Πέντε χρόνια μετά το άλμπουμ "Turn Blue", οι The Black Keys επέστρεψαν με νέο υλικό. Το συγκεκριμένο άλμπουμ ήταν αυτό που αναδείξατε ως το κορυφαίο του 2014, μετά από ψηφοφορία σε αυτό το blog. Οι Dan Auerbach και Patrick Carney, που το 2015 βρέθηκαν στην Ελλάδα για το Rockwave festival, έκαναν γνωστό το νέο τους single με τίτλο "Lo/Hi", το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο βίντεο που ακολουθεί. Ακόμα δεν υπάρχουν πληροφορίες για επερχόμενο άλμπουμ, το οποίο όμως αναμένεται μέσα στη χρονιά.
Οι New Order θα παρουσιάσουν μια σειρά από βίντεο γύρω από το ντεμπούτο τους "Movement" του 1981. Το ιστορικό σχήμα από το Μάντσεστερ έκανε γνωστό το πρώτο επεισόδιο από το νέο του ντοκιμαντέρ με τίτλο "TRANSMISSIONS", το οποίο μπορείτε να το παρακολουθήσετε παρακάτω. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει και σε συλλεκτικό box-set με πλούσιο επιπρόσθετο ακυκλοφόρητο υλικό, demos και ζωντανές ηχογραφήσεις. Να θυμίσω ότι οι New Order θα βρεθούν στην Ελλάδα την Κυριακή 16 Ιουνίου για το Release Athens Fstival.
Το φεστιβάλ του Death Disco επέστρεψε φέτος με ένα ακόμα πιο δυνατό line-up και σε ένα μεγαλύτερο χώρο για να μπορέσει να χωρέσει τις αυξημένες προσδοκίες για αυτή τη διοργάνωση. Μπορεί το φετινό Death Disco MiniFest να περιελάμβανε μερικά πολύ αγαπημένα συγκρότημα από τον electro / darkwave χώρο, το σχήμα που ήθελα να παρακολουθήσω περισσότερο, ήταν το νέο post-punk γκρουπ των Whispering Sons.
Όπως έχω πει και αρκετές φορές στο παρελθόν, τους Βέλγους τους θεωρώ ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συγκροτήματα που έχω ακούσει στο χώρο τα τελευταία χρόνια. Μάλιστα πέρσι κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους με τίτλο "Image", άλμπουμ που αποτέλεσε ένα από τα κορυφαία του 2018. Το σχήμα εμφανίστηκε στη σκηνή του Fuzz Club, σύμφωνα με το πρόγραμμα, κατά τις 19:30 και για περίπου μια ώρα μας παρουσίασαν ένα σετ που πολύ φυσιολογικά βασίστηκε πάνω στον νέο δίσκο. Φυσικά κυριάρχησε η παρουσία της τραγουδίστριας Fenne Kuppens, η οποία πέρα από φωνάρα, έβγαλε και απίστευτη ενέργεια την οποία την πέρασε και στο λιγοστό κόσμο που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο χώρο. Εννοείται δεν έλειψαν κομμάτια όπως το "Alone", το κορυφαίο τους κατά την γνώμη μου, το "White Noise", το "Hollow", ενώ έκλεισαν με μια καταπληκτική εκτέλεση του "Waste".
Οι The Frozen Autumn είναι ένα αρκετά γνωστό συγκρότημα στον electro goth χώρο, αν και πιστεύω ότι αυτό οφείλεται περισσότερο ότι υπάρχουν εδώ και 25 περίπου χρόνια. Ο Clan Of Xymox ήχος τους είναι αρκετά γνώριμος, ο οποίος καθιστά την εμφάνισή τους τουλάχιστον ευχάριστη. Η επιτυχημένη εναλλαγή των αντρικών - γυναικείων φωνητικών από κομμάτι σε κομμάτι, σίγουρα συνέβαλε στο να κυλήσει το σετ τους πολύ πιο διασκεδαστικά.
Οι In The Nursery από την άλλη αποτελούν μια σαφώς πιο ενδιαφέρουσα πρόταση. Το neoclassical σχήμα πραγματοποίησε μια απολαυστική εμφάνιση για όσο βρέθηκε στη σκηνή του Fuzz. Με μια τεράστια δισκογραφία, μιας και μετράνε πάνω από 35 χρόνια παρουσίας στον χώρο, παρουσίασαν ένα σετ με μεγάλη ποικιλία σε ήχους, δημιουργώντας παράλληλα μια εξαιρετική ατμόσφαιρα. Η επιλογή παλιών και νέων κομματιών ήταν ιδανική, συμβάλλοντας σε μια ξεχωριστή εμπειρία.
Για τους VNV Nation τα πράγματα είναι λίγο πολύ, απλά. Αυτή είναι η τρίτη φορά που θα τους παρακολουθούσασα και πάντα κινούνται σε υψηλά συναυλιακά στάνταρ. Από τη τελευταία όμως φορά που τους είχα δει, έχουν μεσολαβήσει πολλά χρόνια και αρκετά άλμπουμ, τα περισσότερα από τα οποία με άφησαν αδιάφορο. Ζωντανά όμως αποτελούν εγγύηση ότι κομμάτια και να διαλέξουν να παρουσιάσουν. To σετ πολύ φυσιολογικά βασίστηκε σε υλικό της τελευταίας δεκαετίας, αν και θα ήθελα να ακούσω περισσότερα κομμάτια από κλασσικούς δίσκους το "Praise the Fallen" και το "Empires". Ο Ronan Harris εννοείται ότι κερδίζει τις εντυπώσεις τόσο με τη μοναδική φωνή του, που δεν γερνάει με τίποτα, όσο και με τη τόσο ενεργητική σκηνική του παρουσία. Πρόκειται για έναν γεννημένο performer που δείχνει ότι τον ενδιαφέρει να περάσει καλά μέχρι και ο τελευταίος άνθρωπος μέσα σε έναν συναυλιακό χώρο.
Συνολικά ήταν μια διοργάνωση που στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Το κοινό ανταποκρίθηκε και αυτό ελπίζω να δώσει την απαραίτητη ώθηση στο συγκεκριμένο μίνι φεστιβάλ του Death Disco να μεγαλώσει και να γίνει θεσμός.
Οι In The Nursery από την άλλη αποτελούν μια σαφώς πιο ενδιαφέρουσα πρόταση. Το neoclassical σχήμα πραγματοποίησε μια απολαυστική εμφάνιση για όσο βρέθηκε στη σκηνή του Fuzz. Με μια τεράστια δισκογραφία, μιας και μετράνε πάνω από 35 χρόνια παρουσίας στον χώρο, παρουσίασαν ένα σετ με μεγάλη ποικιλία σε ήχους, δημιουργώντας παράλληλα μια εξαιρετική ατμόσφαιρα. Η επιλογή παλιών και νέων κομματιών ήταν ιδανική, συμβάλλοντας σε μια ξεχωριστή εμπειρία.
Για τους VNV Nation τα πράγματα είναι λίγο πολύ, απλά. Αυτή είναι η τρίτη φορά που θα τους παρακολουθούσασα και πάντα κινούνται σε υψηλά συναυλιακά στάνταρ. Από τη τελευταία όμως φορά που τους είχα δει, έχουν μεσολαβήσει πολλά χρόνια και αρκετά άλμπουμ, τα περισσότερα από τα οποία με άφησαν αδιάφορο. Ζωντανά όμως αποτελούν εγγύηση ότι κομμάτια και να διαλέξουν να παρουσιάσουν. To σετ πολύ φυσιολογικά βασίστηκε σε υλικό της τελευταίας δεκαετίας, αν και θα ήθελα να ακούσω περισσότερα κομμάτια από κλασσικούς δίσκους το "Praise the Fallen" και το "Empires". Ο Ronan Harris εννοείται ότι κερδίζει τις εντυπώσεις τόσο με τη μοναδική φωνή του, που δεν γερνάει με τίποτα, όσο και με τη τόσο ενεργητική σκηνική του παρουσία. Πρόκειται για έναν γεννημένο performer που δείχνει ότι τον ενδιαφέρει να περάσει καλά μέχρι και ο τελευταίος άνθρωπος μέσα σε έναν συναυλιακό χώρο.
Συνολικά ήταν μια διοργάνωση που στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Το κοινό ανταποκρίθηκε και αυτό ελπίζω να δώσει την απαραίτητη ώθηση στο συγκεκριμένο μίνι φεστιβάλ του Death Disco να μεγαλώσει και να γίνει θεσμός.
Σε μια χρονιά που είχαμε τόσες εξαιρετικές κυκλοφορίες, υπήρξαν κάποια άλμπουμ που ξεχώρισαν συνολικά και βρέθηκαν στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς, ανεξάρτητα κατάταξης. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το δεύτερο άλμπουμ των Idles, το "Joy As An Act Of Resistance", που ήταν στη κορυφή με τα κορυφαία του 2018 σε πάρα πολλά μουσικά μέσα. Έτσι και στη συγκεκριμένη ψηφοφορία αναδείξατε τον δίσκο των Idles ως το καλύτερο της χρονιάς με ποσοστό 26,32%. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε το "Violence" των Editors, ενώ στη τρίτη ισοβάθμησαν τα "Marauder" των Interpol, "And Nothing Hurt" των Spiritualized και "You Won't Get What You Want" των Daughters. Εκτός λίστας ψήφο επίσης πήρα τα άλμπουμ των MGMT, Young Fathers, Perfume Genius, Boygenius, Iceage, Rolling Blackouts Coastal Fever και PPP Ergo a sage. Αναλυτικά μπορείτε να δείτε παρακάτω πως διανεμήθηκαν οι ψήφοι:
Ο Morrissey επιστρέφει με ένα άλμπουμ διασκευών, δυο χρόνια μετά το "Low In High-School", ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2017 για αυτό το blog. Πέρσι ο Moz είχε παρουσιάσει μια διασκευή στο "Back On The Chain Gang" των The Pretenders. Στην νέα του κυκλοφορία θα περιλαμβάνονται διασκευές σε κομμάτια των Bob Dylan, Joni Mitchell και πολλών ακόμα (δείτε αναλυτικά το tracklist παρακάτω), με τις συμμετοχές των Billie Joe Armstrong των Green Day, Ed Droste των Grizzly Bear, Sameer Gadhia των Young the Giant, Ariel Engle των Broken Social Scene, Petra Haden, και LP. Ακούστε την εκδοχή του στο "It’s Over" του Roy Orbison στο βίντεο που ακολουθεί.
California Son Tracklist:
01. Morning Starship (Jobriath) [feat. Ed Droste]
02. Don’t Interrupt the Sorrow (Joni Mitchell) [feat. Ariel Engle]
03. Only a Pawn in Their Game (Bob Dylan) [feat. Petra Haden]
04. Suffer the Little Children (Buffy Sainte-Marie)
05. Days of Decisions (Phil Ochs) [feat. Sameer Gadhia]
06. It’s Over (Roy Orbison) [feat. LP]
07. Wedding Bell Blues (The Fifth Dimension) [feat. Billie Joe Armstrong and Lydia Night]
08. Loneliness Remembers What Happiness Forgets (Dionne Warwick)
09. Lady Willpower (Gary Puckett)
10. When You Close Your Eyes (Carly Simon) [feat. Petra Haden]
11. Lenny’s Tune (Tim Hardin)
12. Some Say I Got Devil (Melanie)
Οι The Black Keys επέστρεψαν με νέο κομμάτι









