Στα άλμπουμ που ξεχώρισα περισσότερο μέσα στη χρονιά αναφέρθηκα σε παλαιότερη ανάρτηση. Σίγουρα δεν συμπεριλαμβάνονται κάποια πολύ αξιόλογα που κυκλοφόρησαν μέσα στο μήνα, όπως αυτά των The Murder Capital, Ride και άλλα, όπως και κάποια που δεν τα έχω ακούσει όσο θα ήθελα. Όμως το επόμενο δίμηνο δείχνει ότι μπορεί να είναι ακόμα πιο συναρπαστικό δισκογραφικά. Μόνο και μόνο η κυκλοφορία του νέου άλμπουμ των Tool αρκεί για να τεκμηριώσει τον παραπάνω ισχυρισμό. Φυσικά δεν είναι μόνο το "Fear Inoculum", αλλά έχω εντοπίσει άλλες εννιά κυκλοφορίες που αξίζουν προσοχής:
01. New Model Army - From Here (23 Αυγούστου, earMUSIC)
02. City Calm Down - Television (23 Αυγούστου, I Oh You, Records)
03. Black Futures - Never Not Nothing (30 Αυγούστου, Music For Nations)
04. Tool - Fear Inoculum (30 Αυγούστου, RCA Records)
05. Iggy Pop - Free (6 Σεπτεμβρίου, Loma Vista Recordings)
06. Korn - The Nothing (13 Σεπτεμβρίου, Roadrunner Records)
07. Chelsea Wolfe - Birth of Violence (13 Σεπτεμβρίου, Sargent House)
08. 65daysofstatic - Replicr, 2019 (27 Σεπτεμβρίου, Superball Music)
09. DIIV - Deceiver (4 Οκτωβρίου, Captured Tracks)
10. Black Marble - Bigger Than Life (25 Οκτωβρίου, Sacred Bones)
Έχουν περάσει έξι χρόνια από τη τελευταία δισκογραφική δουλειά των 65daysofstatic, που ήταν το εξαιρετικό "Wild Light". Φυσικά το συγκρότημα μόνο αδρανές δεν ήταν, αφού είτε θα παρουσίαζε κάποιο πειραματικό νέο υλικό, είτε μουσική για video games όπως αυτή για το "No Man’s Sky". Στις 27 Σεπτεμβρίου έρχεται η ώρα για τους 65daysofstatic να παρουσιάσουν τον νέο τους δίσκο, ο οποίος θα ονομάζεται "replicr, 2019" και θα είναι διαθέσιμος από τη Superball Music.
replicr, 2019 - tracklist:
1. pretext
2. stillstellung
3. d|| tl | | |
4. bad age
5. 05|| | 1|
6. sister
7. gr[]v—_s
8. popular beats
9. five waves
10. interference_1
11. []lid
12. z03
13. u| || | th | r| d
14. trackerplatz
Δυο χρόνια μετά το soundtrack του ηλεκτρονικού παιχνιδιού "No Man’s Sky", οι 65daysofstatic επέστρεψαν με το πειραματικό single "Ζ1". Μάλιστα οι Joe Shrewsbury, Paul Wolinski, Rob Jones και Simon Wright έχουν αρκετό υλικό σαν το νέο κομμάτι, το οποίο θα το παρουσιάσουν ζωντανά στην επερχόμενη ευρωπαϊκή τους περιοδεία με τίτλο "Decomposition Theory". Δείτε το βίντεο που συντροφεύει το "Ζ1":
Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουν εξελιχθεί σε μορφή τέχνης, δίνοντας βάση πέρα από τα γραφικά και σε στοιχεία όπως το σενάριο, τους ηθοποιούς, τη μουσική και πολλά ακόμα. Το τελευταίο χαρακτηριστικό είναι αυτό που θα μας απασχολήσει, μιας και οι 65daysofstatic συμφώνησαν να παρέχουν νέα μουσική για το παιχνίδι "No Man’s Sky". Το συγκρότημα από το Sheffield με τα εξαιρετικά live - όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε και από κοντά, θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ "No Man’s Sky: Music for an Infinite Universe" σε συνεργασία με την Laced Records (και την Hello Games) στις 5 Αυγούστου. Μάλιστα θα ακολουθήσει περιοδεία από τους 65daysofstatic για την προώθηση του νέου τους δίσκου.
Live Review: Plisskën Festival 1η Μέρα @ Ελληνικός Κόσμος, Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014
65daysofstatic
Ιουνίου 12, 2014
Η ομάδα του Plisskën Festival κατάφερε να παρουσιάσει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συναυλιακές προτάσεις στα μέρη μας, αποτελούμενη από "φρέσκα" και ελπιδοφόρα συγκροτήματα στη μεγαλύτερη διοργάνωση του συγκεκριμένου φεστιβάλ. Μπορεί, όπως έχω ξαναδιαπιστώσει, ο χώρος της κύριας σκηνής να μην ιδανικός για live (προσβασιμότητα, ηχητική) αλλά το γενικότερο στήσιμο του χώρου ήταν εξαιρετικό. Το απόγευμα του Σαββάτου έφτασα στο χώρο του Ελληνικού Κόσμου κάτω από τους γνώριμους ήχους των The Νoise Figures. Η πρώτη μπάντα όμως που είδα κανονικά, ήταν στην κεντρική σκηνή οι Suuns. Οι Καναδοί, που πέρσι κυκλοφόρησαν το "Images Du Futur" από την Secretly Canadian (και ένα ΕΡ με remixes), ζωντανά αποδείχτηκαν αρκετά πιο άμεσοι σε σχέση με το λίγο πιο κουραστικό ύφος του πειραματικού post-punk των δίσκων τους. Παρόλο που το προσπάθησαν πολύ, δεν τους βοήθησε περισσότερο η κακή ακουστική.
Με ακόμα χειρότερο ήχο, ίσως και τον χειρότερο ολόκληρου του διημέρου, ήρθαν αντιμέτωποι οι Girls Against Boys. Βασιζόμενη στον τοίχο από το διπλό μπάσο, ό,τι και αν προσπάθησε η παρέα του Scott McCloud, χάθηκε μέσα στα γενικότερα προβλήματα. Λόγω καθυστέρησης του προγράμματος του main stage, για περίπου μιάμιση ώρα, οι Girls Against Boys βρέθηκαν να παίζουν την ίδια ώρα περίπου με τους δικούς μας A Victim Of Society που εμφανίζονταν στην εξωτερική σκηνή. Όσο πρόλαβα να τους δω (για δεύτερη φορά μετά το live των Dissappears), μου φάνηκαν ιδιαίτερα καλοί δικαιολογώντας τη διαφήμιση αλλά και το ντόρο που έχει κάνει το ντεμπούτο άλμπουμ τους, "Distractions", παρά τον αρκετά γνώριμο θόρυβο που παράγουν. Στην ίδια σκηνή αμέσως μετά εμφανίστηκαν οι No Age, οι οποίοι βασίστηκαν κυρίως στην περσινή τους κυκλοφορία με τίτλο "An Object", που όπως φάνηκε προσφέρεται για live. Το γκρουπ από το Λος Άντζελες κατάφερε να κερδίσει τη μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου που το παρακολούθησε και το αποχαιρέτησε με μια διασκευή σε Black Flag.
Το μεγάλο όμως όνομα της πρώτης ημέρας του φεστιβάλ ήταν αναμφίβολα οι Wild Beasts. Είναι από τις λίγες περιπτώσεις που με έχει κερδίσει τόσο πολύ ζωντανά ένα συγκρότημα, μιας και ως τώρα τους παρακολουθούσα (δισκογραφικά) από κάποια απόσταση. Ο νέος τους δίσκος "Present Tense", με την πιο ηλεκτρονική προσέγγιση, στον οποίο στηρίχτηκε το σετ τους αποδόθηκε καταπληκτικά, με τα διπλά φωνητικά - και γενικότερα όλο το γκρουπ - σε πλήρη αρμονία, χαρίζοντας μια ξεχωριστή εμφάνιση που αποτέλεσε ίσως και την καλύτερη στιγμή του διημέρου.
Την σκυτάλη πήραν οι 65daysofstatic με το "χορευτικό" post rock τους να ενδείκνυται για live αλλά και για την συγκεκριμένη ώρα. Οι Βρετανοί, με το instrumetal σετ τους, που ακούγεται σαν ένα κομμάτι, εμφανίστηκαν με γεμάτο ήχο και περίσσεια ενέργεια, καταφέρνοντας να την μεταδώσουν στο κοινό, το οποίο ανταποκρίθηκε πλήρως. To συγκρότημα το ήξερα και έχω ακούσει τις δουλειές του, αλλά με αυτή την εμφάνιση δηλώνω πλέον φανατικός φίλος τους. Τελευταία μπάντα που παρακολούθησα στο πρώτο μέρος του Plisskën ήταν οι Fuck Buttons. Δεν είμαι φαν του γκρουπ, αλλά όση ώρα τους παρακολούθησα δεν στάθηκε ικανή για να μου αλλάξει γνώμη ή να με κρατήσει περισσότερο στο φεστιβάλ.
Διαβάστε για τη δεύτερη ημέρα του Plisskën Festival (Σάββατο 7 Ιουνίου 2014) εδώ.

Ένα από τα καλύτερα post-rock συγκροτήματα, οι εκ του Sheffield ερχόμενοι 65daysofstatic, έρχονται πάλι στην Ελλάδα για δυο εμφανίσεις, την Παρασκευή 30 Μαρτίου στο Eightball της Θεσσαλονίκης και το Σάββατο 31 Μαρτίου 2012 στο Αν Club. Ακούστε παρακάτω την συνεργασία του συγκροτήματος με τον Robert Smith στο "Come To Me":
Τρία χρόνια μετά τις πρώτες καθηλωτικές ζωντανές εμφανίσεις τους, επιστρέφουν στη χώρα μας για δύο συναυλίες σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη
65DAYSOFSTATIC [Sheffield, Yorkshire, England]
Μπορεί οι ρίζες του περίεργου ονόματός τους να χάνονται στην άβυσσο ατέλειωτων θεωριών -Νο1: ακυκλοφόρητη ταινία του John Carpenter με τον Kurt Russell για την οποία θα υπέγραφαν το σάουντρακ / Νο2: επιχείρηση της CIA στη Γουατεμάλα για την ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της χώρας Jacobo Arbenz Guzman / Νο3: σειρά από ψυχολογικά πειράματα κατά τις δεκαετίες ’50 & ’60 σύμφωνα με τα οποία η έκθεση του ατόμου στο λεγόμενο white (ή static) noise επί 65 ημέρες θα επέφερε την είσοδό του στον κόσμο της παράνοιας- αλλά οι ίδιοι αυτοπροσώπως είναι που απελευθερώνουν το πιο προχωρημένο πειραματικό χαρμάνι που φτιάχτηκε ποτέ με βάση Post-Rock & Electronica –οι τοξικές κάρμες του και μόνο λιώνουν τον αδαή.
Γεννιούνται στο Sheffield, στην ανατολή των 00’s. Βγάζουν τον ένα δίσκο μετά τον άλλο και σε χρόνο μηδέν κερδίζουν κοινό και κριτικούς ως το απόλυτο όπλο που θα επιτύγχανε την πολυαναμενόμενη εκ βάθρων «ανανέωση» του Post-Rock. Το κατόρθωσαν όταν παραγέμισαν με εκρηκτικά το κουφάρι του και το ‘ριξαν σε κοχλάζουσα χρωματιστή Electronica και με τον τρόπο αυτό όρισαν το Math Rock των 00’s. Στη δισκογραφία τους ορκίζονται σαν σε ευαγγέλιο οι άπειροι φανς, πιο γνωστοί ως 65kids που καταπίνουν το ένα μετά το άλλο βινίλια και CDs ενός σχήματος που ήδη έχει αποκτήσει μυθικές διαστάσεις οριοθετώντας εκ νέου τη σύγχρονη ζούγκλα του rock ‘n’ roll με κάθε κυκλοφορία του: (albums) The Fall of Math – Σεπτέμβριος 2004, One Time for All Time - Οκτώβριος 2005, The Destruction of Small Ideas - Απρίλιος 2007 και Νο 151 στο Ηνωμένο Βασίλειο, We Were Exploding Anyway – Απρίλιος 2010 και Νο 99 στο Ηνωμένο Βασίλειο, Silent Running Soundtrack – Νοέμβριος 2011, (live albums) Escape from New York / διπλός δίσκος live & DVD - Απρίλιος 2009, (singles and Eps) Stumble.Stop.Repeat - Δεκέμβριος 2003, Retreat! Retreat! - Νοέμβριος 2004, Hole – Μάρτιος 2005, Radio Protector - Φεβρουάριος 2006, Don't Go Down to Sorrow – Μάρτιος/Απρίλιος 2007, The Distant and Mechanised Glow of Eastern European Dance Parties - Απρίλιος 2008, Weak4 – Μάρτιος 2010, Crash Tactic – Απρίλιος 2010, Heavy Sky – Οκτώβριος 2010, (Unreleased/Unreleasable) Volume 1: 65's.late.nite.double-a-side.college.cut-up.trailers.for.the.looped.future. – Μάιος 2003, Volume 2: How I Fucked Off All My Friends – Μάρτιος 2005, Volume 3: The Kids Have Eyes DVD – Οκτώβριος 2005, (B-sides and Rarities) Volume 1: Then We Take Japan CD+DVD – Νοέμβριος 2006 μόνο στην Ιαπωνία, (unofficial) RMXSCEE – 2008 συλλογή με remixes από το συγκρότημα.
Οι 65daysofstatic είναι πλέον το σημαντικότερο όνομα του είδους στη Γηραιά Ήπειρο, ολόκληρο το αυθεντικό καρδιοχτύπι του μοντέρνου άστεως, σπιθαμή προ σπιθαμή, βρίσκεται στα σπλάχνα τους κι αδυμονεί για μια εκρηκτική, επί σκηνής διέξοδο. Οι δε περίφημες ζωντανές εμφανίσεις τους κόβουν κυριολεκτικά την ανάσα στους παρευρισκόμενους, με μια άνευ προηγουμένου επιθετική συνδυαστική χρήση εξοπλισμού τελευταίας τεχνολογίας και ηλεκτρονικών -όσοι μέχρι σήμερα είχαμε την τύχη να τους απολαύσουμε, παραμιλάμε ακόμα- είτε πρόκειται για μεγάλο καλοκαιρινό Φεστιβάλ στα οποία πλέον μονίμως πρωταγωνιστούν (π.χ. SXSW ή το Ιαπωνικό Summer Sonic στο πλάι μεγαθήριων όπως οι Metallica, Lostprophets, Linkin Park και Deftones) είτε για κλειστό χώρο ή club.
Τρία χρόνια μετά τις πρώτες καθηλωτικές ζωντανές εμφανίσεις τους, οι μεγάλοι 65daysofstatic επιστρέφουν επί Ελληνικού εδάφους και μάλιστα με ολοκαίνουριο άλμπουμ, προκειμένου να επαναλάβουν το μοιραίο χτύπημα που μας άφησε τότε όλους άναυδους εις διπλούν και δη με ηχητικά στάνταρντς που θα ξεπερνούν κάθε προσδοκία: πραγματοποιούν μία συναυλία στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 30 Μαρτίου στο Eightball Club κι άλλη μία στην Αθήνα την επόμενη νύχτα, Σάββατο 31 του μήνα στο AN Club –αμφότερα θα υποδεχτούν νέο φουλ ηχητικό εξοπλισμό αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό.
Οι φορές που έχουμε την δυνατότητα να δούμε συγκροτήματα διεθνούς βεληνεκούς στο πραγματικό πικ τους στην Ελλάδα δεν είναι πολλές κι αν μη τι άλλο, οι 65dos διανύουν ήδη την καλύτερη στιγμή τους. Πρόκειται για δύο συναυλίες που θα συζητηθούν ακόμα περισσότερο από αυτές του 2009!
ΑΘΗΝΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012
[DOORS OPEN @ 21:00]
@ AN CLUB (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια, τηλ.: 210-3305056)
- ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΘΗΝΑ [ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ ΕΠΙ ΔΙΜΗΝΟ: ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ Ή ΕΞΑΝΤΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ]: 22 ΕΥΡΩ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012
[DOORS OPEN @ 21:00]
@ EIGHTBALL CLUB (Πίνδου 1, Λαδάδικα)
- ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΓΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ [ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ ΕΠΙ ΔΙΜΗΝΟ: ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ Ή ΕΞΑΝΤΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ]: 20 ΕΥΡΩ



