PIck Of The Month - Φεβρουάριος 2019: Pawns - Monuments of Faith
Την συγκεκριμένη εισαγωγή θα την αρχίσω κάπως αρνητικά. Η μεγαλύτερη απογοήτευση για φέτος, τουλάχιστον για τα υψηλά στάνταρ που μας είχαν συνηθίσει, ήρθε για μένα από τη νέα δουλειά των Arcade Fire. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το αρκετά μέτριο "Everything Now" εδώ. Ευτυχώς όμως κάποιοι άλλοι Καναδοί, οι Wolf Parade, αναπλήρωσαν και με το παραπάνω αυτό το κενό. Όμως και οι υπόλοιπες εννιά δουλειές, που παρουσιάζονται στην παρακάτω λίστα, είναι αρκετά ξεχωριστές για μένα, μιας και μου χάρισαν πάρα πολλές απολαυστικές ακροάσεις μέσα στο 2017.
No.20 Zola Jesus - Okovi (Sacred Bones Records): Μετά από μια όχι και τόσο επιτυχημένη πιο εμπορική απόπειρα, η Nika Roza Danilova επιστέφει στο δισκογραφικό της σπίτι, αλλά και στις αξιόλογες δουλειές, με ένα άλμπουμ που συνδυάζει όλα τα ηχητικά στοιχεία με τα οποία μας είχε ενθουσιάσει στο παρελθόν.
No.19 PAWNS - The Gallows (Mass Media Records): Οι PAWNS με είχαν εντυπωσιάσει από τα πρώτα τους ηχητικά βήματα και το ντεμπούτο του σχήματος από την Νέα Υόρκη, με τις hardcore/ punk ρίζες, δεν απογοητεύει και παράλληλα αποτελεί μια από τις κορυφαίες post-punk/ death rock κυκλοφορίες της χρονιάς.
No.18 The National - Sleep Well Beast (4AD Records): Μετά από τέσσερα χρόνια, στα οποία τα μέλη των The National ασχολήθηκαν με άλλα projects, το σχήμα επανήλθε φέτος με νέο άλμπουμ, το οποίο μπορεί πολύ φυσιολογικά να πατάνε εν μέρει πάνω στην ίδια δοκιμασμένη συνταγή, αλλά πειραματίζονται περισσότερο ηχητικά παραδίδοντας ένα πιο φρέσκο αποτέλεσμα. Μπορείτε να διαβάσετε το album review εδώ.
Ακούστε: "Day I Die", "The System Only Dreams In Total Darkness"
No.17 Priests - Nothing Feels Natural (Sister Polygon): Στον νέο τους δίσκο οι Priests συνεχίζουν να μην μασούν τα λόγια τους για την κατάσταση γύρω τους και φανερώνουν ότι έχουν όλα εκείνα τα στοιχεία για να μας δώσουν κάτι ακόμα καλύτερο στο μέλλον. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Nothing Feels Natural" εδώ.
Ακούστε: "No Big Bang", "Suck"
No.16 M!R!M - Iuvenis (Manic Depression Records): Δεύτερο άλμπουμ για τον Ιταλό Lacopo Bertelli, ή αλλιώς Jack Milwaukee, και σίγουρα υπάρχει πολύ μεγάλη εξέλιξη από το ντεμπούτο του, τόσο μουσικά όσο και συνθετικά. Ψιθυριστά φωνητικά, 80s synths, και κάποια από τα πιο κολλητικά riffs της χρονιάς, με κάνουν να ελπίζω σε κάτι πολύ καλύτερο στο μέλλον.
Ακούστε: "At Night", "Song For The Lonely Dreamers"
No.15 Dune Messiah - The Iron Oak (Third Coming Records): Οι Dune Messiah είναι ένα νέο neofolk/dark country σχήμα με βάση την Κοπεγχάγη, του Magnus Westergaard - κιθαρίστα των The Woken Trees, που τον Μάρτιο που μας πέρασε κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του. Για τους φίλους του ήχου των Current 93, Wovenhand, Nick Cave αποτελεί απαραίτητο άκουσμα.
Ακούστε: "What You've Become", "This Far"
No.14 The Horrors - V (Wolftone/Caroline Records): Μπορεί το ηχητικά στάσιμο "Luminous" να μην ενθουσίασε όσο οι προηγούμενες δουλειές τους, αλλά με το πέμπτο τους άλμπουμ, που έχει σαφείς αναφορές στους Depeche Mode των 90s, οι The Horrors συνεχίζουν την επιτυχημένη πορεία τους.
Ακούστε: "Something To Remember Me By", "Machine"
No.13 Death Bells - Standing At The Edge Of The World (Funeral Party/ Burning Rose): Το "Standing At The Edge Of The World" αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά ντεμπούτο άλμπουμ που άκουσα μέσα στο 2017. Μπορεί αρχικά οι Αυστραλοί να φαντάζουν ως άλλη μια post-punk/shoegaze μπάντα, αλλά ο δίσκος τους επιφυλάσσει στον ακροατή αρκετές ευχάριστες εκπλήξεις.
No.12 Drab Majesty - The Demonstration (Dais Records): Το υλικό του "The Demonstration" ανήκει στη κατηγορία των δουλειών που προσφέρουν άλλη μια οπτική στη dark/ new wave σκηνή των 80s. Και ακριβώς κάτω από αυτό το πλαίσιο ο δεύτερος δίσκος των Drab Majesty λειτουργεί απόλυτα επιτυχημένα. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τη γνώμη μου για τον δίσκο εδώ. Τον περασμένο Μάιο, το σχήμα του Deb Demure βρέθηκε στην Αθήνα για μια ζωντανή εμφάνιση στο Death Disco.
Ακούστε: "Cold Souls", "Too Soon to Tell"
No.11 Wolf Parade - Cry Cry Cry (Sub Pop): Το συγκρότημα από το Μόντρεαλ δείχνει αναζωογονημένο, κυκλοφορώντας έναν εκπληκτικό indie rock δίσκο που παίζει να είναι ακόμα καλύτερος και από το ντεμπούτο τους - το εξαιρετικό "Apologies to the Queen Mary" του 2005. Ποιος χρειάζεται τους Arcade Fire;
Ακούστε: "You're Dreaming", "Lazarus Online"
Διαβάστε επίσης:
Ο πρώτος δίσκος του post-punk σχήματος των Pawns ήταν μια από τις αναμενόμενες δουλειές του καλοκαιριού για αυτό το blog. To "The Gallows", από το οποίο το "The Cross" ήταν το πρώτο κομμάτι που έγινε γνωστό, κυκλοφόρησε τελικά στις 18 Ιουλίου από την Mass Media Records και πλέον μπορείτε να το ακούσετε ολόκληρο παρακάτω:
Αναμφίβολα το 2017 ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα δισκογραφική χρονιά μέχρι τώρα, αφού ήδη έχουν κυκλοφορήσει αρκετά αξιόλογα άλμπουμ. Για κάποια από αυτά μπορείτε να διαβάσετε σε παλαιότερη σχετική ανάρτηση, πατώντας εδώ. Όμως το υπόλοιπο μισό της χρονιάς αναμένεται ακόμα πιο συναρπαστικό, μιας και έχουν ανακοινωθεί κάποιες πολύ σημαντικές κυκλοφορίες. Αυτές που ξεχώρισα για το επόμενο τρίμηνο είναι (κατάταξη βάση ημερομηνίας κυκλοφορίας):
01. Public Service Broadcasting - Every Valley (7 Ιουλίου, PIAS)
02. The Pains Of Being Pure At Heart - The Echo Of Pleasure (14 Ιουλίου, Painbow)
03. Pawns - The Gallows (18 Ιουλίου, Mass Media Records)
04. Arcade Fire - Everything Now (28 Ιουλίου, Columbia Records)
05. Gold Class - Drum (18 Αυγούστου, Felte Records)
06. The War On Drugs - A Deeper Understanding (25 Αυγούστου, Atlantic Records)
07. Queens Of The Stone Age - Villains (25 Αυγούστου, Matador Records)
08. The National - Sleep Well Beast (8 Σεπτεμβρίου, 4AD Records)
09. The Horrors - V (22 Σεπτεμβρίου, Wolftone/Caroline)
10. Chelsea Wolfe - Hiss Spun (22 Σεπτεμβρίου, Sargent House)
Το Νεοϋορκέζικο συγκρότημα των Pawns μου είχε τραβήξει την προσοχή πριν από μερικά χρόνια με το ομώνυμο ντεμπούτο EP του. Το δεύτερο με τίτλο "Eternal Return" αποτέλεσε ένα από τα κορυφαία EP της περσινής χρονιάς. Πλέον το goth/ death rock σχήμα έχει έτοιμη την πρώτη του ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά, η οποία ονομάζεται "The Gallows" και θα κυκλοφορήσει στις 18 Ιουλίου από την Mass Media Records σε συνεργασία με την Nothing But A Nightmare Records. Το "The Cross", που είναι το πρώτο κομμάτι που έγινε διαθέσιμο από το επερχόμενο ντεμπούτο των Pawns, μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:
Μπορεί φέτος να μην άκουσα κάποια δουλειά που να μου χαρακτηρίσει την χρονιά (οι The Soft Moon έφτασαν πιο κοντά από οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα σε αυτό), αλλά αυτό εξισορροπήθηκε από το γεγονός ότι συνολικά με κέρδισαν τόσα πολλά άλμπουμ που μου φτάνει για να θεωρώ το 2015 ως μια εξαιρετική δισκογραφική χρονιά. Επίσης συνεχίστηκαν να θολώνουν τα όρια μεταξύ μίνι κυκλοφοριών και κανονικού άλμπουμ. Με τις φυσικές πωλήσεις δίσκων να μειώνονται σταθερά, σε μια εποχή που κυριαρχεί το youtube, spotify και τα λοιπά, δεν υπάρχει η ανάγκη για τα περισσότερα συγκροτήματα (ιδίως τα πιο νέα) να συμπληρώσουν 10 - 12 κομμάτια ώστε να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη δουλειά. EP's ή μικρότερα άλμπουμ πάντως, είχαμε πάρα πολλές ενδιαφέρουσες περιπτώσεις και σε αυτό το τομέα.
No.10 Low & Behold - Uppers (Northern Records): Είναι συχνό πλέον φαινόμενο τα dark projects που προέρχονται από μέλη rock ή metal συγκροτημάτων να παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Αυτό ισχύει και για την περίπτωση των Καλιφορνέζων Low & Behold που αποτελούνται από τον Jason Martin των θορυβοποιών Starflyer 59 και τον Ryan Clark των metalcore Demon Hunter. Το ντεμπούτο τους με τίτλο "Uppers" είναι ένα darkwave άλμπουμ με καθαρά νοσταλγικό χαρακτήρα και επιρροές από Depeche Mode μέχρι Sisters Of Mercy, με το αποτέλεσμα να είναι όμως τρομερά εθιστικό. Ιδίως το "Some People" απλά το έχει λιώσει στο repeat...
Ακούστε: "Some People", "Son Of Mine"
No.09 The Underground Youth - Haunted (Fuzz Club Records): Η κλασσική ταξιδιάρικη λογική του σχήματος πάνω στα σκοτεινά τοπία του δίσκου χαρίζει στη συνολική ακρόαση του "Haunted", το οποίο περιέχει μερικές από τις καλύτερες στιγμές στην πορεία της μπάντας. Οι Underground Youth στα καλύτερά τους... Διαβάστε ολόκληρο το album review εδώ.
Ακούστε: "Self Inflicted", "Drown In Me"
No.08 Editors - In Dream (Play It Again Sam): Το "In Dream" είναι απλά το ποπ άλμπουμ της χρονιάς. Οι Editors καταφέρνουν με τον πέμπτο τους δίσκο να κάνουν να μοιάζει το "The Weight Of Your Love" σαν μια κακή παρένθεση, συνεχίζοντας ουσιαστικά από εκεί που τελείωσε το "In This Light And On This Evening". Στόχος τους, όπως είχαν δηλώσει οι ίδιοι, ήταν το άλμπουμ να είναι πιο πειραματικό και ταυτόχρονα πιο ποπ και πέφτουν μέσα και στα δυο. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την γνώμη μου για το "In Dream" εδώ.
Ακούστε: "Life Is A Fear", "Marching Orders"
No.07 Soft Kill - Heresy (No Sun Recordings): Μπορεί να ξεκίνησαν πριν πέντε χρόνια σαν άλλη μια πολύ υποσχόμενη post-punk μπάντα, αλλά πλέον οι Soft Kill θεωρούνται από τα καλύτερα σχήματα στο είδος και το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Heresy", που είναι και η καλύτερή τους στιγμή μέχρι τώρα, έρχεται να πιστοποιήσει κάτι τέτοιο. Εννοείται δεν υπάρχει αδύναμη στιγμή στον δίσκο, αλλά είναι πραγματικά κρίμα να αποτελείται μόνο από έξι κομμάτια - ιδίως όταν υπάρχουν και τόσο εντυπωσιακά b-side όπως το "Whirl".
Ακούστε: "Selfish Love", "Hit The Floor"
No.06 Lunch - Let Us Have Madness Openly (Mass Media Records): Το "Let Us Have Madness Openly" φωνάζει την αγάπη του γκρουπ σε 80's σχήματα όπως οι The Chameleons και οι Sound μέχρι τους The Gun Club και τους Wipers, αποτελώντας ένα απολαυστικό άκουσμα χωρίς εμφανείς αδυναμίες. Από την σκηνή που μας έδωσε συγκροτήματα όπως οι Arctic Flowers, The Estranged, Shadowhouse, Underpass και Soft Kill, οι Lunch αποτελούν την τελευταία μεγάλη προσθήκη.
Ακούστε: "Not An Ocean", "Madness Openly"
No.05 New Candys - New Candys As Medicine (Picture In My Ear): Μπορεί το "New Candys As Medicine" να μοιάζει απλά άλλη μια psych κυκλοφορία, όμως ο shoegaze χαρακτήρας του δίσκου είναι ξεκάθαρος, όπως έντονα είναι και τα 80s darkwave/ post-punk στοιχεία, με ένα συνδυασμό που το κάνουν να ξεχωρίζει. Το άλμπουμ των Ιταλών περιέχει και το single της χρονιάς με τίτλο "Dark Love" που φέρει τη σφραγίδα των The Jesus And Mary Chain. Ολόκληρο το album review του "New Candys As Medicine" εδώ.
Ακούστε: "Dark Love", "Overall"
No.04 Future - Horizons (Requiem Pour Un Twister): Μετά από την πιο ψυχεδελική προσέγγιση των New Candys στους Jesus & Mary Chain, οι Future επιχειρούν μια πιο βρώμικη ηλεκτρονική. Οι Γάλλοι βασίζονται σε έναν εξαιρετικό ήχο και παραδίδουν με το "Horizons" έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ντεμπούτο δίσκους της χρονιάς. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την άποψή μου για το άλμπουμ εδώ.
Ακούστε: "Side Effects", "Colors"
No.03 Autobahn - Dissemble (Tough Love): Tο ντεμπούτο των Autobahn καταφέρνει να ξεφύγει από τα κλασσικά post-punk στεγανά, όντας αρκετά πιο σύνθετο για goth και πιο πλούσιο και εκλεπτυσμένο για μια punk μπάντα. Όλα αυτά συμπληρώνονται με την ιδανική δόση θορύβου, όπως άλλωστε θα περίμενα στη πρώτη δουλειά από μια μπάντα σαν τους Autobahn καθιστώντας την ακρόαση της ιδιαίτερα απολαυστική. Διαβάστε το album review του εξαιρετικού "Dissemble" εδώ.
Ακούστε: "Beautiful Place Τo Die", "Immaterial Man"
No.02 Sextile - A Thousand Hands (Felte): Πέρσι ήταν το άλμπουμ των Ritual Howls που βρέθηκε στην πεντάδα με τις κορυφαίες δισκογραφικές δουλειές για αυτό το blog, και φέτος έρχεται το ντεμπούτο των Sextile να φτάσει ένα βήμα πριν από την κορυφή και να προστεθεί στον ήδη πολύ αξιόλογο κατάλογο της Felte Records. Το συγκρότημα από το Λος Άντζελες δανείζεται στοιχεία από τη darkwave, surf punk, και shoegaze σκηνή παρουσιάζοντας ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα και αναπόφευκτα το ντεμπούτο άλμπουμ του 2015. Από μόνα τους κομμάτια όπως τα "I Can’t Stand It", "Smoke In The Eye" και "Visions Of You" δείχνουν ότι μπορούν να δώσουν μια νέα πνοή στο post-punk ιδίωμα, αλλά και να θεωρούνται ήδη κλασσικά.
Ακούστε: "Visions Of You", "Into The Unknown"
No.01 : The Soft Moon - Deeper (Captured Tracks): Οι The Soft Moon έχουν καταφέρει με τις επανειλημμένες εξαιρετικές κυκλοφορίες τους, δικαιωματικά να θεωρούνται μια από τις πιο ενδιαφέρουσες darkwave μπάντες της εποχής μας. Το "Deeper" μπορεί σε ομοιογένεια και δύναμη να υστερεί οριακά από το "Zeros", αλλά ο Luis Vasquez συνεχίζει να εξελίσσει τον ήχο των The Soft Moon, δείχνοντας ότι του ταιριάζουν οι περισσότεροι στίχοι. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Deeper" εδώ. αλλά και για την εμφάνιση των The Soft Moon στην Αθήνα εδώ.
Ακούστε: "Wasting", "Far"
Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.11 - 20
Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.21 - 30
Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.31 - 40
Τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2015
Οι καλύτερες συναυλίες του 2015
Τα 10 κορυφαία EPs που άκουσα μέσα στο 2015 είναι:
10. Blanck Mass - The Great Confuso (Sacred Bones)
09. Sunflower Bean - Show Me Your Seven Secrets (Fat Possum)
08. Pawns - Eternal Return (s/r)
07. White Water - White Water (s/r)
06. Slow Riot - Cathedral (Straight Lines Are Fine)
05. The Foreign Resort – The American Dream (Moon Sounds)
04. Communions - Communions (Tough Love)
03. Static Palm - Static Palm (s/r)
02. The Agnes Circle - Modern Ideas (Manic Depression)
01. Holy Esque - Submission (Beyond The Frequency)
Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.11 - 20
Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.21 - 30
Τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 Νο.31 - 40
Τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2015
Οι καλύτερες συναυλίες του 2015
Τα 10 κορυφαία EPs που άκουσα μέσα στο 2015 είναι:
10. Blanck Mass - The Great Confuso (Sacred Bones)
09. Sunflower Bean - Show Me Your Seven Secrets (Fat Possum)
08. Pawns - Eternal Return (s/r)
07. White Water - White Water (s/r)
06. Slow Riot - Cathedral (Straight Lines Are Fine)
05. The Foreign Resort – The American Dream (Moon Sounds)
04. Communions - Communions (Tough Love)
03. Static Palm - Static Palm (s/r)
02. The Agnes Circle - Modern Ideas (Manic Depression)
01. Holy Esque - Submission (Beyond The Frequency)
Οι Pawns είναι μια νέα post-punk μπάντα από την Νέα Υόρκη που αποτελείται από τους Richard Allison, Noel Mateus και Matt Sullivan. Το σχήμα επέλεξε να ανταλλάξει τις hardcore/ punk ρίζες του - με τα μέλη να έχουν συμμετοχή σε μπάντες της σκηνής αυτής - με έναν αρκετά πιο goth ήχο, με το αποτέλεσμα να επιδεικνύει με περηφάνια τις Bauhaus, The Sisters Of Mercy αναφορές του. Αυτό είναι φανερό και στο εξαιρετικό πρώτο ομώνυμο EP των Pawns, που κυκλοφόρησαν μόνοι τους πέρσι και το οποίο μπορείτε να το ακούσετε εδώ.
