Οι I Like Trains μετά από τον πολύ καλό περσινό δίσκο, με τίτλο "He Who Saw the Deep", και λίγο πριν ξαναμπούν στο στούντιο, κυκλοφορούν το ΕΡ "This Skin Full of Bones". Το ΕΡ αυτό αποτελείται από b-sides του "He Who Saw the Deep", και τo session της μπάντας στο Left Bank του Leeds. Η κυκλοφορία επίσης, περιλαμβάνει ένα DVD με βίντεο από τις ακουστικές εκτελέσεις των "A Father’s Son", "Sirens", "Progress is a Snake" και "Hope is Not Enough" στο Left Bank. Τέλος περιέχει μια τριλογία από βίντεο, τα "He Who Saw the Deep", "A Father’s Son" και "Sirens" σε παραγωγή της The Progress Film Company καθώς και ένα εντελώς νέο, το "Sea of Regrets".

Το dream-pop δίδυμο των Summer Camp, που αποτελείται από τους Elizabeth Sankey και Jeremy Warmsley, μπορεί να είναι βρετανικό αλλά ακούγεται σαν ένα 80s pop αμερικάνικο συγκρότημα. Και γιατί αυτό το στοιχείο μαζί, με τα vintage πλήκτρα και γενικότερα τη retro - revival αισθητική αξίζει την προσοχή σας; Μπορεί όλοι οι σοβαροί και δήθεν ψαγμένοι "μουσικοκριτικοί" να θάβουν το ντεμπούτο άλμπουμ τους για αυτά ακριβώς τα στοιχεία, αλλά η αλήθεια είναι ότι το "Welcome To Condale", το οποίο κυκλοφόρησε στις 31 Οκτωβρίου, έχει τα κομμάτια που το καθιστούν τρομερά διασκεδαστικό και απίστευτα κολλητικό. Δείτε το videoclip για το πρώτο single από το "Welcome To Condale", με τίτλο "Down", το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Νοεμβρίου:

ΗΟΟVERPHONIC LIVE
Σε ένα κοσμοπολίτικο Xmas party!
Αθήνα, Σάββατο 17 Δεκεμβρίου, Fuzz Club
Θεσσαλονίκη, Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου, Principal

Η Showhat παρουσιάζει live τους Hooverphonic, σε ένα μαγικό xmas party με ιδανική υπόκρουση την κομψή pop μουσική τους!

Ένα από τα πλέον αγαπημένα συγκροτήματα στην Ελλάδα, μας επισκέπτεται ξανά τον Δεκέμβριο, για να μας βάλει λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, στον chic pop κόσμο του. Στις αποσκευές τους ένα νέο album (Τhe Night Before) αλλά και μια καινούργια τραγουδίστρια, η Noemie Wolfs.

Οι Βέλγοι Hooverphonic γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα από την αρχή της καριέρας τους, στα μέσα της δεκαετίας του '90 και δε σταμάτησαν να μας χαρίζουν σπουδαία τραγούδια μέχρι σήμερα. Μέσα σε αυτή την 15ετή πορεία τους αγαπήσαμε και τραγουδήσαμε ανάμεσα στα άλλα, τραγούδια όπως τα "Eden", "Inhaler", "2 Wicky", "Club Montepulciano", "This Strange Effect", "Mad About You", "Sometimes", "The Last Thing I Need Is You", μέχρι και τα πιο πρόσφατα "Gentle Storm" και "The Night Before".

Με επιρροές από electropop, alternative, electronica και rock ανάμεσα σε πολλές ακόμα, οι Hooverphonic κατάφεραν από το ξεκίνημα τους να ξεχωρίσουν με τις υπέροχες μελωδίες τους και τα προσεγμένα γυναικεία φωνητικά που τους προσέδωσαν ένα μοναδικό σήμα.

Την προηγούμενη μέρα, Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου θα δώσουν μια εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη, στο club Principal.

Στις συναυλίες τους θα παρουσιάσουν τραγούδια από το νέο τους album αλλά και τις γνωστότερες επιτυχίες τους που τους έκαναν τόσο αγαπητούς.

ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: ΑΘΗΝΑ : € 30 (Προπώληση) - € 35 (Ταμείο)
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: € 25 (Προπώληση) - € 30 (Ταμείο)

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: METROPOLIS, PUBLIC, TICKETHOUR.COM, SHOWHAT.GR

Για το τηλεοπτικό πρόγραμμα On Track, του καναλιού Channel 4, οι The Horrors διασκεύασαν την κλασσική επιτυχία του David Bowie από το "Ziggy Stardust", "Suffragette City". Το κομμάτι μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από την επίσημη facebook σελίδα του On Track. Πολύ καλύτερα πάντως, από το διασκευάζουν Beyonce( δείτε το εδώ). Δείτε την εκδοχή τους στο "Suffragette City" παρακάτω:

The Horrors - Suffragette City (David Bowie cover):


Από την άλλη ένα από τα πιο συναρπαστικά νέα συγκροτήματα από το Manchester, οι Wu Lyf διασκεύασαν την κλασσική επιτυχία του Chris Isaak, το "Wicked Game". Αν και με παραξένεψε αρκετά η επιλογή τους, το αποτέλεσμα είναι ενδιαφέρον.

Wu Lyf - Wicked Game (Chris Isaak cover):

Ο Steve Severin, ο μπασίστας των Siouxsie & The Banshees ετοιμάζει το απόλυτο box-set του συγκροτήματος, το οποίο θα περιλαμβάνει τα 11 στούντιο άλμπουμ των Banshees και τα single τους, τηλεοπτικές (πέρα του BBC) και ζωντανές εμφανίσεις και ένα DVD με την μετάδοση της γερμανικής τηλεόρασης το 1981. Βίντεο από τη συγκεκριμένη εμφάνιση μπορείτε να δείτε στο τέλος της ανάρτησης. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο box-set των Smiths που κυκλοφόρησε, και το οποίο περιλαμβάνει remastered εκδόσεις των άλμπουμ, τονίζοντας ότι θα ήταν υπερβολικό να έκανε κάτι αντίστοιχο καθώς οι The Smiths έχουν μόλις 4 κυκλοφορίες ενώ ο όγκος δουλειάς των Siouxsie & The Banshees είναι πολύ μεγαλύτερος εκτός και αν η Universal του έλεγε το αντίθετο. Πέρυσι πάντως η ίδια εταιρία είχε παγώσει την κυκλοφορία των επανεκδόσεων των 4 τελευταίων δίσκων (του 1987 το Through the Looking Glass, του 1988 το Peepshow, του 1991 το Superstition και του 1995 το The Rapture)του συγκροτήματος. Τέλος στο ερώτημα αν υπάρχει ελπίδα επανασύνδεσης των Siouxsie & The Banshees, η απάντηση του Steve Severin ήταν απολαυστική. Διαβάστε την: "There is more liklihood of Peter Hook touring a Banshees tribute band than there is of seeing the real thing tread the boards again. It’s over. Done. Dusted".

Siouxsie and the Banshees Live - Regal Zone (1981):

Επειδή όλες αυτές οι αρπαχτές-επανασυνδέσεις σπάνια γίνονται για τίποτε άλλο πέρα από λεφτά, τα νούμερα στην περίπτωση των The Stone Roses είναι εντυπωσιακά. Τα εισιτήρια για τις 3 συναυλίες του συγκροτήματος στο Manchester, πουλήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ. Πιο συγκεκριμένα τα 150.000 εισιτήρια για τις πρώτες 2 μέρες εξαντλήθηκαν σε 14 λεπτά, ενώ τα συνολικά 225.000 εισιτήρια και για τις 3 εμφανίσεις τους, θα τους αποφέρουν 12,3 εκατομμύρια λίρες. Για την συμμετοχή τους στο T In The Park και Benicassim θα λάβουν από 1 εκατομμύριο λίρες. Είναι πολλά τα λεφτά για να μείνουν τσακωμένοι (αυτά να βλέπουν οι Smiths). Επίσης ανακοινώθηκε ότι θα εμφανιστούν στο Fuji Rock Festival, στην Ιαπωνία. Αλλά δεν θα περιοριστούν μόνο σε συναυλίες αλλά θέλουν να κυκλοφορήσουν και νέο δίσκο. Προσωπικά θεωρώ ότι κυκλοφορία δίσκου μετά από επανασύνδεση μπάντας, γίνεται σαν κάλυψη - άλλοθι για την αρπαχτή. Σε μια τέτοια κίνηση η οποιαδήποτε τέτοια μπάντα δεν έχει τίποτα να χάσει. Αν ο δίσκος είναι χάλια θα λάβει τα κέρδη από τις πωλήσεις του δίσκου, εκμεταλλευόμενη το ντόρο που θα έχει δημιουργηθεί γύρω από το όνομα της και θα βγει στη σύνταξη οριστικά. Αν πάλι ο δίσκος είναι καλός, όλοι θα πιστέψουν και θα ισχυρίζονται ότι η επανασύνδεση έγινε επειδή η μπάντα είχε κάτι να πει και και να προσφέρει, οπότε πάλι θα γεμίσουν οι τσέπες τους. Win - win situation...