Σίγουρα υπάρχει μια πληθώρα μουσικών που αγαπούν και αναβιώνουν την 80s pop μουσική σκηνή. Αλλά ελάχιστους έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια που να αποδίδουν καλύτερα αυτό τον ήχο, από τον Ελβετό Alexander Frei, ή αλλιώς Crimer. Αφού κέρδισε τα βραβεία καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη και ταλέντου στη χώρα του, κυκλοφόρησε το 2018 το απολαυστικό ντεμπούτο του με τίτλο "Leave Μe Βaby". Οι 80s synthpop/new wave αναφορές είναι εμφανείς με επιρροές από Depeche Mode μέχρι Duran Duran, ενώ αν έπρεπε να σκεφτώ ένα πιο σύγχρονο σημείο αναφοράς, το μυαλό μου θα πήγαινε στους Hurts. Τα φανταστικά βαρύτονα φωνητικά του σε συνδυασμό με τους "πονεμένους" στίχους και τη χορευτική διάθεση μπορεί να μην κερδίζουν δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά σε αποζημιώνουν οι πολύ πιασάρικες μελωδίες. Ο Frei επανακυκλοφορεί φέτος το άλμπουμ του σε βινύλιο χωρισμένο σε τρία EP.
Οι No Hot Ashes είναι μια τετραμελής μπάντα από το Στόκπορτ (μια περιοχή λίγο έξω από το Μάντσεστερ) που δραστηριοποιείται τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται από έναν funky indie pop/rock ήχο με χορευτική διάθεση και μια φρέσκια προσέγγιση που θα τους βοηθήσει να ξεχωρίσουν. Άλλωστε δεν νομίζω να μην για πολύ ακόμα στα ψιλά γράμματα. Το σχήμα έχει περιοδεύσει με αρκετά ανερχόμενα βρετανικά συγκροτήματα όπως οι Spring King, Blossoms, Cabbage, The Amazons και πολλά ακόμα. Από το 2014 δουλεύουν με τον Gavin Monaghan, παραγωγός που έχει συνεργαστεί με γκρουπ όπως οι Editors, The Twang, Scott Matthews, Ocean Colour Scene, με το τελευταίο τους single να αποτελεί το "Bellyaches" που κυκλοφόρησε στις 20 Φεβρουαρίου, το οποίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.
Το POEt'S SOUND προτείνει: Αφιέρωμα σε νέες μπάντες από το Manchester (Μέρος 4°)
Πρόταση
Μαΐου 11, 2013
Οι The Kill Van Kulls υπάρχουν από το 2010 και έχουν ήδη παρουσιάσει την άποψή τους για την indie pop σε ένα 7'' και 2 ΕΡ, με το δεύτερο ("Wooden Heart") να κυκλοφορεί φέτος από την δισκογραφική εταιρία "Label" (επίσης από το Manchester). Έχουν ενσωματώσει αρκετά 80s στοιχεία στον ήχο τους φέρνοντας στο μυαλό από Echo & The Bunneymen μέχρι τους πιο σύγχρονους εκπροσώπους της (indie) pop κουλτούρας Spector. Μάλιστα τα openings τους σε μπάντες όπως οι Airbourne Toxic Event, The Naked & Famous, και οι The Answering Machine έχουν δεχτεί πολύ καλές κριτικές. Ακούστε το μελωδικό "Wooden Heart" από το νέο ομώνυμο ΕΡ παρακάτω:
Official site : thekillvankulls.com
Οι Letters To Fiesta είναι μια new wave/ pop μπάντα και αποτελεί μια περίπτωση για την οποία είμαι αρκετά ενθουσιασμένος. Ακούγονται σαν πιο σκοτεινή μίξη των Twin Shadow και The Maccabees, μπορεί να φέρουν στο μυαλό σε σημεία και Grimes, με τα φωνητικά να κυμαίνονται μεταξύ Karen O και Siouxsie. Τσεκάρετε το πολύ καλό postpunk-οειδές νέο single "Mesosphere":
Official site: letterstofiesta.com
Το punk-ίζον indie rock των Doctrines παρουσιάστηκε αρχικά το 2011 με το EP "O This Body Of Mine, I Renounce You Your Style Is A Crime". Πέρσι με το single "Climbing Yggdrasil" και αργότερα με το δεύτερο ΕΡ τους με τίτλο "ΖΕ" κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή της Alcopop Records, στην οποία υπέγραψαν, αλλά και μεταξύ άλλων, και του μουσικού περιοδικού rocksound το οποίο τους χάρισε μια ενθουσιώδη κριτική. Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος με τίτλο "ΑΝΧ" από τον οποίο μπορείτε να ακούσετε το "Daydream":
Bandcamp: doctrines.bandcamp.com
Οι Kassoma είναι μια αρκετά καινούρια μπάντα,μιας και δημιουργήθηκε στις αρχές του έτους αλλά έχει προλάβει να κυκλοφορήσει το πρώτο της single σε μίξη του Simon Cullwick (Arctic Monkeys / OMD). Φανταστείτε μουσικά κάτι ανάμεσα σε Snow Patrol, Coldplay και The Killers, και με κομμάτια σαν το single "Control" δεν περάσει μεγάλο διάστημα πριν το alternative pop τους γνωρίσει μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία.
Official site: kassoma.com
Διαβάστε τα προηγούμενα μέρη του αφιερώματος στις νέες μπάντες από το Manchester:
Η αλήθεια είναι ότι νόμιζα ότι είχα μιλήσει για τον Gabriel Bruce εδώ και αρκετό καιρό. Ξεπερνώντας αυτή την παράλειψη, ο Λονδρέζος κ. Bruce, πρώην μέλος των Loverman, θα κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ "Love In Arms" στις 14 Μαΐου(αν και αρχικά ήταν να κυκλοφορήσει τον περασμένο Οκτώβριο), στο οποίο παίζει ο ίδιος τα περισσότερα όργανα. H χαρακτηριστική goth χροιά της φωνής του, όπως και οι επιρροές του που ποικίλουν από David Bowie μέχρι Nick Cave, ντύνουν ιδανικά τις indie pop μελωδίες του. Ακούστε παρακάτω το πρώτο του 7ιντσο "Sleep Paralysis/No Love Lost":
Η art-pop καλλιτέχνης Claire Boucher aka Grimes είναι ένα από τα πρόσωπα του 2012 έως τώρα. Το "Visions" είναι το τρίτο προσωπικό άλμπουμ της πολυτάλαντης Boucher (σχεδιάζει τα δικά της εξώφυλλα και γενικά έχει την επιμέλεια του artwork, είναι χορεύτρια – χορογράφος και σκηνοθέτης) και ίσως δικαίως μια από τις πιο πολυσυζητημένες κυκλοφορίες, από μουσικό τύπο και ακροατές. Πολλοί την κατατάσσουν στο chillwave, άλλοι στο coldwave, αλλά μάλλον είναι αρκετά εύκολο να την τοποθετήσεις σε πολλά είδη, μιας και το άλμπουμ προσφέρεται για πολλούς χαρακτηρισμούς (πολλοί επίσης την θεωρούν-μάλλον άδικα-σαν κακέκτυπο της Zola Jesus). Αυτό που ξεχωρίζει πέρα από τα όποια dream pop, trip hop ή electro pop στοιχεία και τις αναφορές που φτάνουν ως τους Cocteau Twins και τους This Mortal Coil, είναι τα πολλά επίπεδα του ήχου που σε κάνουν να ανακαλύπτεις κάτι νέο σε κάθε ακρόαση. Το τελευταίο ήταν και το στοιχείο που με έκανε να ακούσω τον τρίτο δίσκο της Grimes αρκετές φορές, και παρόλο που καταλαβαίνω, ως ένα σημείο, το θόρυβο γύρω από το όνομά της, πέρα από τα "Oblivion", "Visiting Statue" και "Skin" που θα ξεχώριζα, θα χαρακτήριζα το δίσκο ως ένα ευχάριστο άκουσμα, χωρίς όμως να με ενθουσιάσει στο σύνολό του, ενώ ακροβατεί επικίνδυνα ανάμεσα στα είδη. Όμως, πέρα από ταμπέλες και κολλήματα, θεωρώ ότι το «Visions» δεν είναι τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από ένα αξιόλογο σύγχρονο pop άλμπουμ.
Βαθμολογία : 6 / 10







