No.01 : Creux Lies - Goodbye Divine (Freakwave Records)
Μπορεί το ντεμπούτο τους να έλειψε από τις αντίστοιχες λίστες του 2018 (κυκλοφόρησε στο τέλος εκείνης της χρονιάς), αλλά οι Creux Lies από τότε μπήκαν στο ραντάρ μου μιας και το "The Hearth" είχε αφήσει πολλές υποσχέσεις. Θα μπορούσαμε να τους κατατάσσαμε κάτω από τη γενική "χορευτική" post-punk ταμπέλα, αλλά για όσους δεν αναζητούν την ξαναανακάλυψη του τροχού το "Goodbye Divine" θα τους αποζημιώσει. Το τεράστιο όπλο του είναι οι ίδιες οι συνθέσεις, μερικές φορές με περισσότερες από μία απλές αλλά τόσο εξαιρετικές ιδέες ανά κομμάτι, τις οποίες θα ζήλευαν τα περισσότερα σχήματα του είδους, ενώ και τα φωνητικά του Ean Elliot Clevenger καταφέρνουν να χρωματίζουν διαφορετικά κάθε πτυχή της μουσικής των Creux Lies και είναι αρκούντως χαρακτηριστικά για να ξεχωρίσουν από τα χιλιάδες αντίστοιχα. Εδώ μιλάμε για έρωτα από την πρώτη ακρόαση...
Ακούστε: "Jungle", "Misunderstanding"
