Οι Σουηδοί post-punkers RA με το ντεμπούτο τους - "Scandinavia" - κυκλοφόρησαν μια από τις κορυφαίες δουλειές του 2015. Μπορείτε να διαβάσετε τη δισκοκριτική του, εδώ. Ένα χρόνο μετά, επέστρεψαν με το ΕΡ "Then I Woke Up In Paradise", που επίσης αποτέλεσε μια από τις καλύτερες μίνι-κυκλοφορίες του 2016. Το 2018 ο τραγουδιστής του σχήματος, Simon Minó, μετακόμισε στο Παρίσι για να συγκεντρωθεί στην πρώτη προσωπική του δουλειά. Εκεί βρήκε τον Sydney Valette, o οποίος ανέλαβε την παραγωγή του ντεμπούτο του, το οποίο αναμένεται το φετινό φθινόπωρο. Μετά το πρώτο κομμάτι, το "Les Nymphéas", ο Minó έκανε γνωστό το δεύτερο single, με τίτλο "Raphaëlle", από το επερχόμενο ντεμπούτο του. Το κομμάτι που θα κυκλοφορήσει στις 10 Απριλίου από τη Third Coming Records, συνοδεύεται από ένα βίντεο το οποίο γυρίστηκε στην Νέα Υόρκη από την Jennifer Medina.
Όσο τα έσοδα των συγκροτημάτων συνεχίζονται να μειώνονται από τις φυσικές πωλήσεις δίσκων και προκύπτουν από άλλες πηγές (συναυλίες, merchandise, ψηφιακές πωλήσεις), τόσο μικρότερη γίνεται και η ανάγκη να ακολουθηθεί ο συνηθισμένος δρόμος ενός ολοκληρωμένου άλμπουμ. Όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες, ακόμα και μεγάλα ονόματα, παρουσιάζουν νέο υλικό όποτε το επιθυμούν με singles ή EP's, κρατώντας τα ποιοτικά τους επίπεδα υψηλά χωρίς την ανάγκη, σε πολλές περιπτώσεις, από κομμάτια - γεμίσματα ώστε να συμπληρωθούν τα δέκα ενός συνηθισμένου δίσκου. Φέτος ιδίως, άκουσα τόσες ενδιαφέρουσες μίνι κυκλοφορίες που δεν θα χωρούσαν ούτε σε εικοσάδα, αλλά προσπάθησα να ξεχωρίσω τις κορυφαίες δέκα που είναι οι εξής:
10. Nine Inch Nails - Not The Actual Events (The Null Corporation)
09. Sad Lovers & Giants - Copacetic (Voight-Kampff Records)
08. Ra - Then I Woke Up In Paradise (Adrian Recordings)
07. Wall - Wall (Wharf Cat Records)
06. Kobadelta - The Metaphysical (s/r)
05. Chelsea Wolfe - Hypnos / Flame (Sargent House)
04. CC Dust - CC Dust (Night School)
03. Fehm - Animal Skin (s/r)
02. RendezVous - Distance (Avant! Records)
01. Crows - Unwelcome Light (Telharmonium Records)
Διαβάστε επίσης:
Οι Ra κυκλοφόρησαν πέρσι το πολύ ελπιδοφόρο ντεμπούτο τους, με τίτλο "Scandinavia" (μπορείτε να διαβάσετε το album review εδώ), άλμπουμ που βρέθηκε μέσα στα καλύτερα του 2015 για αυτό το blog. Η σουηδική post-punk μπάντα επιστρέφει φέτος με νέο EP, το οποίο θα ονομάζεται "Then I Woke Up In Paradise" και θα κυκλοφορήσει από την Adrian Recordings στις 2 Δεκεμβρίου. Από το πρώτο δείγμα (το ομώνυμο κομμάτι του EP) που έκαναν γνωστό από την επερχόμενη κυκλοφορία τους, οι Ra φαίνεται να ακολουθούν έναν πιο synth δρόμο. Δείτε το επίσημο βίντεο του "Then I Woke Up In Paradise" παρακάτω:
Το να προσπαθήσω να διαλέξω είκοσι κομμάτια από μια χρονιά τόσο γεμάτη από αξιόλογους δίσκους είναι ένας πραγματικά ευχάριστος πονοκέφαλος. Το ακόμα καλύτερο είναι ότι μπορεί να ξεχώρισα τα παρακάτω κομμάτια αλλά τα περισσότερα από αυτά ανήκαν σε ολοκληρωμένες δουλειές που δεν στοχεύουν σε 1-2 καλές στιγμές, γεγονός αρκετά συχνό σε μια εποχή που η αξία και η επιτυχία μετριέται σε views και streams και το "Hello" της Adele σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Προσπαθώντας να μην συμπεριλάβω πάνω από ένα κομμάτι ανά δίσκο, η λίστα με τα είκοσι αγαπημένα μου για το 2015 είναι:
14. RA - Bloodline
Η δεκάδα αυτή κάθε χρόνο με δυσκολεύει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, γιατί πρέπει να αποφασίσω και να ξεχωρίσω ποιες δουλειές θα αναγκαστώ να "αφήσω" έξω από την παρουσίασή μου. Με αυτό το τρόπο φέτος δεν μου χώρεσαν τα πολύ αξιόλογα άλμπουμ των God Is An Astronaut, Chelsea Wolfe, Protomartyr, Swervedriver, Chastity Belt, Blood Sound, Institute αλλά και πολλά ακόμα που κυκλοφόρησαν σε μια πολύ ενδιαφέρουσα και γεμάτη δισκογραφική χρονιά. Όπως μου προέκυψε η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει μπάντες, ιστορικά ονόματα αλλά και νέα στο χώρο, από την γενικότερη dark σκηνή εκπροσωπώντας από την πιο ηλεκτρονική έως την πιο θορυβώδης/ επιθετική πτυχή της. Πιο αναλυτικά όμως:
No.40 Nite Fields - Depersonalisation (Felte Records): Οι Nite Fields με το ντεμπούτο τους φανερώνουν σε σημεία δείγματα εξαιρετικής shoegaze pop γραφής, εμπλουτισμένα με dream pop και post-punk ήχους, και αποκαλύπτουν μια σοβαρή προοπτική ώστε να μας απασχολήσουν ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Depersonalisation" εδώ.
Ακούστε: "Prescription", "You I Never Knew"
No.39 The Monochrome Set - Spaces Everywhere (Tapete Records): Πέρα από τα αναπόφευκτα γνώριμα μοτίβα, οι The Monochrome Set με το "Spaces Everywhere" προσφέρουν ένα από τα πιο όμορφα pop δισκογραφικά τριαντάλεπτα της χρονιάς. Μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά τη γνώμη μου για το "Spaces Everywhere" εδώ.
Ακούστε: "Iceman", "A Little Village"
No.38 Hearts Of Black Science - Signal (Progress Productions): Οι Hearts Of Black Science, το σουηδικό δίδυμο των Tomas Almgren και Daniel Änghede (γνωστός από τους Crippled Black Phoenix), στηρίζονται σε ένα synth pop ήχο, που δανείζεται στοιχεία από την darkwave, shoegaze και post-rock σκηνή, και παραδίδουν το τρίτο και καλύτερο δίσκο της καριέρας τους.
No.37 Wire - Wire (Pink Flag): Δεν μπορεί να μην λάβει κανείς υπόψη ότι οι Wire δεν έχουν κυκλοφορήσει μέτρια δουλειά - και δεν το κάνουν ούτε τώρα- αλλά και την δισκογραφική ιστορία τους με τις όποιες αναπόφευκτες συγκρίσεις, συνεχίζοντας με ένα αρκετά άμεσο δισκογραφικό αποτέλεσμα που προσθέτει άλλο ένα λιθαράκι στην πλούσια ιστορία τους. Διαβάστε ολόκληρο το album review του ομώνυμου δίσκου τους εδώ.
Ακούστε: "Joust & Jostle", "In Manchester"
No.36 Car Seat Headrest - Teens Of Style (Matador): Μπορεί τo "Teens Of Style" να αποτελεί το ντεμπούτο των Car Seat Headrest στην Matador Records, αλλά προηγουμένως, και πιο συγκεκριμένα από το 2010, είχαν παρουσιάσει 11(!) bandcamp δίσκους lo-fi αισθητικής αντλώντας επιρροές από μπάντες όπως οι Guided By Voices και οι The Strokes.
Ακούστε: "Something Soon", "No Passion"
No.35 Gold Class - It's You (Felte Records): Οι Gold Class μπορεί να είναι από την Αυστραλία αλλά η μουσική τους χρωστάει τα μέγιστα στο Μάντσεστερ, μιας και ακούγοντας το εξαιρετικό ντεμπούτο τους με κάνει να σκέφτομαι πως θα ήταν οι Joy Division με τραγουδιστή τον Morrissey.
Ακούστε: "Life As A Gun", "Bite Down"
No.34 Ra - Scandinavia (Adrian Recordings): Το ντεμπούτο των Ra αξίζει αρκετές ακροάσεις και συνεχίζει την αξιόλογη μουσική παράδοση των Βόρειων στην πιο επιθετική πλευρά της αναβιωτικής 80s post-punk φάσης. Διαβάστε ολόκληρο το album review του "Scandinavia" εδώ.
Ακούστε: "Bloodline", "In My Veins"
No.33 Grave Babies- Holographic Violence (Hardly Art): Οι επιρροές από The Cure μέχρι Killing Joke και από Iceage μέχρι The Soft Moon συνεχίζονται και στον τρίτο δίσκο των Grave Babies, το οποίο μας ήρθε δυο χρόνια μετά το πολύ καλό "Crusher", και μάλλον αποτελεί και την καλύτερη δουλειά που έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα.
Ακούστε: "Bloodline", "In My Veins"
No.32 Drab Majesty - Careless (Dais Records): Οι Drab Majesty είναι το προσωπικό μουσικό σχήμα του Deb Demure που στηρίζεται σε ένα 80s new wave ήχο (και μεγάλη αγάπη στους New Order και Depeche Mode), με το "Careless" να αποτελεί την πρώτη τους δισκογραφική τους προσπάθεια που θα βρει μεγάλη σε φίλους συγκροτημάτων όπως οι Cold Cave.
Ακούστε: "The Foyer", "The Heiress"
No.31 Fufanu - Few More Days To Go (One Little Indian): Οι Fufanu είναι το τελευταίο πολύ ενδιαφέρον σχήμα από την Ισλανδία, που μας έχει χαρίσει τόσους αξιόλογους καλλιτέχνες, με τους Kaktus Einarsson και Gulli Einarsson να έχουν μάλιστα την υποστήριξη των Blur. Το ντεμπούτο τους "Few More Days To Go" μπορεί να κυκλοφόρησε στα τέλη Νοεμβρίου, αλλά το εθιστικό synth/ noise post-punk τους κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να απασχολήσει μεγάλο μέρος του μουσικού κόσμου.
Ακούστε: "Your Collection", "Circus Life"
Τα τελευταία πέντε χρόνια, ιδίως μετά την έκρηξη των Δανών Iceage, η σκανδιναβική σκηνή βρίσκεται στο προσκήνιο, χαρίζοντάς μας εξαιρετικές δουλειές, πέρα από των προαναφερθέντων. από συγκροτήματα όπως οι Beastmilk (νυν Grave Pleasures) και πιο πρόσφατα οι Then Comes Silence. Οι Ra είναι μια νέα μπάντα από το Malmö της Σουηδίας που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό τον πρώτο της δίσκο με τίτλο "Scandinavia" από την Adrian Recordings. Το σχήμα ανήκει στην κατηγορία της 80s post-punk αναβιωτικής φάσης, με μια πιο επιθετική προσέγγιση, όπως αυτή την παρουσίασαν γκρουπ όπως οι Lower, Holograms, Eagulls και κυρίως οι Iceage.
Η αίσθηση αυτή ενισχύεται από το εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, το "These Days". Οι Ra ξέρουν να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τα δυνατά χαρτιά τους. Μπορεί αρκετοί να διαφωνήσουν, αλλά τα φωνητικά του Simon Minó μου ακούγονται πολύ ανώτερα από τα περισσότερα του είδους, όπως για παράδειγμα του Elias Bender Rønnenfelt. Επίσης, τα μελωδικά σημεία τους είναι απολαυστικά, όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στα κομμάτια "In My Veins" και "The Void". Το "Be My Lover", ένα απίστευτα ξεσηκωτικό θορυβώδες δίλεπτο, και κυρίως το goth "Bloodline" που ακολουθούν, με το ατμοσφαιρικό διάλειμμα του ομώνυμου κομματιού, αποτελούν τις καλύτερες στιγμές του "Scandinavia" και δημιουργούν μεγάλες προσδοκίες για τους Σουηδούς. Μπορεί τα υπόλοιπα κομμάτια να μην καταφέρνουν να ξεχωρίσουν και μάλλον λειτουργούν συμπληρωματικά, αλλά η συνολική εικόνα παραμένει ιδιαίτερα θετική. Το ντεμπούτο των Ra αξίζει αρκετές ακροάσεις και συνεχίζει την αξιόλογη μουσική παράδοση των Βόρειων στο είδος.
Βαθμολογία: 7 / 10
Ακούστε το νέο single του Simon Minó των RA














