Το 2014 ήταν μια πολύ καλή χρονιά για την μουσική. Αρκετά μεγάλα ονόματα κυκλοφόρησαν από αξιοπρεπείς μέχρι εξαιρετικές δισκογραφικές δουλειές, ενώ άκουσα και συναρπαστικά πράγματα από νέες μπάντες. Συνολικά θεωρώ ότι το 2014 ήταν μια από τις δυνατές χρονιές εδώ και πάρα πολύ καιρό.
10. Leonard Cohen - Popular Problems
09. Tori Amos - Unrepentant Geraldines
08. Wilco - Alpha Mike Foxtrot
07. Select Captain - The Fear & The Lights
06. Neil Young - Storytone
05. Johnny Cash - Out Among The Stars
04. Lucinda Williams - Where The Spirit Meets The Bone
03. Bob Dylan & The Band - Basement Tapes. Bootleg series vol. 11
02. Tom Petty & The Heartbreakers - Hypnotic Eye
01. Tweedy - Sukierae
Ο Thomas Charlie Pedersen είναι ο κιθαρίστας/ τραγουδιστής των Δανών Vinyl Floor, που τον Οκτώβριο που μας πέρασε κυκλοφόρησαν το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Vaudeville" από την Karmanian Records.
Στις αρχές Δεκεμβρίου οι The Soft Moon έκαναν γνωστό ότι ο τρίτος δίσκος τους, που θα ονομάζεται "Deeper", θα κυκλοφορήσει στις 30 Μαρτίου από την Captured Tracks ενώ ακούσαμε και το πρώτο κομμάτι από αυτόν με τίτλο "Black". Για το τελευταίο ο Trentemøller ανέλαβε να μας παρουσιάσει την δική του οπτική, με το αποτέλεσμα να ακούγεται πολύ ενδιαφέρον και να αποτελεί άλλο ένα δυνατό remix μετά από αυτό στο "Hunger" (b-side στο "Feel"). Μπορείτε να ακούσετε το remix του "Black" παρακάτω:
Tο trip-hop δίδυμο των Czar Rose δραστηριοποιείται στην περιοχή του Λος Άντζελες εδώ και οκτώ χρόνια περίπου, με το δεύτερο άλμπουμ του, με τίτλο "Death Ηoney", να κυκλοφορεί φέτος - τέσσερα χρόνια μετά το ντεμπούτο "The Jet Black Pope". Μάλιστα οι Αμερικανοί είναι έτοιμοι να κυκλοφορήσουν και ένα νέο EP, το οποίο θα ονομάζεται "Pacific Lines".
Aphex Twin - Syro
FLylo - You're Dead
Shabazz Palaces - Les Maj
Thom Yorke - Tomorrows Modern Boxes
Czar Rose - Death Honey
Boards of Canada - Tomorrows Harvest
The Roots - And Then You Yhoot Our Cousin
Jambinai - Diffèrance (2014 Remastered)
John Coltrane - Live at Temple University
BadBadNotGood - III
Οι The Amount Of Light We Give Off επιλέγουν τα καλύτερα άλμπουμ του 2014
Best Of 2014
Ιανουαρίου 15, 2015
Οι The Amount Of Light We Give Off είναι ένα νέο post-punk/ coldwave γκρουπ από την Γερμανία που τον Ιανουάριο παρουσίασε το πρώτο του ΕΡ με τίτλο "List". Οι δέκα δισκογραφικές δουλειές που ξεχώρισε το σχήμα είναι:
10. Parquet Courts - Sunbathing Animal
09. Protomartyr - Under Color Of Official Right
08. The KVB - Out Of Body
07. Eagulls - Eagulls
06. Clipping - CLPPNG
05. Nothing - Guilty Of Everything
04. Liars - Mess
03. Have A Nice Life - The Unnatural World
02. Ben Frost - A U R O R A
01. Swans - To Be Kind
Δεύτερο νέο κομμάτι από τους A Place To Bury Strangers
A Place To Bury Strangers
Ιανουαρίου 14, 2015
Σχεδόν ένας μήνας έμεινε για την κυκλοφορία του καινούριου δίσκου των A Place To Bury Strangers (17 Φεβρουαρίου, Dead Oceans ), με τους τελευταίους να κάνουν διαθέσιμο προς ακρόαση άλλο ένα δείγμα από την νέα τους δουλειά. Το "We've Come So Far" είναι το δεύτερο τραγούδι από το "Transfixiation" μετά το αρκετά επιθετικό πρώτο single "Straight", το οποίο συνεχίζει στους γνωστούς θορυβώδεις ρυθμούς του σχήματος, θυμίζοντας λίγο πιο παλιές μέρες του, ενώ ξεφεύγει -όσο αυτό είναι δυνατό για την μπάντα - από το πιο μελωδικό "Worship". Ακούστε το "We've Come So Far" παρακάτω:
Στις 26 Ιανουαρίου θα κυκλοφορήσει ο τρίτος δίσκος των Motorama με τίτλο "Poverty". Το "Heavy Wave" αποτελεί το νέο single και το δεύτερο κομμάτι που ακούμε από την επερχόμενη δισκογραφική προσπάθεια των Ρώσων μετά το "Dispersed Energy" (μιας και το "She Is There" δεν συμπεριλήφθηκε τελικά στη κυκλοφορία). Μπορείτε να ακούσετε το "Heavy Wave" παρακάτω:
Album Review: The Twilight Sad - Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave (Fat Cat)
Album Reviews
Ιανουαρίου 13, 2015
Την συγκεκριμένη - καθυστερημένη - κριτική είχα ξεκινήσει να γράφω πριν από καιρό, αλλά λίγο η blogovision, λίγο οι γιορτές δεν την ολοκλήρωσα έως τώρα. Οι Σκοτσέζοι κυκλοφόρησαν το 2012 το εξαιρετικό "No One Can Ever Know", που αποτέλεσε την κορυφαία τους δουλειά μέχρι εκείνη τη στιγμή. Με το "Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave" πάνε ένα βήμα ακόμα πιο πάνω. Αν στο τελευταίο άλμπουμ λοξοκοίταζαν σε σημεία προς Editors μεριά (του "In This Light and on This Evening"), στη τέταρτη κυκλοφορία τους μαζεύουν όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία του ήχου τους.
Η αρχή γίνεται με το "There's Α Girl Ιn Τhe Corner", το πρώτο τραγούδι που έγινε γνωστό από τον νέο δίσκο, κομμάτι που εμφανίζει την πιο shoegaze πλευρά του γκρουπ. Δεύτερο κομμάτι το "Last January" που πολύ σοφά επιλέχτηκε για single μιας και και σε "κρατάει" μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, ενώ μάλλον θα αποτελέσει και μια ιδανική δυνατή συναυλιακή στιγμή. Το "I Could Give You All That You Don't Want" αποτελεί μια από τις πιο έντονες στιγμές του άλμπουμ, ενώ το εξίσου μελωδικό "It Never Was the Same" συμπληρώνει μια τετράδα που βασιζόμενη στις αριστουργηματικές κλιμακώσεις, που σε σημεία μοιάζουν λυτρωτικές, αποτελεί το δυνατό χαρτί του"Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave". Από εκεί και πέρα το "In Nowheres" μας θυμίζει ξανά τις πιο θορυβώδεις μέρες του σχήματος, όπως άλλωστε και το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. Το "Pills I Swallow" αποτελεί ένα απίστευτα εθιστικό ταξιδιάρικο ποπ κομμάτι που θα μπορούσε να ακουστεί παντού (και δεν το λέω αρνητικά), ενώ το "Leave Τhe House" που κορυφώνεται ιδανικά, αποτελεί την κορυφαία στιγμή του δεύτερου μέρους του δίσκου. To άλμπουμ κλείνει μάλλον ψιλοαδιάφορα με το μπαλαντοειδές "Sometimes I Wished I Could Fall Asleep". Οι The Twilight Sad ποτέ δεν έγραφαν χαρούμενα κομμάτια, αλλά εδώ φαίνεται ότι βρίσκονταν σε ένα αρκετά "μαύρο" διάστημα (το οποίο φανερώνεται ακόμα και από τους τίτλους - "Drown So I Can Watch"). Συνολικά πάντως η μπάντα προσφέρει την πιο δυνατή συλλογή της καριέρας της μέχρι τώρα.
Το "Nobody Wants To Be Here & Nobody Wants To Leave" θα ακουστεί δικαίως περισσότερο και ίσως σε αυτό βοηθήσουν και οι πολύ καλές κριτικές που δέχτηκε από το μεγαλύτερο μέρος των μουσικών μέσων. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα δίσκο που κάθε φορά που τον ακούω από τον Οκτώβριο που κυκλοφόρησε, και τον ακούω φανατικά, με κερδίζει όλο και περισσότερο. Όπως σίγουρο είναι ότι την επόμενη φορά που θα βρεθούν οι The Twilight Sad στην χώρα μας θα προσελκύσουν πολύ μεγαλύτερο κοινό, από αυτό που μαζεύτηκε για την εμφάνιση τους στην Αθήνα πριν δυο χρόνια.
Βαθμολογία : 9 / 10
