Τα τελευταία πέντε χρόνια, ιδίως μετά την έκρηξη των Δανών Iceage, η σκανδιναβική σκηνή βρίσκεται στο προσκήνιο, χαρίζοντάς μας εξαιρετικές δουλειές, πέρα από των προαναφερθέντων. από συγκροτήματα όπως οι Beastmilk (νυν Grave Pleasures) και πιο πρόσφατα οι Then Comes Silence. Οι Ra είναι μια νέα μπάντα από το Malmö της Σουηδίας που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό τον πρώτο της δίσκο με τίτλο "Scandinavia" από την Adrian Recordings. Το σχήμα ανήκει στην κατηγορία της 80s post-punk αναβιωτικής φάσης, με μια πιο επιθετική προσέγγιση, όπως αυτή την παρουσίασαν γκρουπ όπως οι Lower, Holograms, Eagulls και κυρίως οι Iceage. 

Η αίσθηση αυτή ενισχύεται από το εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, το "These Days". Οι Ra ξέρουν να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τα δυνατά χαρτιά τους. Μπορεί αρκετοί να διαφωνήσουν, αλλά τα φωνητικά του Simon Minó μου ακούγονται πολύ ανώτερα από τα περισσότερα του είδους, όπως για παράδειγμα του Elias Bender Rønnenfelt. Επίσης, τα μελωδικά σημεία τους είναι απολαυστικά, όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στα κομμάτια "In My Veins" και "The Void". Το "Be My Lover", ένα απίστευτα ξεσηκωτικό θορυβώδες δίλεπτο, και κυρίως το goth "Bloodline" που ακολουθούν, με το ατμοσφαιρικό διάλειμμα του ομώνυμου κομματιού, αποτελούν τις καλύτερες στιγμές του "Scandinavia" και δημιουργούν μεγάλες προσδοκίες για τους Σουηδούς. Μπορεί τα υπόλοιπα κομμάτια να μην καταφέρνουν να ξεχωρίσουν και μάλλον λειτουργούν συμπληρωματικά, αλλά η συνολική εικόνα παραμένει ιδιαίτερα θετική. Το ντεμπούτο των Ra αξίζει αρκετές ακροάσεις και συνεχίζει την αξιόλογη μουσική παράδοση των Βόρειων στο είδος.

Βαθμολογία: 7 / 10

Το "Under Colour Of Official Right" αποδείχτηκε κάτι πολύ παραπάνω από απλώς τη δεύτερη δουλειά των Protomartyr, μιας και ο δίσκος αυτός τους έκανε ευρύτερα γνωστούς και δικαίως συμπεριλήφθηκε σε πολλές λίστες με τα καλύτερα του 2014. Το συγκρότημα από το Ντιτρόιτ ανακοίνωσε πριν λίγες το τρίτο του άλμπουμ, το οποίο ονομάζεται "The Agent Intellect" και θα κυκλοφορήσει στις 9 Οκτωβρίου και πάλι από την Hardly Art. Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε το πρώτο κομμάτι που έκαναν γνωστό οι Protomartyr με τίτλο "Why Does It Shake?", αλλά και να δείτε το tracklist της νέας τους κυκλοφορίας:

01. The Devil in His Youth

02. Cowards Starve

03. I Forgive You

04. Boyce or Boice

05. Pontiac 87

06. Uncle Mother's

07. Dope Cloud

08. The Hermit

09. Clandestine Time

10. Why Does It Shake?

11. Ellen

12. Feast of Stephen

Το "Wandering" είναι το νέο κομμάτι που κάνουν γνωστό οι City Calm Down από το επερχόμενο άλμπουμ τους, μετά το "Rabbit Run". Το ντεμπούτο των Αυστραλών με τίτλο "In A Restless House" θα είναι διαθέσιμο στις 11 Σεπτεμβρίου από την I Oh You Records. To "Wandering" συνοδεύεται και από επίσημο βίντεο, το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Το "Songs of Flesh And Blood – In The Key Of Light", το πέμπτο προσωπικό άλμπουμ του King Dude σε πέντε χρόνια, κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου από την Not Just Religious Music. Ο Thomas Jefferson Cowgill, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, γύρισε ένα νέο βίντεο για το  "Death Won’t Take Me", που μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω:

Η Tamaryn ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει στις 28 Αυγούστου το τρίτο της άλμπουμ με τίτλο "Cranekiss", για άλλη μια φορά από την Mexican Summer (διαβάστε το αφιέρωμα στην νεοϋορκέζικη δισκογραφική εταιρεία εδώ). Στο δίσκο συμμετέχει ο Shaun Durkan των Weekend, ενώ την παραγωγή έχει αναλάβει ο, γνωστός και από την συνεργασία του με τον Ariel Pink, Jorge Elbrecht. To "Last" αποτελεί το νέο κομμάτι που κάνει διαθέσιμο η Tamaryn από την επερχόμενη δουλειά της, το οποίο μπορείτε να το τσεκάρετε παρακάτω:

Οι Future είναι ένα coldwave τρίο από το Παρίσι, που τον Μάιο που μας πέρασε κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Horizons" από την επίσης παριζιάνικη δισκογραφική Requiem For A Twister. Αυτή είναι η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά του γκρουπ μετά από αρκετές μίνι κυκλοφορίες από το 2012 μέχρι σήμερα. Το σχήμα ανακατεύει στοιχεία από noise, krautrock και post-punk μέσα από ένα ηλεκτρονικό πρίσμα που άλλοτε σε τραβάει προς το σκοτάδι και άλλοτε σου βγάζει μια πιο shoegaze/ baggy αίσθηση. Δεν άργησαν να αποκτήσουν και πιο γνωστούς θαυμαστές όπως τον Christian Bland των The Black Angels, αλλά δεν θα δυσκολευτούν να βρουν αρκετούς φίλους συγκροτημάτων όπως οι The Jesus And Mary Chain, The Cure και A Place To Bury Strangers.

Το εναρκτήριο επτάλεπτο "0002" είναι η καλύτερη εισαγωγή στον κόσμο των Future, πριν έρθει η ηχητική επίθεση του ομώνυμου κομματιού του δίσκου, που θα ταίριαζε αρκετά με τα κομμάτια των The Soft Moon ιδίως του φετινού "Deeper". To "Colors" φανερώνει τις πιο 90s α λα Creation Records πτυχές του "Horizons", ενώ το "Try It" βασίζεται, όπως και τα δυο προηγούμενα, στο εντελώς κολλητικό groove του. Η συνέχεια με το "Side Effects" που είχε ξεχωρίσει και στην πρόσφατη συλλογή "The Reverb Conspiracy Vol.III" και το οποίο συντηρεί τις Soft Moon συγκρίσεις. Τα δυο κομμάτια που ακολουθούν ανήκουν στην πιο θορυβώδη πλευρά της μπάντας, με το "Feel Like I Do" να μοιάζει σαν οι A Place To Bury Strangers να διασκευάζουν The Cult. Οι νεορομαντικές ευαισθησίες του σχήματος φανερώνονται στο "Stay", ενώ το "Again" ακούγεται σαν η pop εκδοχή του "Colors". Το άλμπουμ κλείνει με την κορυφαία του στιγμή για μένα, το "Space Hole". Οι Future βασίζονται σε έναν εξαιρετικό ήχο και παραδίδουν με το "Horizons" έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ντεμπούτο δίσκους της χρονιάς.

Βαθμολογία: 8 / 10

Η τρίτη δισκογραφική προσπάθεια των Motorama, με τίτλο "Poverty" (album review), αποτελεί ίσως την πιο ολοκληρωμένη τους και ένα από τα άλμπουμ της χρονιάς μέχρι τώρα. Ο δίσκος είναι γεμάτος καλές στιγμές και μια από αυτές είναι και το κομμάτι "Impractical Advice". Οι Ρώσοι γύρισαν ένα βίντεο για το τελευταίο, το οποίο έρχεται μετά από αυτά για τα "Heavy Wave" και "Dispersed Energy". Δείτε το παρακάτω:

Η αξία των Joy Division δεν ορίζεται μόνο από το σχετικά μικρό, όμως εξαιρετικά αξιόλογο δισκογραφικό τους έργο, αλλά και από την επιρροή που έχει αυτό μέχρι και σήμερα. Οι κυκλοφορίες τους διαμόρφωσαν σε ένα μεγάλο ποσοστό τον darkwave ήχο των 80s, ενώ το στίγμα τους άφησαν και την δεκαετία που ακολούθησε. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η ιδιαίτερη βαρύτονη φωνή του Ian Curtis που έγινε σημείο αναφοράς. Στις αρχές όμως των 00s είχαμε μια απίστευτη, από καλλιτεχνική και εμπορική άποψη, αναβίωση του post-punk ήχου και κυρίως αυτού των Joy Division, με αρχή τους Νεοϋορκέζους Interpol. Ακολούθησε εννοείται και η βρετανική απάντηση με τους Editors, όπως και χιλιάδες μπάντες που δεν κατάφεραν να ξεχωρίσουν. Πολλά από τα συγκροτήματα προσπάθησαν να αποτινάξουν από πάνω τους την Joy Division ταμπέλα, θέλοντας να αποφύγουν τη ρετσινιά της κόπιας. Το σημαντικό όμως είναι ότι βρέθηκαν γκρουπ που κατάφεραν να αποδώσουν μια προσωπική και φρέσκια πνοή σε έναν αγαπημένο ήχο. Η ψηφοφορία αυτή δεν αφορά την μίμηση, αλλά τη σύγχρονη μπάντα/ καλλιτέχνη που μεταφέρει και συνεχίζει την μουσική κληρονομιά του ιστορικού γκρουπ από το Μάντσεστερ.

Διαβάστε επίσης:

Top10: Τα καλύτερα κομμάτια των Joy Division

Μια συλλογή αφιέρωμα στους Joy Division από ιταλικές μπάντες

Αποτελέσματα ψηφοφορίας - Καλύτερος 80s δίσκος: Closer