Μπορεί ο Dan Smith και η παρέα του να είναι ήδη Youtube stars και να έχουν συμπεριληφθεί στο soundtrack γνωστής τηλεοπτικής σειράς, αλλά μου φαίνεται λίγο περίεργο πως οι Bastille δεν έχουν έχουν βρει ακόμα πολύ μεγαλύτερη ανταπόκριση. Μουσικά βρίσκονται ανάμεσα σε Hurts και Coldplay, ενώ αρχικά έκαναν αίσθηση και με τις διασκευές τους, στις γνωστές disco επιτυχίες "Killer" του Adamski και "Rhythm is a Dancer". Οι Bastille δημιουργούν καλή σύγχρονη ποπ, και αν σκεφτώ μερικά από τα εμπορικά συγκροτήματα που είναι στο προσκήνιο, από τους Maroon 5 (από τα πιο γλοιώδη πράγματα που έχω ακούσει), τους Fun και τόσους άλλους(και όχι δεν τους συγκρίνω με τα χειρότερα αλλά με το τι πουλάει), σίγουρα τους αξίζει να ακουστούν περισσότερο.

Η μπάντα από το Newcastle, Lebanon Hanover, ανήκει στο δυναμικό της ελληνικής δισκογραφικής εταιρίας Fabrika Records, και θα μας επισκεφτεί στις 9 Μαρτίου για ένα live στο deathdisco. Το γκρουπ των Larissa Iceglass και William Maybelline, κυκλοφόρησαν φέτος το "The World Is Getting Colder", ένα από τα καλύτερα φετινά άλμπουμ, που ήταν η μια από τις δυο δισκογραφικές δουλειές που παρουσίασαν το 2012 (το άλλο ήταν το επίσης πολύ καλό "Why Not Just Be Solo"). Μαζί τους θα εμφανιστούν δυο εκπρόσωποι της minimal synth σκηνής, οι Selofan και Doric.

Στις 14 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε μετά από μεγάλη καθυστέρηση το "Lost Sirens" των New Order, λόγω της διαφωνίας για τα πνευματικά δικαιώματα μεταξύ του Bernand Sumner και του αποχωρήσαντα από την μπάντα Peter Hook. Στην ουσία όμως, η νέα κυκλοφορία της θρυλικής μπάντας από το Μάντσεστερ προσφέρει πέρα από το ήδη γνωστό "Hellbent", που συμπεριλαμβάνονταν στην συλλογή των Joy Division/ New Order "Total", άλλα επτά κομμάτια που έμειναν από τις ηχογραφήσεις του "Waiting For The Siren's Call" του 2005 (δεν είναι όμως και περισσεύματα μιας και αρχικά προορίζονταν για διπλό άλμπουμ). To "Hellbent" μαζί με το "I’ll Stay With You", που "φωνάζει" single, αποτελούν από τις κορυφαίες στιγμές αυτής της κυκλοφορίας, που ηχητικά πολύ φυσικά κινείται στο ύφος των δυο τελευταίων δουλειών τους, ενώ τα υπόλοιπα αξιόλογα σημεία είναι αυτά που ακούγεται ο Hooky, "I've Got a Feeling", "Shake It Up" και "California Grass", πράγμα όχι πολύ συχνό στο άλμπουμ(τυχαίο;). Μάλλον οι New Order ετοιμάζονται για την ζωή χωρίς τον Hook, αλλά ο Sumner πρέπει να προσπαθήσει πολύ περισσότερο αν θέλει να καλυφθεί το κενό του. Από την άλλη το "Sugarcane" έχει "κολλήσει" αποτυχημένα στα 80s, και ακούγεται σαν ένα από τα πιο αδύναμα κομμάτια της καριέρας τους, ενώ η νέα εκδοχή του "I Told You So" δεν προσφέρει τίποτα καινούριο. Το συμπέρασμα είναι ότι το "Lost Sirens" δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω από το να θυμίζει σε σημεία γιατί αγαπάμε τους New Order, και να μας κάνει να περιμένουμε, έστω και χωρίς τραγικά υψηλές προσδοκίες, τον επόμενο δίσκο τους.

Βαθμολογία : 7 / 10

Οι The Twilight Sad κυκλοφόρησαν πριν λίγους μήνες τον τρίτο, και ίσως καλύτερο, δίσκο της καριέρας τους "No One Can Ever Know", μια από τις πιο αξιόλογες δισκογραφικές δουλειές της περσινής χρονιάς. Ο κόσμος που είχε έρθει να τσεκάρει τους Σκοτσέζους είχε γεμίσει το χώρο από νωρίς. Δεν μπορώ να πω ότι η συγκεκριμένη συναυλιακή σκηνή, αν και είχε καλό ήχο, μου κόλλαγε για τέτοιου είδους live (αλλά αφού κάνει για τον Toni Sfino μπορεί και να το αδικώ). Την αρχή έκανε η Nalyssa Green, ένα λίγο αταίριαστο support, που προσπάθησε πάντως να ζεστάνει τον κόσμο με κομμάτια από τον πρόσφατο δίσκο της, "The Seed", και την ταξιδιάρικη ποπ της. Οι The Twilight Sad δύσκολα θα άφηναν κάποιο φίλο της shoegaze, indie rock ή post-punk σκηνής παραπονεμένο, ενώ επιβεβαίωσαν την φήμη τους για τα πολύ δυνατά live. Μάλιστα ο frontman της μπάντας, James Graham, σε σημεία χανόταν εντελώς, ενώ σε άλλα έδειχνε να το απολαμβάνει περισσότερο και από το κοινό. Highlights της βραδιάς για μένα, ήταν  το πολύ έντονο "I Became Α Prostitute", τα καινούρια κομμάτια "Alphabet" και "Dead City", αλλά και η ειλικρινή έκπληξή του Graham για τον κόσμο που ήρθε να τους παρακολουθήσει (σε ένα όχι και τόσο μεγάλο χώρο). Το σετ των The Twilight Sad  δεν βασίστηκε στον πρόσφατο δίσκο αλλά ήταν μοιρασμένο και στις τρεις δουλειές τους. Εντύπωση μου έκανε επίσης, που δεν έπαιξαν το "Another Bed", από το τελευταίο τους άλμπουμ (διαβάστε το album review του "No One Can Ever Know" εδώ), ίσως το πιο ραδιοφωνικό κομμάτι που έχουν γράψει. Αυτό όμως που δεν μπορώ να χωνέψω (και δεν μιλάω αποκλειστικά για την συγκεκριμένη συναυλία μόνο), είναι η μικρή συναυλιακή διάρκεια. Έτσι και οι Σκοτσέζοι μετά από περίπου μια ώρα, αποχώρησαν κάπως ξαφνικά, αφήνοντας το κοινό για αρκετή ώρα να περιμένει μάταια για ένα encore. Το tracklist της συναυλίας:

1. That Summer, at Home I Had Become the Invisible Boy 

2. Don't Move 

3. Dead City 

4. I Became a Prostitute 

5. Alphabet 

6. Cold Days From the Birdhouse 

7. Reflection of the Television 

8. Nil 

9. And She Would Darken the Memory 

10. At the Burnside 

Οι, από το Λονδίνο ορμώμενοι, Cold In Berlin ήταν προγραμματισμένο να εμφανιστούν στις 15 και 16 Φεβρουαρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, στα πλαίσια της προώθησης του περσινού, πλέον, δίσκου τους "And Yet". Σύμφωνα με την εταιρία οι εμφανίσεις της μπάντας πρόκειται να πραγματοποιηθούν μελλοντικά, χωρίς να υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες. Αυτή πάντως είναι η δεύτερη αλλαγή των επικείμενων live του συγκροτήματος, μιας και αρχικά ήταν να γίνουν τον Δεκέμβριο. Ελπίζω τελικά να πραγματοποιηθούν τα συγκεκριμένα live, μιας και πρόκειται για μια συναρπαστική νέα μπάντα. Πιο αναλυτικά για τους Cold In Berlin, είχα αναφερθεί εδώ.

Σε μια μουσική συγκυρία όπου η πεσιμιστική στατικότητα των Velvet Underground συνάντησε την γοτθική δραματικότητα του spaghetti western τοπίου των Wall of Voodoo, το σεξτέτο των Tales of Murder and Dust εφηύρε την δική του εκδοχή πάνω στην κιθαριστική psych-pop μελαγχολία.

Ήδη η πρώτη μεγάλη κυκλοφορία για το 2013 είναι γεγονός, με τον δίσκο των My Bloody Valentine να είναι διαθέσιμος εδώ και λίγες μέρες. Ο διάδοχος του "Loveless" ήταν ένας από τους πιο πολυαναμενόμενους δίσκους τα τελευταία είκοσι χρόνια, τον οποίο πλέον μπορείτε να ακούσετε εδώ. Περιττό πιστεύω να αναφέρω την επιστροφή του David Bowie, η οποία είναι προγραμματισμένη για τις 12 Μαρτίου. Σε λίγες μέρες όμως, και πιο συγκεκριμένα στις 18 Φεβρουαρίου, θα είναι διαθέσιμο και το νέο άλμπουμ των Nick Cave and the Bad Seeds, με τίτλο "Push The Sky Away", στο οποίο δεν συμμετέχει για πρώτη φορά το ιδρυτικό μέλος Mick Harvey, ενώ μπορείτε να δείτε το trailer του παρακάτω:

Οι New Order παρουσίασαν επιτέλους τον Ιανουάριο τα ακυκλοφόρητα κομμάτια του "Waiting for the Siren's Call", ενώ στις 8 Απριλίου θα έχουμε στα χέρια μας και την νέα δουλειά των ιστορικών new wavers OMD με τίτλο "English Electric", από την οποία μπορείτε να πάρετε μια γεύση εδώ. Η έκτη Μαϊου είναι η ημερομηνία που όρισαν οι Primal Scream για το νέο άλμπουμ τους, "More Light", με τον Debbie Googe των My Bloody Valentine να αποτελεί τον αντικαταστάτη του Mani. Δηλώσεις των μελών των Arctic Monkeys αφήνουν να εννοηθεί, ότι μπορεί να έχουμε τον πέμπτο τους δίσκο μέσα στον χρόνο, αλλά περισσότερες επιβεβαιωμένες πληροφορίες δεν υπάρχουν ακόμα, πέρα από ένα tweet της μητέρας(!) του ντράμερ της μπάντας, Matt Helders. The Horrors και Editors θα έχουν έτοιμο μέσα στο 2013 τον τέταρτο δίσκο τους, με τους δεύτερους να έχουν παρουσιάσει αρκετά νέα κομμάτια σε ζωντανές εμφανίσεις τους, με καλύτερη στιγμή ως τώρα το "The Sting":

Από την άλλη όχθη του Ατλαντικού, φέτος επιστρέφουν οι Pearl Jam, τρία χρόνια μετά το "Backspacer" και οι ίδιοι δηλώνουν ότι έχουν μεγαλύτερη διάθεση για πειραματισμό για το δέκατο άλμπουμ τους. Παρόλο που βρίσκονται στα μισά της διαδικασίας, το συγκρότημα επιθυμεί μέχρι την άνοιξη να έχει ολοκληρωθεί ο δίσκος. Αλλά και άλλη μια μεγάλη μπάντα από το Σιάτλ, οι Alice In Chains, ετοιμάζουν νέα δουλειά, με την θέση του αδικοχαμένου Layne Staley στα φωνητικά, να έχει πάρει ο William DuVall. Το πρώτο single, με τίτλο "Hollow" είναι ήδη διαθέσιμο, αλλά κρατάω μικρό καλάθι:

Μεγάλες προσδοκίες έχει δημιουργήσει ο νέος δίσκος των Queens Of The Stone Age μετά την επιστροφή του Nick Oliveri, του Dave Grohl (είχαν ξανασυνεργαστεί στο καταπληκτικό "Songs Of The Deaf"), αλλά και με τις συμμετοχές των Trent Reznor και Jake Shears (Scissor Sisters). Όμως και η άλλη μπάντα του Oliveri, πρώην Kyuss Lives! και νυν Vista Chino, σταμάτησε προσωρινά να παίζει διασκευές των Kyuss και θα κυκλοφορήσει νέο υλικό. Από την άλλη ο Trent Reznor θα παρουσιάσει στις 5 Μαρτίου την πρώτη δουλειά των How To Destroy Angels, με το single "How long?" να ακούγεται από τις 31 Ιανουαρίου:

Φέτος επίσης περιμένουμε και τις νέες δουλειές των The Black Keys και Arcade Fire, μετά τα πολύ επιτυχημένα "El Camino" και "The Suburbs" αντίστοιχα, ενώ περιμένω να δω αν οι Yeah Yeah Yeahs θα μας εκπλήξουν πάλι με το νέο δίσκο, όπως έκαναν με το "It's Blitz" το 2009, αλλά και αν το "Comedown Machine" των The Strokes θα είναι καλύτερο από το "Angles". Οι Black Rebel Motorcycle Club μπορεί να έχουν έξι δισκογραφικές δουλειές, αλλά κακό άλμπουμ δεν έχουν κυκλοφορήσει, και αυτό με κάνει να ανυπομονώ για την έβδομη προσπάθεια των Καλιφορνέζων. Αν κυκλοφορήσουν νέο δίσκο και οι Tool, τότε θα είναι σίγουρα μια ιδανική χρονιά από θέμα δισκογραφικών επιστροφών.