Στις 17 Νοεμβρίου θα κυκλοφορήσει άλλη μια best-of συλλογή για τον David Bowie, με τίτλο "Nothing Has Changed". Σε αυτή θα περιλαμβάνεται το νέο του single "Sue (Or In A Season Of Crime)", το οποίο θα είναι διαθέσιμο σε 10" στην Ευρώπη την ίδια ημερομηνία - με b-side το επίσης νέο "Tis A Pity She’s A Whore" - και στην Αμερική στις 28 Νοεμβρίου για την Black Friday της Record Store Day . Να θυμίσω ότι ο Bowie αποφάσισε πέρσι να σπάσει τη δεκαετή δισκογραφική σιωπή του, κυκλοφορώντας το πολύ καλό "The Next Day". Το "Sue (Or In A Season Of Crime)" έκανε ντεμπούτο στο BBC Radio 6 Music στην εκπομπή του Guy Garvey, και μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω.

Σίγουρα οι Future Islands αποτελούν ένα από τα συγκροτήματα της φετινής χρονιάς, γεγονός που οφείλεται όχι τόσο στον τέταρτο δίσκο της καριέρας τους - που είναι και ο καλύτερος τους - πράγμα που θα ήταν και πιο φυσιολογικό, αλλά μάλλον σε ένα κομμάτι, το "Seasons", και την παρουσίαση του τελευταίου στην εκπομπή του David Letterman. Σημάδια των καιρών. Την αρχή έκαναν οι δικοί μας Mechanimal, ένα σχήμα που συνεχίζει να δικαιώνει οποιοδήποτε εγκωμιαστικό σχόλιο έχει γραφτεί ή λεχθεί γι'αυτό το τελευταία δυο χρόνια. Η μπάντα εξελίσσεται δισκογραφικά όπως φανερώνει και ο δεύτερος δίσκος τους "Secret Science" που κυκλοφόρησε την Παρασκευή που μας πέρασε, αλλά και συναυλιακά. Είναι η τρίτη φορά που τους παρακολουθώ και σίγουρα η καλύτερη με τα νέα κομμάτια να κερδίζουν ιδιαίτερα την προσοχή μου.

Η ανοδική πορεία που ανέφερα αρχικά για τους Future Islands, ισχύει και για τα ελληνικά δεδομένα, πηγαίνοντας από το χώρο του six dogs σε ένα γεμάτο Gagarin. Λίγο μετά τις 11 ανέβηκε στη σκηνή το συγκρότημα και από το πρώτο δευτερόλεπτο καταλάβαινε κανείς ότι πρόκειται για το show του τραγουδιστή Sam Herring. Ξεφεύγοντας από το στερεότυπο "χτυπιέμαι στην αρχή, στα χιτάκια και στο τέλος", τα έδωσε όλα για όση ώρα διήρκεσε η συναυλία, ενώ δεν θα μου έκανε εντύπωση αν είχε σχηματιστεί καμιά λιμνούλα ιδρώτα στο χώρο που κινούνταν. Η μόνη στιγμή που χαλάρωσε ήταν όταν χάθηκε για λίγο ο ήχος, διασκεδάζοντάς το, συνεχίζοντας με την ίδια ορμή και χωρίς να έχει χάσει τίποτα από το απρόσμενο διάλειμμα. Οι κινήσεις και τα ξεσπάσματά του φαντάζουν από τη μια τόσο αυστηρά χορογραφημένα και από την άλλη όσο ελεύθερα όσο και το τρέξιμο της Phoebs. Συνολικά, πρόκειται για ένα καθαρά συναυλιακό γκρουπ μιας και η ενέργεια, η ένταση και γενικότερα η αίσθηση που έβγαζαν δεν έχει καμία σχέση με το πιο συνηθισμένο synth pop αποτέλεσμα των δίσκων τους. Προσωπικά, θεωρώ καλύτερες στιγμές του live τα "Light House", "Spirit" και "Vireo's Eye". Με εξαίρεση το απολαυστικό φετινό "Singles", το ενδιαφέρον "On the Water" και κάποια ακόμα κομμάτια προηγούμενων δίσκων που είχα ξεχωρίσει, δεν μπορώ να πω ότι ήμουν ένθερμος υποστηρικτής της μπάντας. Σίγουρα όμως παρακολούθησα ένα πάρα πολύ καλό live, και κυρίως έναν εξαιρετικό frontman.

Στις 26 Αυγούστου οι Merchandise κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ στην 4AD Records, με τίτλο "After The End" (μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μου για τον δίσκο εδώ), ακολουθώντας μια πιο άμεση προσέγγιση. Το "Telephone" αποτελεί μια από τις pop στιγμές του άλμπουμ, θυμίζοντας κομμάτι που θα μπορούσε να βρίσκεται στα charts των 80s.  Το βίντεο του κομματιού, που είναι εμπνευσμένο από το έργο "Slab Boys Trilogy" του John Byrne που συμμετέχει κιόλας, σκηνοθέτησαν οι Merchandise και μπορείτε να το δείτε παρακάτω.

Από τη στιγμή που οι Interpol ανακοίνωσαν ότι θα κυκλοφορήσουν φέτος το πέμπτο άλμπουμ τους, υπήρξε μεγάλη ανυπομονησία για το αποτέλεσμα μιας και αυτό ερχόταν τέσσερα χρόνια μετά το "Interpol", ένα δίσκο που πρέπει να είμαι μέσα στους λίγους που τον λάτρεψαν, αναδεικνύοντάς τον και έναν από τους κορυφαίους του 2010, αφού γενικότερα δέχτηκε από μέτριες μέχρι πολύ αρνητικές κριτικές. Φυσικά, είχε περάσει η μόδα τους μιας και είχαμε διανύσει μια δεκαετία περίπου από τότε που κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους "Turn Οn Τhe Bright Lights" το 2002, κάνοντας ένα πολύ μεγάλο μέρος του μουσικού κόσμου να ασχοληθεί μαζί τους, ενώ το μόνο στο οποίο υστερούσε το καταπληκτικό "Antics", που παρουσίασαν δυο χρόνια μετά, ήταν ότι κυκλοφόρησε απλώς δεύτερο. Δεν ήταν ότι δεν κυκλοφορούσαν καλοί σύγχρονοι post-punk δίσκοι πριν τους Interpol, απλώς ήταν τόσο εξαιρετική η πρώτη τους προσπάθεια που πέρα από δίσκος - ορόσημο, έγινε και η αφετηρία της λεγόμενης post-punk revival σκηνής. Δυστυχώς, το μεγαλύτερο άνοιγμα που έκαναν με την Capitol και το "Our Love to Admire" το 2007, χωρίς να λέω ότι ήταν κακό, αποτέλεσε το άλμπουμ που άκουσα λιγότερο και το σημείο που το ενδιαφέρον του κόσμου άρχισε να μειώνεται, με τα μουσικά μέσα να έχουν βρει ήδη το επόμενο μεγάλο όνομα.

Με το "El Pintor" οι Interpol, στο οποίο λειτούργησαν στουντιακά σαν τρίο, με τον Paul Banks να έχει αναλάβει χρέη μπασίστα, προσπαθούν να ικανοποιήσουν όλες τις προσδοκίες που τους ακολουθούν, ενώ παράλληλα να προσφέρουν και κάτι φρέσκο, αποφεύγοντας παράλληλα τον κίνδυνο ενός αναμασήματος. Πραγματικά το καταφέρνουν πολύ καλά, αφού θα μπορούσε εναλλακτικά και να αποτελεί για κάποιον και ιδανικό τρόπο γνωριμίας με το συγκρότημα. Μπορεί πολλοί να ασχολούνται με τον ξεχωριστό ήχο του μπάσου του Carlos Dengler και την απουσία αυτού εδώ, αλλά το σχήμα πολύ έξυπνα στο "El Pintor" έχει δώσει βάση στις κιθαριστικές μελωδίες, που αναδεικνύονται και από την εξαιρετική παραγωγή με το μπάσο πιο χαμηλά, με μερικές από αυτές να αποτελούν από τις καλύτερες που έχει γράψει ο Daniel Kessler. O δίσκος ξεκινάει με το "All Τhe Rage Back Home", ένα κομμάτι τόσο γνώριμο που σε κάνει να σκέφτεσαι ότι πρέπει να τα έχουν στο τσεπάκι τους τέτοια τραγούδια. Όταν όμως το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό, η σκέψη αυτή προσωπικά δεν με ενοχλεί στο ελάχιστο. Κάτι παρόμοιο προσπάθησαν να κάνουν και με το "Anywhere" και τα κατάφεραν αν και με μικρότερη επιτυχία. Ανάμεσα στα δυο μεσολαβεί το "My Desire" το οποίο κλιμακώνεται ιδανικά, με τον Kessler πρωταγωνιστή, συμπληρώνοντας την τριάδα κομματιών που είχαν κάνει γνωστά στα live τους από τις αρχές του χρόνου.Το φαλσέτο του Banks σε κερδίζει στο "My Blue Supreme", όπως και η κολλητική μελωδία του "Everything Is Wrong" με το βασικό riff να θυμίζει το "City Of Blinding Lights" των U2. Το "Ancient Ways", που σαν δομή - όχι ηχητικά - μου φέρνει σε Smashing Punpkins, δεν αποτελεί μόνο την πιο ορμητική και καλύτερη στιγμή του "El Pintor", αλλά και μια από τις καλύτερες των Interpol. Αυτό μαζί με το μαγευτικό "Tidal Wave" και το επικών διαστάσεων ονειρικό ταξίδι του "Twice as Hard"  που κλείνει το δίσκο, αποτελούν και την αγαπημένη τριάδα κομματιών στο άλμπουμ. Το ότι οι Interpol βρίσκονται σε φανταστική δημιουργική περίοδο, αναδεικνύεται ακόμα και από τα b-sides του "El Pintor", "The Depths" και κυρίως το "Malfeasance". Απλά ζωγράφισαν...

Βαθμολογία: 9 / 10

Οι Alles είναι ένα coldwave δίδυμο από το Łódź της Πολωνίας, το οποίο κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του, με τίτλο "Post", στις 15 Απριλίου από τη μεξικάνικη δισκογραφική εταιρία Μecanica. Μπορεί οι Marcin Regucki και Paweł Strzelecνα να "βρέθηκαν" μουσικά από την κοινή τους αγάπη για την punk μουσική, αλλά η δισκογραφική δουλειά τους κινείται σε minimal wave, electrro pop, post-punk και darkwave ρυθμούς. Μπορεί το "Μy" να είναι το κομμάτι που τους έμαθα και μου τράβηξαν το ενδιαφέρον, αλλά το "Post" αποτελείται από δέκα άκρως εθιστικά synth κομμάτια που σίγουρα θα το προσέξουν οι φίλοι συγκροτημάτων όπως οι Sixth June, Keluar και She Past Away. 

Η αμερικάνικη τηλεοπτική εκπομπή "Austin City Limits" συμπληρώνει το 2014 σαράντα χρόνια παρουσίας, και το γιορτάζει με μαι σειρά ειδικών επεισοδίων. Στο πρώτο από αυτά καλεσμένοι ήταν οι Foo Fighters (θα ακολουθήσουν οι Beck, Nine Inch Nails Ed Sheeran και πολλοί ακόμα), οι οποίοι παρουσίασαν ζωντανά μια διασκευή στο "Two Headed Dog" του Roky Erickson. Επίσης, στις 10 Νοεμβρίου η μπάντα του Dave Grohl ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το νέο της άλμπουμ, με τίτλο "Sonic Highways". Δείτε το βίντεο από τη εμφάνιση των Foo Fighters στο PBS:

Οι Einstürzende Neubauten πέρα από μια σπουδαία μπάντα, ανήκει και στις κλασσικές περιπτώσεις συγκροτημάτων που παίζει να έχουν πουλήσει περισσότερα μπλουζάκια απ' ότι άλμπουμ (πράγμα βέβαιο για γκρουπ όπως οι Black Flag ή οι Bad Brains). Έχω πετύχει το λογότυπο των Einstürzende Neubauten σε μπαράκια που το έχουν κορνιζαρισμένο χωρίς να ξέρουν καν τι είναι, μέχρι "ψαγμένες" περιπτώσεις που στην καλύτερη να έχουν ακούσει κλασσικά και δέκα κομμάτια στο Youtube. Άσχετο σχόλιο από την νέα είδηση που αφορά την μπάντα, απλά μια γενικότερη διαπίστωση. Σε ακριβώς ένα μήνα από σήμερα η παρέα του Blixa Bargeld θα κυκλοφορήσει το νέο της άλμπουμ με τίτλο "Lament", ένας θεματικός δίσκος σχετικά με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εννοείται ότι το project θα συνοδεύεται από μια ιδιαίτερη live διατύπωση, με τους Neubauten να βγαίνουν για περιοδεία τον Νοέμβριο, η οποία όμως δεν περιλαμβάνει ακόμα την Ελλάδα.

Οι The Boxer Rebellion ένα μήνα σχεδόν πριν από την συναυλία τους στην Αθήνα (3 Νοεμβρίου, Six dogs), κυκλοφόρησαν ένα live album,  το οποίο ηχογραφήθηκε στην περσινή τους εμφάνιση στο The Forum του Λονδίνου. Αυτή είναι η τρίτη ζωντανή ηχογράφηση που παρουσιάζει το συγκρότημα, και δεύτερη από το Λονδίνο μετά από την αντίστοιχη του 2009 που είχε διατεθεί αποκλειστικά μέσω iTunes (είχε μεσολαβήσει το "Live Ιn Tennessee" το 2011). Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε τέσσερα κομμάτια από το "Live At The Forum":