Τον Αύγουστο οι White Lies κυκλοφόρησαν το "Big TV", τον τρίτο δίσκο της καριέρας τους, χρησιμοποιώντας για artwork την δουλειά του Michael Kagan. Πριν λίγες μέρες ο πίνακας "Pilot 2" του τελευταίου και εξώφυλλο του "Big TV", απέσπασε το βραβείο Best Art Vinyl για το 2013, αφήνοντας σε δεύτερη και τρίτη θέση, την δουλειά του Paul Jackson για το "Repent Replenish Repeat" των Dan le Sac vs Scroobius Pip και του Leif Podhajsky για το "North Borders" του Bonobo αντίστοιχα. Η τρίτη δισκογραφική προσπάθεια των White Lies βρέθηκε στην λίστα μου με τα καλύτερα της χρονιάς. Επίσης μπορείτε να διαβάσετε το πρόσφατο live review της μπάντας εδώ.
Η Sarah Records υπήρξε μια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία από το Bristol με κυκλοφορίες από το 1987 μέχρι το 1995. Μπορεί να μην βρίσκεται στα ίδια επίπεδα αναγνωρισιμότητας με εταιρίες όπως η Factory, η Creation ή η Fast Product, αλλά πρόσφερε δισκογραφική στέγη σε πολύ αξιόλογες indie pop μπάντες όπως οι The Field Mice, The Orchids, Another Sunny Day και πολλές ακόμα. To ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία Lucy Dawkins, που χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί θα περιλαμβάνει συνεντεύξεις από τους ιδρυτές της Sarah Records, Clare Wadd και Matt Haynes, όπως και από μέλη συγκροτημάτων που ανήκαν στο δυναμικό της. Δείτε παρακάτω το trailer:
Το προηγούμενο καλοκαίρι οι Pixies (χωρίς την Κim Deal) παρουσίασαν νέο υλικό, με το "ΕΡ-1", μετά από 22 χρόνια και το άλμπουμ "Trompe Le Monde". Χθες η μπάντα κυκλοφόρησε το δεύτερο νέο της ΕΡ, με τον απλό τίτλο "ΕΡ-2", αλλά και ένα βίντεο για το κομμάτι "Blue Eyed Hexe", το οποίο μπορείτε να δείτε στο τέλος της ανάρτησης. Από τις πρώτες ακροάσεις η νέα τετράδα κομματιών μου ακούγεται αρκετά πιο ενδιαφέρουσα από την πρώτη. Η αντικαταστάτρια της Deal, Kim Shattuck, μάλλον δεν ταίριαξε με το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από την Paz Lenchantin - γνωστή από τους Zwan, μπάντα του Billy Corgan, αλλά και από το περασμά της από τους A Perfect Circle του Maynard James Keenan.
Το αθηναϊκό instrumental συγκρότημα των i am no hero κυκλοφόρησε σήμερα την δεύτερη δισκογραφική του προσπάθεια με τίτλο "Underwater Cities". Όσοι είχαν ακούσει το άλμπουμ τους, του 2011 ""Without Antennas", θα συνεχίσουν το ταξίδι, ενώ οι υπόλοιποι που θα έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με την μουσική της μπάντας με το "Underwater Cities" (και είναι φίλοι ορχηστρικών σχημάτων και scores ταινιών) απλά θα γοητευτούν. Την νέα δουλειά των i am no hero μπορείτε να την ακούσετε στην επίσημη bandcamp σελίδα του γκρουπ.
Live Review: Blouse w/ Egg Hell @ Six DOGS, Αθήνα, Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013
Blouse
Ιανουαρίου 02, 2014
Οι Blouse αποτέλεσαν το τρίτο συγκρότημα της Captured Tracks που μας επισκέφτηκε μέσα στο 2013, μετά τους The Soft Moon (Παρασκευή 5 Απριλίου) και τους Beach Fossils (Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου). Το γκρουπ από το Πόρτλαντ κυκλοφόρησε φέτος το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο "Imperium", δουλειά που συμπεριέλαβα στις 20 αγαπημένες μου για το 2013. Την συναυλία άνοιξε το ελληνικό σχήμα των Egg Hell, οι οποίοι παρουσίασαν την πρώτη τους δισκογραφική προσπάθεια, με τίτλο "Once Part Of A Whole Ship", που πρόκειται να κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες από την Inner Ear. Με πολύ ωραία φωνητικά και ένα ευρύ φάσμα αναφορών, που περιλαμβάνει στοιχεία από Radiohead, folk-pop και 90s rock, σίγουρα αποτελούν μια αρκετά ενδιαφέρουσα περίπτωση.
Οι Αμερικανοί βγήκαν στη σκηνή λίγο πριν τις 23:00, με το ομώνυμο κομμάτι από το "Imperium", και μας κράτησαν συντροφιά για περίπου μια ώρα. To setlist του live, με το οποίο ολοκλήρωσαν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία για την προώθηση του δεύτερου δίσκου τους, φυσιολογικά βασίστηκε σε αυτόν. Τα "No Shelter", "Ιn A Glass", "1000 Years" και το ομώνυμο ξεχώρισαν και ζωντανά, αποκτώντας άλλη ενέργεια. Η πολύ ζεστή και αβίαστη φωνή της Charlie Hilton, η παρουσία της οποίας επί σκηνής σε κερδίζει αμέσως, βοηθάει στο ταξίδι από τις dream pop στιγμές της μπάντας, στις πιο κιθαριστικές εξάρσεις της. Κορυφαία στιγμή της συναυλίας αποτέλεσε το αρκετά πιο ξεσηκωτικό "Time Travel", κομμάτι από το πρώτο τους άλμπουμ. Ευχάριστη έκπληξη ήταν ότι, ιδίως για Δευτέρα βράδυ, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν μεγάλη γεμίζοντας τον χώρο, δείχνοντας για άλλη μια φορά, ότι υπάρχει δίψα για νέα και ελπιδοφόρα ονόματα.




