Το "Insides" δεν είναι μόνο το κομμάτι του μήνα αλλά, παρόλο που κυκλοφόρησε πριν τρεις μήνες (και ακόμα μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα εδώ), το κομμάτι της χρονιάς. Ο νέος δίσκος των The Soft Moon, "Zeros", είναι διαθέσιμος από τις αρχές Νοεμβρίου, και προσωπικά αποτελεί μια από τις κορυφαίες μουσικές στιγμές για φέτος. Το "Insides" είναι σκοτεινό κομμάτι με άκαμπτη δυναμική, που σε παρασέρνει με την ορμή του. Απλά ακούστε το:

Ήταν εμφανές από το πρώτο ΕΡ των Cheatahs ("Coared"), ότι θα με απασχολήσουν και στο μέλλον, και το "Sans" ΕΡ απλά έρχεται να το επιβεβαιώσει. Ο ήχος τους βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε αυτόν των 90s shoegaze συγκροτημάτων (κλασσικά My Bloody Valentine), και των αμερικάνικων alternative rock της ίδιας δεκαετίας όπως Sonic Youth, Dinosaur Jr, κάτι απόλυτα φυσιολογικό μιας και τα μέλη της μπάντας προέρχονται από την Αγγλία, Αμερική, Καναδά και Γερμανία. Η καλύτερη απόδειξη όμως στο ότι δεν αποτελούν απλώς άλλη μια νοσταλγική περίπτωση, είναι το παρακάτω βίντεο:

Οι Pearl Jam έκαναν δώρο στα μέλη του επίσημου φαν κλαμπ τους Ten, δυο ηχογραφήσεις από το φεστιβάλ PJ20 που πραγματοποιήθηκε για τον εορτασμό των είκοσι χρόνων του συγκροτήματος. Το πρώτο κομμάτι είναι το "In the Moonlight" (b-side από το "Binaural"), στο οποίο συμμετείχε ο Josh Homme των Queens of the Stone Age, και το άλλο το "All Night" με τις συμμετοχές των Joseph Arthur, Liam Finn και Glen Hansard. Δείτε την εμφάνιση των Peal Jam με τον Homme στο "In the Moonlight" παρακάτω:

Το "Lose Control" είναι το νέο single των Courteeners, από τον επερχόμενο τρίτο τους άλμπουμ "Anna", το οποίο θα είναι διαθέσιμο στις 28 Ιανουαρίου. Το άλμπουμ πάλι κυκλοφορεί στις 4 Φεβρουαρίου και με αυτό ο Liam Fray και η παρέα του στοχεύουν στο να κάνουν ένα βήμα παραπάνω, μιας και η μπάντα μπορεί να θεωρείτε ένα από τα αγαπημένα "παιδιά" του Μάντσεστερ, και μπορεί να έχει κάνει κάποια σχετική επιτυχία στο νησί αλλά ακόμα δεν έχει φτάσει στα επίπεδα που πολλοί την περίμεναν. Δείτε το tracklist του "Anna" όπως και το βίντεο του "Lose Control":

1. Are You In Love With A Notion?
2. Lose Control
3. Van Der Graaff
4. Push Yourself
5. When You Want Something You Can't Have
6. Welcome To The Rave
7. Save Rosemary In Time
8. Sharks Are Circling
9. Marquee
10. Money
11. Here Come The Young Men






To προηγούμενο άλμπουμ των The Mary Onettes, με τίτλο "Islands", κυκλοφόρησε το 2009 και το ακολούθησε το ΕΡ "Love Forever" στην αρχή της φετινής χρονιάς. Το "Evil Coast" είναι το πρώτο δείγμα από την νέα δισκογραφική δουλειά των Σουηδών, με αναμενόμενη ημερομηνία κυκλοφορίας την 12η Μαρτίου του 2013. Το νέο single-video ηχογραφήθηκε αλλά βιντεοσκοπήθηκε στην Βραζιλία. Τσεκάρετέ το:

Ήρθε το τέλος, όχι του κόσμου αν και το είχαν σιγουράκι οι Maya, αλλά της φετινής έκτης blogovision. Το άλμπουμ που θα επικρατήσει θεωρώ ότι δεν είναι τόσο σημαντικό όσο η ανταλλαγή απόψεων, αν και φέτος για τις πρώτες θέσεις οι προβλέψεις για στους Grizzly Bear, The xx και Alt-J (ιδίως αν δεν είχαν κερδίσει το φετινό Mercury Prize) δεν νομίζω να μην επαληθευτούν, ενώ εντύπωση μου έκανε η συνεχής παρουσία, της αξιόλογης αλλά δύσκολης τελευταίας δισκογραφικής δουλειάς των Swans. Η επιλογή μου με τους Smashing Pumpkins, σίγουρα μπορεί να φαντάζει λίγο περίεργη αλλά το άλμπουμ τους ήταν ακριβώς όπως θα περίμενα να ακούγεται μια από τις αγαπημένες μου μπάντες εν έτη 2012. Η αλήθεια ότι οποιοδήποτε από τα άλμπουμ των πρώτων 5,6 θέσεων θα μπορούσαν να βρεθούν σε άλλη θέση. Γενικά αν και άκουσα αρκετούς καλούς δίσκους, δεν κόλλησα ιδιαίτερα με κάποιον, όπως έχω πάθει τον τελευταίο καιρό με αυτόν τον The Soft Moon. Όμως λίγο ότι κυκλοφόρησε σχετικά αργά, και λίγο ότι δεν το είχα ακούσει νωρίς (για την κατάρτιση της λίστας της blogovision) και όσο θα ήθελα τον περιόρισε, μόλις στην δέκατη θέση. Ήταν και η μόνη θέση που μετάνιωσα μιας και με λίγο περισσότερο χρόνο, ίσως η κορυφή να ήταν διαφορετική. Άντε και του χρόνου. Αναλυτικά η λίστα:

No. 01 : The Smashing Pumpkins - Oceania
No. 02 : Light Asylum - Light Asylum
No. 03 : O. Children - Apnea
No. 04 : Trust - Trst
No. 05 : A Place To Bury Strangers - Worship
No. 06 : Holograms - Holograms
No. 07 : The Twilight Sad - No One Can Ever Know
No. 08 : DIIV - Oshin
No. 09 : Paul Banks - Banks
No. 10 : The Soft Moon- Zeros
No. 11 : John Cale - Shifty Adventures In Nookie Wood
No. 12 : Ariel Pink's Haunted Graffiti – Mature Themes
No. 13 : I Like Trains - The Shallows
No. 14 : 2:54 - 2:54
No. 15 : Chairlift - Something
No. 16 : Twin Shadow - Confess
No. 17 : Exitmusic - Passage
No. 18 : The Maccabees - Given To The Wild
No. 19 : Jack White - Blunderbuss
No. 20 : Disappears - Pre Language

Τους I Like Trains τους είχα ξαναδεί, αλλά λίγο ο πολύ αξιόλογος τελευταίος τους δίσκος, με τίτλο "The Shallows", λίγο τα εκτεταμένα ηλεκτρονικά σε αυτόν, μου κίνησαν το ενδιαφέρον ώστε να παραστώ άλλη μια φορά σε live της μπάντας από το Leeds. Σίγουρα και η παρουσία των Wonky Doll and the Echo ήταν στα συν της βραδιάς, και αυτό οι Αθηναίοι το απέδειξαν έμπρακτα επί σκηνής. Οι Έλληνες μας παρουσίασαν το ντεμπούτο τους "Pleasant Thoughts", φανερώνοντας την αγάπη τους για τις πιο σκοτεινές μουσικές πτυχές των 80s δοσμένα όμως με φρέσκιες ιδέες, και το σημαντικότερο καλά κομμάτια. Πολύ καλή εμφάνιση, και μακάρι να διαρκούσε και περισσότερο.



Οι I Like Trains βγήκαν στη σκηνή με το "Beacons", ίσως την πιο αμήχανη στιγμή της παρουσίας τους, μιας και το ηχητικό αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Από το δεύτερο όμως κομμάτι, το "Sirens", η μπάντα βρήκε τον ρυθμό και τον ήχο της, και μας καθοδήγησαν στα γνωστά post-rock μουσικά τοπία τους. Άλλοτε ονειρικοί και άλλοτε ηλεκτρικοί, ως και "χορευτικούς" θα μπορούσες να τους πεις σε αυτά τα σημεία, μας ταξίδεψαν με highlights τα "Mnemosyne"(το καλύτερο κομμάτι του φετινού lp για μένα), που live πήρε ακόμα καλύτερη μορφή, αλλά και τα κλασσικά τους "Terra Nova", "A Father’s Son" και "Sea of Regrets". Με το τελευταίο, το οποίο ήρθε μετά από περίπου μιάμισης ώρας παρουσίας στη σκηνή, μας άφησαν οι I Like Trains ανανεώνοντας την εμπιστοσύνη και την προτίμηση που τους έδειξε το ελληνικό κοινό.

I Like Trains - Beacons (live @ Κύτταρο):


I Like Trains - Mnemosyne(live @ Κύτταρο):

Όχι δεν κάνω πλάκα, και ούτε καν προσπαθώ να κάνω την διαφορά μιας και είμαι αρκετά σίγουρος ότι το "Oceania" δεν πρέπει να βρέθηκε σε πολλές λίστες, αν όχι σε καμία. Ίσως αν υπήρχε κατηγορία με τα χειρότερα να πήγαινε καλύτερα. Η άποψή μου προφανώς δεν θα μπορούσε παρά να είναι, η εντελώς αντίθετη. Φυσικά όμως, μου φαίνεται κάπως περίεργο όταν ακόμα και γνωστές μουσικές ιστοσελίδες που το έκριναν ιδιαιτέρως θετικά, σαν το Paste (8,3 στα 10), δεν το συμπεριέλαβαν στις αντίστοιχες λίστες τους. Ίσως πάλι, μου ήταν εντελώς αναμενόμενο. Θεωρώ ότι ο Billy Corgan βρίσκεται στην καλύτερη φάση του, πιθανώς μετά το "Adore", και πολύ απλά είναι ο δίσκος που άκουσα περισσότερο μέσα στο 2012 (μπορείτε να διαβάσετε την άποψή μου για το "Oceania" εδώ). Δείτε το "The Celestials", το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ για μένα, από την εμφάνιση του γκρουπ στον Jay Leno:



Τα υπόλοιπα της λίστας:
No. 02 : Light Asylum - Light Asylum
No. 03 : O. Children - Apnea
No. 04 : Trust - Trst
No. 05 : A Place To Bury Strangers - Worship
No. 06 : Holograms - Holograms
No. 07 : The Twilight Sad - No One Can Ever Know
No. 08 : DIIV - Oshin
No. 09 : Paul Banks - Banks
No. 10 : The Soft Moon- Zeros
No. 11 : John Cale - Shifty Adventures In Nookie Wood
No. 12 : Ariel Pink's Haunted Graffiti – Mature Themes
No. 13 : I Like Trains - The Shallows
No. 14 : 2:54 - 2:54
No. 15 : Chairlift - Something
No. 16 : Twin Shadow - Confess
No. 17 : Exitmusic - Passage
No. 18 : The Maccabees - Given To The Wild
No. 19 : Jack White - Blunderbuss
No. 20 : Disappears - Pre Language