλο και αυξανόμενου ρωσικού σκοτεινού κύματος, μετά από Motorama, Molčat Doma, είναι αυτό των Blind Seagull και μας έρχεται από το Kaliningrad. Το τρίο υπάρχει από το 2014, αλλά έπρεπε να περάσουν οχτώ χρόνια και πολλά singles για να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο του. Οι Ρώσοι παραδίδουν μια εντυπωσιακή punk, new wave, post-punk και coldwave μίξη και μάλιστα έχουν και τους Xiu Xiu να συμμετέχουν σε ένα κομμάτι. 

Ακούστε: "Inanity"

Η νέα δουλειά των Boy Harsher με τίτλο "The Runner" πρόκειται για το soundtrack της ομότιτλης ταινίας, αλλά στέκεται πολύ άνετα και σαν αυτόνομο άλμπουμ. Περιέχει μερικά από τα πιο εθιστικά κομμάτια που θα ακούσετε μέσα στη χρονιά όπως τα "Give Me a Reason" και "Machina", ενώ στο "Autonomy" φανερώνουν την αγάπη τους στους New Order. Δεν ξέρω για τη ταινία, μιας και δεν την έχω δει ακόμα, αλλά το soundtrack σίγουρα πείθει.

Ακούστε: "Machina", "Autonomy"

Αν μπορείτε να σκεφτείτε μια μίξη David Bowie με Franz Ferdinand και αρκετά ηλεκτρονικά στοιχεία, τότε θα είστε αρκετά κοντά στη μουσική των Walt Disco. Αυτό είναι που κάνει και το ντεμπούτο του σχήματος, με τίτλο "Unlearning", να ξεχωρίζει μιας και προσφέρει μεγάλη ποικιλία από ήχους, πολύ καλή ροή παρόλη τη διαφορετικότητα ανάμεσα στα κομμάτια και εξαιρετικά φωνητικά από τον James Potter. Πιστεύω όμως ότι τα ίδια αυτά χαρακτηριστικά κάνουν το συγκρότημα, από το πρώτο άκουσμα, να μπαίνει στην κατηγορία love it or hate it. Εμένα μου έκανε. Εσάς;

Ακούστε: "Selfish Lover"