Στις 8 Ιουλίου ο Wymond Miles κυκλοφόρησε το νέο του άλμπουμ με τίτλο "Call By Night", από το οποίο είχαμε ακούσει το νωρίτερα τα "Summer Rains" και "Divided in Two". Ο δίσκος αυτός ακολουθεί το "Cut Yourself Free" του 2013 που αποτέλεσε την καλύτερη προσωπική στιγμή στην καριέρα του κιθαρίστα των Fresh & Onlys και μια από τις καλύτερες της χρονιάς εκείνης. To "The Curse" είναι ένα κομμάτι που έμεινε έξω από το άλμπουμ αυτό, για το οποίο ο Miles αποφάσισε να παρουσιάσει ένα νέο βίντεο πριν από λίγο καιρό. Δείτε το παρακάτω:
Ο Wymond Miles, βασικός κιθαρίστας των Fresh & Onlys, θα κυκλοφορήσει το τρίτο άλμπουμ της καριέρας του με τίτλο "Call By Night" στις 8 Ιουλίου από την Sacred Bones, το οποίο έρχεται τρία χρόνια μετά το πολύ καλό "Cut Yourself Free" - album review. Το τελευταίο αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους δίσκους του 2013 γιαυτό το blog. Το "Summer Rains" αποτελεί το εναρκτήριο κομμάτι του "Call By Night" και μπορείτε να το τσεκάρετε παρακάτω:
"Που βρίσκεται η επανάσταση τώρα; Δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου νέα μουσική γι' αυτό που συμβαίνει τώρα πολιτικά, το οποίο είναι τρελό καθώς ζούμε την πιο τρελή πολιτική εποχή που έχω ζήσει". Τάδε έφη ο απογοητευμένος Billy Corgan. Δεν έχει και πολύ άδικο ο καράφλας...
No. 30 Ceremony - Distance (Moon Sounds Records): Το τρίτο άλμπουμ των Ceremony αποτελεί την προσθήκη της τελευταίας στιγμής μιας και κυκλοφόρησε στα μέσα Δεκεμβρίου, και μπορεί να μιλάει ο ενθουσιασμός μου αλλά μάλλον πρόκειται για την καλύτερη δουλειά του John Fedowitz με την μπάντα(Skywave).
Ακούστε: "The Sunglass Girl"
No.29 Black Rebel Motorcycle Club - Specter At The Feast (Vagrant): Μπορεί να μην είναι το καλύτερο άλμπουμ των Καλιφορνέζων, που θα βρεθούν στην χώρα μας στις 4 και 5 Μαρτίου, αλλά απέχει από το να χαρακτηριστεί αδιάφορο.Μπορείτε να διαβάσετε την γνώμη μου για το έκτο άλμπουμ των BRMC εδώ.
Ακούστε: "Hate The Taste", "Let The Day Begin"
No.28 The Exploding Boy - Four (Drakkar): Old school post-punk/ goth παίζουν οι The Exploding Boy και μετά το εξαιρετικό δεύτερο δίσκο τους "Afterglow" του 2009, φαίνεται ότι δεν τους ενδιαφέρει να ακουστούν σε ευρύτερα ακροατήρια, την ίδια στιγμή που δύσκολα θα απογοητεύουν τους φίλους του είδους.
Ακούστε: "Dark City (Pt.II)"
No.27 Vaura - The Missing (Profound Lore): Οι Vaura είναι η νέα, πιο metal μουσική πρόταση Joshua Strawn, που το 2009 μας είχε χαρίσει το πολύ καλό post-punk άλμπουμ "Midnight Of The Century" με την προηγούμενη μπάντα του, τους Blacklist.
Ακούστε: "Mare Of The Snake", "Putting Flesh To Bone"
No.26 Wymond Miles - Cut Yourself Free (Sacred Bones): Οι προσωπικές μουσικές εξερευνήσεις του κιθαρίστα των Fresh & Onlys, βασίζονται κυρίως στην glam και post-punk σκηνή. Το "Cut Yourself Free" είναι κάτι παραπάνω από ένα άλμπουμ στο οποίο ο Wymond Miles αποτίει φόρο τιμής στις επιρροές του, ενώ αποτελεί άξια συνέχεια του επίσης καλού, πρώτου solo δίσκου του, "Under The Pale Moon".Μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μου για την νέα δουλειά του Miles εδώ.
Ακούστε: "Passion Plays", "Night Drives"
No.25 Iceage - You're Nothing (Matador): Ο δεύτερος δίσκος των Δανών συνεχίζει εκεί που σταμάτησε το "New Brigade", μπορεί όχι με την ίδια ποιοτική διάρκεια αλλά με το καλύτερό τους κομμάτι έως σήμερα, το "Wounded Hearts".
Ακούστε: "Wounded Hearts", "Everything Drifts"
No.24 Yeah Yeah Yeahs - Mosquito (Interscope Records): Οι Yeah Yeah Yeahs μιας και δεν μπορούν να επαναλαμβάνονται, τολμούν, πειραματίζονται και εν μέρει πετυχαίνουν το στόχο τους με το τέταρτο άλμπουμ τους. Μπορείτε να διαβάσετε το album review του "Mosquito" εδώ.
No.23 Holograms - Forever (Captured Tracks): Ένα χρόνο μετά το ορμητικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, οι Σουηδοί post-punkers επιστρέφουν με το "Forever" το οποίο τους βρίσκει ακόμα πιο επιθετικούς και παρόλο που φανερώνει μια ηχητική στασιμότητα, είναι γεμάτο αξιόλογες συνθέσεις.
Ακούστε: "Meditations", "Flesh And Bone"
No.22 Foals - Holy Fire (Transgressive Records): Η τρίτη δουλειά των Foals αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη πρότασή τους μέχρι τώρα, που θα αφήσει πλήρως ικανοποιημένους τους φίλους της μπάντας, ενώ κάνει άνοιγμα σε ακόμα ευρύτερο κοινό.
No.21 Gabriel Bruce - Love In Arms (Luv Luv Luv): Τον Gabriel Bruce, για τον οποίο είχα μιλήσει και παλιότερα, τον παρακολουθώ εδώ και δυο χρόνια έχοντας μεγάλες προσδοκίες. Το ντεμπούτο του "Love In Arms" μπορεί να έμεινε οριακά εκτός εικοσάδας, αλλά αν περιείχε περισσότερα κομμάτια σαν τα τέσσερα πρώτα, θα βρισκόταν πολύ ψηλότερα στη λίστα μου.
Ακούστε: "Perfect Weather", "Honey Honey Honey", "Sleep Paralysis"
Το "Cut Yourself Free" είναι το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ του κιθαρίστα των Fresh & Onlys, Wymond Miles, που κυκλοφόρησε περίπου πριν ένα μήνα από την Sacred Bones. Ηχητικά ξεφεύγει από το garage/ indie pop της μπάντας του, υπάρχει σε σημεία μια synth διάθεση αλλά συνολικά είναι αρκετά πιο σκοτεινό και πιο κοντά στο ύφος των Interpol, ενώ δανείζεται συνεχώς στοιχεία από David Bowie. Το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό και μπορεί να χρωστάει πολλά στις επιρροές του, αλλά είναι ανέλπιστα απολαυστικό. Η αρχή είναι ιδανική με το Cur-ικό "The Ascension" και τα επόμενα δυο κομμάτια είναι ίσως τα καλύτερα του δίσκου. Το "Passion Play" θα μπορούσε να βρίσκεται στο "Turn On The Bright Lights" (όπως και το "Anniversary Song"), ενώ το "Night Drives" φαντάζει σαν μια σύγχρονη άποψη του Miles για το "Love Will Tear Us Apart". Το "Vacant Eyes" χρωστάει πολλά σε Nick Cave και επίσης συγκαταλέγεται στις πιο ξεχωριστές στιγμές του άλμπουμ. Στο "White Nights" είναι εμφανείς οι Roxy Music αναφορές, ενώ στα δυο τελευταία τραγούδια του δίσκου, "Why Are You Afraid?" και "Love Will Rise" αυτές σε Bowie. Σίγουρα μπορεί το "Cut Yourself Free" να φαίνεται σαν ο Wymond Miles να διασκευάζει τις αγαπημένες του μπάντες, αλλά προσφέρει όλους τους λόγους για να σταματήσουν να ασχολούνται με το μαλλί του και να προσέξουν ακόμα περισσότερο την μουσική του.
Βαθμολογία: 7,5 / 10
Δείτε το βίντεο του Wymond Miles για το b-side The Curse












